Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
APOSTOLI JUUTAN KIRJANI | Jude |
Chapter 1 | Chapter 1 |
| 1Mie Juuta, Iisussan Hristossan käškyläini ta Juakon velli, tervehin kaikkie, ketä Tuatto Jumala on kuččun ta pyhittän ta ketä Iisussa Hristossa šuojelou. | 1Jude, a servant of Jesus Christ, and brother of James, to those who are called, sanctified by God the Father, and kept for Jesus Christ: |
| 2Antakkah Jumala teilä enämmän ta enämmän armuo, rauhua ta armaššušta. | 2Mercy to you and peace and love be multiplied. |
| 3Miun armahat! Miun oikein himotti kirjuttua teilä miän yhtehiseštä pelaššukšešta. Šen tilašta kačonki nyt tärkiemmäksi pyrittyä teitä puolistamah šitä uškuo, kumpani pyhillä on annettu kerralla kaikiksi ajoiksi. | 3Beloved, while I was very eager to write to you about our common salvation, I was constrained to write to you exhorting you to contend earnestly for the faith which was once for all delivered to the saints. |
| 4Niätšen tiän joukkoh on pujottautun eryähie ihmisie, kumpaset on jo ammuin suutittu. Hyö ollah jumalattomie ta käyväh huorih, šentäh kun smietitäh, jotta Jumala heitä kuitenki armahtau. Hyö kieltäyvytäh ainuošta Valtijašta, Jumalašta, ta miän Hospotista Iisussašta Hristossašta. | 4For there are certain men who crept in secretly, even those who were long ago written about for this condemnation: ungodly men, turning the grace of our God into indecency, and denying our only Master, God, and Lord, Jesus Christ. |
| 5Vaikka työ tiijättäki kaiken, tahon kuitenki muissuttua teilä šiitä, jotta Hospoti enšin piäšti oman kanšan Jegiptistä, a jälešti hävitti niistä šemmoset, ket ei ušottu. | 5Now I desire to remind you, though you already know this, that the Lord, having saved a people out of the land of Egypt, afterward destroyed those who didn’t believe. |
| 6Ta niitä anhelija, kumpaset ei pisytty paikoillah, vain jätettih omat elinšijat, Hiän pitäy pimieššä ta ikusissa rauvoissa šuurta suutupäivyä vuottamašša. | 6Angels who didn’t keep their first domain, but deserted their own dwelling place, he has kept in everlasting bonds under darkness for the judgment of the great day. |
| 7Šamoin kävi Sodomin ta Gomorran ta niijen ympärillä olijien linnojen. Noijen anhelien tapah niijen rahvaš heitty huoruimah ta antautu šemmosien runkon himojen valtah, mit ollah ihmisluontuo vaštah. Heijän šuama kurituš on muissutukšena ilmasenikusešta tulešta. | 7Even as Sodom and Gomorrah and the cities around them, having in the same way as these given themselves over to sexual immorality and gone after strange flesh, are shown as an example, suffering the punishment of eternal fire. |
| 8Šamoin ruatah nämä tiän keškeh pujottautunuot unennäkijät. Hyö pakanoitetah omat runkoh, ei taivuta minkänä vallan alla ta ivual'l'ah valon anhelija. | 8Yet in the same way, these also in their dreaming defile the flesh, despise authority, and slander celestial beings. |
| 9Eipähän ni ylianheli Mihail, konša kiisti Moissein ruumehešta juavelin kera, ruohtin kirota ta suutie juavelie, kun šano vain: «Suutikkah šilma Hospoti!» | 9But Michael, the archangel, when contending with the devil and arguing about the body of Moses, dared not bring against him an abusive condemnation, but said, “May the Lord rebuke you!” |
| 10Ka nämä ihmiset paissah pahua šiitä, mitä ei tiijetä. Ta mitä hyö runkoššah mielettömien elukkojen tapah tunnetah, šillä hyö iččeh hävitetäh. | 10But these speak evil of whatever things they don’t know. They are destroyed in these things that they understand naturally, like the creatures without reason. |
| 11Paha hiät periy! Hyö lähettih Kainin tiellä, palkan toivošša hairahettih Valaamin jälillä ta Korein tapah nouštih omie johtajie vaštah, ta niin heilä tulou tuho. | 11Woe to them! For they went in the way of Cain, and ran riotously in the error of Balaam for hire, and perished in Korah’s rebellion. |
