Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Markin kirjuttamana | Mark |
Chapter 7 | Chapter 7 |
| 1Muutomie sakonanopaštajie tuli Jerusalimista, ta yheššä farisseijen kera hyö mäntih Iisussan luo. | 1Then the Pharisees and some of the scribes gathered together to him, having come from Jerusalem. |
| 2Hyö nähtih, jotta eryähät Hänen opaššettavista šyötih leipyä pakanoilla käsillä, še tarkottau, jotta ei pešty käsieh. Ta hyö moitittih heitä. | 2Now when they saw some of his disciples eating bread with defiled, that is unwashed, hands, they found fault. |
| 3Niätšen farisseit, šamoin kuin muutki jevreit, eletäh tuattojen perintötapojen mukah: hyö ei ruveta šyömäh, kuni ei peššä käsieh, juštih niin kuin käšköy heijän viero. | 3(For the Pharisees and all the Jews don’t eat unless they wash their hands and forearms, holding to the tradition of the elders. |
| 4Pasarilta tultuo hyö ei ruveta šyömäh, kuni ei pešeyvytä. Äijän muutaki hyö on vielä otettu tavakšeh luatie, niin kuin stauččojen, šaviašteijen, vaškipatojen ta skammien pešömiset. | 4They don’t eat when they come from the marketplace unless they bathe themselves, and there are many other things, which they have received to hold to: washings of cups, pitchers, bronze vessels, and couches.) |
| 5Šiitä farisseit ta sakonanopaštajat kyšyttih Iisussalta: «Mintäh Šiun opaššettavat ei eletä tuattojen perintötapoja myöte, vain ruvetah kačo šyömäh pešömättömin käsin?» | 5The Pharisees and the scribes asked him, “Why don’t your disciples walk according to the tradition of the elders, but eat their bread with unwashed hands?” |
| 6Šiih Iisussa vaštasi heilä: «Työ pyhiksi luatiutujat! Oikein Jumalan viessintuoja Isaija einušti teistä, kun hiän kirjutti nämä Jumalan šanat: – Tämä rahvaš kunnivoittau Milma vain šanoillah, ka šen šytän on loittuona Miušta. | 6He answered them, “Well did Isaiah prophesy of you hypocrites, as it is written, ‘This people honors me with their lips, but their heart is far from me. |
| 7Tyhjäh hyö Miula kumarrellah, kun opaššetah omie opaššukšie, ihmisien kekšimie käškyjä. | 7 But they worship me in vain, teaching as doctrines the commandments of men.’ |
| 8Työ oletta hylännyn Jumalan käšyn ta ruvennun elämäh ihmisien perintötapojen mukah: työ pešettä kannuja ta kuppija ta ruatta äijän muuta šemmoista.» | 8 “For you set aside the commandment of God, and hold tightly to the tradition of men—the washing of pitchers and cups, and you do many other such things.” |
| 9Ta vielä Iisussa šano: «Hyvinpä työ šuatatta rikkuo Jumalan käšyn, jotta voisija elyä omien perintötapojen mukah! | 9He said to them, “Full well do you reject the commandment of God, that you may keep your tradition. |
| 10Onhan Moissei šanon: ‘Kunnivoita tuattuoš ta muamuoš’ ta ‘Ken kironnou tuattuoh tahi muamuoh, še šuakah kuritukšekši kuoloman’. | 10 For Moses said, ‘Honor your father and your mother;’ and, ‘He who speaks evil of father or mother, let him be put to death.’ |
| 11A työ opaššatta, jotta ihmini voit šanuo omalla tuatollah tahi muamollah: ‘En voi antua šiula mitänä, šentäh kun še, mitä voisit miušta šuaha, on «korvan» – še merkiččöy: uhrilahja Jumalalla’. | 11 But you say, ‘If a man tells his father or his mother, “Whatever profit you might have received from me is Corban,” ’ ” that is to say, given to God, |
| 12Näin työ annatta hänellä vallan olla ruatamatta mitänä tuaton tahi muamon hyväkši. | 12 “then you no longer allow him to do anything for his father or his mother, |
| 13Kun työ tällä keinoin opaššatta tiän omie perintötapoja, työ šuatta Jumalan šanan tyhjäkši. Ta äijän muutaki työ ruatta, šamanmoista.» | 13 making void the word of God by your tradition, which you have handed down. You do many things like this.” |
| 14Iisussa kučču tuaš rahvašjoukon luokšeh ta šano: «Kuunnelkua Milma kaikin ta malttakkua. | 14He called all the multitude to himself, and said to them, “Hear me, all of you, and understand. |
| 15Ei ihmistä voi šuaha pakanakši mikänä, mi tulou häneh ulkuota päin. Še ihmisen šuau pakanakši, mi lähtöy hänen šiämeštä. | 15 There is nothing from outside of the man, that going into him can defile him; but the things which proceed out of the man are those that defile the man. |
| 16Kellä on korvat, millä kuulla, še kuulkah.» | 16 If anyone has ears to hear, let him hear!” |
| 17Konša Iisussa läksi rahvahan luota ta mäni pirttih, opaššettavat kyšyttih Häneltä, mitä Hiän tarkotti näillä šanoilla. | 17When he had entered into a house away from the multitude, his disciples asked him about the parable. |
