Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

TOINE KIRJEINE KORINFALAIŽILE

Глава 4

Mehen vägetomuz' i Jumalan vägi

1Jumalan armoiš meil om mugoine rad, sikš mö em kadotagoi rohktust.2Mö olem tacnuded kaik huiktad peitradod, em manitelgoi, em värištelgoi Jumalan sanad, a avaidam toden i andam jogahižele sudida meid ičeze hengen mödhe Jumalan edes.3Ku meiden hüvä vest' om peitos, se om peitos nenišpäi, ked mäneba igähižihe mokihe.4Se om peitos neniš uskmatomišpäi, kudambiden meled nügüdläižen mirun jumal om sogenzoitnu, miše hö ei nägiži sidä lämoid, kudamb lähteb Hristosan hüvän vestin korktas arvospäi, Hristosan, kudamb om nägumatoman Jumalan kuva.5A mö ved' em sanelgoi ičemoi polhe. Mö sanelem Hristosan Iisusan polhe, miše hän om Ižand, a mö olem teiden käskabunikad Iisusan täht.6Jumal, kudamb sanui: «Loštkaha lämoi pimedas», loštaškanzi meiden südäimiš, miše opeta meid tundmaha Jumalan korktan arvon hoštotest, kudamb nägub Iisusan Hristosan modos.

7Nece bohatuz' om meiš kut saviastijas, miše näguiži: se ülimäraine vägi om tulnu Jumalaspäi, a ei meišpäi.8Meid kaikjal ahtištadas, no ei voigoi ajada čurha; meile om lujas jüged, no mö em langekoi opalaha;9meid kükstas, no meid ei tacind Jumal; meid polgetadas maha, no mö em olgoi surmitud.10Mö kaiken kandam ičemoi hibjas Ižandan Iisusan surman, miše Iisusan elo-ki tuliži sil'mnägubale meiden hibjas.11Ved' mö, elos olijad, andamoiš surmale kaiken aigan Iisusan täht, miše Iisusan elo-ki tuliži sil'mnägubale meiden surmaližiš hibjoiš.12Muga surm radab meiš, a elo — teiš.13Meiš om se mugoine uskondheng, kudambas om kirjutadud: «Minä uskoin, sikš zavodin sanelda.» Mö-ki uskom, sikš sanelem.14Mö tedam, miše hän, kudamb om eläbzoitnu Ižandan Iisusan, eläbzoitab meid-ki Iisusan kartte i seižutab ühtes teidenke ičeze edehe.15Kaik nece om teiden täht, miše mi enamba rahvast tedištaiži Jumalan armoiš, sidä enamba i enamba tuliži kitändad Jumalan korktaks arvoks.

Mehen elo uskondas

16I sikš mö em kadotagoi rohktust. Hot' hibjal mö vanhtum, no südäimespäi mö udištamoiš päiväspäi päivhä.17Meiden ahtištused oma lühüdaigaižed da kebnad, a toba meile igähižen korktan arvon, kudamb om agjatomašti sur'.18Mö em kackoi sihe, mi om sil'mnägubal, a kacum nägumatomaha, sikš ku se, mi nägub, om lühüdaigaine, a nägumatoi om igähine.


предыдущая глава Глава 4 следующая глава