Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN ENŠIMMÄINI KIRJANI KORINFILAISILLA | ПЕРВОЕ ПОСЛАНИЕ К КОРИНФЯНАМ |
Глава 15 | Глава 15 |
| 1Vellet, mie muissutan teilä šen Hyvän Viessin, kumpasen teilä šanelin. Työ ottija šen vaštah ta lujašti pisyttä šiinä. | 1Напоминаю вам, братия, Евангелие, которое я благовествовал вам, которое вы и приняли, в котором и утвердились, |
| 2Šen Viessin avulla työ pelaššutta, kun elänettä šen mukah, mitä mie teilä šanelin. Muiteinhan työ oisija tyhjäh kiäntyn uškoh. | 2которым и спасаетесь, если преподанное удерживаете так, как я благовествовал вам, если только не тщетно уверовали. |
| 3Ennein muuta mie kerroin teilä tämän, min iče olen šuanun tietyä: – Hristossa kuoli miän riähkien tähen, niin kuin on šanottu Pyhissä Kirjutukšissa. | 3Ибо я первоначально преподал вам, что и сам принял, то есть, что Христос умер за грехи наши, по Писанию, |
| 4Hänet hauvattih ta Hänet noššatettih kuollehista kolmantena päivänä, niin kuin on šanottu Pyhissä Kirjutukšissa. | 4и что Он погребен был, и что воскрес в третий день, по Писанию, |
| 5Ta Hiän näyttäyty Kifalla ta šiitä kahellatoista apostolilla. | 5и что явился Кифе, потом двенадцати; |
| 6Šen jälkeh Hiän näyttäyty yhellä kertua yli viijelläšualla vellellä. Heistä šuurin oša on vielä elošša, no eryähät jo uinottih ijäkšeh. | 6потом явился более нежели пятистам братий в одно время, из которых большая часть доныне в живых, а некоторые и почили; |
| 7Tämän jälkeh Hiän näyttäyty Juakolla ta šiitä kaikilla apostoliloilla. | 7потом явился Иакову, также всем Апостолам; |
| 8Kaikkein viimesekši Hiän näyttäyty miula, kumpani olen kuin kešenaikasena šuatu. | 8а после всех явился и мне, как некоему извергу. |
| 9Mie niätšen olen apostoliloista kaikkein pienin enkä ole apostolin nimen arvoni, šentäh kun olen ajellun Jumalan uškojakuntua. | 9Ибо я наименьший из Апостолов, и недостоин называться Апостолом, потому что гнал церковь Божию. |
| 10Ka Jumalan armošta mie olen še mi olen, eikä Hänen armo milma kohen männyn tyhjäh. Mie ruavoin enämmän kuin kaikki toiset apostolit. No kuitenki en še mie iče ruatan, vain Jumalan armo, kumpani on miun kera. | 10Но благодатию Божиею есмь то, что есмь; и благодать Его во мне не была тщетна, но я более всех их потрудился: не я, впрочем, а благодать Божия, которая со мною. |
| 11Šentäh šamahan še on, miekö še olin vain hyö, näin myö kaikin šanelemma Hyvyä Viestie, ta näin työ tulija uškoh. | 11Итак я ли, они ли, мы так проповедуем, и вы так уверовали. |
| 12Kun kerran Hristossašta šanotah, jotta Hänet on noššatettu kuollehista, niin miteinpä šilloin eryähät teistä voijah šanuo, jotta kuollehista noušomista ei ole? | 12Если же о Христе проповедуется, что Он воскрес из мертвых, то как некоторые из вас говорят, что нет воскресения мертвых? |
| 13Još kuollehista noušomista ei ole, niin Hristossua niise ei ole noššatettu kuollehista. | 13Если нет воскресения мертвых, то и Христос не воскрес; |