| 18Iisussa šano heilä: «Noin tolkuttomieko työki oletta? Ettäkö malta, jottei mikänä, mi ulkuota päin tulou ihmiseh, voi häntä pakanoittua? | 18He said to them, “Are you also without understanding? Don’t you perceive that whatever goes into the man from outside can’t defile him, |
| 19Eihän še mäne hänen šytämeh, vain mänöy vaččah ta šieltä še uloštuu.» Näillä šanoilla Iisussa näytti, jotta kaikki ruuvvat ollah puhtahie. | 19 because it doesn’t go into his heart, but into his stomach, then into the latrine, making all foods clean?” |
| 20Ta Hiän jatko: «Še, mi ihmisen šiämeštä lähtöy, še šuau hänet pakanakši. | 20He said, “That which proceeds out of the man, that defiles the man. |
| 21Šentäh kun juuri ihmisen šiämeštä, hänen šytämeštä, lähetäh pahat ajatukšet, parikuntapettämini ta muu huoruinta, tapannat, | 21 For from within, out of the hearts of men, proceed evil thoughts, adulteries, sexual sins, murders, thefts, |
| 22varaššannat, ahnehuš, pahuš, valehtelomini, vällällini elämä, kajehuš, Jumalan nakramini, ylpevyš ta mielettömyš. | 22 covetings, wickedness, deceit, lustful desires, an evil eye, blasphemy, pride, and foolishness. |
| 23Kaikki tämä paha lähtöy ihmisen šiämeštä ta šuau hänet pakanakši.» | 23 All these evil things come from within, and defile the man.” |
| 24Iisussa läksi šieltä Tiiran ta Sidonin šeutuloilla. Šielä Hiän mäni eryähäh taloh eikä tahton, jotta kenkänä šais šiitä tietyä, no kumminki Hiän ei voinun pisyö peitošša. | 24From there he arose, and went away into the borders of Tyre and Sidon. He entered into a house, and didn’t want anyone to know it, but he couldn’t escape notice. |
| 25Yksi naini, kumpasen tyttäreššä oli piessa, šai kuulla Iisussašta. Naini šamašša tuli Hänen luo ta heittäyty Hänen jalkoih. | 25For a woman, whose little daughter had an unclean spirit, having heard of him, came and fell down at his feet. |
| 26A še naini ei ollun jevrei, kun oli finikiläini Siirijašta. Hiän rupesi molimah Iisussua, jotta Iisussa ajais piessan hänen tyttäreštä. | 26Now the woman was a Greek, a Syrophoenician by race. She begged him that he would cast the demon out of her daughter. |
| 27Iisussa šano hänellä: «Anna lapšien enšin šyyvvä kyllälti. Ei ole oikein ottua lapšilta leipä ta luuvva še koiranpentuloilla.» | 27But Jesus said to her, “Let the children be filled first, for it is not appropriate to take the children’s bread and throw it to the dogs.” |
| 28Naini vaštasi Hänellä: «Hospoti, ka šuahah ne koiratki stolan alla šyyvvä murusie, kut tiputah lapšilta». | 28But she answered him, “Yes, Lord. Yet even the dogs under the table eat the children’s crumbs.” |
| 29Šiih Iisussa šano: «Kun noin šanoit, mäne. Piessa on lähten šiun tyttäreštä.» | 29He said to her, “For this saying, go your way. The demon has gone out of your daughter.” |
| 30Kotih tultuo naini näki lapšen venymäššä makuušijalla. Piessa oli lähten häneštä. | 30She went away to her house, and found the child having been laid on the bed, with the demon gone out. |
| 31Šiitä Iisussa läksi tuaš Tiiran ta Sidonin šeutuloilta. Hiän matkasi Dekapolin alovehen kautti ta tuli Galileijanjärven rannalla. | 31Again he departed from the borders of Tyre and Sidon, and came to the sea of Galilee, through the middle of the region of Decapolis. |
| 32Šielä Hänen luo kuletettih kuurnis, kumpani oli melkein mykkä, ta molittih Häntä panomah käteh miehen piällä. | 32They brought to him one who was deaf and had an impediment in his speech. They begged him to lay his hand on him. |
| 33Iisussa vei miehen erikseh rahvašjoukošta, pisti šormet hänellä korvih, šylkäsi ta košetti hänen kieltä. | 33He took him aside from the multitude, privately, and put his fingers into his ears, and he spat, and touched his tongue. |
| 34Šiitä Hiän kačahti ylähyäkši taivahah, henkähti šyväšti ta šano miehellä: «Effata», še merkiččöy «avauvu». | 34Looking up to heaven, he sighed, and said to him, “Ephphatha!” that is, “Be opened!” |
| 35Šamašša miehen korvat avauvuttih, ta hänen kieli piäsi liikkumah, niin jotta hiän rupesi pakajamah šelväšti. | 35Immediately his ears were opened, and the impediment of his tongue was released, and he spoke clearly. |
| 36Iisussa kielti ihmisie šanomašta täštä kellänä. Ka mitä enämmän Hiän kielti heitä, šitä enämmän hyö paistih. | 36He commanded them that they should tell no one, but the more he commanded them, so much the more widely they proclaimed it. |
| 37Rahvaš äijälti kummekšittih ta šanottih: «Hyvin Hiän on kaikki ruatan. Kuurnehet Hiän šai kuulomah ta mykät pakajamah.» | 37They were astonished beyond measure, saying, “He has done all things well. He makes even the deaf hear, and the mute speak!” |
Chapter 7
