Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
PSALTIRI | ПСАЛТИРЬ |
118 Psalmu | Глава 118 |
| 1 Alliluija! Ozakkahat ollah net, kudamien dorogat ollah oigiet, net, kuduat eletän Ižändän zakonua myö. | 1Блаженны непорочные в пути, ходящие в законе Господнем. |
| 2 Ozakkahat ollah net, kuduat pyzytäh Hänen sovus, net, kuduat kaikel syväimel ečitäh Händy. | 2Блаженны хранящие откровения Его, всем сердцем ищущие Его. |
| 3 Hyö ei mennä zakonoi vastah, a kävelläh Hänen dorogoi myö. | 3Они не делают беззакония, ходят путями Его. |
| 4 Sinä annoit Omat nevvot, käskit noudua niilöi lujah. | 4Ты заповедал повеления Твои хранить твердо. |
| 5 Oh, gu kai minun matkat vietettäs minuu Sinun käskylöin täyttämizeh! | 5О, если бы направлялись пути мои к соблюдению уставов Твоих! |
| 6 Gu pien Sinun käskylöi silmien ies, sit minä en puutu huigieh. | 6Тогда я не постыдился бы, взирая на все заповеди Твои: |
| 7 Minä kiitän Sinuu tävvel syväimel, konzu opastun ellendämäh Sinun oigieloi piätöksii. | 7я славил бы Тебя в правоте сердца, поучаясь судам правды Твоей. |
| 8 Minä novvan Sinun käskylöi, älä hylgiä minuu nikonzu. | 8Буду хранить уставы Твои; не оставляй меня совсем. |
| 9 Kuibo brihal pyzyö oigiel dorogal? Vai Sinun sanua noudajen. | 9Как юноше содержать в чистоте путь свой? –Хранением себя по слову Твоему. |
| 10 Kaikel syväimel minä ečin Sinuu, älä anna minule hairota Sinun käskylöis. | 10Всем сердцем моим ищу Тебя; не дай мне уклониться от заповедей Твоих. |
| 11 Sinun sanat minä panen tallele omah syväimeh, ku ei luadie riähkiä Sinun ies. | 11В сердце моем сокрыл я слово Твое, чтобы не грешить пред Тобою. |
| 12 Kiitetty olet Sinä, Ižändy! Opasta minuu tundemah Sinun käskylöi. | 12Благословен Ты, Господи! научи меня уставам Твоим. |
| 13 Omal suul minä sanelen rahvahile kaikis Sinun piätöksis. | 13Устами моими возвещал я все суды уст Твоих. |
| 14 Sinun sovun täh minä pien hyviä mieldy, muga kui ihastellahes eloloin täh. | 14На пути откровений Твоих я радуюсь, как во всяком богатстве. |
| 15 Minä duumaičen Sinun nevvoloi, minä kačon Sinun dorogoi. | 15О заповедях Твоих размышляю, и взираю на пути Твои. |
| 16 Sinun käskylöil urostelemmos, Sinun sanua en unohta. | 16Уставами Твоими утешаюсь, не забываю слова Твоего. |
| 17 Armahta minuu, Sinun käskylästy, sit minä elän da novvan Sinun sanua. | 17Яви милость рабу Твоему, и буду жить и хранить слово Твое. |
| 18 Avua minun silmät nägemäh Sinun zakonan kummii. | 18Открой очи мои, и увижу чудеса закона Твоего. |
| 19 Minä olen tulolaine mual, älä peitä minus Sinun käskylöi. | 19Странник я на земле; не скрывай от меня заповедей Твоих. |
| 20 Minun hengi ainos igävöiččöy Sinun piätöksii. | 20Истомилась душа моя желанием судов Твоих во всякое время. |
| 21 Sinä piet käzis ylbielöi, niidy kirottuloi, kuduat kiännetäh selgy Sinun käskylöih. | 21Ты укротил гордых, проклятых, уклоняющихся от заповедей Твоих. |
| 22 Piästä minuu huigies da paheksimizes, minä elin ainos Sinun sovun mugah. | 22Сними с меня поношение и посрамление, ибо я храню откровения Твои. |
| 23 Kniäzit istutah da paistah minuu vastah, a minä, Sinun käskyläine, duumaičen Sinun käskylöi. | 23Князья сидят и сговариваются против меня, а раб Твой размышляет об уставах Твоих. |
