Your word is a lamp to my feet

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

PSALTIRI

ПСАЛТИРЬ

118 Psalmu

Глава 118

1 Alliluija!
Ozakkahat ollah net,
kudamien dorogat ollah oigiet,
net, kuduat eletän Ižändän zakonua myö.
1Блаженны непорочные в пути, ходящие в законе Господнем.
2 Ozakkahat ollah net,
kuduat pyzytäh Hänen sovus,
net, kuduat kaikel syväimel ečitäh Händy.
2Блаженны хранящие откровения Его, всем сердцем ищущие Его.
3 Hyö ei mennä zakonoi vastah,
a kävelläh Hänen dorogoi myö.
3Они не делают беззакония, ходят путями Его.
4 Sinä annoit Omat nevvot,
käskit noudua niilöi lujah.
4Ты заповедал повеления Твои хранить твердо.
5 Oh, gu kai minun matkat vietettäs minuu
    Sinun käskylöin täyttämizeh!
5О, если бы направлялись пути мои к соблюдению уставов Твоих!
6 Gu pien Sinun käskylöi silmien ies,
sit minä en puutu huigieh.
6Тогда я не постыдился бы, взирая на все заповеди Твои:
7 Minä kiitän Sinuu tävvel syväimel,
konzu opastun ellendämäh Sinun oigieloi piätöksii.
7я славил бы Тебя в правоте сердца, поучаясь судам правды Твоей.
8 Minä novvan Sinun käskylöi,
älä hylgiä minuu nikonzu.
8Буду хранить уставы Твои; не оставляй меня совсем.
9 Kuibo brihal pyzyö oigiel dorogal?
Vai Sinun sanua noudajen.
9Как юноше содержать в чистоте путь свой? –Хранением себя по слову Твоему.
10 Kaikel syväimel minä ečin Sinuu,
älä anna minule hairota Sinun käskylöis.
10Всем сердцем моим ищу Тебя; не дай мне уклониться от заповедей Твоих.
11 Sinun sanat minä panen tallele omah syväimeh,
ku ei luadie riähkiä Sinun ies.
11В сердце моем сокрыл я слово Твое, чтобы не грешить пред Тобою.
12 Kiitetty olet Sinä, Ižändy!
Opasta minuu tundemah Sinun käskylöi.
12Благословен Ты, Господи! научи меня уставам Твоим.
13 Omal suul minä sanelen rahvahile
    kaikis Sinun piätöksis.
13Устами моими возвещал я все суды уст Твоих.
14 Sinun sovun täh minä pien hyviä mieldy,
muga kui ihastellahes eloloin täh.
14На пути откровений Твоих я радуюсь, как во всяком богатстве.
15 Minä duumaičen Sinun nevvoloi,
minä kačon Sinun dorogoi.
15О заповедях Твоих размышляю, и взираю на пути Твои.
16 Sinun käskylöil urostelemmos,
Sinun sanua en unohta.
16Уставами Твоими утешаюсь, не забываю слова Твоего.
17 Armahta minuu, Sinun käskylästy,
sit minä elän da novvan Sinun sanua.
17Яви милость рабу Твоему, и буду жить и хранить слово Твое.
18 Avua minun silmät nägemäh Sinun zakonan kummii.
18Открой очи мои, и увижу чудеса закона Твоего.
19 Minä olen tulolaine mual,
älä peitä minus Sinun käskylöi.
19Странник я на земле; не скрывай от меня заповедей Твоих.
20 Minun hengi ainos igävöiččöy Sinun piätöksii.
20Истомилась душа моя желанием судов Твоих во всякое время.
21 Sinä piet käzis ylbielöi, niidy kirottuloi,
kuduat kiännetäh selgy Sinun käskylöih.
21Ты укротил гордых, проклятых, уклоняющихся от заповедей Твоих.
22 Piästä minuu huigies da paheksimizes,
minä elin ainos Sinun sovun mugah.
22Сними с меня поношение и посрамление, ибо я храню откровения Твои.
23 Kniäzit istutah da paistah minuu vastah,
a minä, Sinun käskyläine, duumaičen Sinun käskylöi.
