Библия
Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом
PSALTIRI
21 Psalmu
1 Pajojoukon ohjuajale. Huondeszor՚an nostes. Davidan psalmu.2 Jumalazeni, Jumalazeni, kuule minuu!
Mikse hylgäit minuu?
Minä kirrun Sinuu abuh,
no Sinä olet loitton.
3 Jumalazeni, minä kučun Sinuu päiväl,
no Sinä et vastua minule,
kučun yöl, i ei ole minul rauhua.
4 No Sinä olet Pyhä,
Sinä elät Izrail՚an ylendyspajoloin keskes.
5 Sinuh luotettih meijän tuatat,
Sinuh hyö uskottih, i Sinä piästit heidy.
6 Sinuu hyö kirruttih i suadih abu.
Sinuh hyö luotettih, eigo muanittuhes.
7 No minä olen muan madoine, en ristikanzu,
ristikanzoin keskes kirottu,
oman rahvahan vihattu.
8 Kaikin, ket nähtäh minuu, nagretah minuu,
lekutetah piädy da paistah minus:
9 «Häi uskou Ižändäh, avvutakkah Ižändy händy.
Anna piästäy Ižändy händy,
gu ollou häi Hänele mieldy myö».
10 Ižändy, Sinä veit minuu muaman vačas,
annoit minule suojan muaman ryndähil.
11 Roindua myö olen jätetty Sinun huolih,
muaman vačas suate Sinä olet minun Jumal.
12 Älä loittone minus!
Hädä on lähäl, a abuniekkua ei ole.
13 Häkkikarju ymbäröičči minuu,
Vasanan vägevät häkit salvattih minuu keskeh.
14 Hyö avattih kijat minuh päi kui leijonat,
kuduat äristäh da revitelläh sualistu.
15 Minun väit mendih kui vezi muah,
luut erottih toine toizes.
Minun syväin on kui vaha,
se sulau minun ryndähis.
16 Keroi on kuivu kui padazen čiluine,
kieli tartuu lagiezeh.
Muan pölyh Sinä ajoit minuu kuolemah.
17 Koirat ollah ymbäri minus,
vihaniekkoin joukko salbai minuu keskeh.
Minun käit dai jallat ollah pystetyt,
18 luut ollah kai nägövis.
Hyö kačotah, irvestetäh minuu,
19 juatah keskenäh minun sovat,
minun paidu pannah arbah.
20 No Sinä, Ižändy, älä loittone minus!
Sinä, minun vägi, huolita minule abuh!
21 Piästä miekas minun hengi,
vardoiče minun hengie koiris!
22 Piästä minuu leijonan kijas,
meččyhäkkilöin sarvis!
Kuule minuu!
23 Sit minä sanelen Sinun nimeh näh minun vellile,
ylendän Sinuu jumalankoin sluužbas.
24 Ižändän varuajat, ylendäkkiä Händy!
Juakoin sugu, luaji Händy kuulužakse,
Izrail՚an rahvas, vabiskua Hänen ies!
25 Häihäi ei halveksinnuh gor՚ahistu,
ei hyllännyh kurjua,
ei peittänyh hänes Omii silmii,
a kuuli händy, konzu häi kirgui abuh.
26 Sinuu minä ylendän jumalankoin suures sluužbas.
Sinuu varuajien ies minä täytän omat uskalmot.
27 Köyhät syödähes kylläl,
ylendettähes Ižändiä net, kuduat ečitäh Händy.
Olgah teijän syväimes ainos vägie da rohkevuttu!
28 Kai muan agjat mustettahes tämä
da tuldahes järilleh Ižändän luo,
kai toisvierozien rovut kumardettahes Sinule.
29 Ižändälhäi on suarin valdu,
Häi haldivoiččou kaikkii muailman rahvahii.
30 Vai Hänele kumardettahes kai muan suuret,
vai Hänen edeh langettahes kaikin,
ket mennäh muan pölyh.
Hyö ei eletä ainos.
31 No minun jälgeläzet sluužitah Ižändäle,
heidy sanotah Hänen lapsikse ilmazenijän.
32 Hyö tullah i sanellah tozi Hänen hyvyöh näh
rahvahile, kuduat roijahes muale,
sanellah, midä luadi Ižändy.
Глава 21
