Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLI PUAVILAN KIRJANI FILIMONILLA

Глава 1

1Mie Puavila, kumpani olen tyrmäššä Hristossan Iisussan takie, ta velli Timofei tervehimmä miän kallista ruatovellie Filimonie.2Tervehimmä niise miän armašta sisärtä Apfijua ta tervehimmä Arhippua, kumpani puolistau uškuo yheššä miän kera. Šamoin tervehimmä uškojakuntua, mi keräytyy šiun talošša, Filimoni.3Jumalan, miän Tuaton, ta Hospotin Iisussan Hristossan armo ta rauha olkah tiän kera.

Filimonin uško ta tykkyämini

4Mie kiitän Jumaluani aina, konša mainičen šilma malituissa.5Mie olen kuullun šiun ušošta Hospotih Iisussah ta šiitä, mitein šie tykkyät Häntä ta kaikkie pyhie.6Mie moliuvun, jotta miän yhtehini uško auttais šilma malttamah kaiken šen hyvän, mi teilä on Hristossašša Iisussašša.7Vellisen, še, mitein šie tykkyät toisie uškojie, ihaššuttau ta rohkistau meitä šuurešti, šie kun olet noštan pyhien mielie.

Puavila puolistau Onissimua

8Mie voisin Hristossan antamalla vallalla käškie šilma ruatamah šen, mi pitäy ruatua.9Ka kun mie tykkyän šilma, šentäh vain molin, jotta täyttäsit miun tahon. Mie Puavila, jo vanha mieš, nyt vieläi Hristossan Iisussan takie tyrmäššä,10molin šilma poikani Onissiman puolešta. Tyrmäššä olleššani miušta tuli hänen henkellini tuatto.11Ennein häneštä ei ollun šiula hyötyö, a nyt hiän on hyövyllini*a niin šiula kuin miulaki. Työnnän hänet jälelläh šiun luokši,12a šie ota hänet vaštah niin kuin ottasit vaštah miut iččeni.13Mielelläni pitäsin häntä tiälä, niin jotta hiän ois auttamašša milma šiun ieštä, kun olen Hyvän Viessin tähen tyrmäššä.14Kuitenki en taho pakottua šilma ruatamah hyvyä, vain toivon, jotta ruat šen omašta tahoštaš. Šentäh en tahton ruatua mitänä ilmain šiun lupua.15Jošpa Onissima šentäh joutuki šiušta eris kotvasekši, jotta šaisit hänet ijäkši jälelläh,16ta ei enämpi orjana, vain orjua kallehempana, armahana vellenä. Hyvin armaš hiän on miula, a kuin äijyä armahampi šiula – niin ihmisenä kuin Hospotin omanaki.

17Niin jotta kun pitänet milma uško- ta ruatovellenäš, ota hänet vaštah niin kuin ottasit miut.18Kun hiän lienöy šiula mitä pahua ruatan tahi ollou šiula mitä velkua, pane še miun laškuh.19Mie, Puavila, kirjutan tämän omalla kiälläni: mie makšan šen. Kuitenki elä unoha, jotta šie niise olet miula velašša – olet velašša oman iččeš.20Niin, velleni, täytä tämä miun pyyntö Hospotin tähen. Ihaššuta miun šytäntä Hospotin tähen!

21Kirjutin šiula täštä, kun ušon, jotta šie tottelet milma. Ta tiijän, jotta ruat enämmänki mitä kyšyn.22Vielä yksi as's'a – löyvä miula kortteeri. Toivon, jotta Jumala vaštuau tiän malittuloih, ta työ šuatta miut luokšena.

Lopputervehyš

23Jepafras, kumpani on miun kera Hristossan Iisussan takie tyrmäššä, työntäy šiula tervehyisie,24šamoin miun ruatovellet Markki, Aristarh, Dimas ta Lukka.25Miän Hospotin Iisussan Hristossan armo olkah tiän henken kera. Amin.


*a 1:11 Nimi Onissima merkiččöy «hyövyllini».

предыдущая глава Глава 1 следующая глава