23Князья сидят и сговариваются против меня, а раб Твой размышляет об уставах Твоих.
24 Sinun sobu on minun urostus,
i Sinun käskyt ollah minun nevvonandajat.
24Откровения Твои–утешение мое, –советники мои.
25 Minun hengi on polgiettu pölyh,
elavuta minuu Sinun sanal.
25Душа моя повержена в прах; оживи меня по слову Твоему.
26 Minä sanelin Sinule omis matkois,
i Sinä kuulit minuu.
Opasta minule Sinun käskyt.
26Объявил я пути мои, и Ты услышал меня; научи меня уставам Твоим.
27 Vie minuu Sinun nevvoloin dorogale,
i minä tahton duumaija Sinun kummanruadoloi.
27Дай мне уразуметь путь повелений Твоих, и буду размышлять о чудесах Твоих.
28 Minun hengel ei ole hoivuttu,
vačas on tusku.
Lujenda minuu Sinun sanal!
28Душа моя истаевает от скорби: укрепи меня по слову Твоему.
29 Pie minuu loitton kielahuksien dorogois,
lahjo minule Sinun zakon!
29Удали от меня путь лжи, и закон Твой даруй мне.
30 Minä valličin toven dorogan,
Sinun piätökset ollah minun silmien ies.
30Я избрал путь истины, поставил пред собою суды Твои.
31 Sinun sovus minä ripun, Ižändy,
älä anna minule puuttuo huigieh.
31Я прилепился к откровениям Твоим, Господи; не постыди меня.
32 Minä juoksen Sinun käskylöin dorogua myöte,
gu Sinä hoivendat minun syväimen.
32Потеку путем заповедей Твоих, когда Ты расширишь сердце мое.
33 Ižändy, opasta minule Sinun käskylöin dorogu,
i minä astun sidä myöte loppuh suate.
33Укажи мне, Господи, путь уставов Твоих, и я буду держаться его до конца.
34 Anna minule ellendysty noudua Sinun zakonua,
kaikel syväimel täyttiä sidä.
34Вразуми меня, и буду соблюдать закон Твой и хранить его всем сердцем.
35 Pane minuu astumah Sinun käskylöin dorogua myöte,
sidä minä tahton.
35Поставь меня на стезю заповедей Твоих, ибо я возжелал ее.
36 Kiännä minun syväin Sinun sobuh päi,
a ei eččimäh iččele hyvyzii.
36Приклони сердце мое к откровениям Твоим, а не к корысти.
37 Kiännä minun silmät iäre kaikes tyhjäs,
elavuta minuu Sinun matkal.
37Отврати очи мои, чтобы не видеть суеты; животвори меня на пути Твоем.
38 Luaji minulegi se, min uskaldit luadie
kaikile, ket varatah Sinuu.
38Утверди слово Твое рабу Твоему, ради благоговения пред Тобою.
39 Piästä minuu huigies, kuduadu minä varuan.
Sinun piätökset ollah hyvät.
39Отврати поношение мое, которого я страшусь, ибо суды Твои благи.
40 Ižändy, minä vuotan Sinun nevvoloi.
Elavuta minuu Sinun tovel!
40Вот, я возжелал повелений Твоих; животвори меня правдою Твоею.
41 Ižändy, anna minule Sinun armot,
piästä minuu Sinun uskalmon mugah!
41Да придут ко мне милости Твои, Господи, спасение Твое по слову Твоему, –
42 Sinun sanah minä uskon,
sil voin vastata minun kiruojile.
42и я дам ответ поносящему меня, ибо уповаю на слово Твое.
43 Älä jätä minun suudu ilmai toven sanua,
Sinun piätöksih pien toivuo.
43Не отнимай совсем от уст моих слова истины, ибо я уповаю на суды Твои
44 Minä rubien ainos noudamah Sinun zakonua,
    ainos da ilmazenijän.
44и буду хранить закон Твой всегда, во веки и веки;
45 Minä rubien kävelemäh välläl,
gu elän Sinun nevvoloin mugah.
45буду ходить свободно, ибо я взыскал повелений Твоих;
46 Suariloingi ies rubien sanelemah
Sinun sobuh näh, engo huijustai.