| 24 Sinun sobu on minun urostus, i Sinun käskyt ollah minun nevvonandajat. | 24Откровения Твои–утешение мое, –советники мои. |
| 25 Minun hengi on polgiettu pölyh, elavuta minuu Sinun sanal. | 25Душа моя повержена в прах; оживи меня по слову Твоему. |
| 26 Minä sanelin Sinule omis matkois, i Sinä kuulit minuu. Opasta minule Sinun käskyt. | 26Объявил я пути мои, и Ты услышал меня; научи меня уставам Твоим. |
| 27 Vie minuu Sinun nevvoloin dorogale, i minä tahton duumaija Sinun kummanruadoloi. | 27Дай мне уразуметь путь повелений Твоих, и буду размышлять о чудесах Твоих. |
| 28 Minun hengel ei ole hoivuttu, vačas on tusku. Lujenda minuu Sinun sanal! | 28Душа моя истаевает от скорби: укрепи меня по слову Твоему. |
| 29 Pie minuu loitton kielahuksien dorogois, lahjo minule Sinun zakon! | 29Удали от меня путь лжи, и закон Твой даруй мне. |
| 30 Minä valličin toven dorogan, Sinun piätökset ollah minun silmien ies. | 30Я избрал путь истины, поставил пред собою суды Твои. |
| 31 Sinun sovus minä ripun, Ižändy, älä anna minule puuttuo huigieh. | 31Я прилепился к откровениям Твоим, Господи; не постыди меня. |
| 32 Minä juoksen Sinun käskylöin dorogua myöte, gu Sinä hoivendat minun syväimen. | 32Потеку путем заповедей Твоих, когда Ты расширишь сердце мое. |
| 33 Ižändy, opasta minule Sinun käskylöin dorogu, i minä astun sidä myöte loppuh suate. | 33Укажи мне, Господи, путь уставов Твоих, и я буду держаться его до конца. |
| 34 Anna minule ellendysty noudua Sinun zakonua, kaikel syväimel täyttiä sidä. | 34Вразуми меня, и буду соблюдать закон Твой и хранить его всем сердцем. |
| 35 Pane minuu astumah Sinun käskylöin dorogua myöte, sidä minä tahton. | 35Поставь меня на стезю заповедей Твоих, ибо я возжелал ее. |
| 36 Kiännä minun syväin Sinun sobuh päi, a ei eččimäh iččele hyvyzii. | 36Приклони сердце мое к откровениям Твоим, а не к корысти. |
| 37 Kiännä minun silmät iäre kaikes tyhjäs, elavuta minuu Sinun matkal. | 37Отврати очи мои, чтобы не видеть суеты; животвори меня на пути Твоем. |
| 38 Luaji minulegi se, min uskaldit luadie kaikile, ket varatah Sinuu. | 38Утверди слово Твое рабу Твоему, ради благоговения пред Тобою. |
| 39 Piästä minuu huigies, kuduadu minä varuan. Sinun piätökset ollah hyvät. | 39Отврати поношение мое, которого я страшусь, ибо суды Твои благи. |
| 40 Ižändy, minä vuotan Sinun nevvoloi. Elavuta minuu Sinun tovel! | 40Вот, я возжелал повелений Твоих; животвори меня правдою Твоею. |
| 41 Ižändy, anna minule Sinun armot, piästä minuu Sinun uskalmon mugah! | 41Да придут ко мне милости Твои, Господи, спасение Твое по слову Твоему, – |
| 42 Sinun sanah minä uskon, sil voin vastata minun kiruojile. | 42и я дам ответ поносящему меня, ибо уповаю на слово Твое. |
| 43 Älä jätä minun suudu ilmai toven sanua, Sinun piätöksih pien toivuo. | 43Не отнимай совсем от уст моих слова истины, ибо я уповаю на суды Твои |
| 44 Minä rubien ainos noudamah Sinun zakonua, ainos da ilmazenijän. | 44и буду хранить закон Твой всегда, во веки и веки; |
| 45 Minä rubien kävelemäh välläl, gu elän Sinun nevvoloin mugah. | 45буду ходить свободно, ибо я взыскал повелений Твоих; |
| 46 Suariloingi ies rubien sanelemah Sinun sobuh näh, engo huijustai. | 46буду говорить об откровениях Твоих пред царями и не постыжусь; |