| 14A kun Hristossua ei liene noššatettu, niin miän Hyvän Viessin šanelomini on tyhjyä pakinua, ta tiän uško niise on tyhjä. | 14а если Христос не воскрес, то и проповедь наша тщетна, тщетна и вера ваша. |
| 15Ta lisäkši myö oisima valehellun Jumalašta, kun olemma šanon, jotta Hiän noššatti Hristossan kuollehista – ka šitä Hiän ei ole ruatan, još kerran kuollehista ei noššateta. | 15Притом мы оказались бы и лжесвидетелями о Боге, потому что свидетельствовали бы о Боге, что Он воскресил Христа, Которого Он не воскрешал, если, то есть, мертвые не воскресают; |
| 16Kun kuollehie ei noššatettane, šilloin Hristossua niise ei ole noššatettu. | 16ибо если мертвые не воскресают, то и Христос не воскрес. |
| 17No kun Hristossua ei liene noššatettu, niin tiän uško on tyhjä ta työ oletta vielä riähkien vallašša. | 17А если Христос не воскрес, то вера ваша тщетна: вы еще во грехах ваших. |
| 18Šilloin neki, ket kuoltih Hristossah uškuon, hävittih ijäkši. | 18Поэтому и умершие во Христе погибли. |
| 19Kun miän toivo Hristossah ollou vain tämän elämän ajakši, niin olemma kaikkie muita ihmisie kurjimmat. | 19И если мы в этой только жизни надеемся на Христа, то мы несчастнее всех человеков. |
| 20Ka Hristossa on noššatettu kuollehista, enšimmäisenä kaikista kuollehista. | 20Но Христос воскрес из мертвых, первенец из умерших. |
| 21Kun kerran kuoloma tuli muailmah ihmisen kautti, šamoin kuollehien noušomini tuli Ihmisen kautti. | 21Ибо, как смерть через человека, так через человека и воскресение мертвых. |
| 22Niin kuin kaikki ihmiset, ket ollah Aatamista lähtösin, kuollah, šamoin kaikki Hristossan omat eleytetäh. | 22Как в Адаме все умирают, так во Христе все оживут, |
| 23Jokahini eleytyy vuorollah: enšimmäisenä Hristossa ta šen jälkeh Hristossan omat, konša Hiän tulou. | 23каждый в своем порядке: первенец Христос, потом Христовы, в пришествие Его. |
| 24A šiitä tulou loppu, konša Hristossa antau kaiken vallan Tuatto Jumalalla, kun enšin on hävittän kaikenmoiset halliččijat, vallat ta voimat. | 24А затем конец, когда Он предаст Царство Богу и Отцу, когда упразднит всякое начальство и всякую власть и силу. |
| 25Hristossan niätšen pitäy hallita šini, kuni Hiän ei kua kaikkie vihollisie jalkojeh alla. | 25Ибо Ему надлежит царствовать, доколе низложит всех врагов под ноги Свои. |
| 26Vihollisista viimesenä lyyvväh kuoloma. | 26Последний же враг истребится--смерть, |
| 27Onhan kirjutettu, jotta Jumala on pannun kaiken Hristossan jalkojen alla. Kun šanotah, jotta kaikki on pantu Hänen vallan alla, niin tietyšti tämä ei koše Jumalua, kumpani Iče šuatto kaiken Hristossan valtah. | 27потому что все покорил под ноги Его. Когда же сказано, что Ему все покорено, то ясно, что кроме Того, Который покорил Ему все. |
| 28Konša kaikki on šuatettu Pojan valtah, niin šilloin Poika Iče heittyy Jumalan valtah, Hänen, kumpani šuatto kaiken Pojan valtah. Ta niin Jumala halliččou täyvellisešti kaikkie. | 28Когда же все покорит Ему, тогда и Сам Сын покорится Покорившему все Ему, да будет Бог все во всем. |
