Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

IISUSSAN HRISTOSSAN JIÄVINTÄ IIVANALLA

ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА

Глава 19

Глава 19

1Tämän jälkeh kuulin taivahašta mahtavan iänen, niin kuin šuuri rahvašjoukko ois laulan tämmöistä lauluo:
– Alliluija*a!
Pelaššukšen tuou miän Hospoti,
Hänen on jumalallini valo ta voima.
1После сего я услышал на небе громкий голос как бы многочисленного народа, который говорил: аллилуия! спасение и слава, и честь и сила Господу нашему!
2Oikie ta tosi on Hospotin suutu.
Hiän suuti tuon šuuren huoran,
kumpani pilasi muailman omalla huoruinnalla.
Hospoti makšo huoralla omien käškyläisien veren.
2Ибо истинны и праведны суды Его: потому что Он осудил ту великую любодейцу, которая растлила землю любодейством своим, и взыскал кровь рабов Своих от руки ее.
3Tuaš kuulu iäni, mi šano:
– Alliluija!
Huoran ropivošta noušou šavu
aina ta ilmasen ijän.
3И вторично сказали: аллилуия! И дым ее восходил во веки веков.
4Kakšikymmentänellä vanhinta ta nellä olijua heittäyvyttih očin muah Jumalan eteh ta kumarrettih Hänellä, kumpani istuu valtaistumella. Hyö šanottih:
– Amin. Alliluija!
4Тогда двадцать четыре старца и четыре животных пали и поклонились Богу, сидящему на престоле, говоря: аминь! аллилуия!
5Ta valtaistumelta kuulu iäni, mi šano:
– Kiittäkkyä miän Jumalua,
kaikki työ Hänen käškyläiset,
työ, ket Häntä varajatta,
pienet ta šuuret!
5И голос от престола исшел, говорящий: хвалите Бога нашего, все рабы Его и боящиеся Его, малые и великие.
6Šiitä kuulin iänen, mi oli kuin šuuren rahvašjoukon kohineh, kuin šuurien vesien pauhu ta kova ukkosenjyry. Še šano:
– Alliluija!
Hospoti, miän Jumala, Kaikenvaltani,
tuli nyt Čuarina.
6И слышал я как бы голос многочисленного народа, как бы шум вод многих, как бы голос громов сильных, говорящих: аллилуия! ибо воцарился Господь Бог Вседержитель.
7Olka myö hyvillänä ta iluol'ka,
kunnivoittakka Häntä!
Nyt tuli Vuonnan häijen aika.
Hänen moršien on jo valmehena,
7Возрадуемся и возвеселимся и воздадим Ему славу; ибо наступил брак Агнца, и жена Его приготовила себя.
8hänet on šuoritettu hiämekkoh,
puhtahah ta heläkänvalkieh liinamekkoh.
Še liinamekko merkiččöy pyhien hyvie ruatoja.
8И дано было ей облечься в виссон чистый и светлый; виссон же есть праведность святых.
9Anheli šano miula: «Kirjuta: Ošakkahat ollah ne, ketä on kučuttu Vuonnan hiästolah». Ta hiän jatko: «Nämä ollah totisie Jumalan šanoja».9И сказал мне Ангел: напиши: блаженны званые на брачную вечерю Агнца. И сказал мне: сии суть истинные слова Божии.
10Mie heittäyvyin anhelin jalkoih, jotta kumartua hänellä, vain hiän šano: «Elä rua šitä! Mie olen vain Jumalan käškyläini, niin kuin šie ta šiun vellet, kumpaset ollah Iisussan tovistajat. Jumalalla šiun pitäy kumartua!»Iisussan tovistajissa on Jumalan viessintuojien Henki.10Я пал к ногам его, чтобы поклониться ему; но он сказал мне: смотри, не делай сего; я сослужитель тебе и братьям твоим, имеющим свидетельство Иисусово; Богу поклонись; ибо свидетельство Иисусово есть дух пророчества.