| 47 Sinun käskylöil urostelemmos, niidy minä suvaičen. | 47буду утешаться заповедями Твоими, которые возлюбил; |
| 48 Minä oijendan käit Sinun käskylöin puoleh. Niilöi minä suvaičen, niilöi ajattelen. | 48руки мои буду простирать к заповедям Твоим, которые возлюбил, и размышлять об уставах Твоих. |
| 49 Musta Oma sana, kuduan annoit Sinun käskyläzele da kuduah käskit pidiä toivuo. | 49Вспомни слово Твое к рабу Твоему, на которое Ты повелел мне уповать: |
| 50 Sinun uskalmo on minule urostus minun kurjuos, se elavuttau minuu. | 50это–утешение в бедствии моем, что слово Твое оживляет меня. |
| 51 Ylbiet ainos kirotah minuu, ga minä en vältynyh Sinun zakonas. | 51Гордые крайне ругались надо мною, но я не уклонился от закона Твоего. |
| 52 Ižändy, minä duumaičen Sinun ilmanigäzii piätöksii, niilöis suan urostuksen. | 52Вспоминал суды Твои, Господи, от века, и утешался. |
| 53 Minun taba kiehuu jumalattomien täh, kuduat hyllätäh Sinun zakon. | 53Ужас овладевает мною при виде нечестивых, оставляющих закон Твой. |
| 54 Sinun käskyt ollah minule ylendyspajonnu, gu elän tiä tulolazennu. | 54Уставы Твои были песнями моими на месте странствований моих. |
| 55 Yölgi minä mustelen Sinun nimie, Ižändy, ainos novvan Sinun zakonua. | 55Ночью вспоминал я имя Твое, Господи, и хранил закон Твой. |
| 56 Se on minun elaijan oza, ku minä elän Sinun nevvoloin mugah. | 56Он стал моим, ибо повеления Твои храню. |
| 57 Sinä, Ižändy, olet minun oza, olen uskaldannuh pyzyö Sinun sanois. | 57Удел мой, Господи, сказал я, соблюдать слова Твои. |
| 58 Minä molimmos Sinule kaikel syväimel: armahta minuu Sinun uskalmon mugah! | 58Молился я Тебе всем сердцем: помилуй меня по слову Твоему. |
| 59 Minä duumaičen omii matkoi i kiännän omat askelet Sinun sobuu kohti. | 59Размышлял о путях моих и обращал стопы мои к откровениям Твоим. |
| 60 Minä en vičkittelei tyhjiä, a huolitan noudua Sinun käskylöi. | 60Спешил и не медлил соблюдать заповеди Твои. |
| 61 Jumalattomien verkot ollah ymbäri minus, no minä en unohta Sinun zakonua. | 61Сети нечестивых окружили меня, но я не забывал закона Твоего. |
| 62 Syväinyölgi nouzen kiittämäh Sinuu Sinun oigielois piätöksis. | 62В полночь вставал славословить Тебя за праведные суды Твои. |
| 63 Olen yhtes kaikkien niilöinke, ket varatah Sinuu da novvetah Sinun nevvoloi. | 63Общник я всем боящимся Тебя и хранящим повеления Твои. |
| 64 Sinun hyvytty, Ižändy, mua on täyzi. Opasta minule Sinun käskylöi! | 64Милости Твоей, Господи, полна земля; научи меня уставам Твоим. |
| 65 Ižändy, Sinä luajit hyvyön Omale käskyläzele, gu luajit kai Oman sanan mugah. | 65Благо сотворил Ты рабу Твоему, Господи, по слову Твоему. |
| 66 Opasta minuu, Ižändy, ku hyvin tiedäzin da ellendäzin. Minä luotan Sinun käskylöih. | 66Доброму разумению и ведению научи меня, ибо заповедям Твоим я верую. |
| 67 Enne minun muokkii minä kävelin yöksyksis, nygöi novvan Sinun sanua. | 67Прежде страдания моего я заблуждал; а ныне слово Твое храню. |
| 68 Ižändy, Sinä olet hyvä, Sinun ruavot ollah hyvät. Opasta minule Sinun käskyt! | 68Благ и благодетелен Ты, –научи меня уставам Твоим. |
