Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаIISUSSAN HRISTOSSAN JIÄVINTÄ IIVANALLA | ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА |
Глава 21 | Глава 21 |
| 1Mie nävin uuvven taivahan ta uuvven muan. Enšimmäini taivaš ta enšimmäini mua oli kavottu, eikä mertä enämpi ollun. | 1И увидел я новое небо и новую землю, ибо прежнее небо и прежняя земля миновали, и моря уже нет. |
| 2Mie, Iivana, nävin, mitein pyhä linna, uuši Jerusalimi, laškeutu taivahašta Jumalan luota pruasniekkavuatteissa, niin kuin moršien, kumpani on kaunissettu šulhaista varoin. | 2И я, Иоанн, увидел святый город Иерусалим, новый, сходящий от Бога с неба, приготовленный как невеста, украшенная для мужа своего. |
| 3Mie kuulin taivahašta voimakkahan iänen, mi šano: «Kačo, Jumalan elošija on nyt ihmisien kešeššä! Hiän rupieu elämäh hiän kera, ta heistä tulou Hänen rahvaš. Jumala Iče on hiän kešeššä ta on hiän Jumala. | 3И услышал я громкий голос с неба, говорящий: се, скиния Бога с человеками, и Он будет обитать с ними; они будут Его народом, и Сам Бог с ними будет Богом их. |
| 4Hiän pyyhkiy heijän šilmistä joka ainuon kyynälen. Kuolomua ei enämpi ole, ei murehta, ei voikerrušta, ei vaivua, šentäh kun kaikki entini on männyn.» | 4И отрет Бог всякую слезу с очей их, и смерти не будет уже; ни плача, ни вопля, ни болезни уже не будет, ибо прежнее прошло. |
| 5Valtaistumella Istuja šano: «Uuvvekši Mie luajin kaiken». Hiän šano miula: «Kirjuta nämä šanat muistih. Ne ollah toven šanat, niih voit luottua.» | 5И сказал Сидящий на престоле: се, творю все новое. И говорит мне: напиши; ибо слова сии истинны и верны. |
| 6Vielä Hiän šano miula: «Nyt on kaikki ruattu loppuh šuate. Mie olen Alfa ta Omega, Alku ta Loppu. Šillä, ketä janottau, Mie annan lahjakši vettä elämän vejen hettieštä. | 6И сказал мне: совершилось! Я есмь Альфа и Омега, начало и конец; жаждущему дам даром от источника воды живой. |
| 7Voittaja šuau tämän kaiken perinnökši. Ta Mie olen hänen Jumala, ta hiän on Miun poikani. | 7Побеждающий наследует все, и буду ему Богом, и он будет Мне сыном. |
| 8Ka varačut, ušošta pois kiäntynehet ta kaikella ilkiellä kumartajat, ihmistappajat ta huoruiččijat, noijat, valehjumalien käškyläiset ta kaikki valehtelijat šuahah tämmöni palkka: hyö jouvutah tuliseh järveh rikinkačkusen tulen keškeh. Tämä on toini kuoloma.» | 8Боязливых же и неверных, и скверных и убийц, и любодеев и чародеев, и идолослужителей и всех лжецов участь в озере, горящем огнем и серою. Это смерть вторая. |
| 9Yksi niistä šeiččemeštä anhelista, kumpasilla oli šeiččemeššä mal'l'ašša šeiččemen viimeistä vahinkuo, tuli miun luo ta šano miula: «Tule, Mie näytän šiula naisen, Vuonnan moršiemen». | 9И пришел ко мне один из семи Ангелов, у которых было семь чаш, наполненных семью последними язвами, и сказал мне: пойди, я покажу тебе жену, невесту Агнца. |
| 10Henki valtasi miut, ta anheli vei miut šuurella ta korkiella vuaralla. Hiän näytti miula šuuren linnan, pyhän Jerusalimin, kumpani laškeutu taivahašta, Jumalan luota. | 10И вознес меня в духе на великую и высокую гору, и показал мне великий город, святый Иерусалим, который нисходил с неба от Бога. |
| 11Še loisti Jumalan omua valuo. Še kiilti kuin kallehin kivi, kuin hrustallinkirkaš jaspis. | 11Он имеет славу Божию. Светило его подобно драгоценнейшему камню, как бы камню яспису кристалловидному. |
| 12Linnan ympärillä oli šuuri ta korkie kivišeinä. Šiinä oli kakšitoista veräjyä ta niitä varteičči kakšitoista anhelie. Veräjih oli kaiverrettu Israelin kahentoista heimon nimet. | 12Он имеет большую и высокую стену, имеет двенадцать ворот и на них двенадцать Ангелов; на воротах написаны имена двенадцати колен сынов Израилевых: |
