1 Mie, Puavila, Jumalan tahošta Iisussan Hristossan apostoli, tervehin Efessašša eläjie Hristossah Iisussah uškojie pyhie.
2 Jumalan, miän Tuaton, ta Hospotin Iisussan Hristossan armo ta rauha olkah tiän kera.
3 Kiitetty olkah miän Hospotin Iisussan Hristossan Jumala ta Tuatto! Hristossan kautti Hiän plahoslovi meitä kaikilla Pyhän Henken antamilla lahjoilla, mitä on taivahissa.
4 Šentäh kun Jumala tykkäsi meitä, Hiän jo ennein ilmojen alkuo valičči miät Hristossan tähen, jotta myö oisima Hänen ieššä pyhie ta vijattomie.
5 Jumala jo ieltäpäin piätti ottua miät omiksi lapšiksi Iisussan Hristossan pelaššuštyön kautti. Tämä oli Jumalan hyvä tahto.
6 Šentäh kiittäkkä myö Häntä šiitä, mitein armollini Hiän oli, kun lahjotti meilä oman armahan Poikah.
7 Hristossan Veren kautti myö piäsimä riähän vallašta ta miän pahat ruavot prostittih. Tämmöni pohjatoin on Jumalan armo,
8 mitä Hiän täyvellä kiällä anto meilä oman viisahuon ta maltannan mukah.
9 Hiän ilmotti meilä oman peitošša ollehen tahon, kumpasen Hiän omašša hyvyöššäh oli piättän täyttyä Hristossan kautti.
10 Ta še Hänen tahto, kumpasen Hiän omalla ajallah täyttäy, on tämä: Hiän yhistäy Hristossašša kaiken, mi on taivahašša ta muan piällä.
11 Hristossan tähen šuamma perinnön, niin kuin Jumala oli mielin ta ieltäpäin piättän – Hiän, kumpani šuau kaiken käymäh oman tahon ta meininkin mukah.
12 Myö enšimmäisinä panima oman toivon Hristossah. Šentäh miän pitäy elyä niin, jotta Jumalan šuurta nimie kiitettäis.
13 Nyt työ niise oletta kuullun tosišanoman, Hyvän Viessin pelaššukšešta, ta niin työ rupesija uškomah Hristossah. Hiän merkičči tiät omikseh antamalla teilä Pyhän Henken, kumpasen oli luvannun.
14 Pyhä Henki on meissä merkkinä šiitä, jotta Jumala antau meilä perinnön. Näin on šiih šuate, kuni Jumala piäštäy oman rahvahan valloillah. Šentäh kiittäkkä myö Hänen šuurta nimie!
15 Mie šain kuulla, jotta työ ušotta Hristossah Iisussah ta tykkyättä kaikkie pyhie.
16 Šentäh mie vaipumatta kiitän Jumalua teistä, konša mainičen teitä omissa malituissa.
17 Mie moliuvun, jotta miän Hospotin Iisussan Hristossan Jumala, jumalallisen valon Tuatto, antais teilä Henken, mi šuau tiät viisahiksi ta näyttäy teilä peitošša ollehet as's'at. Šiitä työ opaššutta tuntomah Hänet.
18 Avakkah Hiän tiän šytämen šilmät näkömäh, mimmoseh toivoh Hiän on miät kuččun. Näyttäkkäh Hiän teilä, mitein kumman hyvä ta pohatta on še perintö, kumpasen Hiän pyhillä antau.
19 Näyttäkkäh Hiän teilä, mitein loputoin on Hänen voima, mi ruatau meissä uškojissa. Še on še šama väkövä voima,
20 millä Hiän noššatti Hristossan kuollehista ta pani Hänet istumah Iččeh oikiella puolella taivahissa.
21 Šielä Hristossa on ylempänä kaikkie halliččijie, valtoja, voimie ta isäntie. Jumala luati Hristossan nimen korkiemmakši kaikkie muita nimijä, kumpasie mainitah täššä ta vieläi tulijašša ajašša.
22 Jumala pani kaiken Hristossan vallan alla ta nošti Hänet kaiken yläpuolella, uškojakunnan piäkši.
23 Uškojakunta on Hristossan runko, še on Hänen täyttämä, Hänen, kumpani kaiken joka paikašša täyttäy omalla olollah.
1 Työ olija kuollehie omien pahojen ruatojen ta riähkien takie,
2 kumpasien vallašša työ ennein elijä tämän muailman meininkin mukah. Työ tottelija taivahanalasien valtojen halliččijua, šitä henkie, mi vielä nytki pitäy omašša vallašša tottelomattomie ihmisie.