46буду говорить об откровениях Твоих пред царями и не постыжусь;
47 Sinun käskylöil urostelemmos,
niidy minä suvaičen.
47буду утешаться заповедями Твоими, которые возлюбил;
48 Minä oijendan käit Sinun käskylöin puoleh.
Niilöi minä suvaičen, niilöi ajattelen.
48руки мои буду простирать к заповедям Твоим, которые возлюбил, и размышлять об уставах Твоих.
49 Musta Oma sana,
kuduan annoit Sinun käskyläzele
da kuduah käskit pidiä toivuo.
49Вспомни слово Твое к рабу Твоему, на которое Ты повелел мне уповать:
50 Sinun uskalmo on minule urostus minun kurjuos,
se elavuttau minuu.
50это–утешение в бедствии моем, что слово Твое оживляет меня.
51 Ylbiet ainos kirotah minuu,
ga minä en vältynyh Sinun zakonas.
51Гордые крайне ругались надо мною, но я не уклонился от закона Твоего.
52 Ižändy, minä duumaičen Sinun ilmanigäzii piätöksii,
niilöis suan urostuksen.
52Вспоминал суды Твои, Господи, от века, и утешался.
53 Minun taba kiehuu jumalattomien täh,
kuduat hyllätäh Sinun zakon.
53Ужас овладевает мною при виде нечестивых, оставляющих закон Твой.
54 Sinun käskyt ollah minule ylendyspajonnu,
gu elän tiä tulolazennu.
54Уставы Твои были песнями моими на месте странствований моих.
55 Yölgi minä mustelen Sinun nimie, Ižändy,
ainos novvan Sinun zakonua.
55Ночью вспоминал я имя Твое, Господи, и хранил закон Твой.
56 Se on minun elaijan oza,
ku minä elän Sinun nevvoloin mugah.
56Он стал моим, ибо повеления Твои храню.
57 Sinä, Ižändy, olet minun oza,
olen uskaldannuh pyzyö Sinun sanois.
57Удел мой, Господи, сказал я, соблюдать слова Твои.
58 Minä molimmos Sinule kaikel syväimel:
armahta minuu Sinun uskalmon mugah!
58Молился я Тебе всем сердцем: помилуй меня по слову Твоему.
59 Minä duumaičen omii matkoi
i kiännän omat askelet Sinun sobuu kohti.
59Размышлял о путях моих и обращал стопы мои к откровениям Твоим.
60 Minä en vičkittelei tyhjiä,
a huolitan noudua Sinun käskylöi.
60Спешил и не медлил соблюдать заповеди Твои.
61 Jumalattomien verkot ollah ymbäri minus,
no minä en unohta Sinun zakonua.
61Сети нечестивых окружили меня, но я не забывал закона Твоего.
62 Syväinyölgi nouzen kiittämäh Sinuu
Sinun oigielois piätöksis.
62В полночь вставал славословить Тебя за праведные суды Твои.
63 Olen yhtes kaikkien niilöinke,
ket varatah Sinuu da novvetah Sinun nevvoloi.
63Общник я всем боящимся Тебя и хранящим повеления Твои.
64 Sinun hyvytty, Ižändy, mua on täyzi.
Opasta minule Sinun käskylöi!
64Милости Твоей, Господи, полна земля; научи меня уставам Твоим.
65 Ižändy, Sinä luajit hyvyön Omale käskyläzele,
gu luajit kai Oman sanan mugah.
65Благо сотворил Ты рабу Твоему, Господи, по слову Твоему.
66 Opasta minuu, Ižändy,
ku hyvin tiedäzin da ellendäzin.
Minä luotan Sinun käskylöih.
66Доброму разумению и ведению научи меня, ибо заповедям Твоим я верую.
67 Enne minun muokkii minä kävelin yöksyksis,
nygöi novvan Sinun sanua.
67Прежде страдания моего я заблуждал; а ныне слово Твое храню.
68 Ižändy, Sinä olet hyvä,
Sinun ruavot ollah hyvät.
Opasta minule Sinun käskyt!
68Благ и благодетелен Ты, –научи меня уставам Твоим.
