Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
APOSTOLI PUAVILAN KIRJANI RIIMALAISILLA | Romans |
Chapter 1 | Chapter 1 |
| 1Tämän kirjuttaja on Puavila, Iisussan Hristossan käškyläini. Mie tervehin kaikkie Riimašša eläjie pyhie*a, kumpasie Jumala tykkyäy ta kumpaset Hiän on kuččun omikseh. Jumala kučču miut apostoliksi ta valičči šanelomah Hyvyä Viestie*b. | 1Paul, a servant of Jesus Christ, called to be an apostle, set apart for the Good News of God, |
| 2Šen Viessin Hiän omien viessintuojien šuulla jo ieltäpäin lupasi Pyhissä Kirjutukšissa. | 2which he promised before through his prophets in the holy Scriptures, |
| 3Še on šanoma Hänen Pojašta. Ihmisenä Hiän šynty Tuavitan šuvušša. | 3concerning his Son, who was born of the offspring of David according to the flesh, |
| 4Pyhä Henki nošti Hänet kuollehista, ta Häneštä tuli Jumalan Poika, kumpasella on valta. Hiän on Iisussa Hristossa, miän Hospoti. | 4who was declared to be the Son of God with power, according to the Spirit of holiness, by the resurrection from the dead, Jesus Christ our Lord, |
| 5Häneltä myö šaima armon ta apostolin työn, jotta Hänen nimen kunnivokši myö šaisima ihmisie kaikista kanšoista uškomah Häneh ta tottelomah Häntä. | 5through whom we received grace and apostleship for obedience of faith among all the nations for his name’s sake; |
| 6Näitä Iisussan Hristossan kuččumie työ niise oletta. | 6among whom you are also called to belong to Jesus Christ; |
| 7Jumalan, miän Tuaton, ta Hospotin Iisussan Hristossan armo ta rauha olkah tiän kera, tiäthän on kučuttu tulomah pyhäkši rahvahakši. | 7to all who are in Rome, beloved of God, called to be saints: Grace to you and peace from God our Father and the Lord Jesus Christ. |
| 8Enšin kiitän Iisussan Hristossan kautti Jumaluani teistä kaikista, šentäh kun koko muailma pakajau tiän ušošta. | 8First, I thank my God through Jesus Christ for all of you, that your faith is proclaimed throughout the whole world. |
| 9Jumala tovistau, jotta mie moliutuos's'a aina mainičen teitä. Mie aina pakajan teistä Jumalalla, kumpasella täyveštä šytämeštäni sluušin, kun šanelen Hyvyä Viestie Hänen Pojašta. | 9For God is my witness, whom I serve in my spirit in the Good News of his Son, how unceasingly I make mention of you always in my prayers, |
| 10Molin aina, jotta viimein piäsisin tiän luo, kun Jumala šitä tahtonou. | 10requesting, if by any means now at last I may be prospered by the will of God to come to you. |
| 11Hyvin himottais nähä teitä, jotta voisin antua teilä minnih henkellisen lahjan ta näin lujentua teitä. | 11For I long to see you, that I may impart to you some spiritual gift, to the end that you may be established; |
| 12Näin työ ta mie šaisima voimua miän yhtehiseštä ušošta. | 12that is, that I with you may be encouraged in you, each of us by the other’s faith, both yours and mine. |
| 13Tahon, jotta työ tietäsijä, vellet, mitein moničči miula on ollun meininki tulla tiän luo. Vain täh šuate on aina tullun konša mitäki vaššušta. Tahtosin, jotta tiän luona niise mie šaisin ihmisie uškomah Hristossah, niin kuin olen šuanun muijenki kanšojen kešeššä. | 13Now I don’t desire to have you unaware, brothers, that I often planned to come to you, and was hindered so far, that I might have some fruit among you also, even as among the rest of the Gentiles. |
| 14Olen velašša niin kreikkalaisilla kuin varvaroilla, niin viisahilla kuin mielettömillä. | 14I am debtor both to Greeks and to foreigners, both to the wise and to the foolish. |
| 15Šentäh tahtosin piäššä šanelomah Hyvyä Viestie teilä, Riimašša eläjillä, niise. | 15So as much as is in me, I am eager to preach the Good News to you also who are in Rome. |
| 16Mie en häpie Hristossan Hyvyä Viestie, šentäh kun še on Jumalan voima. Še tuou pelaššukšen kaikilla, ket šiih ušotah, enšiksi jevreilöillä, šiitä kreikkalaisilla niise. | 16For I am not ashamed of the Good News of Christ, because it is the power of God for salvation for everyone who believes, for the Jew first, and also for the Greek. |
| 17Hyväššä Viessissä šanotah, jotta Jumalalla kelpuau še ken uškou, ta vain še ken uškou. Onhan Pyhissä Kirjutukšissa šanottu: «Jumalalla kelpuau še, ken uškou, ta šemmoni ihmini eläy ilmasen ijän». | 17For in it is revealed God’s righteousness from faith to faith. As it is written, “But the righteous shall live by faith.” |