3 Ennein myö kaikin niise elimä heijän tapah oman riähkähisen luonnon vallašša. Myö ruatoma, niin kuin miän runko ta mieli tahto. Niin myö olima šyntymäštä šuate Jumalan vihan alla niin kuin muutki ihmiset.
4 Kuitenki Jumalan armo on niin šuuri ta Hiän tykkäsi meitä niin äijän,
5 jotta Hiän luati miät eläviksi yheššä Hristossan kera. Myöhän olima kuollehet omien pahojen ruatojen tähen. Hänen armošta tiät on pelaššettu.
6 Jumala noššatti miät kuollehista yheššä Hristossan Iisussan kera ta pani miät yheššä Hänen kera istumah taivahissa.
7 Tämä tovistau ni tulijina aikoina, mitein pohjatoin on Jumalan armo ta mitein äijän Hiän meitä tykkyäy, kun anto meilä Hristossan Iisussan.
8 Armošta Jumala pelašti tiät antamalla teilä ušon. Ei pelaššuš ole teistä lähtösin, še on Jumalan lahja.
9 Šitä ei anneta ruatojen vuokši, jotta kenkänä ei vois kehukšenteliutuo.
10 Myöki olemma Jumalan luatimat. Miät on luajittu elämäh Hristossašša Iisussašša, jotta ruatasima niitä hyvie ruatoja, kumpasie Jumala meitä varoin ieltäpäin varušti.
11 Muistakkua, jotta työ šyntyjä vierašheimosiksi, laitaleikkuamattomiksi – niinhän teitä nimitettih jevreit, ketä ihmiskäsin luajitun leikkaukšen tähen šanotah laitaleikatuiksi.
12 Šiih aikah työ elijä ilmain Hristossua, olija Israelin rahvahan ulkopuolella eikä Jumalan šopimukšet ta niijen lupaukšet kuuluttu teilä. Työ elijä muailmašša ilmain toivuo ta vailla Jumalua.
13 Ka nyt Hristossašša Iisussašša työ, kumpaset ennein olija loittuona Jumalašta, piäsijä Hänen lähellä Hristossan Veren avulla.
14 Hristossa on miän rauha. Hiän luati jevreilöistä ta toisista rahvahista yhen rahvahan. Hiän murenti šeinän, mi erotti ne.
15 Omalla kuolomalla Hiän hävitti šen šeinän, mi oli erottan hiät toini toisešta ta mi oli luatin heistä toini toisen vihollisie. Hiän kumosi jevreijen Sakonan käškyneh ta opaššukšineh. Näin Hiän omašša Ičeššäh yhisti nuo kakši rahvašta yhekši uuvvekši rahvahakši ta luati rauhan.
16 Rissillä kuollešša Hristossa omašša Runkoššah šai aikah šovinnon Jumalan ta näijen molompien rahvahien välillä ta näin lopetti vihan.
17 Hiän tuli šanelomah Hyvyä Viestie rauhašta teilä, ket olija loittuona, ta meilä, ket olima lähellä.
18 Hiän avasi niin meilä kuin teiläki piäšyn Tuaton luo yhen ta šaman Henken juohattamana.
19 Niin jotta työ että enämpi ole vierahie ettäkä muuvvalta tullehie, kun kuulutta Jumalan pereheh, šamah rahvahah kuin pyhät.
20 Työ oletta kivijä šiinä kojissa, min kivijalkana ollah apostolit ta Jumalan viessintuojat ta min piäkivenä on Iče Hristossa Iisussa.
21 Hiän liittäy koko kojin yhteh, niin jotta še kašvau Hospotin pyhäkši kojiksi.
22 Häneššä työ niise tuletta Pyhän Henken avulla Jumalan kojin rakennuškiviksi.
1 Juštih iellä mainitun takie mie, Puavila, polvissun Tuaton eteh. Mie olen Hristossan Iisussan tahošta riimuloissa tiän vierašheimosien takie.