69 Ylbiet lijastetah minun nimie omil kielastuksil,
ga minä novvan Sinun nevvoloi kaikel syväimel.
69Гордые сплетают на меня ложь; я же всем сердцем буду хранить повеления Твои.
70 Heijän syväimet ollah kui razvutukut,
ei tundieta nimidä,
a minule Sinun zakon andau urostuksen.
70Ожирело сердце их, как тук; я же законом Твоим утешаюсь.
71 Hyvä, ku minul puutui nähtä gor՚ua,
muga minä tiijustin Sinun käskyt.
71Благо мне, что я пострадал, дабы научиться уставам Твоим.
72 Zakon, kuduan Sinä annoit,
on minule kallehembi migu kai kuldu da hobju.
72Закон уст Твоих для меня лучше тысяч золота и серебра.
73 Sinun käit luajittih minuu,
pandih kai minus sijoilleh.
Anna minule ellendysty opastuo Sinun käskyt.
73Руки Твои сотворили меня и устроили меня; вразуми меня, и научусь заповедям Твоим.
74 Sinun varuajat ihastutah minun nähtyy,
gu minä pien toivuo Sinun sanah.
74Боящиеся Тебя увидят меня–и возрадуются, что я уповаю на слово Твое.
75 Ižändy, Minä tiijän,
Sinun suvvon piätökset ollah oigiet.
Oigei olit, gu muokkait minuu.
75Знаю, Господи, что суды Твои праведны и по справедливости Ты наказал меня.
76 Anna Sinun armo roihes minule urostuksekse,
kui Sinä uskalditgi Omale käskyläzele.
76Да будет же милость Твоя утешением моим, по слову Твоему к рабу Твоему.
77 Anna Sinun hyvys koskeh minuh,
i sit minä elän.
Sinun zakon on minun urostus.
77Да придет ко мне милосердие Твое, и я буду жить; ибо закон Твой–утешение мое.
78 Puututtahes ylbiet huigieh,
gu viäryöttäh painetah minuu.
Minul mieles ollah Sinun nevvot.
78Да будут постыжены гордые, ибо безвинно угнетают меня; я размышляю о повелениях Твоих.
79 Tuldahes minun luo kaikin,
ket varatah Sinuu da ket tietäh Sinun sobu.
79Да обратятся ко мне боящиеся Тебя и знающие откровения Твои.
80 Anna minun syväin pyzyy lujah Sinun käskylöis,
ku en puuttus huigieh.
80Да будет сердце мое непорочно в уставах Твоих, чтобы я не посрамился.
81 Minun syväin atkaloiččehes Sinun abuu,
Sinun sanah pien toivuo.
81Истаевает душа моя о спасении Твоем; уповаю на слово Твое.
82 Minun silmät igävöijäh Sinun sanua.
Minä kyzyn: «Konzubo Sinä urostat minuu?»
82Истаевают очи мои о слове Твоем; я говорю: когда Ты утешишь меня?
83 Minä olen kui savvus käbristynnyh puzu,
no Sinun käskylöi en unohta.
83Я стал, как мех в дыму, но уставов Твоих не забыл.
84 Viego hätken Sinun käskyläzel vuottua?
Konzubo suudit minun painajii?
84Сколько дней раба Твоего? Когда произведешь суд над гонителями моими?
85 Ylbiet kaivetah minule haudua,
hyö ruatah Sinun zakonua vastah.
85Яму вырыли мне гордые, вопреки закону Твоему.
86 Kai Sinun käskyt ollah oigiet.
Hyö piinatah minuu viäryöttäh.
Auta minuu!
86Все заповеди Твои–истина; несправедливо преследуют меня: помоги мне;
87 Hyö vähäs ei hävitetty minuu muan piäl,
no minä en hyllännyh Sinun nevvoloi.
87едва не погубили меня на земле, но я не оставил повелений Твоих.
88 Elavuta minuu Sinun armol,
i minä novvan Sinun sobuu.
88По милости Твоей оживляй меня, и буду хранить откровения уст Твоих.
89 Ižändy, Sinun sana pyzyy ilmazenijän,
sil on luja alustu taivahis.
