1 Mie, Puavila, ta vielä lisäkši Timofei, Iisussan Hristossan käškyläiset, tervehimmä kaikkie Hilipissä olijie Hristossan Iisussan pyhie ta šamoin uškojakunnan kaččojie ta heijän auttajie.
2 Jumalan, miän Tuaton, ta Hospotin Iisussan Hristossan armo ta rauha olkah tiän kera.
3 Kiitän Jumaluani aina, konša muissan teitä.
4 Konša moliuvun tiän kaikkien puolešta, olen aina hyvilläni šiitä,
5 jotta työ oletta alušta šuate ollun ta vieläi nyt oletta miän kera Hyvyä Viestie levittämäššä.
6 Jumala on alottan teissä hyvän ruavon. Mie olen varma šiitä, jotta Hiän šuattau šen ruavon loppuh šuate, kuni Iisussa Hristossa ei tule jälelläh.
7 Ta oikein še on, jotta mie ajattelen teistä kaikista näin, olettahan työ miun šytämeššä. Ollenko mie riimuloissa tahi puolistamašša ta lujittamašša Hyvyä Viestie, ka kaikin työ šuatta šamua Jumalan armuo kuin mieki.
8 Jumala on miun tovistaja, jotta mie tykkyän teitä kaikkie, niin kuin Iisussa Hristossa tykkyäy.
9 Moliuvun, jotta tiän tykkyämini kašvais ta antais teilä lisyä tietuo ta kaiken malttamista.
10 Šilloin työ maltatta, mi on parašta, ta oletta puhtahat ta vijattomat Hristossan tulopäivyä vuottuas's'a.
11 Iisussa Hristossa auttau teitä elämäh oikein ta ruatamah äijän hyvyä Jumalan kunnivokši ta kiitokšekši.
12 Vellet, tiän on hyvä tietyä, jotta še, mitein miula kävi, vei Hyvyä Viestie etehpäin.
13 Kaikki keisarin horomien varteiččijat ta šamoin kaikki muutki tiälä šuatih tietyä, jotta mie olen riimuloissa Hristossan tähen.
14 Nämä miun riimut autettih monie täkäläisie uškovellijä luottamah Hospotih. Mitänä varajamatta hyö ruvettih vielä šuuremmalla himolla šanelomah Jumalan šanua.
15 Še on totta, jotta eryähät šanellah Hristossašta vain šentäh, kun kajehitah milma ta tahotah riijellä. No toiset šanellah Hristossašta puhtahin mielin.
16 Nuo enšimmäiset ei ruata šitä puhtahin mielin, hyö tahotah vain noštua iččieh. Hyö smietitäh, jotta näin voijah lisätä miun riimujen painuo.
17 A nuo toiset šanellah Hristossašta šentäh, kun tykätäh milma. Hyö vet tiijetäh, jotta miut on pantu puolistamah Hyvyä Viestie.
18 Ka mitäpä tuošta. Mie olen iloni šiitä, jotta Hristossašta šanellah kaikkeh luatuh – olkah še puhtahin šytämin tahi iččie noštuan. Ta vielä iellähki voin olla iloni,
19 šentäh kun tiijän, jotta tiän malittujen tähen ta Iisussan Hristossan Henken avulla tämä kaikki kiäntyy miun parahakši.
20 Vuotan ta toivon lujašti, jotta en missänä as's'ašša jouvu häpieh. Toivon, jotta voin nyt, niin kuin aina, olla rohkiena ta tuuvva kunnivuo Hristossalla, käykäh še šiitä miun elämän tahi kuoloman kautti.
21 Miula elämä on Hristossa ta kuoloma on voitto.
22 No kun jiänen eloh, šiitä on hyötyö miun ruavolla. En tiijä, pitäiskö miun valita elämä vain kuoloma.
23 Olen näijen kahen välissä. Tahtosin lähtie tiältä ta olla Hristossan kera, še niät ois miula parašta.
24 Teilä on kuitenki parempi, jotta jäisin eloh.
25 Olen šiitä varma, ta niin tiijän, jotta jiän henkih. Mie pisyn kaikkien tiän luona, jotta työ eistysijä ušošša ta šaisija šiitä iluo.
26 Šiitä työ Iisussan Hristossan omina šuatta vielä enämmän olla ylpiet miušta, konša tulen tiän luo uuvveštah.