| 69 Ylbiet lijastetah minun nimie omil kielastuksil, ga minä novvan Sinun nevvoloi kaikel syväimel. | 69Гордые сплетают на меня ложь; я же всем сердцем буду хранить повеления Твои. |
| 70 Heijän syväimet ollah kui razvutukut, ei tundieta nimidä, a minule Sinun zakon andau urostuksen. | 70Ожирело сердце их, как тук; я же законом Твоим утешаюсь. |
| 71 Hyvä, ku minul puutui nähtä gor՚ua, muga minä tiijustin Sinun käskyt. | 71Благо мне, что я пострадал, дабы научиться уставам Твоим. |
| 72 Zakon, kuduan Sinä annoit, on minule kallehembi migu kai kuldu da hobju. | 72Закон уст Твоих для меня лучше тысяч золота и серебра. |
| 73 Sinun käit luajittih minuu, pandih kai minus sijoilleh. Anna minule ellendysty opastuo Sinun käskyt. | 73Руки Твои сотворили меня и устроили меня; вразуми меня, и научусь заповедям Твоим. |
| 74 Sinun varuajat ihastutah minun nähtyy, gu minä pien toivuo Sinun sanah. | 74Боящиеся Тебя увидят меня–и возрадуются, что я уповаю на слово Твое. |
| 75 Ižändy, Minä tiijän, Sinun suvvon piätökset ollah oigiet. Oigei olit, gu muokkait minuu. | 75Знаю, Господи, что суды Твои праведны и по справедливости Ты наказал меня. |
| 76 Anna Sinun armo roihes minule urostuksekse, kui Sinä uskalditgi Omale käskyläzele. | 76Да будет же милость Твоя утешением моим, по слову Твоему к рабу Твоему. |
| 77 Anna Sinun hyvys koskeh minuh, i sit minä elän. Sinun zakon on minun urostus. | 77Да придет ко мне милосердие Твое, и я буду жить; ибо закон Твой–утешение мое. |
| 78 Puututtahes ylbiet huigieh, gu viäryöttäh painetah minuu. Minul mieles ollah Sinun nevvot. | 78Да будут постыжены гордые, ибо безвинно угнетают меня; я размышляю о повелениях Твоих. |
| 79 Tuldahes minun luo kaikin, ket varatah Sinuu da ket tietäh Sinun sobu. | 79Да обратятся ко мне боящиеся Тебя и знающие откровения Твои. |
| 80 Anna minun syväin pyzyy lujah Sinun käskylöis, ku en puuttus huigieh. | 80Да будет сердце мое непорочно в уставах Твоих, чтобы я не посрамился. |
| 81 Minun syväin atkaloiččehes Sinun abuu, Sinun sanah pien toivuo. | 81Истаевает душа моя о спасении Твоем; уповаю на слово Твое. |
| 82 Minun silmät igävöijäh Sinun sanua. Minä kyzyn: «Konzubo Sinä urostat minuu?» | 82Истаевают очи мои о слове Твоем; я говорю: когда Ты утешишь меня? |
| 83 Minä olen kui savvus käbristynnyh puzu, no Sinun käskylöi en unohta. | 83Я стал, как мех в дыму, но уставов Твоих не забыл. |
| 84 Viego hätken Sinun käskyläzel vuottua? Konzubo suudit minun painajii? | 84Сколько дней раба Твоего? Когда произведешь суд над гонителями моими? |
| 85 Ylbiet kaivetah minule haudua, hyö ruatah Sinun zakonua vastah. | 85Яму вырыли мне гордые, вопреки закону Твоему. |
| 86 Kai Sinun käskyt ollah oigiet. Hyö piinatah minuu viäryöttäh. Auta minuu! | 86Все заповеди Твои–истина; несправедливо преследуют меня: помоги мне; |
| 87 Hyö vähäs ei hävitetty minuu muan piäl, no minä en hyllännyh Sinun nevvoloi. | 87едва не погубили меня на земле, но я не оставил повелений Твоих. |
| 88 Elavuta minuu Sinun armol, i minä novvan Sinun sobuu. | 88По милости Твоей оживляй меня, и буду хранить откровения уст Твоих. |
| 89 Ižändy, Sinun sana pyzyy ilmazenijän, sil on luja alustu taivahis. | 89На веки, Господи, слово Твое утверждено на небесах; |
| 90 Sinun tozi pyzyy polves polveh. Sinä azetit sijoilleh muan, i se pyzyy. | 90истина Твоя в род и род. Ты поставил землю, и она стоит. |
