Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
APOSTOLI PUAVILAN KIRJANI RIIMALAISILLA | ПОСЛАНИЕ К РИМЛЯНАМ |
Глава 4 | Глава 4 |
| 1Mitä myö voimma šanuo Aprahamista, miän rahvahan kantatuatošta? Mitein hänellä kävi? | 1Что же, скажем, Авраам, отец наш, приобрел по плоти? |
| 2Kun Aprahami lienöy kelvannun Jumalalla omien ruatojen tähen, hiän voit olla ylpienä, vain ei kuitenki Jumalan ieššä. | 2Если Авраам оправдался делами, он имеет похвалу, но не пред Богом. |
| 3Vet Pyhät Kirjutukšet šanotah näin: «Aprahami uško Jumalan lupaukšeh, ta šentäh hiän kelpasi Jumalalla». | 3Ибо что говорит Писание? Поверил Авраам Богу, и это вменилось ему в праведность. |
| 4Ruatajalla makšetah palkka ruatojen mukah, eikä armošta. | 4Воздаяние делающему вменяется не по милости, но по долгу. |
| 5Kun kellä ei olle hyvie ruatoja, no hiän uškou Jumalah, niin šemmoni ihmini kelpuau Jumalalla ušon takie. Jumala še luatiu jumalattoman Ičelläh kelpuavakši. | 5А не делающему, но верующему в Того, Кто оправдывает нечестивого, вера его вменяется в праведность. |
| 6Tätä šamua pakajau čuari Tuavitta, konša šanou ošakkahakši šemmoista ihmistä, kumpani kelpuau Jumalalla ruatoloih kaččomatta. Hiän šanou näin: | 6Так и Давид называет блаженным человека, которому Бог вменяет праведность независимо от дел: |
| 7– Ošakkahat ollah ne, kenen pahat ruavot on prostittu ta kenen riähät on katettu. | 7Блаженны, чьи беззакония прощены и чьи грехи покрыты. |
| 8Ošakaš on še ihmini, kumpasen riähkie Hospoti ei pie luvušša. | 8Блажен человек, которому Господь не вменит греха. |
| 9Onko tämä hyvä oša tarkotettu yksistäh laitaleikatuilla vain laitaleikkuamattomilla niise? Pyhistä Kirjutukšista myö lukima: «Aprahami kelpasi Jumalalla ušon takie». | 9Блаженство сие относится к обрезанию, или к необрезанию? Мы говорим, что Аврааму вера вменилась в праведность. |
| 10Konša še oli? Oliko Aprahami šilloin laitaleikattu? Ei ollun, hiän oli vielä laitaleikkuamatoin. | 10Когда вменилась? по обрезании или до обрезания? Не по обрезании, а до обрезания. |
| 11Kun hiän jälešti šai laitaleikkaukšen, še oli merkkinä šiitä, jotta jo ennein šitä Jumala hyväkšy hänet ušon tähen. Näin Aprahamista tuli kaikkien niijen tuatto, ket ušotah ta šentäh kelvatah Jumalalla, vaikka heitä ei ole laitaleikattu. | 11И знак обрезания он получил, как печать праведности через веру, которую имел в необрезании, так что он стал отцом всех верующих в необрезании, чтобы и им вменилась праведность, |
| 12Šamoin Aprahami on laitaleikattujenki tuatto, kun hyö aššuttanneh šitä ušon tietä, mitä miän tuatto Aprahami aštu, konša oli vielä laitaleikkuamatoin. | 12и отцом обрезанных, не только принявших обрезание, но и ходящих по следам веры отца нашего Авраама, которую имел он в необрезании. |
| 13Jumala lupasi Aprahamilla ta hänen jälkiläisillä perinnökši koko muailman – ei šentäh, kun Aprahami eli Sakonan mukah, vain šentäh kun Jumala hyväkšy hänet ušon takie. | 13Ибо не законом даровано Аврааму, или семени его, обетование--быть наследником мира, но праведностью веры. |
| 14Niätšen kun tämä lupauš perinnöštä kuuluis vain niillä, ket eletäh Sakonan mukah, niin šilloin uško ois tyhjä ta lupauš ei merkiččis mitänä. | 14Если утверждающиеся на законе суть наследники, то тщетна вера, бездейственно обетование; |
| 15Sakonan rikkomini noššattau Jumalan vihan; ka kun Sakonua ei ole, ei ole šen rikkomistaki. | 15ибо закон производит гнев, потому что, где нет закона, нет и преступления. |
| 16Niin jotta kaikki rippuu ušošta. Jumalan lupauš käypi toteh ušon kautti šentäh, kun še on Hänen lahja. Lupauš on voimašša ta kuuluu kaikilla Aprahamin jälkiläisillä, ei vain niillä kellä on Sakona, a niillä niise, kellä on Aprahamin uško. Aprahami on miän kaikkien tuatto, | 16Итак по вере, чтобы было по милости, дабы обетование было непреложно для всех, не только по закону, но и по вере потомков Авраама, который есть отец всем нам |
| 17niin kuin Pyhissä Kirjutukšissa Jumala šanou häneštä: «Mie olen luatin šiut monien kanšojen tuatokši». Täh Jumalah Aprahami uško, Häneh, kumpani elävyttäy kuollehet ta kuččuu olomattomat olomah. | 17(как написано: Я поставил тебя отцом многих народов) пред Богом, Которому он поверил, животворящим мертвых и называющим несуществующее, как существующее. |
| 18Aprahami toivo, jotta šuau lapšen, vaikka toivuo ei ollun. Hiän uško, jotta häneštä tulou monien kanšojen kantatuatto näijen hänellä šanottujen šanojen mukah: «Šiula tulou ylen äijän jälkiläisie». | 18Он, сверх надежды, поверил с надеждою, через что сделался отцом многих народов, по сказанному: `так многочисленно будет семя твое'. |
| 19Hiän lujašti uško näih šanoih, vaikka hiän, läššä šatavuotini, tiesi, jotta hänen runkonvoimat on šammuttu ta Sarran kohtu on jo kuivan. | 19И, не изнемогши в вере, он не помышлял, что тело его, почти столетнего, уже омертвело, и утроба Саррина в омертвении; |
| 20Aprahami ei mänettän uškuo, ei epyällyn Jumalan lupaušta, vain pisy lujana ušošša ta anto Jumalalla kunnivon. | 20не поколебался в обетовании Божием неверием, но пребыл тверд в вере, воздав славу Богу |
| 21Hiän oli varma, jotta Jumala voit ruatua šen, mitä oli luvannun. | 21и будучи вполне уверен, что Он силен и исполнить обещанное. |
| 22Šentäh Jumala hyväkšy Aprahamin hänen ušon tähen. | 22Потому и вменилось ему в праведность. |
| 23Kuitenki näitä šanoja ei ole kirjutettu yksistäh Aprahamilla, | 23А впрочем не в отношении к нему одному написано, что вменилось ему, |
| 24kun meilä niise. Myöki kelpuamma Jumalalla, kun ušomma Häneh, ken noššatti kuollehista miän Hospotin Iisussan Hristossan. | 24но и в отношении к нам; вменится и нам, верующим в Того, Кто воскресил из мертвых Иисуса Христа, Господа нашего, |
| 25Jumala anto Hristossan kuolla miän riähkien takie ta noššatti Hänet kuollehista, jotta myö kelpuasima Jumalalla. | 25Который предан за грехи наши и воскрес для оправдания нашего. |