27 Tiän pitäy vain elyä Hristossan Hyvän Viessin arvon mukah. Piäššenpä mie iče käymäh tiän luona ta nähnen teitä, tahi en piäšše, kuitenki tahtosin kuulla, jotta työ pisyttä lujašti šamašša henkeššä. Pisykkyä yheššä henkeššä ta šotikkua yksissä mielin Hyvän Viessin ta ušon puolešta.
28 Elkyä antakkua missänä as's'ašša vaššuštajien pölättyä iččienä. Še on merkki šiitä, jotta heitä vuottau uatu, a teitä pelaššuš. Ta tämä merkki on Jumalalta.
29 Teilä on annettu še oša, jotta šuatta uškuo Hristossah, ka vielä šuatta käršieki Hänen tähen.
30 Hyvän Viessin puolešta ruatuas's'a teitä vaššuššetah, niin kuin milma on vaššuššettu ta vieläki vaššuššetah. Šen työ oletta nähnyn ta šiitä nyt kuuletta.
1 Eikö meitä rohkissa še, jotta olemma yhtä Hristossan kera? Eikö Hänen tykkyämini lujita meitä? Eikö Jumalan Henki yhissä meitä, emmäkö myö ole armolliset ta emmäkö šaleiče toini toista?
2 Kun kerran näin on, niin luatikkua miun ilo täyvellisekši šillä, jotta oletta yksimielisie, tykkyättä toini toista, elättä šovušša ta ajatteletta šamah tapah.
3 Elkyä luatikkua mitänä vain iččienä tuumaijen, kun olkua nöyrät ta pitäkkyä toista iččienä parempana.
4 Elkyä šuahuštakkua vain ičellänä hyvyä, ajatelkua toisienki parašta.
5 Olkah teiläki šemmoni mieli, mi Hristossalla Iisussalla oli.
6
– Hänellä oli Jumalan muoto,
ka Hiän ei pitän kiini šiitä
jotta olla Jumalan vertani,
7 vain kieltäyty täštä kaikešta.
Hiän tuli orjan moisekši,
šamanmoisekši kuin ihmiset.
Hiän eli ihmisenä ihmisien joukošša.
8 Hiän pani Iččeh pienekši
ta oli tottelija kuolomah šuate,
rissillä kuolomah šuate.
9 Šentäh Jumala nošti Hänet yli kaiken
ta anto Hänellä nimen,
kaikkie muita nimijä korkiemman.
10 Iisussan nimie kunnivoittuan
on kaikkien polvissuttava,
niin taivahašša kuin muan piällä ta muan alla,
11 ta Tuatto Jumalan kunnivokši
joka šuun on šanottava,
jotta Iisussa Hristossa on Hospoti.
12 Armahat vellet, työ aina tottelija milma, konša olin tiän luona. Totelkua vielä enämmän nyt, kun olen muuvvalla. Varaten ta vapissen ruatakkua oman pelaššukšen hyväkši.
13 Jumala niät šuau teissä aikah šen, jotta tahotta ruatua ta vieläi ruatta niin kuin on Hänen hyvä tahto.
14 Ruatakkua kaikki valittamatta ta kiistelömättä.
15 Šilloin teissä ei ole mitänä moitittavua. Työ oletta puhtahie ta vijattomie Jumalan lapšie tämän pilautunuon ta riähkähisen rahvahan kešeššä. Työ loissatta heijän joukošša kuin tähet taivahalla,
16 kun piettä kiini elämän šanašta. Ta mie voin olla ylpienä Hristossan tulopäivänä šiitä, jotta en tyhjäh starainun ta en tyhjäh ruatan.
17 Vaikka miun elämän viimeset pisarat valutettais uhriksi, kun ruan tiän ušon hyväkši, kuitenki mie olen hyvilläni ta iloilen kaikkien tiän keralla.
18 Työ niise olkua hyvillä mielin ta iloilkua miun keralla.
19 Toivon, jotta Hospoti Iisussa antau miun ruttoh työntyä Timofein tiän luo. Kun kuulen mitein as's'at šielä ollah, še noštau miunki mieltä.
20 Miula ei ole ketänä Timofein vertaista, ken yhtä tosissah huolehtis teistä.
21 Kaikki muut pietäh huolta vain omista as's'oista eikä Iisussan Hristossan as's'ašta.
22 Ka Timofein työ hyvin tiijättä, mimmoni varma hiän on. Yheššä miun kera hiän on starainun ruatua Hyvän Viessin hyväkši kuin poika tuaton rinnalla.
23 Šentäh toivon, jotta voisin työntyä hänet tiän luo šamašša kun šuan tietyä, mitein miula ičelläni käypi.