| 91 Sinun piätöksil seizou nygöigi kai, kaikin kazakoijah Sinuu. | 91По определениям Твоим все стоит доныне, ибо все служит Тебе. |
| 92 Gu Sinun zakon ei ollus minule urostuksennu, minun kurjus olis hävitännyh minuu. | 92Если бы не закон Твой был утешением моим, погиб бы я в бедствии моем. |
| 93 Nikonzu en unohta Sinun nevvoloi, net elavutetah minuu. | 93Вовек не забуду повелений Твоих, ибо ими Ты оживляешь меня. |
| 94 Minä olen Sinun, piästä minuu! Minä tahton eliä Sinun nevvoloin mugah. | 94Твой я, спаси меня; ибо я взыскал повелений Твоих. |
| 95 Jumalattomat vardoijah minuu, tahtotah tappua, a minä pien mieles Sinun sobuu. | 95Нечестивые подстерегают меня, чтобы погубить; а я углубляюсь в откровения Твои. |
| 96 Kai loppehes, sen minä näin, no Sinun käskyt pyzytäh ainos. | 96Я видел предел всякого совершенства, но Твоя заповедь безмерно обширна. |
| 97 Kulleh suvaičen minä Sinun zakonua! Kaiken päivän duumaičen sidä. | 97Как люблю я закон Твой! весь день размышляю о нем. |
| 98 Sinun käskyt ollah ainos minunke, net luajitah minuu vihaniekkoi mielevembäkse. | 98Заповедью Твоею Ты соделал меня мудрее врагов моих, ибо она всегда со мною. |
| 99 Minä olen opastunnuombi migu kai minun opastajat, minähäi pien mieles Sinun sobuu. | 99Я стал разумнее всех учителей моих, ибо размышляю об откровениях Твоих. |
| 100 Minä tiijän enämbän migu rahvahan vahnimat, sendäh gu novvan Sinun nevvoloi. | 100Я сведущ более старцев, ибо повеления Твои храню. |
| 101 Minä en astu pahoile dorogoile, Sinun sanua tahton noudua. | 101От всякого злого пути удерживаю ноги мои, чтобы хранить слово Твое; |
| 102 Sinun piätöksis en harpua bokkah, sendäh gu Sinä opastat minuu. | 102от судов Твоих не уклоняюсь, ибо Ты научаешь меня. |
| 103 Mittumat sulavat ollah Sinun sanat minule! Magiembat metty net ollah minun huulile. | 103Как сладки гортани моей слова Твои! лучше меда устам моим. |
| 104 Sinun nevvot annetah minule ellendysty, sendäh minä vihuan kaikkii muanituksen dorogoi. | 104Повелениями Твоими я вразумлен; потому ненавижу всякий путь лжи. |
| 105 Sinun sana on lampu minun jalloile, valgei minun matkale. | 105Слово Твое–светильник ноге моей и свет стезе моей. |
| 106 Minä annoin sanan noudua Sinun oigieloi piätöksii. Sit sanas minä pyzyn. | 106Я клялся хранить праведные суды Твои, и исполню. |
| 107 Ižändy, minä näin äijän gor՚ua. Luaji, kui Sinä sanoit, elavuta minuu! | 107Сильно угнетен я, Господи; оживи меня по слову Твоему. |
| 108 Ižändy, anna minun uskalmo roihes Sinule mielužu verhu. Opasta minuu tundemah Sinun piätöksii! | 108Благоволи же, Господи, принять добровольную жертву уст моих, и судам Твоим научи меня. |
| 109 Minul on ainos hengi kobras, no Sinun zakonua en unohta. | 109Душа моя непрестанно в руке моей, но закона Твоего не забываю. |
| 110 Jumalattomat pandih minule verko, no minä en välty Sinun nevvoloin dorogas. | 110Нечестивые поставили для меня сеть, но я не уклонился от повелений Твоих. |
| 111 Sinun sobu on minule igähine jälgiperä, minun syväin ihasteleh sidä. | 111Откровения Твои я принял, как наследие на веки, ибо они веселие сердца моего. |