89На веки, Господи, слово Твое утверждено на небесах;
90 Sinun tozi pyzyy polves polveh.
Sinä azetit sijoilleh muan, i se pyzyy.
90истина Твоя в род и род. Ты поставил землю, и она стоит.
91 Sinun piätöksil seizou nygöigi kai,
kaikin kazakoijah Sinuu.
91По определениям Твоим все стоит доныне, ибо все служит Тебе.
92 Gu Sinun zakon ei ollus minule urostuksennu,
minun kurjus olis hävitännyh minuu.
92Если бы не закон Твой был утешением моим, погиб бы я в бедствии моем.
93 Nikonzu en unohta Sinun nevvoloi,
net elavutetah minuu.
93Вовек не забуду повелений Твоих, ибо ими Ты оживляешь меня.
94 Minä olen Sinun, piästä minuu!
Minä tahton eliä Sinun nevvoloin mugah.
94Твой я, спаси меня; ибо я взыскал повелений Твоих.
95 Jumalattomat vardoijah minuu, tahtotah tappua,
a minä pien mieles Sinun sobuu.
95Нечестивые подстерегают меня, чтобы погубить; а я углубляюсь в откровения Твои.
96 Kai loppehes, sen minä näin,
no Sinun käskyt pyzytäh ainos.
96Я видел предел всякого совершенства, но Твоя заповедь безмерно обширна.
97 Kulleh suvaičen minä Sinun zakonua!
Kaiken päivän duumaičen sidä.
97Как люблю я закон Твой! весь день размышляю о нем.
98 Sinun käskyt ollah ainos minunke,
net luajitah minuu vihaniekkoi mielevembäkse.
98Заповедью Твоею Ты соделал меня мудрее врагов моих, ибо она всегда со мною.
99 Minä olen opastunnuombi migu kai minun opastajat,
minähäi pien mieles Sinun sobuu.
99Я стал разумнее всех учителей моих, ибо размышляю об откровениях Твоих.
100 Minä tiijän enämbän migu rahvahan vahnimat,
sendäh gu novvan Sinun nevvoloi.
100Я сведущ более старцев, ибо повеления Твои храню.
101 Minä en astu pahoile dorogoile,
Sinun sanua tahton noudua.
101От всякого злого пути удерживаю ноги мои, чтобы хранить слово Твое;
102 Sinun piätöksis en harpua bokkah,
sendäh gu Sinä opastat minuu.
102от судов Твоих не уклоняюсь, ибо Ты научаешь меня.
103 Mittumat sulavat ollah Sinun sanat minule!
Magiembat metty net ollah minun huulile.
103Как сладки гортани моей слова Твои! лучше меда устам моим.
104 Sinun nevvot annetah minule ellendysty,
sendäh minä vihuan kaikkii muanituksen dorogoi.
104Повелениями Твоими я вразумлен; потому ненавижу всякий путь лжи.
105 Sinun sana on lampu minun jalloile,
valgei minun matkale.
105Слово Твое–светильник ноге моей и свет стезе моей.
106 Minä annoin sanan noudua Sinun oigieloi piätöksii.
Sit sanas minä pyzyn.
106Я клялся хранить праведные суды Твои, и исполню.
107 Ižändy, minä näin äijän gor՚ua.
Luaji, kui Sinä sanoit, elavuta minuu!
107Сильно угнетен я, Господи; оживи меня по слову Твоему.
108 Ižändy, anna minun uskalmo roihes Sinule
    mielužu verhu.
Opasta minuu tundemah Sinun piätöksii!
108Благоволи же, Господи, принять добровольную жертву уст моих, и судам Твоим научи меня.
109 Minul on ainos hengi kobras,
no Sinun zakonua en unohta.
109Душа моя непрестанно в руке моей, но закона Твоего не забываю.
110 Jumalattomat pandih minule verko,
no minä en välty Sinun nevvoloin dorogas.
110Нечестивые поставили для меня сеть, но я не уклонился от повелений Твоих.
111 Sinun sobu on minule igähine jälgiperä,
minun syväin ihasteleh sidä.
111Откровения Твои я принял, как наследие на веки, ибо они веселие сердца моего.
112 Minä kiännin oman syväimen täyttämäh
    Sinun käskylöi,
ainos da agjah suate.
