Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JIÄVINDÜ IIVANALE

Глава 3

Kirjaine uskojien kanzukunnale Sardessah

1«Uskojien kanzukunnan anhelile Sardessah kirjuta:

'Nenga sanou se, kudamal on Jumalan seiččie hengie da seiččie tiähtie: Minä tiijän sinun ruavot. Sinul on elävien nimi, no sinä olet kuolluh.2Havaču da lujenda se, midä vie on jiännüh, se mi on kuolemas. Minä en näi, gu sinun ruavot oldas tävvet Jumalan ies.3Musta, midä sinä sait da midä kuulit! Rua sidä müö da kiännü! A gu et olle jallas, minä tulen vuottamattah, gu varras, sinä et tiijä, kudamal čuasul minä tulen sinun piäle.

4No sinul on erähii Sardesas, kudamat ei hierottu omii sobii. Hüö voijah kävellä minun rinnal valgielois sovis: hüö sen maksetah.5Sidä, ken voittau, sellitetäh heijän jütüi valgieloih sobih, i minä en pühki iäre hänen nimie elaijankniigas, minä sanon händü omakse Tuatan dai Hänen anheliloin ies.

6Kel on korvat, se kuulkah, midä Hengi sanou uskojien kanzukunnile.'»

Kirjaine uskojien kanzukunnale Filadelfieh

7«Uskojien kanzukunnan anhelile Filadelfieh kirjuta:

'Nenga sanou Pühä da Tovelline, kudamal on Davidan avain, se, kudaman avattuu ei salbua niken, eigo salvattuu avua niken:8Minä tunnen sinun ruavot. Kačo, minä avain sinule uksen, niken ei voi sidä salvata. Sinul ei ole äijiä vägie, no sinä otit minun sanan vardeh, etgo kieldävünnüh minun nimes.9Kačo minä annan sinule sattanan sinagougaspäi niilöi, kudamat sanotah iččie jevreilöikse, a ei olla jevreit, hüö kielastellah. Minä luajin muga, ga hüö tullah sinun luo, langetah sinun jalgoih, i tiijustetah: minä suvaičen sinuu.10Sinä tarkah novvat minun sanua kestiä uskos, sikse minägi kačon da vardoičen sinuu muanituksen aijas, kudai tulou mual eläjile piäle, gu oppie muan eläjien mielii.

11Minä tulen terväh. Ripu sit, midä sinul on, gu niken ei ottas sinun voitonvenčua.12Ken voittau, sidä minä luajin paččahakse minun jumalankodih, eigo häi nikonzu lähte siepäi. Minä kirjutan häneh minun Jumalan nimen da minun Jumalan linnan nimen, uvven Jerusaliman, kudai heittüü muale taivahaspäi minun Jumalan luopäi, da minun uvven nimen kirjutan.

13Kel on korvat, se kuulkah, midä Hengi sanou uskojien kanzukunnile.'»

Kirjaine uskojien kanzukunnale Laodikieh

14«Uskojien kanzukunnan anhelile Laodikieh kirjuta:

'Nenga sanou Amin', surematoi da oigei tovensanelii, kaiken Jumalan luajitun algu:15Minä tunnen sinun ruavot: sinä et ole vilu, etgo hiilavu. Oh, gu sinä olizit vilu libo hiilavu!16No sinä olet sundoine, etgo hiilavu, etgo vilu, sikse minä süllen sinuu iäres minun suuspäi.

17Sinä sanot: minä olen bohattu, minä bohatuin, minul ei ole hädiä nimis! A sinä et tiijä, mittuine olet ozatoi, žiälöittävü, köühü, sogei da alastoi?18Kuule minun n'evvuo: osta minul tules puhtastettuu kuldua, gu bohattuzit; osta valgiet sovat, gu selgiezit niilöih da peittäzit alastomuon huigien; osta silmüvoijettu gu voidua silmät, anna rubiezit nägemäh.19Minä čakkuan da kuritan niilöi, kudamii suvaičen. Pane hiet dai väit da kiännü iäre riähkis!20Kačo, minä seizon uksen luo da avaitan. Ken ku kuullou minun iänen da avannou uksen, minä tulen sen ristikanzan luo, i süön hänenke, a häi minunke.

21Voittajale minä annan istuo minunke minun prestolal, muga kui minägi voitin da istuimmos Tuatanke Hänen prestolale.

22Kel on korvat, se kuulkah, midä Hengi sanou uskojien kanzukunnile.'»


предыдущая глава Глава 3 следующая глава