1 Tämän kirjuttaja on Puavila, Iisussan Hristossan apostoli. Apostoliksi miut pantih Jumala, miän Pelaštaja, ta Hospoti Iisussa Hristossa, miän Toivo.
2 Mie tervehin šilma, Timofei, miun henkellini poikani. Tuatto Jumalan ta miän Hospotin Iisussan Hristossan hyvyš, armo ta rauha olkah šiun kera!
3 Makedonijah lähtiessä käsin šiun jiähä Efessah, jotta kieltäsit šielä eryähie levittämäštä vierahie opaššukšie.
4 Heijän pitäy jättyä tyhjät starinat ta loputtomat heimokuntaluvettelot. Niistä tulou vain tyhjänpäiväistä piänvaivua eikä ne eissetä Jumalan meininkie. Šen voit šuaha aikah vain uško.
5 Tämän neuvon tarkotukšena on noššattua toini toisen tykkyämistä, mi lähtöy puhtahašta šytämeštä, riähättömäštä omaštahenkeštä ta tovellisešta ušošta.
6 Eryähät kiännyttih pois näistä as's'oista, ekšyttih ta ruvettih pakajamah, mitä piä kantau.
7 Hyö tahotah opaštua Jumalan Sakonua, vaikka ičeki ei malteta šitä, mitä paissah ta mistä niin varmoina kiissetäh.
8 Tietyšti Sakona on hyvä, kun šitä käytetäh niin kuin kuuluu.
9 Pitäy muistua, jotta Sakonua ei ole luajittu kunnon ihmisillä, kun sakonanrikkojilla ta tottelomattomilla. Še on luajittu jumalattomilla, riähkähisillä ta niillä, ket ei kunnivoiteta Jumalua. Še on luajittu pyhän häpyäjillä, tuaton ta muamon tappajilla ta muilla tappajilla,
10 huorissa kävijillä ta mieštä panijilla miehillä. Še on luajittu niillä, ket šiepatah ihmisie, [ket tovissetah viärin ta ket pannah elukkoja.] Še on luajittu valehtelijilla, šananrikkojilla ta kaikilla šemmosilla, ket nouššah tervehtä opaššušta vaštah.
11 Näin opaštau Hyvä Viesti, mi pakajau taivahallisen valon šuurešta Jumalašta. Tämä Hyvä Viesti on annettu miun šaneltavakši.
12 Mie kiitän miän Hospotie Hristossua Iisussua, kumpani on antan miula voimua. Passipoitan Häntä šiitä, jotta Hiän kaččo miut varmakši ta otti ruatoh,
13 vaikka ennein nakroin ta ajelin Häntä ta muokkasin Häneh uškojie. Kuitenki Hiän armahti milma, šentäh kun en ollun ušošša enkä tietän, mitä ruavoin.
14 Miän Hospotin [Iisussan Hristossan] armo on loppumatoin. Kun pisymmä Hristossašša Iisussašša, Hiän antau meilä uškuo ta tykkyämistä.
15 Tämä šana on varma ta šiih kannattau uškuo: Hristossa Iisussa tuli muailmah pelaštamah riähkähisie, ta mie olen niistä pahin.
16 Ka Jumala armahti miut šitä vaššen, jotta juuri miušša, pahimmašša riähkähiseššä, Hristossa Iisussa näyttäis, mitein käršivällini Hiän on. Näin mie olen mallina niillä, ket kiännytäh uškomah Häneh ta šuahah ilmasenikuni elämä.
17 Ilmasenikusella Čuarilla, kuolomattomalla, näkymättömällä ta ainuolla viisahalla Jumalalla kunnivo ta jumalallini valo aina ta ilmasen ijän! Amin.
18 Poikani Timofei, mie annan šiula käšyn. Še on niijen viestien mukani, mit on šiuh nähen Jumalalta tultu. Miun käšky on tämä: pie ne viessit mieleššä ta šoji hyvin ušon puolešta.
19 Pisy ušošša ta šäilytä omahenki riähättömänä! Eryähät ei kuuneltu omuahenkieh ta kavotettih uško.
20 Näin kävi Imeneillä ta Aleksanterilla. Hiät mie annoin šaatanalla käsih, jotta hyö opaššuttais elämäh Jumalua nakramatta.