| 18Jumalan viha jiäviytyy taivahašta kaikkien jumalattomien ta pahanruatajien piällä, kumpaset omilla pahoilla ruatoloilla tupehutetah tositiijon Jumalašta. | 18For the wrath of God is revealed from heaven against all ungodliness and unrighteousness of men who suppress the truth in unrighteousness, |
| 19Hyö kuitenki tiijetäh Jumalašta še, mitä Häneštä voit tietyä. Jumala Iče ilmotti šen heilä. | 19because that which is known of God is revealed in them, for God revealed it to them. |
| 20Jumalan ilmasenikuni voima ta Hänen jumalallini luonto ollah näkymättömie. Muailman luatimisešta šuate ihmiset on kuitenki voitu ne nähä Hänen ruatoloissa, šentäh hyö ei voija millänä iččieh puolistua. | 20For the invisible things of him since the creation of the world are clearly seen, being perceived through the things that are made, even his everlasting power and divinity, that they may be without excuse. |
| 21Vaikka hyö piäštihki tuntomah Jumala, hyö ei kunnivoitettu Häntä Jumalana eikä kiitetty Häntä. Hyö on ruvettu ajattelomah tyhjänpäiväsie ta heijän mielettömän šytämen on täyttän pimie. | 21Because knowing God, they didn’t glorify him as God, and didn’t give thanks, but became vain in their reasoning, and their senseless heart was darkened. |
| 22Hyö šanotah, jotta ollah viisahat, vain heistä on tullun mielettömie. | 22Professing themselves to be wise, they became fools, |
| 23Heijän ois pitän kumartua kuolomattomalla Jumalalla, a šen ieštä hyö ruvettih kumartelomah katovaisen ihmisen, lintujen, nelläjalkasien ta ryömijien kuvilla. | 23and traded the glory of the incorruptible God for the likeness of an image of corruptible man, and of birds, four-footed animals, and creeping things. |
| 24Tämän tähen Jumala jätti hiät pakanojen himojen valtah, niin jotta hyö toini toisen kera ollešša ruatah šemmoista, millä hävätäh oma runko. | 24Therefore God also gave them up in the lusts of their hearts to uncleanness, that their bodies should be dishonored among themselves; |
| 25Hyö ei tahottu uškuo, mimmoni Jumala toveštah on, vain ušottih valeheh. Hyö kumarrettih ta sluušittih šillä, min Jumala on luatin, ei Iče Luatijalla – olkah Hiän kiitetty ilmasen ijän, amin. | 25who exchanged the truth of God for a lie, and worshiped and served the creature rather than the Creator, who is blessed forever. Amen. |
| 26Šentäh Jumala jätti hiät häpiellisien himojen valtah. Naiset vajehettih luonnollini miehen kera yhtymini luonnonvaštaseh. | 26For this reason, God gave them up to vile passions. For their women changed the natural function into that which is against nature. |
| 27Šamoin miehetki hylättih luonnollini naisih yhtymini ta heissä virisi himo toini toiseh. Hyö ruvettih ruatamah keškenäh huikeukšie ta tienatah ičelläh oman hairahukšen mukani palkka. | 27Likewise also the men, leaving the natural function of the woman, burned in their lust toward one another, men doing what is inappropriate with men, and receiving in themselves the due penalty of their error. |
| 28Kun ihmiset ei tahottu tuntie Jumalua, niin Jumala jätti hiät kelvottomien ajatukšien valtah ruatamah šitä, mitä ei šais. | 28Even as they refused to have God in their knowledge, God gave them up to a reprobate mind, to do those things which are not fitting; |
| 29Hyö ollah täytenäh kaikenmoista viäryttä ta pahutta, hyö eletäh huorin, ollah skuupat ta ilkiet. Hyö kajehitah, tapetah, riijelläh, valehellah ta ollah pahantahtosie. | 29being filled with all unrighteousness, sexual immorality, wickedness, covetousness, malice; full of envy, murder, strife, deceit, evil habits, secret slanderers, |
| 30Hyö paissah toisista pahua ta kielitäh, vihatah Jumalua, kiušatah toisieh ta kehutah iččieh, ollah ylpiet, pahankekšijät, ei totella omie vanhempie | 30backbiters, hateful to God, insolent, arrogant, boastful, inventors of evil things, disobedient to parents, |
| 31ta ollah mielettömät. Heih ei voi uškuo, hyö ollah kovašytämisie, ketänä ei tykätä ta ollah armottomie. | 31without understanding, covenant breakers, without natural affection, unforgiving, unmerciful; |
| 32Hyö tiijetäh, jotta Jumala suutiu oikein: ken näin ruatau, še tienuau ičelläh kuoloman. Ka kumminki hyö iče ruatah näin ta vieläi kiitetäh niitä, ket ruatah šamoin. | 32who, knowing the ordinance of God, that those who practice such things are worthy of death, not only do the same, but also approve of those who practice them. |
*a 1:1 Pyhät kačo Ap.k. 9:13.
*b 1:1,7 Jotta ajatuš ois šelkiempi, on javon 7 alušša olija Puavilan tervehyš šiirretty javon 1 loppuh.
Chapter 1
