Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN KIRJANI RIIMALAISILLA | ПОСЛАНИЕ К РИМЛЯНАМ |
Глава 8 | Глава 8 |
| 1Niin jotta niitä ei enämpi suutita uatuh, ket ollah Iisussašša Hristossašša. Hyö ei enyä eletä oman riähkähisen luonnon vallašša, kun Henken juohattamina. | 1Итак нет ныне никакого осуждения тем, которые во Христе Иисусе живут не по плоти, но по духу, |
| 2Niätšen Pyhä Henki, mi antau elämän Hristossan Iisussan omilla, piäšti miut riähän ta šurman vallašta. | 2потому что закон духа жизни во Христе Иисусе освободил меня от закона греха и смерти. |
| 3Jumala ruato šen, mitä Sakona ei voinun, šentäh kun še oli ihmisen riähkähisen luonnon takie voimatoin. Jumala työnsi tänne oman Pojan riähkähisen ihmisen moisena uhriksi riähäštä. Näin Jumala suuti Ihmiseššä ihmisien riähän. | 3Как закон, ослабленный плотию, был бессилен, то Бог послал Сына Своего в подобии плоти греховной в жертву за грех и осудил грех во плоти, |
| 4Šen Hiän ruato, jotta myö, ket elämmä Henken emmäkä oman riähkähisen luonnon vallašša, eläsimä Sakonan vuatimua Jumalalla kelpuajua elämyä. | 4чтобы оправдание закона исполнилось в нас, живущих не по плоти, но по духу. |
| 5Ken eläy riähkähisen luonnon vallašša, šillä on šen luonnon mukaset himot. Henken mukah eläjän ihmisen himot ollah Henken mukaset. | 5Ибо живущие по плоти о плотском помышляют, а живущие по духу--о духовном. |
| 6Riähkähisen luonnon himot tuuvvah kuoloma, Henken juohattama ihmini šuau elämän ta rauhan. | 6Помышления плотские суть смерть, а помышления духовные--жизнь и мир, |
| 7Riähkähisen luonnon himot šojitah Jumalua vaštah, šentäh kun ne ei taivuta Jumalan sakonah, eikä ne voijakana taipuo. | 7потому что плотские помышления суть вражда против Бога; ибо закону Божию не покоряются, да и не могут. |
| 8Ne, ket eletäh riähkähisen luonnon mukah, ei voija olla Jumalalla mieleh. | 8Посему живущие по плоти Богу угодить не могут. |
| 9Ka työ še että elä riähkähisen luonnon mukah, vain Henken juohattamina, kun Jumalan Henki elänöy teissä. A še, kellä ei ole Hristossan Henkie, ei ole Hänen oma. | 9Но вы не по плоти живете, а по духу, если только Дух Божий живет в вас. Если же кто Духа Христова не имеет, тот и не Его. |
| 10Kun Hristossa ollou teissä, tiän runko on kuollun riähän tähen, a tiän henki eläy, šentäh kun Jumala hyväkšyy tiät omikseh. | 10А если Христос в вас, то тело мертво для греха, но дух жив для праведности. |
| 11Jumala noššatti Hristossan kuollehista. Ta kun kerran Hänen Henki eläy teissä, niin Hiän elävyttäy tiänki kuolovaiset runkot tällä Henkelläh. | 11Если же Дух Того, Кто воскресил из мертвых Иисуса, живет в вас, то Воскресивший Христа из мертвых оживит и ваши смертные тела Духом Своим, живущим в вас. |
| 12Ka niin, vellet, myö emmä ole velašša omalla riähkähisellä luonnolla. Šentäh miän ei tarviče elyä šen tahon mukah. | 12Итак, братия, мы не должники плоти, чтобы жить по плоти; |
| 13Kun elänettä riähkähisen luonnon mukah, työ kuoletta. Kun Henken avulla luatinetta lopun tiän riähkähisillä ruatoloilla, työ šuatta elyä. | 13ибо если живете по плоти, то умрете, а если духом умерщвляете дела плотские, то живы будете. |