112Я приклонил сердце мое к исполнению уставов Твоих навек, до конца.
113 Kaksimielizii ristikanzoi minä vihuan,
a Sinun zakonua suvaičen.
113Вымыслы человеческие ненавижу, а закон Твой люблю.
114 Sinä olet minun levo dai suojusraudu,
Sinun sanah minä pien toivuo.
114Ты покров мой и щит мой; на слово Твое уповаю.
115 Vältykkiä minus, zakonanrikkojat!
Minä tahton noudua Jumalan käskylöi.
115Удалитесь от меня, беззаконные, и буду хранить заповеди Бога моего.
116 Ole minule tuvennu Sinun uskalmon mugah,
ku minä eläzin.
Älä anna minul muanivuo minun uskos.
116Укрепи меня по слову Твоему, и буду жить; не посрами меня в надежде моей;
117 Auta minuu, ku minä piäzizin,
i minä pien Sinun käskylöi ainos mieles.
117поддержи меня, и спасусь; и в уставы Твои буду вникать непрестанно.
118 Kaikkii, ket hyllätäh Sinun käskyt, Sinä hylgiät,
tyhjiä hyö ounastellahes.
118Всех, отступающих от уставов Твоих, Ты низлагаешь, ибо ухищрения их–ложь.
119 Sinä lykkäit iäres kai muan jumalattomat kui topat,
sendäh minä suvaičen Sinun sobuu.
119Как изгарь, отметаешь Ты всех нечестивых земли; потому я возлюбил откровения Твои.
120 Minun rungu särizöy Sinun varavuo,
minä varuan Sinun suvvon piätöksii.
110Нечестивые поставили для меня сеть, но я не уклонился от повелений Твоих.
121 Minä ruan, kui käsköy oigei suudo
    da oigei mieli.
Älä jätä minuu minun painajien käzih!
111Откровения Твои я принял, как наследие на веки, ибо они веселие сердца моего.
122 Puolista minuu, Sinun käskylästy,
luaji minule hyvys,
älä anna ylbielöile painua minuu!
112Я приклонил сердце мое к исполнению уставов Твоих навек, до конца.
123 Minä igävöičen Sinun abuu,
igävöičen Sinun oigieloi uskalmoloi.
113Вымыслы человеческие ненавижу, а закон Твой люблю.
124 Luaji Sinun käskyläzele hyvys Sinun armon mugah,
opasta minule Sinun käskyt.
114Ты покров мой и щит мой; на слово Твое уповаю.
125 Minä olen Sinun käskyläine,
anna minule ellendysty,
ku opastuzin Sinun sovun käskyt.
115Удалитесь от меня, беззаконные, и буду хранить заповеди Бога моего.
126 Ižändy, on aigu tartuo dieloh!
Sinun zakonua on rikottu!
116Укрепи меня по слову Твоему, и буду жить; не посрами меня в надежде моей;
127 Minä suvaičen Sinun käskylöi,
net ollah minule kallehembat kuldua,
puhtastu kuldua.
117поддержи меня, и спасусь; и в уставы Твои буду вникать непрестанно.
128 Sendäh minä elän tarkah kaikkii Sinun nevvoloi myö,
vihuan kaikkii muanituksen dorogoi.
118Всех, отступающих от уставов Твоих, Ты низлагаешь, ибо ухищрения их–ложь.
129 Sinun sobu on kummanhyvä,
sendäh minä novvan sidä.
119Как изгарь, отметаешь Ты всех нечестивых земли; потому я возлюбил откровения Твои.
130 Gu Sinun sana avavuu ristikanzale,
se andau valgiedu, prostoilegi ellendysty.
130Откровение слов Твоих просвещает, вразумляет простых.
131 Minä avuan suun da huahitan,
sendäh gu igävöičen Sinun käskylöi
    kui juotattajes vetty.
131Открываю уста мои и вздыхаю, ибо заповедей Твоих жажду.
132 Kačahtai minuh, armahta minuu,
kui armahtat niidy, ket suvaijah Sinun nimie.
132Призри на меня и помилуй меня, как поступаешь с любящими имя Твое.
