Davidan psalm. 1Sindai pakičen, hüvä Ižand, sinä oled minun tugi. Ala ole vaitti, konz pagižen sinunke! Ku oled vaitti, ka minä linnen neniden keskes, ked mäneba surman valdkundha. 2Kulišta minun loičendan sanad, konz kucun sindai abuhu, konz oigendan käded sinun pühäkodihepäi. 3Ala ve mindai kadondaha jumalatomidenke da väruden tegijoidenke, ked lähembaižidenke pagižeba kožmuses, a südäimes heil om pahuz’. 4Maksa heile heiden tegoiš, heiden viharadoiš. Heiden käzil tehtud mödhe maksa heile, aznoiče heile muga, kut pidab. 5Ku hö ei kackoi Ižandan tegoihe, hänen käzil laditud radoihe, ka hän veb heid kadondaha, ei anda heile enambad libuda.
6Ülenzoittud olgha Ižand! Hän kulišti minun loičendan. 7Ižand om minun vägi da rindraud, Hänehe minä vauvatin i sain abun. Sikš minun südäin om täuz’ ihastust, minä ülenzoitan händast ičein pajoil. 8Ižand om ičeze rahvahan vägi, ičeze voideltud kunigahan abu da tugi. 9Päzuta pahaspäi ičeiž rahvaz, blaslovi sinun jäl’genikad, kacu da kanda heid kaiken igän.
с русским текстом