Davidan openduz. Hänen loičend kal’l’onduses. 1Minä kucun Ižandad än’heze, minä loičen än’heze Ižandale. 2Hänele sanun minä ičein holiš, avaidan hänele minun tuskan.
3Konz minun heng väzuškab, sinä tedad minun haškud. Minun tele, mittuštme minä astun, om pandud peitoiči verkoid. 4Kacuhtan oiktaha polhe i nägen: niken ei tunde mindai. Ei ole minun täht nimittušt lebusijad, niken ei pidä hol’t minun henges.
5Minä kucun sindai, Sur’ Sünduižem. Minä sanun: «Sinä oled minun lebusija, minun oza eläbiden mal». 6Kulišta minun än’, minä olen lujas väzunu. Päzuta mindai minun küksijoišpäi, ved’ hö oma vägevamb mindai. 7Pästa minun heng pimedaspäi, miše voižin kitta sinun nimed. Tozioiktad keradasoiš ümbri minus, konz sinä ozutad minei ičeiž hüvüden.
с русским текстом