2 Olettahan työ kuullun šiitä, jotta Jumala anto miula ruavokši šanella teilä Hänen armošta.
3 Jumala jiävi miula nämä peittomielet, niin kuin täššä ylempänä jo lyhyöšti kirjutin.
4 Tätä lukiessa työ voitta nähä, mitein hyvin mie olen perillä Hristossua koškijašta peittoas's'ašta.
5 Šitä peittoas's'ua ei männehien ihmispolvien aikana annettu ihmisien tietoh. Nyt Pyhä Henki näytti šen Hristossan pyhillä apostoliloilla ta Jumalan viessintuojilla.
6 Še peittoas's'a on tämä: kun toisenvieroset kanšat Hyvän Viessin kautti yhyttih Hristossah Iisussah, niin Jumala antau heilä perinnön šamoin kuin jevreilöillä. Hyö ollah šaman runkon ošie ta heilä kuuluu šama lupauš.
7 Tämän Hyvän Viessin šanelija miušta tuli, kun Jumala omašša armoššah lahjotti miula tämän ruavon ta anto šiih voimua.
8 Miula, kaikista pyhistä pienimmällä, on annettu tämä lahja – šanella toisenvierosilla šanomua Hristossan rajattomista hyvysistä.
9 Jumala, kaiken Luatija, tahto, jotta mie ilmottaisin kaikilla Hänen meininkit, kumpasie Hiän aikojen alušta on pitän peitošša. Ne Hiän tuou kaikkien nähtäväkši Iisussan Hristossan kautti.
10 Näin taivahanalaset halliččijat ta vallat niise šuatih tietyä uškojakunnan kautti Jumalan monipuolini viisahuš.
11 Tämä oli Jumalan ilmasenikuni tahto, kumpasen Hiän täytti miän Hospotin Hristossan Iisussan kautti.
12 Hristossan omina ta Häneh uškuon voimma rohkiešti ta varmašti läheštyö Jumalua.
13 Šentäh mie molin teitä, pisykkyä lujina, vaikka mie tiän takie jouvun käršimäh – šehän noštau tiän arvuo.
14 Juštih tämän vuokši mie polvissun miän Hospotin Iisussan Hristossan Tuaton eteh.
15 Hänen mukah kaikki tuatot taivahissa ta muan piällä šuahah tuaton nimi.
16 Molin Häntä, jotta Hiän omašta šuurešta jumalallisešta valošta antais teilä voimua ta omalla Henkelläh lujittais tiän šytämet.
17 Molin, jotta tiän ušon kautti Hristossa löytäis elinšijan tiän šytämissä.
18 Molin, jotta tiän elämän kivijalkana ta kašvun pohjana ois Jumalan tykkyämini. Šilloin työ yheššä kaikkien pyhien kera maltatta, mitein levie, pitkä, korkie ta šyvä on Hristossan tykkyämini.
19 Šiitä työ piäšettä piällä, mitein äijän Hiän teitä tykkyäy, vaikka še kyllä on ihmistietuo ylempänä. Ta niin Jumala täyttäy tiät kokonah omalla Ičelläh.
20 Jumala omalla voimallah, kumpani ruatau meissä, voit šuaha aikah äijyäki enämmän, kuin mitä myö maltamma kyšyö tahi ajatellaki.
21 Häntä kiittäkkäh kaikki ihmispolvet uškojakunnašša Hristossan Iisussan tähen, aina ta ilmasen ijän. Amin.
1 Mie, kumpani olen Hospotin takie tyrmäššä, molin teitä: eläkkyä, niin kuin Jumalan kuččumien ihmisien pitäy elyä.
2 Olkua nöyrät, hyväšanaset ta käršivälliset. Tykkyämini auttakkah teitä šietämäh toini toista.
3 Pyhä Henki on luatin tiät yhekši, ka niin reistakkua kaikin voimin pisyöki yheššä; ta šäilyttäkkyä rauha, še niät šitou tiät toini toiseh.
4 On vain yksi runko ta yksi Henki, niin kuin še toivoki, mih tiät on kučuttu, on yksi.
5
On vain yksi Hospoti, yksi uško, yksi kaššanta!
6 Yksi on Jumala, kaikkien Tuatto!
Hiän halliččou kaikkie, ruatau kaikešša ta on meissä kaikissa.
7 Jokahini meistä on šuanun oman henkellisen lahjan, šen min Hristossa kaččo hyväkši antua.
8 Šiih nähen Pyhissä Kirjutukšissa on šanottu:
– Hiän nousi ylähyäkši,
otti tyrmäššä olijat omakši voittošualehekši,
Hiän anto lahjoja ihmisillä.