1 Mie neuvon teitä, jotta ennein kaikkie muuta anotta Jumalalta apuo, moliuvutta, luvetta malittuja ta passipoitatta Jumalua kaikkien ihmisien puolešta.
2 Moliutukkua čuarien ta kaikkien vallanpitäjien puolešta, jotta myö voisima elyä tyyntä ta rauhallista elošta Jumalua varaten ta arvokkahašti.
3 Tämmöni malittu on hyvä ta še on mielehini Jumalalla, miän Pelaštajalla.
4 Hiän tahtou, jotta kaikki ihmiset pelaššuttais ta šuatais tietyä, mitä Hyvä Viesti opaštau.
5
– On vain yksi Jumala,
ta vain yksi voit yhistyä Jumalan ta ihmisen,
ihmini Hristossa Iisussa.
6 Hiän anto oman henkeh makšukši kaikkien puolešta,
näin Hiän tovisti oikieh aikah Jumalan hyväštä tahošta.
7 Tämän viessin šanelijakši ta apostoliksi miut on pantu. Mie pakajan totta Hristossan nimeššä, en valehtele. Miut on pantu toisenvierosilla kanšoilla oikien ušon opaštajakši.
8 Šentäh mie tahon, jotta miehet joka paikašša moliuvuttais, noššettais käteh Jumalan puoleh puhtahin mielin, ilmain vihua ta mitänä epyälömättä.
9 Šamoin tahon, jotta naiset šuoriuvuttais šiivon vuatteih, kaunissettais iččieh šiivošti ta huikieta varaten – ei tukkie pöyhistämällä, ei kultakoruloilla, simčukoilla tahi kallehilla vuatteilla.
10 Jumalah uškojilla naisilla paššatah kaunissukšekši hyvät ruavot.
11 Naisen pitäy kuunnella opaššušta pakajamatta ta tottelijaisena.
12 Mie kiellän naista opaštamašta tahi komentelomašta omua mieštäh. Hänen pitäy elyä hil'l'asena.
13 Enšinhän Jumala luati Aatamin ta šiitä vašta Ievan.
14 Ta ei šitä Aatamie petetty, kun naini anto pettyä iččeh ta rikko Jumalan käšyn.
15 Lapšenšuajana naini kuitenki pelaštuu, kun vain pisynöy ušošša, tykännöy toisie ta elänöy šiivošti pyhyä elämyä.
1 Tämä šana on varmašti totta: ken pyrkiy uškojakunnan piämiehen virkah, še tahtou hyväh ruatoh.
2 Uškojakunnan piämiehen pitäy olla šemmoni, keneššä ei ole mitänä moitittavua. Hänen pitäy olla yhen naisen mieš, šelväpäini, vakava, rehellini, hänen pitäy hyvin vaššata vierahie ta olla hyvä opaštaja.
3 Hänen ei šua olla viinah mänijä, ei toračču, ei riitelijä, ei oman hyövyn šuahuštaja, vain hyväšanani ta šopusa, ei rahalla ahneh.
4 Pitäkkäh hiän hyvyä huolta omašta kotiväještä, kašvattakkah lapšieh, jotta ne oltais tottelijat ta kunnivoitettais kaikkie.
5 Kun ken ei šuattane pityä huolta kotiväještäh, niin mitein hiän vois huolehtie Jumalan uškojakunnašta?
6 Piämiehenä ei šua olla vašta uškoh kiäntynyt, jotta hiän ei rupieis šuurenteliutumah eikä joutuis suutittavakši yheššä juavelin kera.
7 Hänen pitäy olla hyväššä luvušša uškojakunnan ulkopuolella niise, jotta häneštä ei paistais pahua ta jotta hiän ei puuttuis juavelin anšah.
8 Uškojakunnan tijakonien niise pitäy olla kunnon ihmisie, ei kakšinuamasie. Heijän ei šua tottuo viinah eikä šuahuštua omua hyötyö.
9 Heijän pitäy hyvin tietyä miän ušon opaššukšet ta pityä omahenki riähättömänä.
10 Heitä niise pitäy enšin tutkie, ta kun heistä ei löyvettäne mitänä moitittavua, hyö šuahah ruatua tijakonina.
11 Šamoin heijän naisien pitäy olla kunnon ihmisie, hyö ei šuaha paissa muista pahua. Heijän pitäy olla šelväpäisie ta šemmosie, jotta heih voipi kaikešša uškuo.