24 Ta olen varma, jotta miut niise Hospoti rutto piäštäy tiän luo.
25 Nyt miun kuitenki pitäy työntyä tiän luo miän velli Jepafrodit. Hiän on miun rinnalla ruatan ta puolistan Hyvyä Viestie. Työ še hänet työnsijä tänne milma auttamah, konša mie tarvičin apuo.
26 Hänellä on teitä kaikkie ikävä ta hiän on huolissah šiitä, jotta työ kuulija hänen läsinnäštä.
27 Hiän tosiehki läsi, oli kuolomaisillah, vain Jumala armahti häntä. Eikä yksistäh häntä kun milma niise, jotta miula ei tulis uutta murehta entisien lisäkši.
28 Ta vielä šenki vuokši tahon työntyä hänet rutompah šinne, jotta työ šaisija nähä hänet uuvveštah ta ihaštuisija. Šilloin miulaki ois vähemmän huolta.
29 Ottakkua hänet vaštah ilomielin Hospotin tähen ta pitäkkyä arvošša hänen moisie!
30 Hiän vet oli Hristossan ruavon tähen vähällä kuolla. Hiän oli valmis antamah oman henken, kun autto milma šiinä, miššä työ että voinun auttua.
1 Ka niin, velleni, iluol'kua Hospotissa! Mie en kylläššy kirjuttamah teilä uuvveštah šamoista as's'oista, a teilä še on turvakši.
2 Varokkua noita koirie, noita miän vaššuštajie. Hyö ollah kelvottomie ruatajie, kumpasilta laitaleikkaušta luatiessa on pilattu vehkehetki.
3 Oikeita laitaleikattuja olemma myö, ket sluušimma Jumalalla henken voimalla. Myö olemma ylpiet Hristossašta Iisussašta emmäkä pie toivuo runkon laitaleikkaukšeh,
4 vaikka mie še šiihki voisin pityä toivuo. Kun ken toini voinou pityä šiih toivuo, niin šemmiten mie.
5 Onhan miut laitaleikattu netälin vanhana. Olen šyntysin israelilaini, olen Veniaminin heimošta, jevrei jevreiläisistä vanhemmista. Olin farissei*.
6 Šuurella innolla ajelin Jumalan Kirikkyö. Sakonan rikkomisešta milma ei voinun moittie.
7 Ka kaikkie tätä, mitä šilloin pijin voittona, pien nyt Hristossan tähen arvottomana.
8 Kallehinta miula on miun Hospotin Hristossan Iisussan tuntomini. Kaikkie muuta pien arvottomana. Hänen tähen kaimasin kaiken entisen. Heitin kaiken pois kuin ruhkat, jotta šaisin omakšeni Hristossan
9 ta jotta kaikin nähtäis: mie olen Häneššä. En mie kelpua Jumalalla šentäh, kun elän Sakonan mukah, vain šentäh kun ušon Hristossah. Niätšen Jumalalla kelpuau yksistäh še, ken uškou.
10 Mie tahon vain tuntie Hristossan ta Hänen ylöšnoušomisen voiman. Tahon käršie niin kuin Hiän kärši ta tahon tulla Hänen moisekši kuolomalla, niin kuin Hiän kuoli.
11 Enköš šilloin mie niise šais noušša kuollehista.
12 En mie šano, jotta mie oisin jo šuanun kaiken šen, mitä tavottelen, tahi oisin jo tullun täyvellisekši. Mie kuitenki staraičen šuaha šen, kun kerran Hristossa Iisussa on ottan miut omakšeh.
13 Vellet, en tuumaiče, jotta oisin jo perillä. Vain tämän voin šanuo: mie unohan šen, mi jäi tuakši, ta tavottelen kaikin voimin šitä, mi on ieššä.
14 Mie juokšen kilvan loppuh šuate, jotta voittasin palkinnon – piäsisin taivahah. Šinne Jumala kuččuu Hristossan Iisussan omat.
15 Näin pitäy ajatella miän kaikkien, ket olemma täyvellisie. A kun työ mistänih as's'ašta ajatelletta toisin, niin šen niise Jumala šelvittäy teilä.
16 Miän pitäy vain olla šamua mieltä šiitä, mitä jo tiijämmä, ta elyä šen mukah.
17 Ottakkua miušta mallie, vellet. Opaštukkua niistä, ket eletäh šamoin kuin myö.
18 Olenhan mie teilä moničči šanon ta nyt ihan kyynälet šilmissä šanon, jotta monet eletäh niin kuin Hristossan rissin viholliset.