| 112 Minä kiännin oman syväimen täyttämäh Sinun käskylöi, ainos da agjah suate. | 112Я приклонил сердце мое к исполнению уставов Твоих навек, до конца. |
| 113 Kaksimielizii ristikanzoi minä vihuan, a Sinun zakonua suvaičen. | 113Вымыслы человеческие ненавижу, а закон Твой люблю. |
| 114 Sinä olet minun levo dai suojusraudu, Sinun sanah minä pien toivuo. | 114Ты покров мой и щит мой; на слово Твое уповаю. |
| 115 Vältykkiä minus, zakonanrikkojat! Minä tahton noudua Jumalan käskylöi. | 115Удалитесь от меня, беззаконные, и буду хранить заповеди Бога моего. |
| 116 Ole minule tuvennu Sinun uskalmon mugah, ku minä eläzin. Älä anna minul muanivuo minun uskos. | 116Укрепи меня по слову Твоему, и буду жить; не посрами меня в надежде моей; |
| 117 Auta minuu, ku minä piäzizin, i minä pien Sinun käskylöi ainos mieles. | 117поддержи меня, и спасусь; и в уставы Твои буду вникать непрестанно. |
| 118 Kaikkii, ket hyllätäh Sinun käskyt, Sinä hylgiät, tyhjiä hyö ounastellahes. | 118Всех, отступающих от уставов Твоих, Ты низлагаешь, ибо ухищрения их–ложь. |
| 119 Sinä lykkäit iäres kai muan jumalattomat kui topat, sendäh minä suvaičen Sinun sobuu. | 119Как изгарь, отметаешь Ты всех нечестивых земли; потому я возлюбил откровения Твои. |
| 120 Minun rungu särizöy Sinun varavuo, minä varuan Sinun suvvon piätöksii. | 110Нечестивые поставили для меня сеть, но я не уклонился от повелений Твоих. |
| 121 Minä ruan, kui käsköy oigei suudo da oigei mieli. Älä jätä minuu minun painajien käzih! | 111Откровения Твои я принял, как наследие на веки, ибо они веселие сердца моего. |
| 122 Puolista minuu, Sinun käskylästy, luaji minule hyvys, älä anna ylbielöile painua minuu! | 112Я приклонил сердце мое к исполнению уставов Твоих навек, до конца. |
| 123 Minä igävöičen Sinun abuu, igävöičen Sinun oigieloi uskalmoloi. | 113Вымыслы человеческие ненавижу, а закон Твой люблю. |
| 124 Luaji Sinun käskyläzele hyvys Sinun armon mugah, opasta minule Sinun käskyt. | 114Ты покров мой и щит мой; на слово Твое уповаю. |
| 125 Minä olen Sinun käskyläine, anna minule ellendysty, ku opastuzin Sinun sovun käskyt. | 115Удалитесь от меня, беззаконные, и буду хранить заповеди Бога моего. |
| 126 Ižändy, on aigu tartuo dieloh! Sinun zakonua on rikottu! | 116Укрепи меня по слову Твоему, и буду жить; не посрами меня в надежде моей; |
| 127 Minä suvaičen Sinun käskylöi, net ollah minule kallehembat kuldua, puhtastu kuldua. | 117поддержи меня, и спасусь; и в уставы Твои буду вникать непрестанно. |
| 128 Sendäh minä elän tarkah kaikkii Sinun nevvoloi myö, vihuan kaikkii muanituksen dorogoi. | 118Всех, отступающих от уставов Твоих, Ты низлагаешь, ибо ухищрения их–ложь. |
| 129 Sinun sobu on kummanhyvä, sendäh minä novvan sidä. | 119Как изгарь, отметаешь Ты всех нечестивых земли; потому я возлюбил откровения Твои. |
| 130 Gu Sinun sana avavuu ristikanzale, se andau valgiedu, prostoilegi ellendysty. | 130Откровение слов Твоих просвещает, вразумляет простых. |
| 131 Minä avuan suun da huahitan, sendäh gu igävöičen Sinun käskylöi kui juotattajes vetty. | 131Открываю уста мои и вздыхаю, ибо заповедей Твоих жажду. |
| 132 Kačahtai minuh, armahta minuu, kui armahtat niidy, ket suvaijah Sinun nimie. | 132Призри на меня и помилуй меня, как поступаешь с любящими имя Твое. |
