Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN KIRJANI RIIMALAISILLA | ПОСЛАНИЕ К РИМЛЯНАМ |
Глава 11 | Глава 11 |
| 1Ka niin mie kyšyn: Oisko Jumala hylännyn oman rahvahan, Israelin? Ei šuinki! Miehän niise olen israelilaini, Aprahamin jälkiläini, Veniaminin heimuo. | 1Итак, спрашиваю: неужели Бог отверг народ Свой? Никак. Ибо и я Израильтянин, от семени Авраамова, из колена Вениаминова. |
| 2Ei Jumala ole hylännyn omua rahvašta, kumpasen Hiän ieltäpäin valičči. Tiijättähän työ, mitä Pyhät Kirjutukšet šanotah Il'l'ašta, kumpani valitti Jumalalla Israelista näin: | 2Не отверг Бог народа Своего, который Он наперед знал. Или не знаете, что говорит Писание в повествовании об Илии? как он жалуется Богу на Израиля, говоря: |
| 3«Hospoti, hyö tapettih Šiun viessintuojat ta rikottih Šiun alttarit. Mie yksin jäin henkih, ta miut hyö niise tahotah tappua.» | 3Господи! пророков Твоих убили, жертвенники Твои разрушили; остался я один, и моей души ищут. |
| 4Mitäpä Jumala vaštasi hänellä? Hiän vaštasi näin: «Mie jätin Ičelläni šeiččementuhatta mieštä, kumpaset ei polvissuttu Vaal-jumalan ieššä». | 4Что же говорит ему Божеский ответ? Я соблюл Себе семь тысяч человек, которые не преклонили колени перед Ваалом. |
| 5Šamoin on nykysenäki aikana jiänyn muutomie, kenet Jumala omašša armoššah valičči. | 5Так и в нынешнее время, по избранию благодати, сохранился остаток. |
| 6Ka kun kerran Hänen valičenta tapahtuu armošta, šilloin še ei ripu ihmisen ruatoloista. Kun še rippuis ruatoloista, niin kenkänä ei tarviččis armuo. Ka kun valičenta rippuis ruatoloista, šilloin še ei tapahtuis armošta. No kun še tapahtuu armošta, niin šilloin meiltä ei kyšytä ruatoja. | 6Но если по благодати, то не по делам; иначе благодать не была бы уже благодатью. А если по делам, то это уже не благодать; иначе дело не есть уже дело. |
| 7Mitä tämä merkiččöy? Israeli ei ole šuanun šitä, mitä še tavotteli; vain Jumalan valitut šuatih še. Ka muijen šilmät šokeni, | 7Что же? Израиль, чего искал, того не получил; избранные же получили, а прочие ожесточились, |
| 8niin kuin Pyhissä Kirjutukšissa šanotah: – Jumala anto heilä unikkahan mielen, šilmät, mit ei nähä, ta korvat, kumpaset ei kuulla. Näin on vielä tänäpiänäki. | 8как написано: Бог дал им дух усыпления, глаза, которыми не видят, и уши, которыми не слышат, даже до сего дня. |
| 9Ta Tuavitta šanou: – Tulkah heijän pruasniekkastola heilä anšakši ta ritakši, anna hyö kompaššutah šiih ta šuahah, mitä on tienattu. | 9И Давид говорит: да будет трапеза их сетью, тенетами и петлею в возмездие им; |
| 10Hämärtykkäh hiän šilmät, jotta hyö ei nähtäis, ta koukistukkah hiän šelät ijäkšeh. | 10да помрачатся глаза их, чтобы не видеть, и хребет их да будет согбен навсегда. |
| 11Šentäh kyšynki: ei kai jevreit šentäh kompaššuttu, jotta jiätäis muah venymäh? Ei šuinki! Ka heijän lankiemini avasi pelaššukšen muilla kanšoilla, ta niin jevreit on ruvettu kajehtimah niitä muita. | 11Итак спрашиваю: неужели они преткнулись, чтобы совсем пасть? Никак. Но от их падения спасение язычникам, чтобы возбудить в них ревность. |
| 12Jevreijen lankiemini koitu muailmalla hyväkši ta heijän Jumalašta kiäntymini toi toisenvierosilla hyvyä. Ka mitein äijyä enämmän hyvyä tulou šiitä, kun hyö täyvellä joukolla kiännytäh Jumalan puoleh! | 12Если же падение их--богатство миру, и оскудение их--богатство язычникам, то тем более полнота их. |
| 13Teilä, kumpaset kiäntyjä toisenvierosista rahvahista Jumalan uškoh, šanon, jotta mie pien šuurešša arvošša omua ruatuo tiän apostolina. | 13Вам говорю, язычникам. Как Апостол язычников, я прославляю служение мое. |
| 14Näin kuottelen, mikäli voinen, noštua omissa heimolaisissani kajehušta teih, ta niin pelaštua hoti muutomie heistä. | 14Не возбужу ли ревность в сродниках моих по плоти и не спасу ли некоторых из них? |
| 15Kun Jumala hylkäsi jevreit, še avasi muailmalla tien šopuh Hänen kera. Miteinpä šiitä käypi, konša Hiän ottau jevreit jälelläh luokšeh? Šilloin kuollehet piäššäh eloh! | 15Ибо если отвержение их--примирение мира, то что будет принятие, как не жизнь из мертвых? |
| 16Kun enšimmäini leipä pyhitetäh Jumalalla, niin koko taikina on pyhä. Ta kun puun juuri on pyhä, niin okšat niise ollah pyhät. | 16Если начаток свят, то и целое; и если корень свят, то и ветви. |