9 Eikö tämä «Hiän nousi ylähyäkši» merkiče, jotta šitä ennein Hiän oli šolahtan alahuakši, ihan muan alimpaisih paikkoih?
10 Juuri Hiän, kumpani šolahti alahuakši, nousi kaikkie taivahie ylemmäkši, jotta täyttyä taivahat ta mua omalla olollah.
11 Hiän pani yhet meistä uškojakuntah apostoliloiksi, toiset Jumalan viessintuojiksi ta Hyvän Viessin šanelijiksi, šamoin paimeniksi ta opaštajiksi,
12 jotta eväštyä kaikki uškojat jumalanruatoh, Hristossan runkon rakentamiseh.
13 Šilloin myö kaikin piäšemmä yhteh ta šamah uškoh ta opaššumma tuntomah Jumalan Pojan. Meistä tulou ušošša täyši-ikäsie, šemmosie, mimmoni Hristossa oli.
14 Šilloin myö enämpi emmä ole lapšie, kumpasie kaikenmoiset opaššukšet häilytetäh puoleh toiseh ta kumpasie ounahat ta valehtelijat ihmiset muanitetah viärällä tiellä.
15 Myö elämmä tosišanoman mukah ta tykkyämmä toini toista. Myö kašvamma kaikešša kiini Hristossah, Häneh, kumpani on uškojakunnan piä.
16 Hiän yhistäy koko runkon ta kaikkien nivelien avulla pitäy šitä tukušša. Kun jokahini runkon oša ruatau omua ruatuo, niin koko runko kašvau ta rakentuu tykkyämiseššä.
17 Šentäh mie varotan teitä ta molin Hospotin nimeššä: elkyä enämpi eläkkyä niin kuin toisenvieroset! Hiän tuumat ollah tyhjänpäiväsie.
18 Hiän järki on hämärtyn ta še elämä, min Jumala antau, on heilä vieraš, šentäh kun hyö ollah vailla tietuo ta hiän šytämet ollah kiven kovat.
19 Ta kun hyö enämpi ei tunneta mitänä huikieta, niin ruvettih elämäh šiivottomašti, niin jotta yhtänä ei pijätellä omie pakanoja himoja.
20 Eihän teilä ole Hristossašta tämmöistä opaššettu,
21 kun toven lienettä Häneštä kuullun ta kun teilä ollou opaššettu tosišanoma Iisussašta.
22 Šen opaššukšen mukah tiän pitäy heittyä pois entini elämäntapa ta riähkähini luonto, kumpaista muanittajat himot rikotah.
23 Tiän pitäy uuvvistuo mieleltä ta henkeltä.
24 Tiän pitäy šuoriutuo uuteh ihmiseh, kumpani on luajittu šemmosekši kuin Jumala tahtou. Tiän pitäy elyä pyhyä elämyä, oikeuven ta tosišanoman mukah.
25 Niin jotta jättäkkyä valehtelu ta paiskua toini toisella totta, šentäh kun myö olemma šaman runkon ošie.
26 Kun šiännyttä, varokkua, jotta että riähkäyvy. Luatikkua šopu, ennein kuin päiväni laškou.
27 Elkyä antakkua juavelin piäššä tiän välih.
28 Varaš elkäh enämpi varaštakkah, vain parempi ruvekkah ruatamah ta omin käsin tienakkah šikäli, jotta ois mistä antua hiäššä olijalla niise.
29 Elkyä piäštäkkyä šuuštana mitänä šopimatointa. Paiskua šitä, mi on hyvä ta mi lujittau uškuo, jotta tiän šanoista ois hyötyö ta iluo kuulijilla.
30 Elkyä šatattakkua Jumalan Pyhyä Henkie. Niätšen šini, kuni Jumala ei tullun käymäh omieh, Pyhä Henki on teissä merkkinä šiitä, jotta työ kuulutta Jumalalla.
31 Jättäkkyä kaikki karkiet mielet, šiäntymini ta viha, riitely, toini toisen noitumini ta niijen kera kaikki muut pahat tavat.
32 Olkua toini toisella hyväšanasie ta leppeitä, prostikkua toini toista, niin kuin Jumalaki on prostin teitä Hristossan tähen.