19 Hyö jouvutah lopulta uatuh. Vačča on hiän jumala, häpie on hiän kunnivo, ta hyö ajatellah vain muallisie as's'oja.
20 Ka miän kotimua on taivaš. Šieltä myö vuotamma pelaštajakši Hospotie Iisussua Hristossua.
21 Hiän muuttau miän heikot ta kuolovaiset runkot oman taivahaisen runkon moisiksi. Hiän ruatau šen šillä voimalla, kumpasella Hiän panou kaiken oman vallan alla.
1 Armahat vellet, miula on ikävä teitä. Työ oletta miun ilo ta kunnivo. Pisykkyä häilymättä Hospotissa, armahaiset!
2 Molin Jevodie ta molin Sintihie, jotta hyö elettäis keškenäh šovušša Hospotin tähen.
3 Šilma niise molin, miun uškollini ruatovelli, auta näitä naisie. Hyö on yheššä miun kera staraitu levittyä Hyvyä Viestie, niin kuin on ruattu Klimenton ta muutki miun ruatovellet. Hiän kaikkien nimet ollah elämän kirjašša.
4 Olkua aina ilosie Hospotissa. Šanon vielä kerran: olkua ilosie!
5 Tulkah tiän leppevyš kaikkien ihmisien tietoh. Hospoti on jo lähellä.
6 Elkyä olkua mistänä huolissana. Šuattakkua aina Jumalalla tietoh še, mitä tarvičetta, molikkua, kyšykkyä ta kiittäkkyä.
7 Šilloin Jumalan rauha, mi on šuurempi mitä ihmini voipi malttua, šuojuau tiän šytämet ta mielet, ta niin työ pisyttä Hristossašša Iisusašša.
8 Lopukši, vellet, ajatelkua kaikkie šitä, mi on totta, mi on arvokašta, mi on oikieta, puhašta, tykättävyä ta kaunista. Mi šuinki on hyvyä ta mitä kannattau kiittyä, šitä ajatelkua.
9 Ruatakkua šitä, mitä oletta miulta opaštun ta omakšun, mitä oletta miulta kuullun ta miušta nähnyn. Šilloin rauhan Jumala on tiän kera.
10 Hospoti on antan miula šen šuuren ilon, jotta työ nyt rupesija uuvveštah huolehtimah miušta. Ainahan työ tahtoja auttua milma, ka että voinun.
11 En šano tätä šentäh, jotta mie tarviččisin mitänih. Mie kun olen opaštun tyytymäh šiih, mitä miula on.
12 Olen pärjännyn vähällä, ka tiijän parempuaki elämyä. Kaikkeh ta kaikenmoiseh olen tottun: šyömäh kyllitellein ta keštämäh nälkyä, elämäh yllinkylläistä elämyä ta pärjyämäh vähällä.
13 Keššän kaiken Iisussan Hristossan avulla, kumpani antau miula voimua.
14 Kuitenki työ ruatoja hyvin, kun auttoja milma miun ahtahina aikoina.
15 Hyvän Viessin levittämisen alušša, konša mie läksin Makedonijašta, työ olija ainut uškojakunta, mi anto miula raha-apuo. Tämän työ hilippiläiset ičeki hyvin tiijättä.
16 Konša mie olin Fessalonikašša, työ šinneki työnsijä miula avuššušta kerran ta vieläi toisen kerran.
17 No en mie pakaja tätä šentäh, jotta tahtosin tiän lahjoja. Toivon vain, jotta tiän ruato tois teilä aina vain enämmän hyötyö.
18 Mie olen šuanun kaikkie yllinkyllin. Miula on nyt kaikkie, kun šain Jepafroditilta tiän työntämän lahjan. Še on kuin hyvänhajuni luatanan šavu, Jumalalla kelpuaja ta mielusa uhri.
19 Antakkah miun Jumala teilä Hristossan Iisussan kautti omašta taivahaisešta pohasvuošta kaiken, mitä tarvičetta.
20 Jumalalla, miän Tuatolla, kunnivo aina ta ilmasen ijän. Amin.
21 Tervehtikkyä kaikkie Hristossan Iisussan pyhie. Miun luona olijat vellet työnnetäh teilä tervehyisie.
22 Teitä tervehitäh niise kaikki täkäläiset uškovaiset, varšinki keisarin paššarikunta.
23 Olkah miän Hospotin Iisussan Hristossan armo tiän kaikkien kera. Amin.