Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN KIRJANI JEVREILÖILLÄ | ПОСЛАНИЕ К ЕВРЕЯМ |
Глава 12 | Глава 12 |
| 1No kun kerran miän ympärillä on tämmöni pilvi tovistajie, heittäkkä pois kaikki, mi meitä painau, ta riähkä, mi meih on lujah tarttun. Juoška loppuh šuate še kilpa, mi on miän ieššä. | 1Посему и мы, имея вокруг себя такое облако свидетелей, свергнем с себя всякое бремя и запинающий нас грех и с терпением будем проходить предлежащее нам поприще, |
| 2Kaččokka vain Iisussah, miän ušon alkuhpanijah ta šen täyvellisekši luatijah. Tulijan ilon tähen Hiän ei välittän häpieštä, kun kešti rissillä muokat, ta nyt Hiän istuu Jumalan valtaistumen oikiella puolella. | 2взирая на начальника и совершителя веры Иисуса, Который, вместо предлежавшей Ему радости, претерпел крест, пренебрегши посрамление, и воссел одесную престола Божия. |
| 3Ajatelkua Häntä, kumpani kešti, konša riähkähiset Häntä vihattih, jotta työ että rupieis varajamah ettäkä antais periksi. | 3Помыслите о Претерпевшем такое над Собою поругание от грешников, чтобы вам не изнемочь и не ослабеть душами вашими. |
| 4Työ että ole vielä verissäpäin šotin riähkyä vaštah. | 4Вы еще не до крови сражались, подвизаясь против греха, |
| 5Työ oletta unohtan tämän Pyhien Kirjutukšien šanan, mi opaštau teitä kuin tuatto omie poikieh: – Poikani, elä vähekšy Hospotin kuritušta, elä anna mieleš pahottuo, konša Hiän opaštau šilma. | 5и забыли утешение, которое предлагается вам, как сынам: сын мой! не пренебрегай наказания Господня, и не унывай, когда Он обличает тебя. |
| 6Niätšen ketä Hospoti armaštau, šitä Hiän kurittau, Hiän lyöy jokahista, kenet pojakšeh ottau. | 6Ибо Господь, кого любит, того наказывает; бьет же всякого сына, которого принимает. |
| 7Keštäkkyä, kun Jumala kurittau teitä: Hiän pitäy teitä omina poikinah. Onko šemmoista poikua, kumpaista tuatto ei kurittais? | 7Если вы терпите наказание, то Бог поступает с вами, как с сынами. Ибо есть ли какой сын, которого бы не наказывал отец? |
| 8A kun teitä ei kuritettane, niin kuin kaikkie muita, niin työ oletta jalkalapšet, että omat lapšet. | 8Если же остаетесь без наказания, которое всем обще, то вы незаконные дети, а не сыны. |
| 9Konša mualliset tuatot kuritettih meitä, myö emmä ruohtin panna vaštah. Vielä šitäki enämmän miän pitäy taipuo taivahaisen Tuaton tahtoh, šentäh kun še antau meilä elämän. | 9Притом, если мы, будучи наказываемы плотскими родителями нашими, боялись их, то не гораздо ли более должны покориться Отцу духов, чтобы жить? |
| 10Miän tuatot kuritettih meitä vain lyhyttä aikua varoin ta niin kuin heistä näytti hyvältä. Ka Jumalan kurituš on meilä tovellisekši hyövykši: še šuau miät pyhiksi, niin kuin Hiän on pyhä. | 10Те наказывали нас по своему произволу для немногих дней; а Сей--для пользы, чтобы нам иметь участие в святости Его. |
| 11Kurituš, konša šitä annetah, ei tunnu iloselta vain ikävältä. Kuitenki šen kautti opaššetut šuahah lopulta palkakši rauha ta ruvetah täyttämäh Jumalan tahtuo. | 11Всякое наказание в настоящее время кажется не радостью, а печалью; но после наученным через него доставляет мирный плод праведности. |
| 12Voimistukkah šentäh tiän vaipunehet kiät ta voimattomat polvet! | 12Итак укрепите опустившиеся руки и ослабевшие колени |
| 13Kaččokkua, jotta kävelettä šuorie teitä, jotta rampa jalka ei mänis tiloiltah, vain rutto parenis. | 13и ходите прямо ногами вашими, дабы хромлющее не совратилось, а лучше исправилось. |
| 14Kuotelkua elyä niin, jotta teilä ois rauha kaikkien kera. Eläkkyä Jumalan mielen mukaista pyhyä elämyä, šentäh kun ilmain šitä kenkänä ei niä Hospotie. | 14Старайтесь иметь мир со всеми и святость, без которой никто не увидит Господа. |
| 15Pitäkkyä huoli šiitä, jotta yksikänä teistä ei kavottais Jumalan armuo ta jotta mikänä pahan karkie juuri ei piäsis kašvamah teissä eikä tuomah vahinkuo. Niätšen šemmoni voipi myrkyttyä monie. | 15Наблюдайте, чтобы кто не лишился благодати Божией; чтобы какой горький корень, возникнув, не причинил вреда, и чтобы им не осквернились многие; |
