1 Minä, Pavel, kudamb olen türmas uskondan täht Iisusaha Hristosaha, i Timofei-vel'l' oigendam tervhutesid meiden armhale radvellele Filimonale
2 i mugažo armhale [sizarele] Apfiale i meiden torasebranikale Arhippale i uskondkundale, kudamb keradase sinun pert'he.
3 Armoid da mirud teile Jumalaspäi, meiden Tataspäi, da Ižandas Iisusas Hristosaspäi!
4 Minä kaiken kitän minun Jumalad, konz johtutan sindai minun loičendoiš.
5 Ved' minä paksus kulen sinun uskondas Ižandaha Iisusaha da sinun armastuses kaikihe jumalanuskojihe.
6 Minä loičen, miše uskond, kudamb ühtenzoitab sindai i meid, abutaiži sinei el'geta kaiken hüvän, midä teil om, ku elät Hristosas Iisusas.
7 Sinun armastuz, vellüdem, om lujas ihastoitnu mindai da andnu minei rohktust, sikš ku sinä oled ihastoitnu jumalanuskojiden südäimid.
8 Hot' minai om Hristosal anttud vald käskta sinei rata, midä pidaiži,
9 no ku minä armastan sindai, ka minä paremba pakičen. Nece minä, Pavel, vanh mez' jo da ližaks völ türmas oldes Iisusaha Hristosaha uskondan täht,
10 pakičen sindai Onisiman polhe, kudamb tägä türmas tegihe minei kuti poig.
11 Voib olda, ende hän ei tond sinei nimittušt ližad, a nügüd' hän om lujas tarbhaine sinei i minei, i minä pördutan händast;
12 a sinä vastta händast, kut minun südänt.
13 Minä tahtoižin pidäda händast tägä, miše hän abutaiži minei sinun sijas, ku olen hüvän vestin täht türmas.
14 No en tahtoi tehta nimidä sinun valdata, miše sinun hüvüz' ei oliži kuti väges tehtud, a oliži sinun tahton mödhe.
15 Voib olda, hän sikš oli-ki eriži sinuspäi, miše nügüd' ühtenzoittas sinuhu igäks,
16 no ei vaiše orjaks, a kal'hembaks, mi orj, armhaks uskondvelleks. Lujas armaz hän om minei, no völ armhemb hän om sinei — kut mez' i kut uskondvel'l'.
17 I ku sinä luged, miše mö sinunke tegem üht azjad, ka vastta händast muga, kut vasttaižid mindai.
18 No ku hän om sinei tehnu midä-se hondod, vai om velgas sinei, pane se kaik minun päle.
19 Minä, Pavel, ičein kädel kirjutan: minä maksan sen. Minä en tahtoi johtutada sidä, miše sinä-ki oled minei velgas. I nece velg om — sinä iče!
20 Vellüdem, ku sinä tegižid necen hüvän azjan Ižandan täht, ka tüništoitaižid minun südänt!
21 Minä kirjutan sinei, sikš ku uskon: sinä kundled mindai. Minä tedan, miše sinä teged eskai enamban-ki, mi minä pakičen.
22 Völ-ki üks' azj — löuda minei pert'. Minä nadeimoi, miše teiden loičendoiden abul tö sat mindai ičezennoks.
23 Sinei oigendaba tervhensanoid Epafras, kudamb mugažo kut minä-ki om ottud türmha Hristosan Iisusan tagut,
24 da minun radvelled Mark, Aristarh, Dimas i Luka.
25 Olgha meiden Ižandan Iisusan Hristosan armod teiden hengenke. Amin'.