11Mie nävin taivahan avattuna: nävin valkien heposen ta šen šeläššä miehen. Hiän pakajau totta ta Häneh voit uškuo, Hiän suutiu ta šotiu oikein.11И увидел я отверстое небо, и вот конь белый, и сидящий на нем называется Верный и Истинный, Который праведно судит и воинствует.
12Hänen šilmät oltih kuin tulen liekkehet, Hänellä oli piäššä monta koronua. Häneh oli kirjutettu nimi, kumpaista ei tiijä kenkänä toini, vain Hiän Iče.12Очи у Него как пламень огненный, и на голове Его много диадим. Он имел имя написанное, которого никто не знал, кроме Его Самого.
13Hänellä oli piällä vereh kaššettu sviitka, ta Hänen nimi on Jumalan Šana.13Он был облечен в одежду, обагренную кровью. Имя Ему: `Слово Божие'.
14Miehen jäleššä matattih taivahan šotajoukot. Hyö račaššettih valkeilla heposilla, ta heilä oli heläkänvalkiet liinavuattiet.14И воинства небесные следовали за Ним на конях белых, облеченные в виссон белый и чистый.
15Miehen šuušta lähtöy terävä miekka. Šillä miekalla Hiän isköy kanšoja, Hiän paimentau niitä rautasella kepillä. Hiän talluo ličottau viinamarjat pušerrušaltahašša, jotta näyttyä Jumalan šiäntymini ta viha, Hänen, kumpani on Kaikenvaltani.15Из уст же Его исходит острый меч, чтобы им поражать народы. Он пасет их жезлом железным; Он топчет точило вина ярости и гнева Бога Вседержителя.
16Miehen sviitkah reijen kohalla on kirjutettu nimi: čuarien Čuari, isäntien Isäntä.16На одежде и на бедре Его написано имя: `Царь царей и Господь господствующих'.
17Šiitä nävin anhelin, kumpani šeiso ylähyänä päiväseššä. Hiän karju lujalla iänellä kaikilla lintuloilla, kumpaset lennettih korkiella taivahan luašša: «Tulkua, keräytykkyä Jumalan pruasniekka-iltasella!17И увидел я одного Ангела, стоящего на солнце; и он воскликнул громким голосом, говоря всем птицам, летающим по средине неба: летите, собирайтесь на великую вечерю Божию,
18Šuatta šyyvvä čuarien lihua, šotapiälikköjen ta valtamiehien lihua, heposien ta račaštajien lihua, kaikkien lihua, niin omalla vallalla eläjien kuin orjien, niin pienien kuin šuurien.»18чтобы пожрать трупы царей, трупы сильных, трупы тысяченачальников, трупы коней и сидящих на них, трупы всех свободных и рабов, и малых и великих.
19Šiitä nävin, jotta svieri ta muailman čuarit omien šotajoukkojen kera oli keräyvytty yhteh, jotta šotie Račaštajua ta Hänen šotajoukkuo vaštah.19И увидел я зверя и царей земных и воинства их, собранные, чтобы сразиться с Сидящим на коне и с воинством Его.
20Ka svieri otettih kiini, šamoin viärä viessintuoja. Hiän oli svierin nimissä luatin kummie ta muanitellun viäräh ihmisie, ket oli otettu svierin merkki ta ket kumarrettih šen pačaškuvalla. Ne molommat työnnettih elävinä tuliseh järveh rikinkačkusien tuliliekkehien kešellä.20И схвачен был зверь и с ним лжепророк, производивший чудеса пред ним, которыми он обольстил принявших начертание зверя и поклоняющихся его изображению: оба живые брошены в озеро огненное, горящее серою;
21Loput šotajoukošta šuatih šurma miekašta, mi työnty Račaštajan šuušta, ta kaikki linnut šyötih kyllitellein heijän lihua. 21а прочие убиты мечом Сидящего на коне, исходящим из уст Его, и все птицы напитались их трупами.


*a 19:1 Alliluija on jevreinkielini kiitoškarjahuš. Še merkiččöy «ylentäkkyä Hospotie».


предыдущая глава Глава 19 следующая глава