| 133 Luaji minun askelet lujikse Sinun sanal, älä anna nimittumal viäryöl pidiä valdua minun piäl. | 133Утверди стопы мои в слове Твоем и не дай овладеть мною никакому беззаконию; |
| 134 Piästä minuu rahvahan painandas, ku voizin noudua Sinun nevvoloi. | 134избавь меня от угнетения человеческого, и буду хранить повеления Твои; |
| 135 Avua Sinun valgien andajat silmät Omale käskyläzele, opasta minule Sinun käskyt! | 135осияй раба Твоего светом лица Твоего и научи меня уставам Твоим. |
| 136 Minun silmis ojannu valutah kyynälet, gu Sinun zakonua ei novveta. | 136Из глаз моих текут потоки вод оттого, что не хранят закона Твоего. |
| 137 Ižändy, Sinä olet oigeimieline, oigiet ollah Sinun suvvon piätökset. | 137Праведен Ты, Господи, и справедливы суды Твои. |
| 138 Sinun luajittu sobu on tozi da kaikes uskottavu. | 138Откровения Твои, которые Ты заповедал, –правда и совершенная истина. |
| 139 Minun hengen salbuau viha, gu minun vihaniekat unohtetah Sinun sana. | 139Ревность моя снедает меня, потому что мои враги забыли слова Твои. |
| 140 Sinun sana on hyvin koiteltu, sikse Sinun käskyläine suvaiččou sidä. | 140Слово Твое весьма чисто, и раб Твой возлюбил его. |
| 141 Minä olen pieni da pengottu, no Sinun nevvoloi en unohta. | 141Мал я и презрен, но повелений Твоих не забываю. |
| 142 Sinun oigei mieli on ilmanigäine, Sinun zakon on tozi. | 142Правда Твоя–правда вечная, и закон Твой–истина. |
| 143 Minä olen tuskas da hiäs, no Sinun käskyt urostetah minuu. | 143Скорбь и горесть постигли меня; заповеди Твои–утешение мое. |
| 144 Sinun sobu on oigei ilmazenijän, anna minule ellendiä se, ku minä eläzin. | 144Правда откровений Твоих вечна: вразуми меня, и буду жить. |
| 145 Minä kirrun Sinuu kaikel syväimel. Kuule minuu, Ižändy! Minä pyzyn Sinun käskylöis. | 145Взываю всем сердцем моим: услышь меня, Господи, –и сохраню уставы Твои. |
| 146 Minä pokoroičemmos: piästä minuu! I minä luajin, kui käsköy Sinun sobu. | 146Призываю Тебя: спаси меня, и буду хранить откровения Твои. |
| 147 Enne päivännouzuu minä kirrun Sinuu, Sinun sanah pien toivuo. | 147Предваряю рассвет и взываю; на слово Твое уповаю. |
| 148 Minun silmät ollah avvoi jo enne huondestu, ku syvendyö Sinun sanah. | 148Очи мои предваряют утреннюю стражу, чтобы мне углубляться в слово Твое. |
| 149 Ižändy, kuule minun iäni Sinun armon mugah! Elavuta minuu Sinun oigien mielen mugah! | 149Услышь голос мой по милости Твоей, Господи; по суду Твоему оживи меня. |
| 150 Lähil ollah net, kel mieles on luadie pahua, hyö ollah loitton Sinun zakonas. | 150Приблизились замышляющие лукавство; далеки они от закона Твоего. |
| 151 Sinä, Ižändy, olet lähil, i kai Sinun käskyt ollah tovet. | 151Близок Ты, Господи, и все заповеди Твои–истина. |
| 152 Jo ammui minä tiijustin, mittuine on Sinun sobu. Sinä luajiit sen ilmazekseigiä. | 152Издавна узнал я об откровениях Твоих, что Ты утвердил их на веки. |
| 153 Kačahtai minun kurjuoh da piästä minuu, gu minä en unohtannuh Sinun zakonua. | 153Воззри на бедствие мое и избавь меня, ибо я не забываю закона Твоего. |
| 154 Vie minun dieluo suvvos da piästä viärittäjis, elävytä minuu, kui uskaldit. | 154Вступись в дело мое и защити меня; по слову Твоему оживи меня. |