| 17Satušša kašvajašta voipuušta katattih okšie, ta šiut, kumpani olet meččävoipuušta, kašveutettih oikeijen okšien joukkoh. Niijen kera šie šuat puun juurešta voimua ta mahlua. | 17Если же некоторые из ветвей отломились, а ты, дикая маслина, привился на место их и стал общником корня и сока маслины, |
| 18Elä kuitenki pöyhisteliyvy oikeijen okšien kešeššä ta pahekši niitä! Ta vaikka pöyhisteliytyisitki, niin muissa, jotta et šie kanna juurta, kun juuri kantau šilma. | 18то не превозносись перед ветвями. Если же превозносишься, то вспомни, что не ты корень держишь, но корень тебя. |
| 19Šanot onnakko, jotta nuo okšat katattih, jotta šiut voitais kašveuttua niijen tilah. | 19Скажешь: `ветви отломились, чтобы мне привиться'. |
| 20Še on totta. Ne katattih heijän epäušon tähen, ka šie pisyt, kuni ušot. Elä pöyhisteliyvy, vain varaja! | 20Хорошо. Они отломились неверием, а ты держишься верою: не гордись, но бойся. |
| 21Kun Jumala ei šiäštän luonnollisie okšie, niin smietitkö, jotta Hiän šiut šiäštäy? | 21Ибо если Бог не пощадил природных ветвей, то смотри, пощадит ли и тебя. |
| 22Jumala on lempie, ka ankara niise. Lankennehilla Hiän on ankara, šiula lempie, kuni piet kiini Hänen hyvyöštä. Muitein šiut niise katatah pois. | 22Итак видишь благость и строгость Божию: строгость к отпадшим, а благость к тебе, если пребудешь в благости Божией; иначе и ты будешь отсечен. |
| 23No puun omatki okšat kašveutetah uuvveštah runkoh, kun hyö kiännyttäneh uškoh. Jumala kačo voit liittyä hiät jälelläh puuh. | 23Но и те, если не пребудут в неверии, привьются, потому что Бог силен опять привить их. |
| 24Onhan Hiän šiutki, kumpani luontojah kuuluit meččävoipuuh, kašveuttan vaštah luontuo satuvoipuuh. Šitäki paremmin Hiän voit nämä satuvoipuun okšat liittyä jälelläh niijen omah runkoh. | 24Ибо если ты отсечен от дикой по природе маслины и не по природе привился к хорошей маслине, то тем более сии природные привьются к своей маслине. |
| 25Vellet, jotta työ että ois oman viisahuon varašša, tahon avata teilä tämän peittoas's'an: Israelin rahvahan šytämen kovuš keštäy šini, kuni Jumalan luo ei tule toisista kanšoista täyši luku ihmisie. | 25Ибо не хочу оставить вас, братия, в неведении о тайне сей, --чтобы вы не мечтали о себе, --что ожесточение произошло в Израиле отчасти, до времени, пока войдет полное число язычников; |
| 26Kun heijän luku tulou täyteh, niin šiitä koko Israeli pelaštuu. Pyhissä Kirjutukšissa šanotah täštä: – Siijonista tulou Pelaštaja, Hiän pyyhkiy pois Juakon jälkiläisistä jumalattomuon. | 26и так весь Израиль спасется, как написано: придет от Сиона Избавитель, и отвратит нечестие от Иакова. |
| 27Mie luajin hiän kera tämmösen šopimukšen: Mie otan pois heijän riähät. | 27И сей завет им от Меня, когда сниму с них грехи их. |
| 28Israelin rahvaš vaššuštau Hyvyä Viestie, šentäh hyö ollah Jumalan vihollisie – tämä on koitun muijen rahvahien hyväkši. Hyö kuitenki ollah Jumalan valittu rahvaš, ta šentäh Jumala tykkyäy heitä – näin on heijän kantatuattojen tähen. | 28В отношении к благовестию, они враги ради вас; а в отношении к избранию, возлюбленные Божии ради отцов. |
| 29Jumala ei ota jälelläh omie lahjoja eikä pura omua kuččuo. | 29Ибо дары и призвание Божие непреложны. |
| 30Työ että ennein totellun Jumalua, ka Israelin rahvahan tottelomattomuon vuokši Jumala armahti teitä. | 30Как и вы некогда были непослушны Богу, а ныне помилованы, по непослушанию их, |
| 31Šamoin hyö ollah nyt tottelomattomie, jotta hiät niise Jumala armahtais, šentäh kun työ šaita armahukšen. | 31так и они теперь непослушны для помилования вас, чтобы и сами они были помилованы. |
| 32Niätšen Jumala pani kaikki ihmiset tottelomattomuon rautoih, jotta vois kaikkie armahtua. | 32Ибо всех заключил Бог в непослушание, чтобы всех помиловать. |
| 33Mitein loppumattomat ollah Jumalan pohasvuot, mitein šuuri Hänen viisahuš ta tieto! Emmä voi šelittyä Hänen piätökšie. Emmä voi tiijuštua Hänen teitä. | 33О, бездна богатства и премудрости и ведения Божия! Как непостижимы судьбы Его и неисследимы пути Его! |
| 34Ken tietäy Jumalan mielen, ken voit olla Hänen neuvojana? | 34Ибо кто познал ум Господень? Или кто был советником Ему? |
| 35Ken on antan Hänellä šemmoista, mi Hänen pitäis makšua jälelläh? | 35Или кто дал Ему наперед, чтобы Он должен был воздать? |
| 36Häneštä, Hänen kautti ta Häneh on kaikki. Hänellä kuuluu kunnivo ilmasen ijän. Amin! | 36Ибо все из Него, Им и к Нему. Ему слава во веки, аминь. |
Глава 11