| 14Kaikki ne, ketä Jumalan Henki juohattau, ollah Jumalan lapšie. | 14Ибо все, водимые Духом Божиим, суть сыны Божии. |
| 15Työ että šuanun orjan henkie, mi panis tiät tuaš varajamah. A työ šaita Henken, kumpani luatiu meistä Jumalan lapšie. Šen Henken vallašša myö karjumma Jumalalla: «Avva! Tuatto!» | 15Потому что вы не приняли духа рабства, чтобы опять жить в страхе, но приняли Духа усыновления, Которым взываем: `Авва, Отче!' |
| 16Še Henki Iče tovistau yheššä miän henken kera, jotta olemma Jumalan lapšie. | 16Сей самый Дух свидетельствует духу нашему, что мы--дети Божии. |
| 17Ta kun kerran olemma lapšie, niin olemma perillisieki, Jumalan perillisie yheššä Hristossan kera. Ta kun kerran käršimmä yheššä Hristossan kera, niin Hänen kera šuamma ni šaman jumalallisen valon. | 17А если дети, то и наследники, наследники Божии, сонаследники же Христу, если только с Ним страдаем, чтобы с Ним и прославиться. |
| 18Mie olen šitä mieltä, jotta tämän nykysen ajan muokat ollah mitättömät šen jumalallisen valon rinnalla, mi vielä tulou näkyvih meissä. | 18Ибо думаю, что нынешние временные страдания ничего не стоят в сравнении с тою славою, которая откроется в нас. |
| 19Kaikki, mitä Jumala on luatin, šuurella innolla vuottau Jumalan lapšien jiäviytymistä. | 19Ибо тварь с надеждою ожидает откровения сынов Божиих, |
| 20Kaiken Jumalan luajitun ošana on katomini. Še ei tapahu heijän omašta tahošta, vain Jumalan tahošta, kumpani heilä šemmosen ošan anto. Kaikella Jumalan luajitulla on kuitenki toivo | 20потому что тварь покорилась суете не добровольно, но по воле покорившего ее, в надежде, |
| 21piäššä katomisen vallašta Jumalan lapšien valoh ta valtah. | 21что и сама тварь освобождена будет от рабства тлению в свободу славы детей Божиих. |
| 22Myö tiijämmä, jotta kaikki Jumalan luajittu aina vain ohkau ta muokkautuu niin kuin naini lapšenšuantitušissa. | 22Ибо знаем, что вся тварь совокупно стенает и мучится доныне; |
| 23Eikä yksistäh kaikki Jumalan luajittu ohka, kun myö niise, kumpasilla on annettu Pyhä Henki tovissukšena uuvvešta elämäštä. Myö ohkamma, kun vuotamma Jumalan lapšekši piäšömistä, miän runkon piäštämistä katomisen vallašta. | 23и не только она, но и мы сами, имея начаток Духа, и мы в себе стенаем, ожидая усыновления, искупления тела нашего. |
| 24Miät on pelaššettu, še on miän varma toivo. Vain kun toivo ollou jo täyttyn, še enämpi ei ole toivo. Ken toivou šitä, min jo näköy! | 24Ибо мы спасены в надежде. Надежда же, когда видит, не есть надежда; ибо если кто видит, то чего ему и надеяться? |
| 25Ka kun toivomma šitä, mitä emmä niä, myö vuotammaki šitä lujina. | 25Но когда надеемся того, чего не видим, тогда ожидаем в терпении. |
| 26Henki niise auttau meitä, kumpaset olemma heikkoja. Myö kun emmä tiijä, mitä miän pitäis molie ta mitein moliutuo. Ka Henki iče moliutuu miän ieštä šanattomin henkähykšin. | 26Также и Дух подкрепляет нас в немощах наших; ибо мы не знаем, о чем молиться, как должно, но Сам Дух ходатайствует за нас воздыханиями неизреченными. |
