Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
KIRJEINE TITALE | ПОСЛАНИЕ К ТИТУ |
Глава 1 | Глава 1 |
| 1Minä, Pavel, Jumalan käskabunik i Iisusan Hristosan apostol oigendan tervhutesid sinei, Tit. Mindai oigetihe tomha Jumalan valitud mehid uskondaha, tundmaha tot, kudamb veb jumalahižehe eloho. I hö | 1Павел, раб Божий, Апостол же Иисуса Христа, по вере избранных Божиих и познанию истины, относящейся к благочестию, |
| 2voiba nadejanke varastada igähišt elod. Necen elon om toivotanu meile jo ezmässai Jumal, kudamb ei kelasta. | 2в надежде вечной жизни, которую обещал неизменный в слове Бог прежде вековых времен, |
| 3Hänel märitud aigan hän avaiži ičeze sanan hüväs vestiš, kudamban sanelend om anttud minei Jumalan, meiden Päzutajan, käskös. | 3а в свое время явил Свое слово в проповеди, вверенной мне по повелению Спасителя нашего, Бога, -- |
| 4Sinä, Tit, tozi-ki oled meiden ühthižen uskondan tagut minei, kuti poig.Hüvüt, armahtust da mirud sinei Tatas Jumalaspäi i Ižandas Iisusas Hristosaspäi, meiden Päzutajaspäi! | 4Титу, истинному сыну по общей вере: благодать, милость и мир от Бога Отца и Господа Иисуса Христа, Спасителя нашего. |
| 5Jätin sindai Kritha sen täht, miše sinä ladižid sigä kaiken, mi völ om ladimata, i panižid kaikuččehe lidnaha vanhembid kut minä käskin sinei. | 5Для того я оставил тебя в Крите, чтобы ты довершил недоконченное и поставил по всем городам пресвитеров, как я тебе приказывал: |
| 6Uskondkundan vanhemban voib olda hüvätabaine mez', ühten akan mužik, kudambad ei ole miš laida. Hänen lapsile-ki pidab olda Jumalaha uskojin, mugoižin, keda ei voiži väritada vedeluzelos vai kundlematomudes. | 6если кто непорочен, муж одной жены, детей имеет верных, не укоряемых в распутстве или непокорности. |
| 7Ved' uskondkundan pämehele om anttud Jumalan rad, sikš hänele pidab olda mugoižen, keda ei voi laida miš-ni. Hänele ei voi olda nenakahan, ridakahan, jomarin, torakukoin, vai mugoižen, kudamb manitusel tahtoib sada ližad. | 7Ибо епископ должен быть непорочен, как Божий домостроитель, не дерзок, не гневлив, не пьяница, не бийца, не корыстолюбец, |
| 8A hänele pidab olda adivoičetajan, hüväntahtoižen, melekahan, oiktal elol eläjan da jumalahižen, i mahtta pidäda ičtaze käziš. | 8но страннолюбив, любящий добро, целомудрен, справедлив, благочестив, воздержан, |
| 9Hänele pidab püžuda toden sanas, meiden opendusen vuiččes, miše hän voiži toižile antta tervhid nevondoid i ozutada vastustajile, miš hö oma värad. | 9держащийся истинного слова, согласного с учением, чтобы он был силен и наставлять в здравом учении и противящихся обличать. |
| 10Om äi mugoižid, ked ei voigoi tirpta nimittušt käskvaldad, äi tühjanpagižijoid da manitajid, ezmäi kaiked evrejalaižiden uskojiden keskes. | 10Ибо есть много и непокорных, пустословов и обманщиков, особенно из обрезанных, |
| 11Heiden sud pidab saubata, sikš ku hö veba segoitushe kogonaižed kanzad opeten midä ei tarbiž opeta, ecten ičeleze ližad. | 11каковым должно заграждать уста: они развращают целые домы, уча, чему не должно, из постыдной корысти. |
| 12Ved' üks' kritalaine, heiden ičeze endustai, om sanunu: — Kritalaižed — kelastajad kaikes, pahatabaižed, ažlakod, laškad. | 12Из них же самих один стихотворец сказал: `Критяне всегда лжецы, злые звери, утробы ленивые'. |
| 13I nece todištuz om tozi. Sikš laji heid koval sanal, miše hö tegižihe uskondas tervhikš, | 13Свидетельство это справедливо. По сей причине обличай их строго, дабы они были здравы в вере, |
| 14miše hö ei kundliži evrejalaižiden starinoid i neniden mehiden käsköid, ked hül'gäižiba toden. | 14не внимая Иудейским басням и постановлениям людей, отвращающихся от истины. |
| 15Puhthile kaik om puhtaz, a paganoile da uskmatomile ei ole nimidä puhtast, sikš ku heiden mel' da heng oma redukahad. | 15Для чистых все чисто; а для оскверненных и неверных нет ничего чистого, но осквернены и ум их и совесть. |
| 16Hö sanuba, miše tundeba Jumalad, a heiden tegod vastustaba sidä. Hö oma lujas pahad i ei sättugoi nimiččehe hüvähä radho. | 16Они говорят, что знают Бога, а делами отрекаются, будучи гнусны и непокорны и не способны ни к какому доброму делу. |