Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

KIRJEINE EVREJALAIŽILE

ПОСЛАНИЕ К ЕВРЕЯМ

Глава 6

Глава 6

1Sikš jätkam Hristosan opendusen ezmäižid haškusid da kazgam täuz'igäižikš. Em voigoi möst tehta alandust i opeta mugoižid azjoid, kut käraudamine tühjiš azjoišpäi da uskond Jumalaha,1Посему, оставив начатки учения Христова, поспешим к совершенству; и не станем снова полагать основание обращению от мертвых дел и вере в Бога,
2openduz valatusiden i puhtastusiden veroiš, käziden panemižes kenen-se pän päle, kollijoišpäi eläbzumižes i igähižes sudas.2учению о крещениях, о возложении рук, о воскресении мертвых и о суде вечном.
3Mö em seižutagoiš nenihe azjoihe, a mänem edehepäi, ku andab Jumal.3И это сделаем, если Бог позволит.
4Ved' ei voi abutada nenile, ked kerdan jo oma päzunuded päivänvauktaha, mujanuded taivhan lahjad i sanuded ühtes toižidenke Pühän Hengen,4Ибо невозможно--однажды просвещенных, и вкусивших дара небесного, и соделавшихся причастниками Духа Святаго,
5kodvnuded, mi om Jumalan hüvä sana i tundištanuded tulijan mirun vägid,5и вкусивших благого глагола Божия и сил будущего века,
6no erigandenuded uskondaspäi. Heid ei voi tošt kerdad kärauta grähkišpäi — heid, ked nügüd' iče jo nagloičeba ristha Jumalan Poigad i nagraba händast!6и отпадших, опять обновлять покаянием, когда они снова распинают в себе Сына Божия и ругаются Ему.
7Ma, kudamb imeb vihmoid, miččed paksus kastaba sidä, da kazvatab villäd man ižandoile, se ma sab blahoslovindan Jumalaspäi.7Земля, пившая многократно сходящий на нее дождь и произращающая злак, полезный тем, для которых и возделывается, получает благословение от Бога;
8No ku se kazvatab rujoheinid da ogahid, ka mugoine ma ei maksa nimidä, sen päle tuleb Jumalan viha, i lopuks se polttas.8а производящая терния и волчцы негодна и близка к проклятию, которого конец--сожжение.
9I hot' pagižem muga, armhad, üks'kaik mö lujas uskom, miše tö olet kuti se hüvä ma, i teid varastab päzutand.9Впрочем о вас, возлюбленные, мы надеемся, что вы в лучшем состоянии и держитесь спасения, хотя и говорим так.
10Ved' Jumal om oigedmeline, hän ei unohta teiden azjoid, ei unohta armastust, kudambad tö olet ozutanuded hänen nimele, ku olet abutanuded hänen uskojile da völ-ki abutat heile.10Ибо не неправеден Бог, чтобы забыл дело ваше и труд любви, которую вы оказали во имя Его, послужив и служа святым.
11Vaiše lujas tahtoižim, miše jogahine teišpäi ozutaiži mugošt naprindad lophusai, kuni kaik teiden nadejad todenzuba.11Желаем же, чтобы каждый из вас, для совершенной уверенности в надежде, оказывал такую же ревность до конца,
12Algat olgoi laškad, a kackat nenihe, ked oma usknuded i tirpten varastanuded i sikš saba jäl'gestuseks sen, min Jumal om toivotanu.12дабы вы не обленились, но подражали тем, которые верою и долготерпением наследуют обетования.
13Anttes Avraamale toivotusen, Jumal vahvištoiti sidä ičeze nimel, ku ei olend nikeda surembad, kenen nimel voiži sidä vahvištoitta.13Бог, давая обетование Аврааму, как не мог никем высшим клясться, клялся Самим Собою,
14Hän sanui: «Todeks sanun, minä blahosloviden blahoslovin sindai da ližadan sinun sugud.»14говоря: истинно благословляя благословлю тебя и размножая размножу тебя.
15I pit'kha tirpten Avraam sai sen, mi hänele oli toivotadud.15И так Авраам, долготерпев, получил обещанное.
16Mehed vahvištoitaba ičeze sanan kenen-ni suremban mehen kal't i sil lopiba miččen taht ridazjan.16Люди клянутся высшим, и клятва во удостоверение оканчивает всякий спор их.
17Sikš Jumal-ki, miše vahvištoitta ičeze toivotusen, andoi vahvan sanan. Muga hän tahtoi völ vahvemba ozutada toivotusen jäl'gestajile, miše hän ei vajehta ičeze mel't.17Посему и Бог, желая преимущественнее показать наследникам обетования непреложность Своей воли, употребил в посредство клятву,
18Jumal ei voi kelastada. Sikš kaks' nene azjad — Jumalan toivotuz da vahv sana — oma vajehtamatomad. Nenil azjoil hän tahtoib antta enamba rohktust meile, ked tulim ecmaha abud hänen suugiden al i zavodim nadeidas sihe, mi om meiden edes.18дабы в двух непреложных вещах, в которых невозможно Богу солгать, твердое утешение имели мы, прибегшие взяться за предлежащую надежду,
19Nece nadei om meiden elos kuti jakkar', luja i vahv. Se mäneb läbi keskuudimes pühäkodin Kaikišpühembaižhe.19которая для души есть как бы якорь безопасный и крепкий, и входит во внутреннейшее за завесу,
20Sinna mäni edel meid Iisus, kudamb oli igäks tehnus ülembaižeks papikš, mugoižeks kut Melhisedek. 20куда предтечею за нас вошел Иисус, сделавшись Первосвященником навек по чину Мелхиседека.


предыдущая глава Глава 6 следующая глава