Выбрать язык
Книги Нового Завета
без русского текстаСВЯТОЙ АПОСТОЛ ПАВЕЛӸН КОРИНФЯНВЛӒЛӒН КОЛТЫМЫ ПӸТӒРИШӸ СИРМӒШӸЖӸ | ПЕРВОЕ ПОСЛАНИЕ К КОРИНФЯНАМ |
2 Глава | Глава 2 |
| 1Шӱмбелвлӓ, тӓ докыда мимем годым мӹнь Йымын пӓлдӹртен попымыжым пиш сӹлнӹ шамаквлӓ дӓ кого ыш доно агыл увертӓрӓш миэнӓм. | 1И когда я приходил к вам, братия, приходил возвещать вам свидетельство Божие не в превосходстве слова или мудрости, |
| 2Вет тӓ доныда ылмем годым мӹнь Иисус Христос гӹц молым – пыдален сӓкӹмӹ Иисус Христос гӹц молым – нимат пӓлӓш агыл манын шанен пиштенӓм. | 2ибо я рассудил быть у вас незнающим ничего, кроме Иисуса Христа, и притом распятого, |
| 3Мӹнь тӓ доныда ылмем годым авыре гӹц кешӹ, лӱдшӹ ылынам, шӱмем цӹтӹрен, | 3и был я у вас в немощи и в страхе и в великом трепете. |
| 4мӹнь эдемӹн ышыжын ӹняндӓрӹшӹ шамаквлӓжӹ доно агыл, а Шӱлӹшӹн силажым анжыктен попенӓм дӓ увертӓренӓм, | 4И слово мое и проповедь моя не в убедительных словах человеческой мудрости, но в явлении духа и силы, |
| 5вет тӓмдӓн ӹнянӹмӓшдӓн негӹцшӹ эдемӹн ышыжы агыл, а Йымын силажы лишӓшлык. | 5чтобы вера ваша утверждалась не на мудрости человеческой, но на силе Божией. |
| 6Тенге гӹнят мӓ ышым шӹндӹшӹвлӓ лошты кого ыш гишӓн увертӓрен попенӓ, но тидӹжӹ кӹзӹтшӹ курымын ышыжы ӓль кӹзӹтшӹ курымын пӹтӹшӓшлык вуйлатышывлӓн ышышты агыл. | 6Мудрость же мы проповедуем между совершенными, но мудрость не века сего и не властей века сего преходящих, |
| 7Мӓ Йымын кого ышыжы, анжыктыдымы, шӹлтӹмӹ ышыжы, гишӓн увертӓренӓ. Ти кого ышыжым Йымы мӓмнӓн лӹмнернӓм лӱктӓш сӓндӓлӹк ылмы гӹц анзыцок пӓлдӹртен. | 7но проповедуем премудрость Божию, тайную, сокровенную, которую предназначил Бог прежде веков к славе нашей, |
| 8Ти кого ышым кӹзӹтшӹ курымын властьым кычышывлӓ логӹц иктӓт пӓлӹде, а пӓлӓт ылгецӹ, лӹмлештӓрӓлтшӹ Господьым пыдален ак сӓкеп ыльы. | 8которой никто из властей века сего не познал; ибо если бы познали, то не распяли бы Господа славы. |
| 9Но сирӹмӹ семӹнь: «Мам сӹнзӓӓт ужде, пӹлӹшӓт колде дӓ мам эдем шӱмӹштӹжӹ пӓлӹде, тӹдӹм Йымым яратышывлӓлӓн Йымы йӓмдӹлен».*а | 9Но, как написано: не видел того глаз, не слышало ухо, и не приходило то на сердце человеку, что приготовил Бог любящим Его. |
| 10А мӓлӓннӓ Йымы тидӹм ӹшке Шӱлӹшӹжӹ гач пачын, вет Шӱлӹш цилӓ, Йымын келгӹцшӹмӓт тӹшлӓ. | 10А нам Бог открыл это Духом Своим; ибо Дух все проницает, и глубины Божии. |
| 11Эдемӹн кӧргӹжӹм эдемвлӓ логӹц кӱ пӓлӓ? Тидӹм эдемӹн кӧргӹ шӱлӹшӹжӹ веле пӓлӓ. Тенгеок Йымын келгӹцшӹмӓт Йымын Шӱлӹш гӹц пасна иктӓт ак пӓлӹ. | 11Ибо кто из человеков знает, что в человеке, кроме духа человеческого, живущего в нем? Так и Божьего никто не знает, кроме Духа Божия. |
| 12А мӓ ти сӓндӓлӹкӹн шӱлӹшӹжӹм агыл, Йымы гӹц толшы Шӱлӹшӹм нӓлӹннӓ, вет Йымы мӓлӓннӓ мам пуэн, тӹдӹм пӓлӹшӓшлык ылына. | 12Но мы приняли не духа мира сего, а Духа от Бога, дабы знать дарованное нам от Бога, |
| 13Мӓ тидӹ гишӓн эдемӹн ышыжы тымдымы шамаквлӓ доно агыл, а Святой Шӱлӹш тымдымы шамаквлӓ доно попенӓ дӓ Шӱлӹш доно кӹлдӓлтшӹм Шӱлӹш вуйлатымы семӹнь ӹлӹшӹвлӓлӓн*б ынгылдаренӓ. | 13что и возвещаем не от человеческой мудрости изученными словами, но изученными от Духа Святаго, соображая духовное с духовным. |
| 14Йымын Шӱлӹш гӹц ылшым ӹшке йӓнгжӹ семӹнь ӹлӹшӹ эдем ак ярыкты, вет тидӹм тӹдӹ ышым ямдымашеш шотла, тидӹм шӱлӹш доно веле ланзылаш лиэш, седӹндон ынгылен ак керд. | 14Душевный человек не принимает того, что от Духа Божия, потому что он почитает это безумием; и не может разуметь, потому что о сем надобно судить духовно. |
| 15Но Йымын Шӱлӹш вуйлатымы семӹнь ӹлӹшӹ эдем цилӓ ланзылен кердеш, а тӹдӹм ӹшкӹмжӹм иктӓт ланзылен ак керд, | 15Но духовный судит о всем, а о нем судить никто не может. |
| 16вет «Кӱ Господьын ышыжым пӓлӓ дӓ Тӹдӹм тымден кердеш?»*в А Христосын ышыжы мӓмнӓн улы. | 16Ибо кто познал ум Господень, чтобы мог судить его? А мы имеем ум Христов. |
*а 2:9 Ис 64: 4
*б 2:13 «Шӱлӹш вуйлатымы семӹнь ӹлӹшӹвлӓлӓн»: греклӓ келесӹмӹм «Шӱлӹш пумы шамаквлӓ доно» манынат ынгылаш лиэш.
*в 2:16 Ис 40:13.
Глава 2