1 Mie, Puavila, Jumalan tahošta Hristossan Iisussan apostoli, ta velli Timofei
2 tervehimmä Kolossan pyhie, Hristossah Iisussah uškojie vellijä.
3 Jumalan, miän Tuaton, ta Hospotin Iisussan Hristossan armo ta rauha olkah tiän kera.
Myö kiitämmä aina Jumalua, miän Hospotin Iisussan Hristossan Tuattuo, konša moliuvumma tiän puolešta.
4 Myö olemma kuullun tiän ušošta Hristossah Iisussah ta šiitä, mitein työ tykkyättä kaikkie pyhie.
5 Konša teilä tuotih tosišanoma, Hyvä Viesti, niin šilloin työ kuulija šiitäki, mi vuottau teitä taivahissa. Tämä on auttan teitä uškomah ta tykkyämäh.
6 Hyvä Viesti tuou ihmisillä hyvyä ta leviey joka paikkah muailmašša. Šamalla keinoin še on ruatan tiänki kešeššä šiitä päiväštä šuate, kuna šaita kuulla Jumalan armošta ta piäsijä šen tuntomah, šemmosena kuin še tovella on.
7 Jepafras, kumpaselta työ šiitä kuulija, on miän armaš ruatovelli, kumpani on varma Hristossan käškyläini ta ruatau tiän hyväkši.
8 Hiän še ni šano meilä šiitä tykkyämiseštä, min Henki on teissä šynnyttän.
9 Šiitä päiväštä, konša šaima kuulla täštä kaikešta, myö vaipumatta moliuvumma tiän puolešta. Myö molimma Jumalua, jotta työ šaisija äijän henkellistä viisahutta ta ymmärryštä ta piäsisijä täyšin tuntomah Hänen tahon.
10 Molimma, jotta työ eläsijä Jumalan kunnivokši ta kaikešša Hänen mielen mukah. Šiitä tiän hyvistä ruatoloista on äijän hyötyö ta työ opaššutta paremmin tuntomah Jumalua.
11 Lujittakkah teitä Hänen jumalallisen valon voima, niin jotta voisija ilomielin keštyä ta käršie kaiken.
12 Kiitämmä Jumalua ta Tuattuo, kumpani kučču miät šuamah pyhillä kuulujan perinnön valon valtakunnašša.
13 Hiän pelašti miät pimien vallašta ta šiirti miät oman armahan Poikah Valtakuntah.
14 Omalla Verelläh Poika ošti miät omikseh, prosti miän riähät.
15
– Hiän on näkymättömän Jumalan kuva,
enšimmäini, muailmoja aikasempah šyntynyt.
16 Hänen kautti Jumala luati kaikki
mitä on taivahissa ta mitä on muan piällä,
näkyväiset ta näkymättömät:
valtaistumet, hallitukšet,
kaikki vallat ta voimat.
Kaikki on luajittu Hänen kautti
ta Häntä varoin.
17 Hiän oli olomašša ennein kaikkie muuta,
ta Hänen varašša kaikki pisyy tukušša.
18 Hiän on runkon piä, ta še runko on uškojakunta.
Hiän on kaiken alku.
Hiän nousi enšimmäisenä kuollehista,
jotta Hiän ois kaikešša enšimmäini.
19 Jumala näki hyväkši,
jotta Hiän ois täyšineh Pojašša.
20 Jumala tahto Pojan kautti šovittua kaiken Iččeh kera.
Pojan rissin Verellä Hiän luati rauhan kaiken kera,
mitä on muan piällä ta taivahissa.
21 Työ niise olija ennein Jumalašta vierautunehie ta Hänen vihamiehie, kun elijä pahojen ruatojen vallašša.
22 Jumala kuitenki luati tiän kera šovinnon, šentäh kun Hristossa omašša Runkoššah kärši kuoloman. Hiän voit nyt ašettua tiät pyhinä, vijattomina ta moittiettomina Jumalan eteh.
23 Tiän pitäy vain pisyö lujina ta häilymättä ušošša. Elkyä heittäkkyä pois šitä toivuo, min šaita, konša kuulija Hyvän Viessin. Tätä Viestie šanellah kaikilla eläjillä taivahan alla, ta miun, Puavilan, ruatona on levittyä šitä.