| 12Nämä ihmiset ollah niin kuin likalätit tiän yhtehisillä illallisilla*a. Häpielömättä hyö täytetäh omua marua. Hyö ollah kuin vejettömät pilvet, kumpasie tuuli kantelou. Hyö ollah kuin puut, kumpaset šykyšyllä ei anneta antimie, kahičči kuollehie, juurineh muašta revittyjä. | 12These are hidden rocky reefs in your love feasts when they feast with you, shepherds who without fear feed themselves; clouds without water, carried along by winds; autumn trees without fruit, twice dead, plucked up by the roots; |
| 13Hyö ollah kuin vihaset meren uallot, kumpasien valkiepiänä on heijän häpie. Hyö ollah kuin tieltä ekšynyöt tähet, kumpasilla ilmasekši ijäkši on varuššettu šynkkä pimie. | 13wild waves of the sea, foaming out their own shame; wandering stars, for whom the blackness of darkness has been reserved forever. |
| 14Heistä einušti jo Jenoh, Aatamista šeiččemeš. Hiän šano: «Kačo, Hospoti tulou lukomattomien pyhien anhelieh kera | 14About these also Enoch, the seventh from Adam, prophesied, saying, “Behold, the Lord came with ten thousands of his holy ones, |
| 15ta rupieu suutimah kaikkie. Hiän kurittau kaikkie jumalattomie kaikista ruatoloista, kuita hyö on omašša jumalattomuošša ruattu. Šamoten Hiän kurittau kaikista hävittömistä šanoista, kumpasie nuo jumalattomat riähkähiset on Häntä vaštah paistu.» | 15to execute judgment on all, and to convict all the ungodly of all their works of ungodliness which they have done in an ungodly way, and of all the hard things which ungodly sinners have spoken against him.” |
| 16Nuo ihmiset ollah omah ošah tyytymättömie valittajie, kumpaset eletäh omien jumalattomien ta pahojen himojen mukah. Pakinoissah hyö šuurenteliuvutah, ta omua hyötyö tavotellen hyö luatiuvutah toisien mieltä myöte. | 16These are murmurers and complainers, walking after their lusts—and their mouth speaks proud things—showing respect of persons to gain advantage. |
| 17Miun armahat! Muistakkua, mitä miän Hospotin Iisussan Hristossan apostolit jo ieltäpäin šanottih. | 17But you, beloved, remember the words which have been spoken before by the apostles of our Lord Jesus Christ. |
| 18Hyöhän šanottih teilä, jotta lopun aikoina tulou irvistelijie, kumpaset eletäh omien jumalattomien himojen mukah. | 18They said to you, “In the last time there will be mockers, walking after their own ungodly lusts.” |
| 19Nämä ollah ihmisie, kumpaset jätetäh yhtehini uško. Iče hyö ollah muallisie, Jumalan Henkie heissä ei ole. | 19These are those who cause divisions and are sensual, not having the Spirit. |
| 20Miun armahat, rakentakkua omua elämyä pyhimmän ušon pohjalla ta moliutukkua Pyhäššä Henkeššä. | 20But you, beloved, keep building up yourselves on your most holy faith, praying in the Holy Spirit. |
| 21Pisykkyä Jumalan armahukšešša ta vuottakkua, jotta miän Hospoti Iisussa Hristossa omašša armoššah viey miät ilmasenikuseh elämäh. | 21Keep yourselves in God’s love, looking for the mercy of our Lord Jesus Christ to eternal life. |
| 22Olkua armollisie niillä, ket ollah ušošša häilyväiset. | 22On some have compassion, making a distinction, |
| 23Toisie pelaštakkua varauttamalla, temmakkua hiät tulešta. Tuokua valoh heijän riähät varajannan kera, elkyä koškekkua heijän vuatteihki, mit hyö on lijattu omissa runkon himoissa. | 23and some save, snatching them out of the fire with fear, hating even the clothing stained by the flesh. |
| 24Ainuolla viisahalla Jumalalla on voimua pijättyä tiät lankiemašta ta šuuren ilon vallašša panna tiät puhtahina Iččeh eteh. | 24Now to him who is able to keep them from stumbling, and to present you faultless before the presence of his glory in great joy, |
| 25Hiän pelašti miät Iisussan Hristossan, miän Hospotin kautti. Hänen on jumalallini valo, kunnivo, voima ta valta ennein aikojen alkuo, nykyjäh ta ilmasen ijän. Amin. | 25to God our Savior, who alone is wise, be glory and majesty, dominion and power, both now and forever. Amen. |
*a 1:12 Uškojat illaissettih yheššä, šamalla oli tapana opaštua heitä ta ottua pričastieta.
Chapter 1
