Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

KIRJAINE JEVREILÖILE

Глава 6

1Sendäh jätäkkiämmö tuakse Hris tosan opastandoin enziaskelet da kazvakkuammo täüzi-igäzikse. Emmo rubie uvvessah luadimah alustua: opastamah mostu gu kiännündü tühjis ruadoloispäi da usko Jumalah,2opastamah ristindöih da käzien piän piäle panendah näh, kuollieloisnouzendah da ilmanigäzeh suudoh näh.3Emmo azetu nämih, a menemmö ielleh, gu andanou Jumal.4Net, kudamat jo kerran piästih valgieh, opittih taivahallistu lahjua, suadih ühtes toizienke Pühä Hengi,5opittih Jumalan sanan hüvüttü da tulien muailman vägilöi,6no hüllättih usko, heidü ei sua kiännüttiä uvvessah, gu hüö müös nuaglitah ristah Jumalan Poigua da pannah Händü kaikkien nagrettavakse.7Mua, kudai imöü vihmat, kudamat sidä puaksuh valellah, da kazvattau vil'l'an muan ižändile, se mua suau blahosloven'n'an Jumalaspäi.8No ku se kazvatannou ohtoidu da piidoidu, se on pädemätöi mua, sen piäl on kirovo, i lopukse se poltetah.

9Hos i pagizemmo nenga, armahat, üksikai müö lujah uskommo, tüö oletto kui se hüvä mua, i teidü vuottau piäzendü.10Eihäi Jumal ole viärüönluadii, ei Häi unohta teijän ruadoloi eigo suvaičustu, kudamua tüö ozutitto Hänen nimele, gu avvutitto Häneh uskojii da viegi avvutatto.11Tahtommo vai, gu jogahine teis loppuh suate ozuttas nengostu rad'en'n'ua, gu suaja se hüvä, kudamua vuotatto.12Anna tüö etto laškenis, a ottazitto kuavua niilöis, kudamat uskottih, tirpettih da vuotettih i sikse suajah se, midä Jumal uskaldi.

Jumalan uskalmo on luja

13Konzu Jumal andoi oman uskalmon Avraamale, Häi lujai sen oman ičen nimel, gu ei olluh nikedä suurembua, kudaman nimel Häi voinnus sen lujata.14Häi sanoi: «Toven sanon, Minä azun sinule äijän hüvüttü da suurendan sinun rovun.»15Muga Avraam, gu hätken tirpi, sai uskaldetun.

16Rahvas annetah sana kenentahto iččie suuremban nimel. Se sana lujendau heile dielon da loppou kai kiistat.17Sikse Jumalgi, gu lujata oma uskalmo, andoi sanan. Nenga Häi tahtoi vie lujembah ozuttua niilöile, kedä se uskalmo koskih, mittumat muuttumattomat ollah Hänen mielet.18Jumal ei voi kielastua. Sendäh nämä kaksi dieluo, Jumalan uskalmo da luja sana, ollah muuttumattomat. Nämien dieloloin vuoh Häi tahtoi andua äijän rohkevuttu meile, kudamat pagenimmo Hänen luo da ripummo sit nad'oužas, kudai on juuri meijän ies.19Se nad'oužu on meijän hengele gu juakkuri, luja da lekahtamatoi, da se menöü keskuszuavesin tuakse jumalankoin Kaikispühimäh.20Sinne ennepäi meni Iisus meijän puoles, gu Hänes rodiihes ülimäine pappi ilmazekse ijäkse, moine kui Melhisedek.


предыдущая глава Глава 6 следующая глава