24 Olen iloni, kun šuan nyt käršie tiän puolešta. Šen, mitä Hristossan käršimykšistä vielä puuttuu, mie käršin omašša runkoššani Hänen runkon hyväkši. Še runko on uškojakunta.
25 Jumala luati miušta uškojakunnan käškyläisen. Oman meininkih mukah Hiän anto miula ruavokši täyvellisešti ilmottua teilä Hänen šanan.
26 Tämä šana on ollun peitošša aikojen alušta, polvešta polveh, ta nyt Jumala ilmotti šen omilla pyhilläh.
27 Hiän tahto näyttyä heilä, mimmoni häikien kirkaš on tämä kaikilla rahvahilla kuuluja peittoas's'a. Še on tämä: Hristossa eläy teissä, ta šentäh teitä vuottau jumalallini valo.
28 Häneštä myö šanelemma. Myö neuvomma ta opaššamma joka ihmistä kaikella viisahuolla, jotta jokahini piäsis täyšin tuntomah Hristossan Iisussan.
29 Šitä varoin mie ruan ta staraičen kaikella šillä voimalla, min Hiän miula antau.
1 Tiän on hyvä tietyä, mitein äijän vaivua mie niän tiän vuokši ta Laodikijašša ta Ierapolissa eläjien vuokši ta kaikkien muijen vuokši, ket ei ole konšana nähty milma.
2 Toivon, jotta toini toisen tykkyämini luatis hiät rohkeiksi, šitois hiät yhteh ta hyö ruvettais malttamah kaiken šyväšti ta täyvellisešti. Šiitä hyö piäššäh tuntomah Tuatto Jumalan ta Hristossan peittoas's'a, Hänen,
3 kumpasešša on peitettynä kaikki viisahuon ta tiijon uartehet.
4 Šanon tämän, jotta kenkänä ei pettäis teitä lipeillä šanoilla.
5 Vaikka mie runkoššani en ole šielä, henkeššä olen tiän kera. Olen iloni, kun niän, jotta tiän kešeššä on kaikki kunnošša ta jotta teilä on luja uško Hristossah.
6 Kun kerran oletta ottan omakšena Hristossan Iisussan, Hospotin, niin eläkkyä Häneššä.
7 Juurtukkua Häneh, rakentakkua oma elämä Hänen varah ta kašvakkua lujiksi ušošša šen mukah kuin teilä on opaššettu. Muistakkua aina kiittyä kaikešta.
8 Vellet, kaččokkua, jotta kenkänä ei vetäis teitä viäräh šuuntah tyhjällä ta viekkahalla viisahuolla, mi pohjautuu ihmisien perintötapoih ta muailman alkuvoimih eikä Hristossah.
9 Häneššä koko jumaluš on tullun ihmisrunkoh,
10 ta Häneššä työ niise oletta kašvan täyteh mittah. Hiän on kaikkien valtojen ta voimien piä.
11 Häneh tiät yhisti laitaleikkauš, mi ei ole ihmiskäsin luajittu. Še on Hristossan laitaleikkauš, missä riähkähini luonto jakšetah pois.
12 Kaššannašša tiät hauvattih yheššä Hristossan kera. Kaššannašša tiät niise noššatettih eloh yheššä Hänen kera, šentäh kun työ uškoja Jumalah, kumpani omalla voimallah noššatti Hristossan kuollehista.
13 Työ olija kuollehie omien riähkien takie ta laitaleikkuamattoman runkon takie, vain Jumala luati tiät eläviksi yheššä Hristossan kera. Hiän prosti meilä kaikki riähät.
14 Hiän pyyhki pois kirjutukšen, kumpani kaikkien šen käškyjen kera oli meitä vaštah. Hiän luati šen tyhjäkši nuakliččomalla šen ristih.
15 Hiän otti henkivoimilta vallan ta šuatto ne häpieh kaikkien ieššä, kun luati Hristossašta niijen voittajan.
16 Šentäh kenkänä ei šua viärittyä teitä šiitä, mitä šyöttä tahi juotta, mitein vietättä pruasniekkoja, uuttakuuta ta pyhie.
17 Ne ollah vain šen kuvahaini, mi on tulošša. A Hristossa on tovellini.
18 Elkäh teitä muanittakkah kenkänä, ken muka tahtou olla nöyränä ta ken kumartau anhelija ta uppuou šiih, mitä ei ole nähnyn. Šemmosen ihmisen šuahah ylpiekši hänen omat tyhjät ajatukšet.