| 29Mitä vaššen šilloin eryähät kaššatetah iččeh kuollehien ieštä? Kun kuollehie ei noššatettane, niin mintäh hyö kaššatetah iččeh kuollehien ieštä? | 29Иначе, что делают крестящиеся для мертвых? Если мертвые совсем не воскресают, то для чего и крестятся для мертвых? |
| 30Ta mitä vaššen myö joka rupiema kävelemmä kuoloman teryä? | 30Для чего и мы ежечасно подвергаемся бедствиям? |
| 31Mie joka päivä kačon kuolomua šilmih; še on yhtä totta, vellet, kuin še, jotta mie olen ylpie teistä Hristossan Iisussan, miän Hospotin, ieššä. | 31Я каждый день умираю: свидетельствуюсь в том похвалою вашею, братия, которую я имею во Христе Иисусе, Господе нашем. |
| 32Oisko miun kannattan šotie Efessašša villipetoja vaštah, još as's'ua kaččuo vain tavallisen ihmisen tapah? Kun kuollehie ei noššatettane, niin pätöy tämä šanonta: «Šyökä ta juoka, kumminki huomena kuolemma». | 32По рассуждению человеческому, когда я боролся со зверями в Ефесе, какая мне польза, если мертвые не воскресают? Станем есть и пить, ибо завтра умрем! |
| 33Elkyä pettäkkyä iččienä! «Hyvät tavat mänetät, kun yhtynet pahoih ihmisih». | 33Не обманывайтесь: худые сообщества развращают добрые нравы. |
| 34Tulkua järkih, heittäkkyä riähän luajinta! Eryähät teistä ei tiijetä Jumalašta mitänä – ta šen šanon, jotta tämä on tiän häpie. | 34Отрезвитесь, как должно, и не грешите; ибо, к стыду вашему скажу, некоторые из вас не знают Бога. |
| 35Onnakko kennih kyšyy: «Mitein kuollehie noššatetah? Mimmosešša runkošša hyö tullah?» | 35Но скажет кто-нибудь: как воскреснут мертвые? и в каком теле придут? |
| 36Mimmoni mieletöin kyšymyš! Eihän še, mitä kylvät, tule eläväkši, kun še ei enšin kuolle. | 36Безрассудный! то, что ты сеешь, не оживет, если не умрет. |
| 37Ta kun kylvät, et kylvä täyttä kašvie, vain kylvät pal'l'ahan šiemenen, vehnänjyvän tahi min muun šiemenen. | 37И когда ты сеешь, то сеешь не тело будущее, а голое зерно, какое случится, пшеничное или другое какое; |
| 38No Jumala antau šillä šemmosen varren kuin on kaččon hyväkši, jokahisella šiemenellä oman. | 38но Бог дает ему тело, как хочет, и каждому семени свое тело. |
| 39Ei kaikilla elävillä olijilla ole šamanmoini liha. Ihmisellä on erimoini liha, nelläjalkasilla erimoini liha, lintuloilla erimoini ta kaloilla erimoini. | 39Не всякая плоть такая же плоть; но иная плоть у человеков, иная плоть у скотов, иная у рыб, иная у птиц. |
| 40On olomašša taivahaisie runkoja ta muallisie runkoja, vain taivahaisien loisto on aivan toini kuin muanpiällisien. | 40Есть тела небесные и тела земные; но иная слава небесных, иная земных. |
| 41Päiväsellä on oma loisto, kuulla oma ta tähtilöillä oma. Ta yksi tähti on kirkkahampi kuin toini. | 41Иная слава солнца, иная слава луны, иная звезд; и звезда от звезды разнится в славе. |
| 42Šamoin käyt niise šilloin, konša kuollehet nouššah. Mi pannah muah katojana, še noušou katomattomana. | 42Так и при воскресении мертвых: сеется в тлении, восстает в нетлении; |
| 43Mi pannah muah paharaiskana, še noušou jumalallisen valon kera. Mi pannah muah heikkona, še noušou väkövänä. | 43сеется в уничижении, восстает в славе; сеется в немощи, восстает в силе; |