1 Ottakkua mallie Jumalašta, olettahan työ Hänen armahie lapšie.
2 Eläkkyä toini toista tykäten, niin kuin Hristossa niise tykkyäy meitä. Miän tähen Hiän anto Iččeh lahjakši ta hyvänhajusekši uhriksi Jumalalla.
3 Ka huoruinnašta, kaikešta pakanašta ta ahnehuošta ei tiän joukošša šua olla ni pakinua. Mikänä šemmoni ei paššua pyhillä.
4 Tiän ei šua olla pahašuisie, tyhjänpakasijie eikä kakšimielisie, vain tiän pitäy kiittyä Jumalua.
5 Työhän tiijättä hyvin, jotta yksikänä huorissa kävijä tahi pakanašti eläjä ei piäše Hristossan ta Jumalan Valtakuntah, eikä skuuppa, šentäh kun hiän on kuin valehjumalilla kumartelija.
6 Elkyä antakkua kenenkänä muanitella iččienä tyhjillä pakinoilla, šentäh kun ne vejetäh Jumalan viha tottelomattomien piällä.
7 Niin jotta elkäh teilä olkah mitänä yhtehistä šemmosien kera.
8 Ennein työ niise olija yhtä pimietä, a nyt Hospotin yhteyveššä elyässä työ oletta täyvet valuo. Ka niin eläkkyä valon lapšina,
9 šentäh kun Pyhä Henki kašvattau kaikkie šemmoista, mi on hyvyä, oikieta ta totta.
10 Tiijuštakkua, mitä Jumala tahtou.
11 Elkyä yhtykkyä pimien tyhjih hommih, niistä ei ole šualista. Päivänvaloh tiän pitäy šemmoset hommat vetyä.
12 Huikie on paissaki, mitä jumalattomat ihmiset peitočči ruatah.
13 Ka kaikki še tulou näkyvih, konša joutuu valoh. Ta kaikki, mi on tullun näkyvih, on valuo.
14 Šentäh šanotahki näin:
– Havaččauvu, šie makuaja,
ta nouše kuollehista,
niin šuat valon Hristossalta!
15 Niin jotta kaččokkua tarkkaseh, mitein elättä. Elkyä eläkkyä järettömien tapah, eläkkyä niin kuin viisahat.
16 Käyttäkkyä kaikki aika hyväh, šentäh kun nämä päivät ollah pahat.
17 Elkyä olkua tolkuttomie, vain tiijuštakkua, mi on Hospotin tahto.
18 Elkyä juokua viinua humalah šuate, še kun vetäy šiivottomah elämäh, vain antakkua Pyhän Henken täyttyä iččenä.
19 Laulakkua yheššä psalmija, kiitošviršie ta henkellisie lauluja, laulakkua ta šoittakkua täyveštä šytämeštä Hospotilla.
20 Kiittäkkyä aina ta kaikešta Jumalua, Tuattuo, miän Hospotin Iisussan Hristossan nimeššä.
21 Totelkua toini toista Jumalua varaten.
22 Naiset, totelkua omua mieštä niin kuin Hospotie,
23 šentäh kun mieš on naisen piä, niin kuin Hristossa on uškojakunnan piä. Onhan Hristossa pelaštan uškojakunnan, kumpani on Hänen runko.
24 Niin kuin uškojakunta taipuu Hristossan tahtoh, šamoin ni naisien pitäy kaikešša taipuo oman miehen tahtoh.
25 Miehet, tykäkkyä omua naista, niin kuin Hristossa tykkäsi uškojakuntua ta anto oman henken šen puolešta
26 pyhittyäkšeh šen. Hiän pesi uškojakunnan puhtahakši vejellä ta šanalla.
27 Hiän tahto ašettua šen Iččeh eteh jumalallisen valon täyttämänä, pyhänä ta vijattomana, ilmain likalättie, vikua tahi mitänä muuta šemmoista.
28 Šamoin pitäy miehenki tykätä naistah niin kuin omua runkuo. Ken tykkyäy naistah, še tykkyäy iččieh.
29 Eihän kenkänä vihua runkuoh, vain jokahini šyöttäy šitä ta huolehtiu šiitä. Juštih šamoin Hospoti pitäy huolen omašta uškojakunnašta.
30 Še on Hänen runko, ta myö olemma šen runkon ošie, Hänen lihua ta luita.
31 «Šentäh mieš jättäy tuattoh ta muamoh ta liittyy omah naiseh, niin jotta näistä kahešta tulou yksi liha».