12 Tijakonin pitäy olla yhen naisen mieš, ta hänen pitäy hyvin huolehtie omista lapšista ta kotiväještä.
13 Niitä, ken hoitau tijakonin työn hyvin, pietäh hyväššä luvušša ta hyö voijah rohkiešti paissa ušošta Hristossah Iisussah.
14 Tätä kirjuttuas's'a toivon, jotta piäšen ruttoh šiun luokši.
15 Ka kun viikoštunen, šuat täštä kirjasešta tietyä, mitein pitäy olla Jumalan kojissa. Še koti on elävän Jumalan uškojakunta, kaiken tositiijon pylväš ta kivijalka.
16 Miän pyhän ušon peittoas's'a on šuuri:
– Jumala tuli muailmah ihmisen runkošša,
Henki tovisti, jotta Hiän kelpuau Jumalalla.
Anhelit nähtih Hänet,
Häneštä šaneltih muailman kanšoilla,
Häneh ušottih muailmašša,
Hänet otettih jumalalliseh valoh.
1 Pyhä Henki šanou šelväh, jotta viimesinä aikoina eryähät kieltäyvytäh ušošta ta aletah kuunnella muanittelijie henkijä ta piessojen opaššukšie.
2 Niitä levitetäh pyhiksi luatiutujat valehtelijat, kumpasien omahenki on kuin palavalla rauvalla poltettu.
3 Hyö kielletäh akottumašta ta mänömäštä miehellä, ta hyö kielletäh šyömäštä eryähie ruokie. No Jumala on antan nämäki šyömiset. Ne, ket ušotah ta tiijetäh tosišanoma, šuahah šyyvvä niitä ruokie Jumalua kiittyän.
4 Niätšen kaikki, min Jumala on luatin, on hyvyä. Mitänä šiitä ei tarviče heittyä pois, kun še kiittyän otetah vaštah.
5 Jumalan šana ta malittu luajitah še luvallisekši.
6 Kun näin opaššat vellijä, olet hyvä Hristossan Iisussan käškyläini. Šie iče niise šuat voimua ušon ta oikien opaššukšen šanoista, kumpasien mukah olet elän.
7 Jumalattomie ta tyhjänpäiväsie starinoja elä kuuntele, vain totuta iččeš oikieh uškoh.
8 Runkon harjottelušta on vain vähäsen hyötyö, ka oikiešta ušošta on hyötyö kaikkeh, šentäh kun še lupuau elämän nykyseššä ta tulijašša ajašša.
9 Tämä šana on tosi ta še kannattau ottua vaštah.
10 Šitä vaššenhan myö ruamma ta käršimmä ahissukšie, kun panima toivon eläväh Jumalah, kumpani on kaikkien ihmisien Pelaštaja, šemminki uškojien.
11 Näitä as's'oja neuvo ta opašša.
12 Kenkänä ei šua vähekšie šilma nuoren ijän tähen. Ole uškojilla mallina pakinoissaš ta elämäššäš, toisien tykkyännäššä, henkeššä, ušošša ta puhtahuošša.
13 Luve uškojakunnalla Pyhie Kirjutukšie, neuvo ta opašša šini, kuni mie en tule.
14 Elä jätä käyttämättä šitä henkellistä lahjua, kumpasen šait Jumalalta tullehen viessin kautti, konša uškojakunnan vanhimmat pantih käteh šiun piällä.
15 Pie huolta täštä kaikešta ta rua aina näin, jotta kaikin nähtäis šiun eistymini.
16 Kačo tarkkah, mitein elät ta mitä opaššat. Pie kiini näistä neuvoista! Šilloin pelaššat iččeš ta ne, ket kuullah šilma.
1 Elä kiruo vanhua mieštä kovilla šanoilla, kun neuvo häntä niin kuin tuattuoš, nuorempie miehie niin kuin vellijäš,
2 vanhoja naisie kuin muamuoš. Nuorempie naisie neuvo kuin čikkojaš, kaikešša puhtahin mielin.