| 44Hauvatah muallini runko, noušou henkellini runko. Kun kerran on olomašša muallini runko, on niise henkellini runko. | 44сеется тело душевное, восстает тело духовное. Есть тело душевное, есть тело и духовное. |
| 45Pyhissä Kirjutukšissa onki šanottu: «Enšimmäisellä muan eläjällä, Aatamilla, oli muallini runko». A viimeni Aatami on Henki, kumpani antau elämän. | 45Так и написано: первый человек Адам стал душею живущею; а последний Адам есть дух животворящий. |
| 46Niin jotta henkellini ei ole enšin, enšin on muallini ta vašta šiitä tulou henkellini. | 46Но не духовное прежде, а душевное, потом духовное. |
| 47Enšimmäini ihmini on muallini, muan pölyštä luajittu, toini Ihmini on taivahašta tullut Hospoti. | 47Первый человек--из земли, перстный; второй человек--Господь с неба. |
| 48Mimmoni tuo muallini ihmini oli, šemmosie ollah kaikki mualliset ihmiset, ta mimmoni tuo taivahaini Ihmini on, šemmosie ollah kaikki taivahaiset ihmiset. | 48Каков перстный, таковы и перстные; и каков небесный, таковы и небесные. |
| 49Ta niin kuin myö nyt olemma muallisen ihmisen moisie, šamoin meistä kerran tulou taivahaisen Ihmisen moisie. | 49И как мы носили образ перстного, будем носить и образ небесного. |
| 50Šen šanon, vellet, jotta liha ta veri, tämä katova ihmisrunko ei voi piäššä Jumalan Valtakuntah. Katovašta ei voi tulla katomatointa. | 50Но то скажу вам, братия, что плоть и кровь не могут наследовать Царствия Божия, и тление не наследует нетления. |
| 51No nyt mie šanon teilä peitošša pietyn as's'an: emmä myö kaikin kuole, vain kaikin myö muutumma, | 51Говорю вам тайну: не все мы умрем, но все изменимся |
| 52äkkie, šilmänräpähykšeššä, konša kuuluu viimeni torvenšoitto. Torvi šoittau, ta kuollehet nouššah katomattomina, a myö muut muutumma. | 52вдруг, во мгновение ока, при последней трубе; ибо вострубит, и мертвые воскреснут нетленными, а мы изменимся. |
| 53Niätšen tämän katovan runkon pitäy muuttuo katomattomakši ta kuolovaisen kuolomattomakši. | 53Ибо тленному сему надлежит облечься в нетление, и смертному сему облечься в бессмертие. |
| 54Konša näin käyt, šilloin täyttyy tämä Pyhien Kirjutukšien šana: – Kuoloma on nielty. Voitto on šuatu. | 54Когда же тленное сие облечется в нетление и смертное сие облечется в бессмертие, тогда сбудется слово написанное: поглощена смерть победою. |
| 55Kuoloma, missä on šiun myrkkypiikki? Tuonela, missä on šiun voitto? | 55Смерть! где твое жало? ад! где твоя победа? |
| 56Kuoloman myrkkypiikki on riähkä, ta riähkä šuau voiman Sakonašta. | 56Жало же смерти--грех; а сила греха--закон. |
| 57Ka passipot Jumalalla, kumpani antau meilä voiton miän Hospotin Iisussan Hristossan kautti! | 57Благодарение Богу, даровавшему нам победу Господом нашим Иисусом Христом! |
| 58Tämän takie, armahat velleni, tiän ei pie horjuo, vain pisykkyä lujina. Ruatakkua aina täyttä väkie Hospotin työtä. Tietäkkyä, jotta Hospoti ei anna tiän ruavon männä tyhjäh. | 58Итак, братия мои возлюбленные, будьте тверды, непоколебимы, всегда преуспевайте в деле Господнем, зная, что труд ваш не тщетен пред Господом. |
Глава 15