133 Luaji minun askelet lujikse Sinun sanal,
älä anna nimittumal viäryöl pidiä valdua minun piäl.
133Утверди стопы мои в слове Твоем и не дай овладеть мною никакому беззаконию;
134 Piästä minuu rahvahan painandas,
ku voizin noudua Sinun nevvoloi.
134избавь меня от угнетения человеческого, и буду хранить повеления Твои;
135 Avua Sinun valgien andajat silmät
    Omale käskyläzele,
opasta minule Sinun käskyt!
135осияй раба Твоего светом лица Твоего и научи меня уставам Твоим.
136 Minun silmis ojannu valutah kyynälet,
gu Sinun zakonua ei novveta.
136Из глаз моих текут потоки вод оттого, что не хранят закона Твоего.
137 Ižändy, Sinä olet oigeimieline,
oigiet ollah Sinun suvvon piätökset.
137Праведен Ты, Господи, и справедливы суды Твои.
138 Sinun luajittu sobu on tozi da kaikes uskottavu.
138Откровения Твои, которые Ты заповедал, –правда и совершенная истина.
139 Minun hengen salbuau viha,
gu minun vihaniekat unohtetah Sinun sana.
139Ревность моя снедает меня, потому что мои враги забыли слова Твои.
140 Sinun sana on hyvin koiteltu,
sikse Sinun käskyläine suvaiččou sidä.
140Слово Твое весьма чисто, и раб Твой возлюбил его.
141 Minä olen pieni da pengottu,
no Sinun nevvoloi en unohta.
141Мал я и презрен, но повелений Твоих не забываю.
142 Sinun oigei mieli on ilmanigäine,
Sinun zakon on tozi.
142Правда Твоя–правда вечная, и закон Твой–истина.
143 Minä olen tuskas da hiäs,
no Sinun käskyt urostetah minuu.
143Скорбь и горесть постигли меня; заповеди Твои–утешение мое.
144 Sinun sobu on oigei ilmazenijän,
anna minule ellendiä se, ku minä eläzin.
144Правда откровений Твоих вечна: вразуми меня, и буду жить.
145 Minä kirrun Sinuu kaikel syväimel.
Kuule minuu, Ižändy!
Minä pyzyn Sinun käskylöis.
145Взываю всем сердцем моим: услышь меня, Господи, –и сохраню уставы Твои.
146 Minä pokoroičemmos: piästä minuu!
I minä luajin, kui käsköy Sinun sobu.
146Призываю Тебя: спаси меня, и буду хранить откровения Твои.
147 Enne päivännouzuu minä kirrun Sinuu,
Sinun sanah pien toivuo.
147Предваряю рассвет и взываю; на слово Твое уповаю.
148 Minun silmät ollah avvoi jo enne huondestu,
ku syvendyö Sinun sanah.
148Очи мои предваряют утреннюю стражу, чтобы мне углубляться в слово Твое.
149 Ižändy, kuule minun iäni Sinun armon mugah!
Elavuta minuu Sinun oigien mielen mugah!
149Услышь голос мой по милости Твоей, Господи; по суду Твоему оживи меня.
150 Lähil ollah net, kel mieles on luadie pahua,
hyö ollah loitton Sinun zakonas.
150Приблизились замышляющие лукавство; далеки они от закона Твоего.
151 Sinä, Ižändy, olet lähil,
i kai Sinun käskyt ollah tovet.
151Близок Ты, Господи, и все заповеди Твои–истина.
152 Jo ammui minä tiijustin,
mittuine on Sinun sobu.
Sinä luajiit sen ilmazekseigiä.
152Издавна узнал я об откровениях Твоих, что Ты утвердил их на веки.
153 Kačahtai minun kurjuoh da piästä minuu,
gu minä en unohtannuh Sinun zakonua.
153Воззри на бедствие мое и избавь меня, ибо я не забываю закона Твоего.
154 Vie minun dieluo suvvos da piästä viärittäjis,
elävytä minuu, kui uskaldit.
154Вступись в дело мое и защити меня; по слову Твоему оживи меня.
155 Jumalattomat ollah loitton piäzendäs,
sendäh gu hyö ei korvua kallata Sinun käskylöih.
