Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
SANANKANDAI ISAIJAN KNIIGU | КНИГА ПРОРОКА ИСАИИ |
Lugu 26 | Глава 26 |
| 1 Sinä päivänny pajatetah Juudan muas tämä pajo: Meil on luja linnu. Seinän da vualun sijas Häi andoi meile piäzendän. | 1В тот день будет воспета песнь сия в земле Иудиной: город крепкий у нас; спасение дал Он вместо стены и вала. |
| 2 Avakkua vorotat, anna tulou tänne oigei rahvas, kudai pyzyy toves. | 2Отворите ворота; да войдет народ праведный, хранящий истину. |
| 3 Sille, kuduan mieli on ainos luja, Sinä annat tävven rauhan, sikse gu Sinuh uskou häi. | 3Твердого духом Ты хранишь в совершенном мире, ибо на Тебя уповает он. |
| 4 Uskokkua Ižändäh ainos, sikse gu Ižändy Jumal on igäine lujus. | 4Уповайте на Господа вовеки, ибо Господь Бог есть твердыня вечная: |
| 5 Ižändy lykkäi alah niidy, ket elettih korgiel, korgien sen linnan lykkäi alah, muan tazale, muutti sen pölykse. | 5Он ниспроверг живших на высоте, высоко стоявший город; поверг его, поверг на землю, бросил его в прах. |
| 6 Jallat polletetah sidä, köyhien jallat, pakiččiezien jallanpohjat. | 6Нога попирает его, ноги бедного, стопы нищих. |
| 7 Oigeimielizen matku on oigei. Sinä sen luajit siliekse. | 7Путь праведника прям; Ты уравниваешь стезю праведника. |
| 8 I Sinun suudoloin matkoil, Ižändy, myö uskommo Sinuh, Sinun nimeh da Sinun mustelendah pyrgiy meijän hengi. | 8И на пути судов Твоих, Господи, мы уповали на Тебя; к имени Твоему и к воспоминанию о Тебе стремилась душа наша. |
| 9 Sinulluo pyrgiy minun syväin yöl, Sinuu eččiy minun hengi huondekses aijoi. Konzu Sinun suvvot todevutah muan piäl, sit mual eläjät opastutah elämäh oigiedu elaigua. | 9Душею моею я стремился к Тебе ночью, и духом моим я буду искать Тебя во внутренности моей с раннего утра: ибо когда суды Твои совершаются на земле, тогда живущие в мире научаются правде. |
| 10 Gu jumalattomua prostitanneh, häi ei opastu elämäh oigieloin jytyi, häi viäristäy oigien muas, eigo kačo Ižändän suuruoh. | 10Если нечестивый будет помилован, то не научится он правде, –будет злодействовать в земле правых и не будет взирать на величие Господа. |
| 11 Ižändy! Sinun käzi oli nostettu korgiele, no hyö ei nähty sidä. No sit hyö nähtäh sen, i heile rodieu huigei, niile, ket vihatah Sinun rahvastu. Tuli syöy Sinun vihaniekkoi. | 11Господи! рука Твоя была высоко поднята, но они не видали ее; увидят и устыдятся ненавидящие народ Твой; огонь пожрет врагов Твоих. |
| 12 Ižändy, Sinä annat meile rauhan. Kai meijän ruavotgi Sinä valmistat meih niškoi. | 12Господи! Ты даруешь нам мир; ибо и все дела наши Ты устрояешь для нас. |
| 13 Ižändy, Jumal meijän! Toizet vallanpidäjät oldih meijän piäl, paiči Sinuu. Nygöi vai Sinun nimi on meijän huulil. | 13Господи Боже наш! другие владыки кроме Тебя господствовали над нами; но чрез Тебя только мы славим имя Твое. |
| 14 Kuolluot ei elavuta, vägevät ei nosta, sikse gu Sinä suudiit heidy da hävitit, hävitit mustongi heis. | 14Мертвые не оживут; рефаимы не встанут, потому что Ты посетил и истребил их, и уничтожил всякую память о них. |
| 15 Sinä suurendit Oman rahvahan, Ižändy, suurendit rahvahan da ozutit Oman suuruon, loitondit kai muan rajat. | 15Ты умножил народ, Господи, умножил народ, –прославил Себя, распространил все пределы земли. |
| 16 Pahal aijal se ečči Sinuu, Ižändy, hil՚l՚azeh moliihes, konzu Sinä kuritit heidy. | 16Господи! в бедствии он искал Тебя; изливал тихие моления, когда наказание Твое постигало его. |
| 17 Kui kohtuine naine, kuduale tuli suanduaigu, tirpau gor՚ua da iändäy kibulois, moizet olimmo myö Sinun ies, Ižändy. | 17Как беременная женщина, при наступлении родов, мучится, вопит от болей своих, так были мы пред Тобою, Господи. |
| 18 Myö olimmo kohtuzet, myö näimmö muokkua, no saimmo vai tuulen, no muadu emmo piästänyh, muan eläjät ei kuavuttu. | 18Были беременны, мучились, –и рождали как бы ветер; спасения не доставили земле, и прочие жители вселенной не пали. |
| 19 No nostah Sinun kuolluot, heijän rungat elavutah! Noskua da piekkiä iluo, pölyh kuadunuot! Sinun kaste on kazvun kaste. Mua andau järilleh kuolluot. | 19Оживут мертвецы Твои, восстанут мертвые тела! Воспряните и торжествуйте, поверженные в прахе: ибо роса Твоя–роса растений, и земля извергнет мертвецов. |
| 20 Mene, minun rahvas, omih pertilöih da salbua ičele jälles veräi, peity kodvazekse, kuni ei loppei viha. | 20Пойди, народ мой, войди в покои твои и запри за собой двери твои, укройся на мгновение, доколе не пройдет гнев; |
| 21 Sikse gu iče Ižändy lähtöy Omas eländysijas, gu tazata muan eläjile heijän pahois ruadolois. Sit mua avuau otetun veren, eigo peitä omii tapettuloi. | 21ибо вот, Господь выходит из жилища Своего наказать обитателей земли за их беззаконие, и земля откроет поглощенную ею кровь и уже не скроет убитых своих. |