| 13Päivännoušun puolella oli kolme veräjyä, pohjosešša kolme, šuvešša kolme ta päivänlašušša kolme veräjyä. | 13с востока трое ворот, с севера трое ворот, с юга трое ворот, с запада трое ворот. |
| 14Linnan kivišeinäššä oli kakšitoista aluškivie, ta niissä oli kakšitoista nimie, Vuonnan kahentoista apostolin nimet. | 14Стена города имеет двенадцать оснований, и на них имена двенадцати Апостолов Агнца. |
| 15Anhelilla, kumpani miula pakasi, oli kultani mittakeppi, millä mitata linna, šen veräjät ta kivišeinä. | 15Говоривший со мною имел золотую трость для измерения города и ворот его и стены его. |
| 16Linna oli nelliskanttini, yhtä levie kuin pitkä. Anheli mittasi linnan kepilläh ta še oli kakšitoistatuhatta stadieta. Pivuš, levevyš ta korkevuš oltih kaikki šamanmittaset. | 16Город расположен четвероугольником, и длина его такая же, как и широта. И измерил он город тростью на двенадцать тысяч стадий; длина и широта и высота его равны. |
| 17Šeinän hiän niise mittasi, ta še oli šatanelläkymmentänellä kyynäryä – tämän anheli mittasi ihmisien mitalla. | 17И стену его измерил во сто сорок четыре локтя, мерою человеческою, какова мера и Ангела. |
| 18Šeinä oli rakennettu jaspiskiveštä, ta linna oli lasinkirkašta puhašta kultua. | 18Стена его построена из ясписа, а город был чистое золото, подобен чистому стеклу. |
| 19Linnanšeinän aluškivet oli kaunissettu erimoisilla kallehilla kivilöillä. Enšimmäisenä aluškivenä oli jaspis, toisena sapfiiri, kolmantena halkidoni, nelläntenä smaragdi, | 19Основания стены города украшены всякими драгоценными камнями: основание первое яспис, второе сапфир, третье халкидон, четвертое смарагд, |
| 20viijentenä sardoniksi, kuuvventena serdoliikki, šeiččementenä hrisoliitti, kahekšantena virilli, yhekšäntenä topasi, kymmenentenä hrisoprasi, yhentenätoista giatsintti ta kahentenatoista ametisti. | 20пятое сардоникс, шестое сердолик, седьмое хризолит, восьмое вирилл, девятое топаз, десятое хризопрас, одиннадцатое гиацинт, двенадцатое аметист. |
| 21Veräjinä oli kakšitoista simčukkua – jokahini kaheštatoista veräjäštä oli luajittu yheštä simčukašta. Linnan piätie oli kultua, puhašta kuin läpinäkyvä lasi. | 21А двенадцать ворот--двенадцать жемчужин: каждые ворота были из одной жемчужины. Улица города--чистое золото, как прозрачное стекло. |
| 22Jumalankotie linnašša en nähnyn, šentäh kun šen pyhäkkönä on Hospoti Jumala, Kaikenvaltani, Hiän ta Vuonna. | 22Храма же я не видел в нем, ибо Господь Бог Вседержитель--храм его, и Агнец. |
| 23Valokšeh linna ei tarviče päiväistä eikä kuuta, šentäh kun Jumalan oma valo valottau šen, ta šen lamppuna on Vuonna. | 23И город не имеет нужды ни в солнце, ни в луне для освещения своего, ибо слава Божия осветила его, и светильник его--Агнец. |
| 24Pelaššetut rahvahat kävelläh šen valošša, ta muailman čuarit tuuvvah šinne oma kunnivo ta kallehukšet. | 24Спасенные народы будут ходить во свете его, и цари земные принесут в него славу и честь свою. |
| 25Šen veräjie ei šalvata päivällä, ta yötä šielä ei oleki. | 25Ворота его не будут запираться днем; а ночи там не будет. |
| 26Muan kanšat tuuvvah šinne kaiken, mitä heilä on kallista ta kaunista. | 26И принесут в него славу и честь народов. |
| 27Mitänä pakanua šinne ei piäššetä, ei ni ainutta valehjumalan käškyläistä eikä valehtelijua, vain yksistäh ne, kenen nimet on kirjutettu Vuonnan elämänkirjah. | 27И не войдет в него ничто нечистое и никто преданный мерзости и лжи, а только те, которые написаны у Агнца в книге жизни. |
Глава 21