Your word is a lamp to my feet

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

SANANKANDAI ISAIJAN KNIIGU

КНИГА ПРОРОКА ИСАИИ

Lugu 26

Глава 26

1 Sinä päivänny pajatetah Juudan muas tämä pajo:

Meil on luja linnu.
Seinän da vualun sijas
Häi andoi meile piäzendän.
1В тот день будет воспета песнь сия в земле Иудиной: город крепкий у нас; спасение дал Он вместо стены и вала.
2 Avakkua vorotat,
anna tulou tänne oigei rahvas,
kudai pyzyy toves.
2Отворите ворота; да войдет народ праведный, хранящий истину.
3 Sille, kuduan mieli on ainos luja,
Sinä annat tävven rauhan,
sikse gu Sinuh uskou häi.
3Твердого духом Ты хранишь в совершенном мире, ибо на Тебя уповает он.
4 Uskokkua Ižändäh ainos,
sikse gu Ižändy Jumal on igäine lujus.
4Уповайте на Господа вовеки, ибо Господь Бог есть твердыня вечная:
5 Ižändy lykkäi alah niidy,
ket elettih korgiel,
korgien sen linnan lykkäi alah, muan tazale,
muutti sen pölykse.
5Он ниспроверг живших на высоте, высоко стоявший город; поверг его, поверг на землю, бросил его в прах.
6 Jallat polletetah sidä,
köyhien jallat,
pakiččiezien jallanpohjat.

6Нога попирает его, ноги бедного, стопы нищих.
7 Oigeimielizen matku on oigei.
Sinä sen luajit siliekse.
7Путь праведника прям; Ты уравниваешь стезю праведника.
8 I Sinun suudoloin matkoil, Ižändy,
myö uskommo Sinuh,
Sinun nimeh da Sinun mustelendah
pyrgiy meijän hengi.
8И на пути судов Твоих, Господи, мы уповали на Тебя; к имени Твоему и к воспоминанию о Тебе стремилась душа наша.
9 Sinulluo pyrgiy minun syväin yöl,
Sinuu eččiy minun hengi huondekses aijoi.
Konzu Sinun suvvot todevutah muan piäl,
sit mual eläjät opastutah elämäh oigiedu elaigua.

9Душею моею я стремился к Тебе ночью, и духом моим я буду искать Тебя во внутренности моей с раннего утра: ибо когда суды Твои совершаются на земле, тогда живущие в мире научаются правде.
10 Gu jumalattomua prostitanneh,
häi ei opastu elämäh oigieloin jytyi,
häi viäristäy oigien muas,
eigo kačo Ižändän suuruoh.
10Если нечестивый будет помилован, то не научится он правде, –будет злодействовать в земле правых и не будет взирать на величие Господа.
11 Ižändy! Sinun käzi oli nostettu korgiele,
no hyö ei nähty sidä.
No sit hyö nähtäh sen,
i heile rodieu huigei,
niile, ket vihatah Sinun rahvastu.
Tuli syöy Sinun vihaniekkoi.
11Господи! рука Твоя была высоко поднята, но они не видали ее; увидят и устыдятся ненавидящие народ Твой; огонь пожрет врагов Твоих.
12 Ižändy, Sinä annat meile rauhan.
Kai meijän ruavotgi Sinä valmistat meih niškoi.
12Господи! Ты даруешь нам мир; ибо и все дела наши Ты устрояешь для нас.
13 Ižändy, Jumal meijän!
Toizet vallanpidäjät oldih meijän piäl, paiči Sinuu.
Nygöi vai Sinun nimi on meijän huulil.
13Господи Боже наш! другие владыки кроме Тебя господствовали над нами; но чрез Тебя только мы славим имя Твое.
14 Kuolluot ei elavuta,
vägevät ei nosta,
sikse gu Sinä suudiit heidy da hävitit,
hävitit mustongi heis.

14Мертвые не оживут; рефаимы не встанут, потому что Ты посетил и истребил их, и уничтожил всякую память о них.
15 Sinä suurendit Oman rahvahan, Ižändy,
suurendit rahvahan
da ozutit Oman suuruon,
loitondit kai muan rajat.
15Ты умножил народ, Господи, умножил народ, –прославил Себя, распространил все пределы земли.
16 Pahal aijal se ečči Sinuu, Ižändy,
hil՚l՚azeh moliihes,
konzu Sinä kuritit heidy.
16Господи! в бедствии он искал Тебя; изливал тихие моления, когда наказание Твое постигало его.
17 Kui kohtuine naine, kuduale tuli suanduaigu,
tirpau gor՚ua da iändäy kibulois,
moizet olimmo myö Sinun ies, Ižändy.
17Как беременная женщина, при наступлении родов, мучится, вопит от болей своих, так были мы пред Тобою, Господи.
18 Myö olimmo kohtuzet, myö näimmö muokkua,
no saimmo vai tuulen,
no muadu emmo piästänyh,
muan eläjät ei kuavuttu.
18Были беременны, мучились, –и рождали как бы ветер; спасения не доставили земле, и прочие жители вселенной не пали.
19 No nostah Sinun kuolluot,
heijän rungat elavutah!
Noskua da piekkiä iluo, pölyh kuadunuot!
Sinun kaste on kazvun kaste.
Mua andau järilleh kuolluot.

19Оживут мертвецы Твои, восстанут мертвые тела! Воспряните и торжествуйте, поверженные в прахе: ибо роса Твоя–роса растений, и земля извергнет мертвецов.
20 Mene, minun rahvas, omih pertilöih
da salbua ičele jälles veräi,
peity kodvazekse,
kuni ei loppei viha.
20Пойди, народ мой, войди в покои твои и запри за собой двери твои, укройся на мгновение, доколе не пройдет гнев;
21 Sikse gu iče Ižändy lähtöy Omas eländysijas,
gu tazata muan eläjile heijän pahois ruadolois.
Sit mua avuau otetun veren,
eigo peitä omii tapettuloi.
21ибо вот, Господь выходит из жилища Своего наказать обитателей земли за их беззаконие, и земля откроет поглощенную ею кровь и уже не скроет убитых своих.


предыдущая глава Глава 26 следующая глава