3 Kunnivoita ta pie huolta leškinaisista, kumpaset on jiäty aivan yksinäh.
4 A kun lešellä ollou lapšie tahi punukkoja, niin niijen pitäis enšin opaštuo huolehtimah omašta pereheštä ta makšamah omien vanhempien vaivat. Še on Jumalan mielen mukahista.
5 Aivan yksin jiänyt leškinaini panou toivon Jumalah ta omissa malituissa kyšyy Häneltä apuo yötä päivyä.
6 A makieta elämyä eläjä leški on jo elyässäh kuin kuollut.
7 Muissuta leškilöillä täštä, jotta ihmiset ei piäštäis moittimah heitä.
8 Še, ken ei huolehi omahisista ta šemminki omašta pereheštä, on kieltäytyn ušošta. Hiän on pahempi kuin še, ken ei ušo.
9 Leškien listoih kelpuau vain šemmoni, ken on täyttän kuušikymmentä vuotta ta ken on ollun vain yhen miehen naisena.
10 Listoih šuau ottua vain šemmosen, kenet tunnetah hyvistä ruatoloista, ken on kašvattan lapšie, pitän koissah matkalaisie, peššyn uškovaisien vierahien jalat, auttan hätäh joutunehie ta on starainun ruatua kaikkie muuta hyvyä.
11 Nuorempie leškijä elä ota listoih. Heti kun heijän runkon himot piäššäh valtah, hyö vierauvutah Hristossašta ta tahotah männä miehellä.
12 Näin heistä tulou viäräpäitä, šentäh kun hyö rikottih še, mitä aikasempah oli luvattu Jumalalla.
13 Šiitä vielä joutavina olleššah hyö aletah kierrellä talošta toiseh ta totutah olomah laiskoina. Šen lisäkši hyö kielitelläh ta šotkeuvutah toisien as's'oih, paissah šemmoista, mitä ei šais paissa.
14 Šentäh mie tahon, jotta nuoret lešet mäntäis miehellä, šuatais lapšie ta ruattais kotitöitä. Šilloin miän vaššuštajat ei löyvetä meissä mitänä haukuttavua.
15 Muutomat lešet niätšen on jo kiännytty aštumah šaatanalla jälkeh.
16 Kun kellä uškojista, miehellä tahi naisella, ollou koissa leškijä, hänen pitäy huolehtie heistä. Heijän tähen ei pie vaivata uškojakuntua, jotta še vois pityä huolta aivan yksin jiänehistä leškilöistä.
17 Vanhimmat, kumpaset hyvin ohjatah omua uškojakuntua, ollah kakšinkertasen kunnivon arvosie, šemminki ne, ket ruatah Hyvän Viessin šanelijina ta opaštajina.
18 Vet Pyhissä Kirjutukšissa šanotah: «Elä šivo puimašša olijan härän šuuta» ta «Ruataja on tienannun oman palkan».
19 Elä kuuntele, konša viäritetäh uškojakunnan vanhimpua, kun šitä viärityštä ei tovistane oikiekši kakši tahi kolme tovistajua.
20 Riähkäytynehie ihmisie kiruo kaikkien kuullen, jotta toisetki varattais.
21 Jumalan ieššä, Hospotin Iisussan Hristossan ieššä ta valittujen anhelien ieššä mie vakotan šilma, jotta elä šie näijen neuvojen mukah. Elä ole kenenkänä puolella eläkä pie yhtä ihmistä toista parempana.
22 Elä kiirehä panomah käsieš kenenkänä piällä ta plahoslovimah häntä ruatoh, jotta et šekois toisien riähkih. Šäilytä iččeš puhtahana.
23 Elä enämpi juo pal'l'ašta vettä, kun ota vaččaš tähen ta ainasien vaivoješ tähen vähäsen viinuaki.
24 Eryähien ihmisien riähät nävytäh kaikilla ta ne viijäh šuorah suutuh, a toisien riähät tullah näkyvih jälešti.
25 Šamoin hyvät ruavot nävytäh kaikilla, ta neki, mit ei nävytä, ei voija pisyö peitošša.
1 Niijen, ket ollah orjan länkilöissä, pitäy kaikilla keinoin kunnivoittua omie isäntie, jotta Jumalan nimie ta miän opaššušta ei haukuttais.