32 Tämä on šuuri peittoas's'a, mie pakajan nyt Hristossašta ta uškojakunnašta.
33 Nämä šanat ollah niise teitä varoin: jokahini teistä tykäkkäh omua naistah niin kuin iččieh, ta naisen pitäy kunnivoittua mieštäh.
1 Lapšet, totelkua omie vanhempie Hospotin tähen, šentäh kun še on oikein.
2 «Kunnivoita tuattuoš ta muamuoš» on enšimmäini käšky, mih liittyy tämä lupauš:
3 «šilloin mäneššyt ta elät pitälti muan piällä».
4 Ta työ tuatot, lapšie kašvattuas's'a elkyä noššattakkua heissä vihua, vain ohjakkua ta opaštakkua heitä Hospotin tahon mukah.
5 Orjat, totelkua omie muallisie isäntie. Varakkua ta kunnivoittakkua heitä ta ruatakkua kaikki työt puhtahalla šytämellä, niin kuin ruatasija Hristossalla.
6 Elkyä totelkua heitä vain šilloin, konša oletta heijän šilmien ieššä ta konša tahotta olla heijän mieltä myöte. Olkua niin kuin Hristossan käškyläiset, kumpaset puhtahalla šytämellä eletäh Jumalan tahon mukah.
7 Ruatakkua oma työ omatahtosešti, niin kuin paššuasija Hospotie ettäkä ihmisie.
8 Muistakkua, jotta jokahini, ken ruatau hyvyä, šuau šiitä palkan Hospotilta, olipa hiän orja tahi omavaltani.
9 Ta isännät, työ niise pitäkkyä hyvin omie orjie, elkyä varautelkua heitä. Tiijättähän, jotta teilä ta heilä on taivahašša šama Hospoti, kumpani ei jua ihmisie heijän arvon mukah.
10 Lopukši šanon teilä, vellet: lujittukkua Hospotissa, ottakkua Hänen šuuri voima tiän voimakši.
11 Pankua piällänä Jumalan šotavehkehet, jotta voisija pityä puolie juavelin ilkeitä meininkijä vaštah.
12 Emmähän myö šoji ihmisie vaštah, kun šojimma näkymättömie halliččijie ta valtoja vaštah, tämän pimien muailmanajan vallanpitäjie vaštah ta taivahanalasie pahoja henkivaltoja vaštah.
13 Šentäh ottakkua Jumalan šotavehkehet, jotta voisija pahan päivän tultuo panna vihollisilla vaštah ta kaikki voitettuo pisysijä pissyššä.
14 Šeisokkua lujina! Šitokkua vyökši tosišanoma ta pankua piällänä oikien elämän šuojapaita,
15 jalačiksi punokkua halu šanella Hyvyä Viestie rauhašta.
16 Ottakkua aina šuojakši uško, šillä voitta šammuttua kaikki juavelin palajat nuolet.
17 Piäh pankua pelaššukšen šuojalakki ta ottakkua Henken miekka, še on Jumalan šana.
18 Ruatakkua tämä kaikki moliutuon ta anuon. Moliutukkua aina Henken antamin voimin. Vaipumatta valvokkua ta moliutukkua kaikkien pyhien puolešta.
19 Moliutukkua miunki puolešta, jotta miula annettais oikiet šanat šuuh, konša rupien pakajamah, ta jotta voisin rohkiešti avata Hyvän Viessin peittoas's'oja.
20 Šitä työtä ruatamah miut on työnnetty, vaikka nyt olen riimuloissa. Moliutukkua, jotta voisin paissa rohkiešti, niin kuin miun ni pitäis.
21 Tiän luo tulou miän armaš uškovelli Tihikka, Hospotin varma ruataja. Hiän pakajau teilä kaikešta, jotta työ tietäsijä, mitä miula kuuluu ta mitein jakšan.
22 Työnnän hänet tiän luo juštih šitä varoin, jotta šaisija tietyä, mitä meilä kuuluu, ta jotta hiän rohkistais teitä.
23 Jumala, miän Tuatto, ta Hospoti Iisussa Hristossa antakkah teilä, vellet, rauhan. Auttakkah hyö tiän tykätä toini toista ta antakkah hyö teilä ušon.
24 Armo tulkah kaikkien niijen ošakši, ket ilmasen ijän tykätäh miän Hospotie Iisussua Hristossua. Amin.