| 27Ta Jumala, kumpani tuntou kaikki šytämet, tietäy mitä Henki tahtou. Henki niätšen moliutuu Jumalan tahon mukah pyhien puolešta. | 27Испытующий же сердца знает, какая мысль у Духа, потому что Он ходатайствует за святых по воле Божией. |
| 28Myö tiijämmä, jotta kaikki koituu niijen parahakši, ket tykätäh Jumalua. Oman tahtoh mukah Jumala kučču hiät omikseh. | 28Притом знаем, что любящим Бога, призванным по Его изволению, все содействует ко благу. |
| 29Ne, ketä Hiän oli ieltäpäin valinnun, Hiän jo ieltäpäin erotti tulomah oman Poikah moisiksi. Näin Hänen Poika on enšimmäini lapši šuurešša vellešjoukošša. | 29Ибо кого Он предузнал, тем и предопределил быть подобными образу Сына Своего, дабы Он был первородным между многими братиями. |
| 30Ne, ketä Jumala ieltäpäin erotti olomah oman Poikah moisie, Hiän ni kučču. Ta ne, ketä Hiän kučču, Hiän ni luati Ičelläh kelpuaviksi. Kenet Hiän luati Ičelläh kelpuaviksi, niillä Hiän ni anto jumalallisen valon. | 30А кого Он предопределил, тех и призвал, а кого призвал, тех и оправдал; а кого оправдал, тех и прославил. |
| 31Mitä voimma täštä tuumaija? Kun Jumala on miän puolella, ken voit olla meitä vaštah? | 31Что же сказать на это? Если Бог за нас, кто против нас? |
| 32Hiän ei šiäštän omua Poikua, vain anto Hänet kuolomah kaikkien miän puolešta. Eikö Hiän šilloin lahjottais Pojan kera meilä kaikkie muutaki? | 32Тот, Который Сына Своего не пощадил, но предал Его за всех нас, как с Ним не дарует нам и всего? |
| 33Ken voit viärittyä Jumalan valittuja? Yksistäh Jumala voit, ka Hiän vet on luatin miät Ičelläh kelpuaviksi! | 33Кто будет обвинять избранных Божиих? Бог оправдывает их. |
| 34Ken voit suutie miät uatuh? Yksistäh Hristossa Iisussa voit! Ka Hiän kuoli miän puolešta ta vieläi enämmän: Hänet noššatettih kuollehista, Hiän istuu Jumalan oikiella puolella ta moliutuu miän puolešta! | 34Кто осуждает? Христос Иисус умер, но и воскрес: Он и одесную Бога, Он и ходатайствует за нас. |
| 35Mi voit erottua miät Jumalašta, kumpani tykkyäy meitä? Tuškako vain ahissuš, ajelutko vain nälkä vain alaččomuš, hätäkö vain miekka? | 35Кто отлучит нас от любви Божией: скорбь, или теснота, или гонение, или голод, или нагота, или опасность, или меч? как написано: |
| 36Pyhissä Kirjutukšissa šanotah näin: – Šiun tähen meitä šurmatah joka päivä, meitä pietäh kuin isettäväkši tuotuja lampahie. | 36за Тебя умерщвляют нас всякий день, считают нас за овец, обреченных на заклание. |
| 37Kaikissa näissä ahissukšissa meilä antau täyven voiton Hiän, ken meitä tykkyäy. | 37Но все сие преодолеваем силою Возлюбившего нас. |
| 38Mie olen varma šiitä, jotta mikänä ei voi erottua meitä Jumalašta, kumpani meitä tykkyäy: ei kuoloma eikä elämä, ei anhelit, ei näkymättömät halliččijat, ei mikänä nykyni eikä mikänä tulija, eikä mitkänä muut voimat, | 38Ибо я уверен, что ни смерть, ни жизнь, ни Ангелы, ни Начала, ни Силы, ни настоящее, ни будущее, |
| 39ei korkevuš eikä šyvyš. Missänä ei ole mitänä, mi vois erottua meitä Jumalan tykkyämiseštä, mi tuli näkyvih Hristossašša Iisussašša, miän Hospotissa. | 39ни высота, ни глубина, ни другая какая тварь не может отлучить нас от любви Божией во Христе Иисусе, Господе нашем. |
Глава 8