2 Orjien ei pie vähekšie uškovaisie isäntie šen takie, kun hyö ollah uškovellijä. Tämmösie isäntie pitäy paššata vielä paremmin šen takie, kun hyö ruatah hyvyä ta ollah armahie uškovellijä. Tätä kaikkie opašša ta neuvo.
3 Ken opaštau toisin kuin mie eikä elä miän Hospotin Iisussan Hristossan tervehien šanojen mukah ta miän ušon opaššukšien mukah,
4 še šuurenteliutuu eikä malta mitänä. Hänellä on kovuan šuuri himo riijellä ta kiissellä šanoista. Šemmosešta tulou kajehušta, riitua, pahoja pakinoja, ilkeitä ajatukšie toisista
5 ta tyhjänpäiväsie kiistoja mielettömien ihmisien välillä. Nämä kiistelijät on unohettu Hyvän Viessin opaššukšet ta smietitäh, jotta ušolla voit pohattuo. Šemmosista pisy loitompana.
6 Uško tosieh onki šuuri rikkahuš, kun vain tyyvymmä šiih, mitä meilä on.
7 Šyntyössä myö emmä tuonun mitänä täh muailmah, ta konša kuolemma, emmä voi viijä tiältä mitänä.
8 Kun meilä on ruokua ta vuattiet piällä, niin šiitä meilä riittäkkäh.
9 Ne, ket tahotah pohattuo, jouvutah muanitukših ta puututah anšah. Hyö jouvutah monenmoisien mielettömien ta vahinkuo tuojien himojen valtah. Ne vejetäh ihmisie hätäh ta tuhoh.
10 Rahanhimo on kaiken pahan juuri. Rahua šuahuštuas's'a monet kiännyttih pois ušošta ta šuatih ičelläh monenmoisie murehie.
11 Ka šie, Jumalan ihmini, pisy loitompana kaikešta tämmöseštä! Kuottele elyä oikein ta olla jumalahini, kašva ušošša, ole käršivällini ta leppie.
12 Šoji hyvä ušonšota ta voita omakšeš ilmasenikuni elämä. Šiih Jumala šiut kučču, konša šie hyvin šanelit ušoštaš monien tovistajien ieššä.
13 Jumala, kaiken elämän antaja, ta Hristossa Iisussa, kumpani Ponttei Pilatin ieššä tovisti omašta ušoštah, olkah miun tovistajina. Tovistakkah hyö, kun mie pyritän šilma näin:
14 rua hyväsisti kaikki, mitä šiula on annettu ruattavakši, kuni miän Hospoti Iisussa Hristossa ei tule jälelläh. Šiitä kenkänä ei voi šilma moittie.
15
– Kiitetty Jumala, ainut Halliččija,
čuarien Čuari ta isäntien Isäntä,
antau omalla ajallah
Hospotin Iisussan Hristossan jiäviytyö.
16 Jumala yksin on kuolomatoin,
Hiän eläy valošša, kumpaista ei šua tulla lähellä.
Häntä yksikänä ihmini ei ole nähnyn eikäi voi nähä.
Hänen on kunnivo ta ilmasenikuni valta. Amin.
17 Varota niitä, ket täššä muailmašša ollah pohattoja, jotta hyö ei šuurenteliuvuttais. Kačo, jotta hyö ei pantais omie toivoja epävarmah pohasvuoh, vain eläväh Jumalah. Hiän antau meilä hyväkši mielekši kaikkie kyllitellein.
18 Pyritä heitä ruatamah hyvyä, keryämäh pohasvuokši hyvie ruatoja ta šiäštämättä jakamah omie eloja muilla.
19 Näin hyö kerätäh ičelläh pohasvuon, mi on hyvä alušta tulijua aikua vaššen, ta niin hyö šuahah omakšeh ilmasenikuni elämä.
20 Timofei, pie tallešša še, mi on ušottu šiun huolih! Pisy loitompana jumalattomista ta tyhjistä pakinoista. Eläkä rupie kiistelömäh mistänä, mitä valehellen šanotah tositiijokši.
21 Eryähät väitetäh, jotta heilä on še tieto, ta on šentäh ekšytty pois ušošta. Jumalan armo olkah šiun kera! Amin.