Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JIÄVINDÜ IIVANALE

Глава 16

Jumalan vihan mal'l'at

1Sit minä kuulin, kui pühäkoispäi sanottih korgiel iänel seiččemele anhelile: «Mengiä da kuadakkua Jumalan vihan seiččie mal'l'ua muale.»

2Enzimäine anheli lähti da kuadoi oman mal'l'an muale. Sit niilöih rahvahih, kudamil oli zvierin merki da kudamat kumardeltihes sen kuvale, rodih pahua märgüpaizettu.

3Toine anheli kuadoi oman mal'l'an mereh, i meri rodih gu kuolluon veri, i kai elävät meres kuoltih.

4Kolmas anheli kuadoi oman mal'l'an jogiloih da viennouzemih, i vezi niilöis muutui verekse.5Minä kuulin, kui vezien anheli sanoi:
- Oigei olet Sinä,
kudai olet da kudai olit,
Sinä Pühä,
gu nenga suudiit!
6Hüö valutettih Sinuh uskojien
da Sinun iänenkandajien verdü,
i Sinä panit heidü verdü juomah.
Ruadoloi müö palku!

7Minä kuulin, kui altari sanoi:
- Da, Ižändü Jumal, Kaikenvaldaine,
tovenmugazet da oigiet ollah Sinun suvvot.

8N'elläs anheli kuadoi oman mal'l'an päiväzeh, i päiväzele annettih valdu poltua rahvastu tulel.9Rahvas palettih suures räkes, no kirottih Jumalan nimie, Hänen, kudaman vallas oldih nämä pahuot. Hüö ei kiännüttü, ei ozutettu kunnivuo Jumalale.

10Viijes anheli kuadoi oman mal'l'an zvierin prestolale, i zvierin valdukundu pimeni. Rahvas kivun tuskis pureteltih omii kielii,11no üksikai kirottih taivahan Jumalua omien tuskien da paizieloin täh. Hüö ei kiännüttü omis pahois ruadolois.

12Kuvves anheli kuadoi oman mal'l'an suureh Jefratjogeh, vezi joves kuivi, i muga avavui dorogu päivännouzupuolen suariloile.13Minä näin, kui lendäimavon suus, zvierin suus da Jumalan iänenkandajakse heittelehtijän suus lähti kolme paganhengie, kudamat oldih gu šlötöit.14Net ollah karuloin henget, kudamat luajitah tunnusmerkilöi. Hüö mennäh keriämäh muailman kaikkii suariloi torah, kudai rodieu Jumalan, Kaikenvaldazen, suurennu päivännü.

15«Minä, kačo, tulen vuottamattah, gu varras. Ozakas on se, ken on jallas da pidäü huolen omis sovis, gu ei kävellä alasti da ei puuttuo huigieh rahvahan silmis!»

16Net pahat henget kerättih suariloi kohtah, kudaman nimi jevrein kielel on Armageddon.

17Seiččemes anheli kuadoi oman mal'l'an ilmah. Pühäkoispäi, prestolalpäi kuului korgei iäni, kudai sanoi: «Se on luajittu!»18Tuldu iški, kuului iänii, jürüü i rodih ülen suuri muansärizendü, moine suuri, mittumua ei olluh sit aijaspäi, konzu ristikanzu rodih muale.19Suuri Vavilonan linnu halgei kolmekse, i kaikis mualois linnat kuavuttih. Jumal musti sen suuren linnan, i andoi sille juvva tävven mal'l'an Hänen vihan da tavan viinua.20Kavottih kai suaret, eigo olluh enämbi mägilöi.21Suuret talantanpainozet*a ragehet pakuttih taivahaspäi rahvahien piäle. A rahvas kirottih Jumalua tämän ragehil perrandan täh, gu se pahus oli ülen jügei.


*a 16:21 Ühtes talantas on nenga 40 kiluo.

предыдущая глава Глава 16 следующая глава