19 Hiän ei pie kiini Hristossašta. Hristossa on piä, kumpani huolehtiu koko runkošta ta pitäy šitä nivelien ta jäntehien avulla tukušša, niin jotta še kašvau Jumalan tahtomalla tavalla.
20 Työ kuolija yheššä Hristossan kera ta niin piäsijä muailman alkuvoimien käsistä. Mintähpä šilloin annatta muailman hallita iččienä, aivan kuin vielä eläsijä šiinä? Mintähpä annatta šanuo ičellänä:
21 «elä tartu», «elä maissa», «elä koše»?
22 Kaikki nämä kiellot ollah šyömiseh nähen, mi šuuhu pantuo häviey. Ne ollah vain ihmisien käškyjä ta opaššukšie.
23 Tämmöset käšyt näytetäh viisahilta, šentäh kun niissä on omaluajittuo jumalisutta, ta ne vuajitah nöyryttä ta runkon kurittamista. Ka tovešša ne ollah arvottomie, runkon himoja vaštah niistä ei ole mitänä apuo.
1 Kun tiät on kerran yheššä Hristossan kera noššatettu kuollehista, niin tavotelkua šitä, mi on ylähyänä taivahašša, missä Hristossa istuu Jumalan oikiella puolella.
2 Ajatelkua šitä, mi on taivahašša, elkyä šitä, mi on muan piällä.
3 Työhän oletta kuollun, ta tiän elämä on Hristossan kera peitetty Jumalah.
4 Konša Hristossa, tiän elämä, tulou uuvveštah, šiitä työ niise tuletta Hänen kera jumalallisešša valošša.
5 Niin jotta tappakkua še, mi teissä on muallista: huoruinta, pakanuš, pahat runkon himot, muut pahat himot ta ahnehuš, kumpani on valehjumalilla kumartamista.
6 Niijen tähen Jumalan viha lankieu tottelomattomien ihmisien piällä.
7 Tuommosien himojen vallašša työ ičeki ennein elijä.
8 A nyt jättäkkyä kaikki nämä: viha, karjumini, pahuš, pahat šanat toisista ta šiivottomat pakinat.
9 Elkyä valehelkua toini toista. Työ vet jakšoja piältänä teissä ollehen «vanhan ihmisen» ta kaikki šen ruavot
10 ta šuoriutuja uuteh ihmiseh. Tämä uuši ihmini aina vain uuvvistuu, jotta vois opaštuo paremmin tuntomah oman Luatijan ta tulla Hänen moisekši.
11 Šilloin ei ole enämpi merkityštä šillä, onko ken kreikkalaini vain jevrei, laitaleikattu vain laitaleikkuamatoin, varvara vain skifiläini, orja vain omavaltani. Hristossa on kaikki ta Hiän on kaikissa.
12 Jumala on valinnun tiät, työ oletta pyhie ta Hänellä armahie. Olkua šentäh aina armollisie, hyväšanasie, nöyrie, olkua leppiet ta käršivälliset.
13 Pitäkkyä huolta, jotta tuletta toimeh keškenäh. Prostikkua toini toista, kun kellä ollou mitä toista vaštah. Niin kuin Hristossa prosti teitä, niin työ niise prostikkua.
14 Kaikista piällimmäisenä olkah teilä tykkyämini, še niät šitou kaiken täyvellisešti yhteh.
15 Hallikkah tiän šytämissä Jumalan rauha. Täh rauhah tiät on yhen ta šaman runkon ošina kučuttu. Muistakkua kiittyä.
16 Antakkua Hristossan šanan elyä teissä yllinkyllisešti. Opaštakkua ta neuvokkua toini toista kaikella viisahuolla. Laulakkua kiitollisin mielin Hospotilla psalmija, kiitošviršie ta henkellisie lauluja.
17 Mitäi ruatanetta, šanoin tahi käsin, ruatakkua kaikki Hospotin Iisussan Hristossan nimeššä, ta kiittäkkyä Jumalua, miän Tuattuo, Hänen kautti.