155Далеко от нечестивых спасение, ибо они уставов Твоих не ищут.
156 Ižändy, suuri on Sinun armo,
elävytä minuu Sinun oigiel suvvol!
156Много щедрот Твоих, Господи; по суду Твоему оживи меня.
157 Äijy on minul painajua da ahtistajua,
no minä en kieldävy Sinun sovus.
157Много у меня гонителей и врагов, но от откровений Твоих я не удаляюсь.
158 Minuu puistattau, konzu näin moizii,
kuduat kiännyttih iäre Sinus.
Hyö ei novveta Sinun sanua.
158Вижу отступников, и сокрушаюсь, ибо они не хранят слова Твоего.
159 Kačo, kui minä suvaičen Sinun nevvoloi.
Ižändy, elävytä minuu Sinun armol!
159Зри, как я люблю повеления Твои; по милости Твоей, Господи, оживи меня.
160 Tozi on Sinun sanan alustannu,
oigiet da ilmanigäzet ollah kai Sinun piätökset.
160Основание слова Твоего истинно, и вечен всякий суд правды Твоей.
161 Kniäzit viäryöttäh ajetah minuu jälles,
no minun syväin varuau Sinun sanua.
161Князья гонят меня безвинно, но сердце мое боится слова Твоего.
162 Minä ihastun Sinun sanah kui suureh sualeheh.
162Радуюсь я слову Твоему, как получивший великую прибыль.
163 Kielastustu minä vihuan da varuan,
a Sinun zakonua suvaičen.
163Ненавижу ложь и гнушаюсь ею; закон же Твой люблю.
164 Minä ylendän Sinuu seiččie kerdua päiväs
    Sinun oigeimielizis piätöksis.
164Семикратно в день прославляю Тебя за суды правды Твоей.
165 Rauhas eletäh Sinun zakonansuvaiččijat,
hyö ei öntästytä.
165Велик мир у любящих закон Твой, и нет им преткновения.
166 Ižändy, Sinus minä vuotan piäzendiä,
Sinun käskyt minä täytän.
166Уповаю на спасение Твое, Господи, и заповеди Твои исполняю.
167 Minä lujah pyzyn Sinun sovus,
suvaičen sidä äijäl.
167Душа моя хранит откровения Твои, и я люблю их крепко.
168 Minä novvan Sinun nevvoloi da sobuu,
kai minun matkat ollah Sinun silmien ies.
168Храню повеления Твои и откровения Твои, ибо все пути мои пред Тобою.
169 Ižändy, noskah minun kirrundu Sinun edeh!
Anna minule mieldy, luaji Oman sanan mugah!
169Да приблизится вопль мой пред лице Твое, Господи; по слову Твоему вразуми меня.
170 Noskah minun malittu Sinun edeh,
piästä minuu pahas muga, kui uskaldit.
170Да придет моление мое пред лице Твое; по слову Твоему избавь меня.
171 Minun suu ei väzy kiittiä Sinuu,
Sinähäi opastat minule Sinun käskyt.
171Уста мои произнесут хвалу, когда Ты научишь меня уставам Твоим.
172 Minun suu pajatakkah Sinun uskalmolois,
gu kai Sinun käskyt ollah oigiet.
172Язык мой возгласит слово Твое, ибо все заповеди Твои праведны.
173 Olgah Sinun käzi avunnu minule,
minähäi valličin Sinun nevvot.
173Да будет рука Твоя в помощь мне, ибо я повеления Твои избрал.
174 Ižändy, minä igävöičen Sinun annettuu piäzendiä,
Sinun zakon on minun urostus.
174Жажду спасения Твоего, Господи, и закон Твой–утешение мое.
175 Eläkkäh minun hengi da ylendäkkäh Sinuu,
autettahes minuu Sinun piätökset.
175Да живет душа моя и славит Тебя, и суды Твои да помогут мне.
176 Minä olen kui yöksynyh lammas.
Eči minuu, Sinun käskylästy!
Sinun käskylöi minä en unohta.
176Я заблудился, как овца потерянная: взыщи раба Твоего, ибо я заповедей Твоих не забыл.


предыдущая глава Глава 118 следующая глава