| 155 Jumalattomat ollah loitton piäzendäs, sendäh gu hyö ei korvua kallata Sinun käskylöih. | 155Далеко от нечестивых спасение, ибо они уставов Твоих не ищут. |
| 156 Ižändy, suuri on Sinun armo, elävytä minuu Sinun oigiel suvvol! | 156Много щедрот Твоих, Господи; по суду Твоему оживи меня. |
| 157 Äijy on minul painajua da ahtistajua, no minä en kieldävy Sinun sovus. | 157Много у меня гонителей и врагов, но от откровений Твоих я не удаляюсь. |
| 158 Minuu puistattau, konzu näin moizii, kuduat kiännyttih iäre Sinus. Hyö ei novveta Sinun sanua. | 158Вижу отступников, и сокрушаюсь, ибо они не хранят слова Твоего. |
| 159 Kačo, kui minä suvaičen Sinun nevvoloi. Ižändy, elävytä minuu Sinun armol! | 159Зри, как я люблю повеления Твои; по милости Твоей, Господи, оживи меня. |
| 160 Tozi on Sinun sanan alustannu, oigiet da ilmanigäzet ollah kai Sinun piätökset. | 160Основание слова Твоего истинно, и вечен всякий суд правды Твоей. |
| 161 Kniäzit viäryöttäh ajetah minuu jälles, no minun syväin varuau Sinun sanua. | 161Князья гонят меня безвинно, но сердце мое боится слова Твоего. |
| 162 Minä ihastun Sinun sanah kui suureh sualeheh. | 162Радуюсь я слову Твоему, как получивший великую прибыль. |
| 163 Kielastustu minä vihuan da varuan, a Sinun zakonua suvaičen. | 163Ненавижу ложь и гнушаюсь ею; закон же Твой люблю. |
| 164 Minä ylendän Sinuu seiččie kerdua päiväs Sinun oigeimielizis piätöksis. | 164Семикратно в день прославляю Тебя за суды правды Твоей. |
| 165 Rauhas eletäh Sinun zakonansuvaiččijat, hyö ei öntästytä. | 165Велик мир у любящих закон Твой, и нет им преткновения. |
| 166 Ižändy, Sinus minä vuotan piäzendiä, Sinun käskyt minä täytän. | 166Уповаю на спасение Твое, Господи, и заповеди Твои исполняю. |
| 167 Minä lujah pyzyn Sinun sovus, suvaičen sidä äijäl. | 167Душа моя хранит откровения Твои, и я люблю их крепко. |
| 168 Minä novvan Sinun nevvoloi da sobuu, kai minun matkat ollah Sinun silmien ies. | 168Храню повеления Твои и откровения Твои, ибо все пути мои пред Тобою. |
| 169 Ižändy, noskah minun kirrundu Sinun edeh! Anna minule mieldy, luaji Oman sanan mugah! | 169Да приблизится вопль мой пред лице Твое, Господи; по слову Твоему вразуми меня. |
| 170 Noskah minun malittu Sinun edeh, piästä minuu pahas muga, kui uskaldit. | 170Да придет моление мое пред лице Твое; по слову Твоему избавь меня. |
| 171 Minun suu ei väzy kiittiä Sinuu, Sinähäi opastat minule Sinun käskyt. | 171Уста мои произнесут хвалу, когда Ты научишь меня уставам Твоим. |
| 172 Minun suu pajatakkah Sinun uskalmolois, gu kai Sinun käskyt ollah oigiet. | 172Язык мой возгласит слово Твое, ибо все заповеди Твои праведны. |
| 173 Olgah Sinun käzi avunnu minule, minähäi valličin Sinun nevvot. | 173Да будет рука Твоя в помощь мне, ибо я повеления Твои избрал. |
| 174 Ižändy, minä igävöičen Sinun annettuu piäzendiä, Sinun zakon on minun urostus. | 174Жажду спасения Твоего, Господи, и закон Твой–утешение мое. |
| 175 Eläkkäh minun hengi da ylendäkkäh Sinuu, autettahes minuu Sinun piätökset. | 175Да живет душа моя и славит Тебя, и суды Твои да помогут мне. |
| 176 Minä olen kui yöksynyh lammas. Eči minuu, Sinun käskylästy! Sinun käskylöi minä en unohta. | 176Я заблудился, как овца потерянная: взыщи раба Твоего, ибо я заповедей Твоих не забыл. |