Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

ENZIMÄINE KIRJAINE KORINFALAZILE

Глава 10

Älgiä kumardelkuattokseh valehjumaloile

1Vellet, tahton mustoittua teile, meijän tuatat kaikin oldih pilven vietettävinnü da mendih meres läbi.2Kaikkii heidü ristittih Moiseih pilves da meres.3Kaikin hüö süödih ühtü samastu hengellistü süömistü da4juodih ühtü samastu hengellistü juomistu. Hüöhäi juodih sit hengellizes kallivos, kudai matkai ühtes heijänke; tämä kallivo oli Hristos.5No enimät heis ei oldu Jumalale mieldü müö, sendäh suadih surman elämättömäs muas.6Heis rodih meile varaitus, gu emmo olis rakkahat pahah, kui hüö oldih.7Älgiä ruvekkua kumardelemahes valehjumaloile kui erähät heis. Pühis Kirjutuksis sanotah: «Hüö istuttihes süömäh da juomah, a sit nostih pläššimäh valehjumaloile.»8Meil ei pie karrata, kui erähät heis karrattih; heidü kuoli ühtennü päivännü kaksikümmen kolme tuhattu hengie.9Anna emmo opi Hristosan tirpandua, kui erähät heis opittih; hüö kuoltih mavon n'uokkuandah.10Älgiä kurketakkua, kui erähät heis kurketettih; heidü tapoi surmananheli.

11Kai, midä rodih heijänke, on gu varaitus, i se on kirjutettu, gu opastua meidü, kudamien ozakse tuli eliä jälgimäzil aijoil.12Sikse ken smiettiü iččie seizojakse, kačokkah hüvin, gu ei kuadus.13Konzu teidü muanitellah, tiijäkkiä se: kaikkii rahvahii muga muanitellah. No Jumal on surematoi, Häi ei anna muanitella teidü enämbäl sidä, min voitto tirpua, a muanitukses ozuttau piäzendängi, i muga tüö voitto kestiä.

14Armahat vellet, püzükkiä eriže valehjumaloin palvondas.15Pagizen teile gu mielevile. Duumaikkua iče, midä minä sanon.16Eigo pühii ottajes se mal'l'u, kudamas müö kiitämmö Jumalua, ole ühtehüs Hristosan vereh? Da eigo se leibü, kudaman müö lohkuammo, ole ühtehüs Hristosan rungah?17Leibü on üksi, muga müögi olemmo üksi rungu, hos meidü on äijü, sikse gu kaikin lohkuammo täs ühtes leiväs.18Kačokkua Izrail'an rahvastu! Onhäi niilöil, kudamat süvväh Jumalale iškiettüü žertvulihua, ühtehüs Jumalah.19En tahto sanuo, buite valehjumaloile iškiettü olis ičessäh mitahto, libo valehjumalat oldas tozi.20Sanuo tahton sen, gu valehjumaloin palvojat tuvvah žertvoi karuloile, a ei Jumalale. I minä en tahto, gu teil olis ühtehüs karuloih.21Tüö etto voi juvva Ižändän mal'l'as dai karuloin mal'l'as, etto voi süvvä Ižändän stolas dai karuloin stolas.22Vai tahtommogo suututtua Ižändiä? Emmohäi müö ole vägevembät Händü!

Luajikkua kai Jumalan kunnivokse

23«Kaikkeh on valdu» - no ei kai ole hüväkse. «Kaikkeh on valdu» - no ei kai opasta hüväh.24Niken älgäh ečikkäh ičele hüviä, a ečikkäh sidä, mi on hüvä toizele.25Süögiä kaikkie, midä lihalaukois müvväh, älgiä küzelkiä sih lihah niškoi nimidä, sit etto mene omua hengie vastah.26Ižändän on mua i kai, midä sil on.27Gu kentahto, kudai ei usko, kuččuu teidü gostih, i teil himoittau lähtie, sit süögiä sie kaikkie, midä teile annetah, oman hengen täh älgiä küzelkiä nimidä.28No gu ken sanonou teile: «Tämä on valehjumaloile iškiettü žertvu», älgiä süögiä sidä, hänen täh da hengen täh.29Minä en tarkoita teijän hengie, a sen toizen, kudai nenga sanoi. Mikse toizen ristikanzan hengel suudie minun valdua?30Gu minä kiitän Jumalua sit, midä süön, mikse sit minuu moititah sit, mis minä kiitän?31Süöttögo sit tüö vai juotto, vai luajitto vie midätahto, luajikkua kai Jumalan kunnivokse.32Eläkkiä muga, gu ei vediä riähkih ni jevreilöi, ni gretsieläzii, ni Jumalan kanzukundua.33Minägi opin ugodie kaikile, engo eči ičele hüviä, a ečin äijile toizile, gu hüö piästäs riähkis.


предыдущая глава Глава 10 следующая глава