18 Naiset, totelkua omua mieštä, niin kuin Hospotih uškojien kuuluu ruatua.
19 Miehet, tykäkkyä omua naista, elkyä olkua hänellä armottomie.
20 Lapšet, totelkua kaikešša omie vanhempie, šentäh kun še on Hospotilla mieleh.
21 Tuatot, elkyä liijan kovašti kirokkua lapšie, jotta heijän mieli ei apeutuis.
22 Orjat, totelkua kaikešša omie muallisie isäntie. Elkyäkä yksistäh heijän šilmissä, jotta olla heilä mieliksi, kun puhtahin šytämin, Jumalua varaten.
23 Mitäi ruatanetta, ruatakkua še täyveštä šytämeštä, niin kuin ruatasija šen Hospotilla ettäkä ihmisillä.
24 Muistakkua, jotta šuatta Hospotilta palkakši perinnön. Työhän sluušitta Hospotilla Hristossalla.
25 Viärinruataja šuau palkan omie viärie ruatoja myöte, Jumala niätšen ei luaji eruo ihmisien välillä.
1 Isännät, olkua oikiemieliset omilla orjilla ta pitäkkyä heitä kaikkie yhenmoisina. Muistakkua, jotta teilä niise on taivahašša Isäntä.
2 Moliutukkua vaipumatta, pitäkkyä mieli malitun šanoissa ta kiittäkkyä Jumalua.
3 Moliutukkua šamalla miänki puolešta, jotta Jumala avuais meilä oven Hänen šanan šanelomiseh ta myö šaisima paissa Hristossašta. Šanoma Hristossašta oli aikasempah peitettynä, ta šen šanoman tähen olenki rauvoissa.
4 Moliutukkua, jotta voisin šanella šitä šelkiešti, niin kuin miun pitäis.
5 Olkua viisahat ulkopuolisien kera, paiskua heilä aina, konša paššuau.
6 Paiskua aina hyväšanasešti, kuitenki šanoja šuolalla höyštyän. Tiän pitäy tietyä, mitein kelläki vaššata.
7 Miän armaš velli Tihikka šanou teilä miušta kaiken. Hiän on varma käškyläini ta miun ruatovelli Hospotin ruavošša.
8 Työnsin hänet tiän luo juuri šitä vaššen, jotta hiän šais tietyä, mitein työ šielä elättä, ta jotta hiän rohkistais teitä.
9 Hänen kera tulou miän uškollini ta armaš velli Onissima, kumpani on teikäläisie. Hyö kerrotah teilä kaikešta, mitä tiälä on ollun.
10 Teilä työntäy tervehyisie Aristarh, kumpani on tiälä tyrmäššä miun kera. Šamoten tervehyisie Varnavan šeukulta Markilta, kumpasešta työ jo šaita käšyt. Ottakkua hänet vaštah, kun hiän tullou tiän luo.
11 Tervehyisie Iisussalta, kumpaista šanotah vielä Justakši. Nämä miehet ollah niitä jevreilöitä, ket on ruattu miun kera Jumalan Valtakunnan hyväkši, ta ainuot, keštä olen šuanun tovellista tukie.
12 Tervehyisie työntäy teikäläini Jepafras, Hristossan Iisussan käškyläini, kumpani aina kaikin voimin moliutuu tiän puolešta. Hiän moliutuu, jotta työ kašvasija ušošša ruavahiksi ta pisysijä lujina kaikešša, mi on Jumalalla mieleh.
13 Voin tovistua, mitein äijän hänellä on intuo ta mitein hiän huolehtiu teistä ta Laodikijan ta Ierapolin uškojakunnista.
14 Miän armaš velli, liäkäri Lukka, työntäy teilä tervehyisie, šamoten Dimas.
15 Šanokkua tervehyisie Laodikijašša eläjillä vellilöillä, šamoin Nimfanilla ta hänen kotih keräytyjillä uškojilla.
16 Konša tämä kirjani on luvettu tiän kešeššä, pitäkkyä huoli šiitä, jotta še luvettais niise Laodikijan uškojakunnašša. Ta työ niise lukekkua miun Laodikijah työntämä kirjani.
17 Šanokkua Arhipalla: «Muissa hoitua hyvin še ruato, min olet Hospotilta šuanun».
18 Omakätini tervehyš miulta, Puavilalta. Muistakkua, jotta mie olen rauvoissa. Armo olkah tiän kaikkien kera. Amin.