| 16Kaččokkua, jotta tiän joukošša ei ois ketänä huorissakävijyä tahi jumalatointa, šemmoista kuin Isava. Yheštä rokkastaučašta hiän möi tuaton plahoslovenjan, mi enšipoikana kuulu hänellä. | 16чтобы не было между вами какого блудника, или нечестивца, который бы, как Исав, за одну снедь отказался от своего первородства. |
| 17Työ tiijättä, jotta kun hiän myöhemmin tahto šuaha ičelläh plahoslovenjan, hiän ei šuanun šitä. Hiän ei voinun muuttua tuaton mieltä, vaikka itkien šitä aneli. | 17Ибо вы знаете, что после того он, желая наследовать благословение, был отвержен; не мог переменить мыслей отца, хотя и просил о том со слезами. |
| 18Että työ tullun tulta roihuvan vuaran luo, šemmosen, kumpaista voipi käsin košettua, niin kuin Israelin rahvaš tuli Moissein juohattamana Sinain vuaran luo. Šielä oli mušta pilvi, pimie ta myrškytuuli. | 18Вы приступили не к горе, осязаемой и пылающей огнем, не ко тьме и мраку и буре, |
| 19Šielä kuulu torventoitotuš ta Jumalan iäni. Šen iänen kuulijat molittih, jotta heijän ei tarviččis kuulla enämpyä. | 19не к трубному звуку и гласу глаголов, который слышавшие просили, чтобы к ним более не было продолжаемо слово, |
| 20Hyö ei keššetty tätä käškyö: «Jokahini, vaikka villisvieri, ken košettau vuarua, pitäy kivittyä kuolijakši tahi nuolella tappua». | 20ибо они не могли стерпеть того, что заповедуемо было: если и зверь прикоснется к горе, будет побит камнями (или поражен стрелою); |
| 21Še oli niin kauhie kačottava, jotta Moisseiki šano: «Mie varajan ta vapisen». | 21и столь ужасно было это видение, что и Моисей сказал: `я в страхе и трепете'. |
| 22Että työ tuon tulisen vuaran luo tullun, työ tulija Siijonin vuaran luo, elävän Jumalan linnan, taivahaisen Jerusalimin luo. Tiän ieššä on muštanah anhelija. | 22Но вы приступили к горе Сиону и ко граду Бога живаго, к небесному Иерусалиму и тьмам Ангелов, |
| 23Ta on pruasniekkua viettävä uškojakunta, Jumalan enšimmäiset lapšet, kumpasien nimet ollah taivahan kirjašša. Šielä on Jumala, kaikkien Sut'ja, šielä ollah täyvellisekši tullehet Jumalan omat. | 23к торжествующему собору и церкви первенцев, написанных на небесах, и к Судии всех Богу, и к духам праведников, достигших совершенства, |
| 24Šielä on Iisussa, Uuvven Šopimukšen Puolistaja ta šielä on Vihmontaveri, kumpani pakajau parempua, ei kuču koštamah niin kuin Avelin veri. | 24и к Ходатаю нового завета Иисусу, и к Крови кропления, говорящей лучше, нежели Авелева. |
| 25Kaččokkua, jotta työ että kiänny pois Häneštä, ken pakajau! Kun tuatot Sinain vuaran luona ei kuunneltu Jumalua, konša Hiän ilmotti oman tahon muan piällä, hyö ei voitu šiäštyö kuritukšešta. Vielä pahemmin käyt meilä, kun kiäntynemmä pois Häneštä, ken pakajau meilä taivahašta. | 25Смотрите, не отвратитесь и вы от говорящего. Если те, не послушав глаголавшего на земле, не избегли наказания, то тем более не избежим мы, если отвратимся от Глаголющего с небес, |
| 26Šilloin Hänen iäni pani muan tärisömäh, a nyt Hiän on luvannun jotta: – Vielä viimesen kerran Mie panen muan täräjämäh, enkä yksistäh muata, kun taivahan niise. | 26Которого глас тогда поколебал землю, и Который ныне дал такое обещание: еще раз поколеблю не только землю, но и небо. |
| 27Šanat «vielä viimesen kerran» tarkotetah šitä, jotta kaikki luajittu liikahtau ta šiirtyy tiloiltah, jotta še, mi ei liikaha, pisyis paikallah. | 27Слова: `еще раз' означают изменение колеблемого, как сотворенного, чтобы пребыло непоколебимое. |
| 28Myö šuamma valtakunnan, mi ei liikaha. Olka šentäh kiitollisie, kiittäkkä Jumalua ta sluušikka Hänellä Hänen tahon mukasešti, kunnivoittuan ta varaten, | 28Итак мы, приемля царство непоколебимое, будем хранить благодать, которою будем служить благоугодно Богу, с благоговением и страхом, |
| 29šentäh kun miän Jumala on kuin tuhkakši polttava tuli. | 29потому что Бог наш есть огнь поядающий. |
Глава 12