Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

EZMÄINE KIRJEINE KORINFALAIŽILE

Глава 7

Naind da naimatomuz

1A sen polhe, midä tö kirjutit minei, ka mužikale oliži hüvä olda koskmata našt,2no miše pageta vedeluzelod, ka olgha kaikuččel mužikal ak, a kaikuččel akal mužik.3Mužikan velg om ozutada ičeze akale hüvätahtoližut, muga kut akan-ki — mužikale.4Akan hibj ei ole hänen valdas, a om mužikan valdas, muga i mužikan hibj ei ole hänen valdas, a om akan valdas.5Algat olgoi eriži, vaiše ku kesknetoi kožudes, peneks aigaks, miše voižit kaikel hengel anttas loičendale i pühäle. A sid' olgat möst ühtes, miše soton ei zavodiži manitada teid, konz tö et voiškakoi pidäda ičtatoi käziš.6En sanu necidä käsköks, no andan valdan.7Tahtoižin, miše kaik eläižiba, kut minä elän. Kaikutte üks'kaik om sanu Jumalaspäi ičeze lahjan, i ühtel nece lahj om mugoine, a toižel toine.

8Naimatomile, mehele mänmatomile da leskiakoile minä nevon, miše heile oliži hüvä jäda üksin, kut minä.9No ku hö ei voiškakoi pidäda ičtaze käziš, ka naigaha i mängaha mehele, paremb om naida i mända mehele, mi palada himon lämoiš.10Nainuzile da mehel olijoile andan käskön, en minä, a Ižand: akal ei ole valdad erigata mužikaspäi.11No ku hän kaiken-se erigandeb, ka algha enambad mängoi mehele vai ladigahas mužikanke. Muga mužikal-ki ei ole valdad jätta akad.

12A toižile sanun jo minä, a ei Ižand: ku kenel-ni uskondvellišpäi om ak, kudamb ei usko, no tahtoib eläda hänenke, ka hänele ei pida jätta akad.13I ku akal om uskmatoi mužik, kudamb tahtoib eläda hänenke, ka necile akale ei pida jätta ičeze mužikad.14Ved' mužik, kudamb ei usko, om puhtaz uskojan akan kal't, a ak, kudamb ei usko, om puhtaz uskojan mužikan kal't. Muite teiden lapsed ei oliži puhthad, a ninga ned oma puhthad.15No ku uskmatoi mužik vai ak tahtoškandeb erigata, ka erigakaha. Uskoi vel'l' vai sizar ei ole sidotud neniš azjoiš. Ižand om kucnu teid kožmusehe.16Kuspäi tedad sinä, ak, voib olda sinä andad mužikale päzutandan, a mužik, kuspäi tedad sinä, voib olda, sinä andad päzutandan ičeiž akale?

Ristitun sija

17A muite kaikutte elägaha edemba-ki muga, kut hänele Ižand om andnu, i jägha ningoižeks, miččeks händast om kucnu Jumal. Muga minä nevon kaikile uskondkundile.18Ku ken-ni, konz händast Jumal kucui, oli ümbrileiktud, hän algha necidä pidägoi peitos. I keda Jumal kucui edel ümbrileiktust, algha hän tehkoi sidä.19Ei ole erod, om-ik mez' ümbrileiktud vai ei; päazj om Jumalan käsköiš olda tarkan.20Kaikuččele pidab jäda mugoižeks, miččen Jumal händast om kucnu.21Ku sinä olid orjan, ala ole pahoiš meliš. I hot' voižid sada-ki valdad, ka tege enamba ičeiž nügüdläižel sijal.22Keda kuctihe, konz hän oli orjan, nügüd' se om Ižandan valdakaz. Muga se-ki, keda kuctihe valdakahan, ka nügüd' om Hristosan orj.23Jumal om ostnu teid korktal maksul. Algat tehkoiš mehiden orjikš!24Velled, kaikutte jägha Jumalan edes mugoižeks, mitte hän oli edel kucundad.

Naind, meheluz da lesked

25Naindan i mehelusen polhe minai ei ole Ižandan käsköd. No ku Ižand ičeze armoiden täht lugeb mindai mugoižeks, kudambale voib uskta, minä voin sanuda ninga:26minun melen mödhe siš elos, kudamb meil nügüd' om, paremb om jäda kaikuččele mugoižeks, mitte hän om olnu.27Ku sinai om ak, ala eci hänespäi erigandust. Ku sinai enambad ei ole akad, ka ala eci ut.28A ku naid-ki, ka ed tege grähkäd. I ku naine ei ole mehel i lähteb mehele, ka hän-ki ei tege grähkäd. No mugoižil linneb äi ahtištusid, kudambišpäi tahtoižin teid kaita.

29Necen sanun teile, velled: om jänu vähä aigad, i sikš heile-ki, kenel om ak, pidab eläda edemba, kuti heil ei oliži akad,30tuskas olijad olgha mugoižed, kuti heil ei oliži tuskad, a ihastusiš olijad — kuti heil ei oliži ihastust; ostajad olgha mugoižed, kuti heil ei oliži nimidä osttud,31a ned, ked saba midä-se käzihe neciš mirus, olgha mugoižed, kuti ei olnuiži sanuded nimidä. Ved' nece mir, mitte se nügüd' om, om kadomas.

32Minä tahtoižin, miše teil ei oliži holid. Naimatoi pidäb hol't Ižandan azjoiš, kut olda Ižandale mel'he.33A nainu pidäb meles nügüdläižid azjoid, sidä, kut olda akaleze mel'he. Om ero mehel olijan akan i neiččen keskes:34mehelemänmatoi neižne pidäb hol't siš, midä koskeb Ižandad, kut olda mel'he Ižandale, kut olda pühän hibjal i hengel. A mehel olii ak pidäb hol't necen mirun azjoiš, siš, kut olda mel'he mužikale.35Minä en sanu necidä sen täht, miše sidoda teid, a miše abutada teile eläda arvokahašti, püžuda vahvašti Ižandas bokpolihe kacmata.

36I ku ken-ni teišpäi meletab, miše hän ei ole hüvä ičeze tütrele, kudamb om mehel'nican igäs i kudambale pidab mända mehele, ka tehkaha hän, kut tahtoib. Hän ei tege grähkäd, mängaha mehele.37No ku tat om vahv ičeze südäimes i nimitte azj ei käske hänele, a hän voib tehta, kut tahtoib, da ku ičeze südäimes om pätnu jo jätta tütärt meheluseta, ka hän tegeb oikti.38Se, ken andab tütren mehele, tegeb oikti, i se, ken ei anda, tegeb völ paremba.

39Ak om sidotud mužikanke zakonal, kuni mužik om hengiš. No konz hänen mužik koleb, hänel om vald mända mehele sen taga, kenen taga hän tahtoib, vaiše nece mužik eläiži uskondas.40No minä olen mugošt mel't: hän linneb ozavamb, ku jäb leskiakaks. I meletan, miše minus-ki eläb Jumalan Heng.


предыдущая глава Глава 7 следующая глава