Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLI PUAVILAN KIRJANI HILIPPILÄISILLÄ

Глава 4

Puavilan neuvoja

1Armahat vellet, miula on ikävä teitä. Työ oletta miun ilo ta kunnivo. Pisykkyä häilymättä Hospotissa, armahaiset!

2Molin Jevodie ta molin Sintihie, jotta hyö elettäis keškenäh šovušša Hospotin tähen.3Šilma niise molin, miun uškollini ruatovelli, auta näitä naisie. Hyö on yheššä miun kera staraitu levittyä Hyvyä Viestie, niin kuin on ruattu Klimenton ta muutki miun ruatovellet. Hiän kaikkien nimet ollah elämän kirjašša.4Olkua aina ilosie Hospotissa. Šanon vielä kerran: olkua ilosie!5Tulkah tiän leppevyš kaikkien ihmisien tietoh. Hospoti on jo lähellä.6Elkyä olkua mistänä huolissana. Šuattakkua aina Jumalalla tietoh še, mitä tarvičetta, molikkua, kyšykkyä ta kiittäkkyä.7Šilloin Jumalan rauha, mi on šuurempi mitä ihmini voipi malttua, šuojuau tiän šytämet ta mielet, ta niin työ pisyttä Hristossašša Iisusašša.

8Lopukši, vellet, ajatelkua kaikkie šitä, mi on totta, mi on arvokašta, mi on oikieta, puhašta, tykättävyä ta kaunista. Mi šuinki on hyvyä ta mitä kannattau kiittyä, šitä ajatelkua.9Ruatakkua šitä, mitä oletta miulta opaštun ta omakšun, mitä oletta miulta kuullun ta miušta nähnyn. Šilloin rauhan Jumala on tiän kera.

Puavila kiittäy hilippiläisie lahjašta

10Hospoti on antan miula šen šuuren ilon, jotta työ nyt rupesija uuvveštah huolehtimah miušta. Ainahan työ tahtoja auttua milma, ka että voinun.11En šano tätä šentäh, jotta mie tarviččisin mitänih. Mie kun olen opaštun tyytymäh šiih, mitä miula on.12Olen pärjännyn vähällä, ka tiijän parempuaki elämyä. Kaikkeh ta kaikenmoiseh olen tottun: šyömäh kyllitellein ta keštämäh nälkyä, elämäh yllinkylläistä elämyä ta pärjyämäh vähällä.13Keššän kaiken Iisussan Hristossan avulla, kumpani antau miula voimua.14Kuitenki työ ruatoja hyvin, kun auttoja milma miun ahtahina aikoina.

15Hyvän Viessin levittämisen alušša, konša mie läksin Makedonijašta, työ olija ainut uškojakunta, mi anto miula raha-apuo. Tämän työ hilippiläiset ičeki hyvin tiijättä.16Konša mie olin Fessalonikašša, työ šinneki työnsijä miula avuššušta kerran ta vieläi toisen kerran.17No en mie pakaja tätä šentäh, jotta tahtosin tiän lahjoja. Toivon vain, jotta tiän ruato tois teilä aina vain enämmän hyötyö.18Mie olen šuanun kaikkie yllinkyllin. Miula on nyt kaikkie, kun šain Jepafroditilta tiän työntämän lahjan. Še on kuin hyvänhajuni luatanan šavu, Jumalalla kelpuaja ta mielusa uhri.19Antakkah miun Jumala teilä Hristossan Iisussan kautti omašta taivahaisešta pohasvuošta kaiken, mitä tarvičetta.20Jumalalla, miän Tuatolla, kunnivo aina ta ilmasen ijän. Amin.

Lopputervehyš

21Tervehtikkyä kaikkie Hristossan Iisussan pyhie. Miun luona olijat vellet työnnetäh teilä tervehyisie.22Teitä tervehitäh niise kaikki täkäläiset uškovaiset, varšinki keisarin paššarikunta.23Olkah miän Hospotin Iisussan Hristossan armo tiän kaikkien kera. Amin.


предыдущая глава Глава 4 следующая глава