Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаAPOSTOLI PUAVILAN KIRJANI RIIMALAISILLA | ПОСЛАНИЕ К РИМЛЯНАМ |
Глава 1 | Глава 1 |
| 1Tämän kirjuttaja on Puavila, Iisussan Hristossan käškyläini. Mie tervehin kaikkie Riimašša eläjie pyhie*a, kumpasie Jumala tykkyäy ta kumpaset Hiän on kuččun omikseh. Jumala kučču miut apostoliksi ta valičči šanelomah Hyvyä Viestie*b. | 1Павел, раб Иисуса Христа, призванный Апостол, избранный к благовестию Божию, |
| 2Šen Viessin Hiän omien viessintuojien šuulla jo ieltäpäin lupasi Pyhissä Kirjutukšissa. | 2которое Бог прежде обещал через пророков Своих, в святых писаниях, |
| 3Še on šanoma Hänen Pojašta. Ihmisenä Hiän šynty Tuavitan šuvušša. | 3о Сыне Своем, Который родился от семени Давидова по плоти |
| 4Pyhä Henki nošti Hänet kuollehista, ta Häneštä tuli Jumalan Poika, kumpasella on valta. Hiän on Iisussa Hristossa, miän Hospoti. | 4и открылся Сыном Божиим в силе, по духу святыни, через воскресение из мертвых, о Иисусе Христе Господе нашем, |
| 5Häneltä myö šaima armon ta apostolin työn, jotta Hänen nimen kunnivokši myö šaisima ihmisie kaikista kanšoista uškomah Häneh ta tottelomah Häntä. | 5через Которого мы получили благодать и апостольство, чтобы во имя Его покорять вере все народы, |
| 6Näitä Iisussan Hristossan kuččumie työ niise oletta. | 6между которыми находитесь и вы, призванные Иисусом Христом, -- |
| 7Jumalan, miän Tuaton, ta Hospotin Iisussan Hristossan armo ta rauha olkah tiän kera, tiäthän on kučuttu tulomah pyhäkši rahvahakši. | 7всем находящимся в Риме возлюбленным Божиим, призванным святым: благодать вам и мир от Бога отца нашего и Господа Иисуса Христа. |
| 8Enšin kiitän Iisussan Hristossan kautti Jumaluani teistä kaikista, šentäh kun koko muailma pakajau tiän ušošta. | 8Прежде всего благодарю Бога моего через Иисуса Христа за всех вас, что вера ваша возвещается во всем мире. |
| 9Jumala tovistau, jotta mie moliutuos's'a aina mainičen teitä. Mie aina pakajan teistä Jumalalla, kumpasella täyveštä šytämeštäni sluušin, kun šanelen Hyvyä Viestie Hänen Pojašta. | 9Свидетель мне Бог, Которому служу духом моим в благовествовании Сына Его, что непрестанно воспоминаю о вас, |
| 10Molin aina, jotta viimein piäsisin tiän luo, kun Jumala šitä tahtonou. | 10всегда прося в молитвах моих, чтобы воля Божия когда-нибудь благопоспешила мне придти к вам, |
| 11Hyvin himottais nähä teitä, jotta voisin antua teilä minnih henkellisen lahjan ta näin lujentua teitä. | 11ибо я весьма желаю увидеть вас, чтобы преподать вам некое дарование духовное к утверждению вашему, |
| 12Näin työ ta mie šaisima voimua miän yhtehiseštä ušošta. | 12то есть утешиться с вами верою общею, вашею и моею. |
| 13Tahon, jotta työ tietäsijä, vellet, mitein moničči miula on ollun meininki tulla tiän luo. Vain täh šuate on aina tullun konša mitäki vaššušta. Tahtosin, jotta tiän luona niise mie šaisin ihmisie uškomah Hristossah, niin kuin olen šuanun muijenki kanšojen kešeššä. | 13Не хочу, братия, оставить вас в неведении, что я многократно намеревался придти к вам (но встречал препятствия даже доныне), чтобы иметь некий плод и у вас, как и у прочих народов. |
| 14Olen velašša niin kreikkalaisilla kuin varvaroilla, niin viisahilla kuin mielettömillä. | 14Я должен и Еллинам и варварам, мудрецам и невеждам. |
| 15Šentäh tahtosin piäššä šanelomah Hyvyä Viestie teilä, Riimašša eläjillä, niise. | 15Итак, что до меня, я готов благовествовать и вам, находящимся в Риме. |
| 16Mie en häpie Hristossan Hyvyä Viestie, šentäh kun še on Jumalan voima. Še tuou pelaššukšen kaikilla, ket šiih ušotah, enšiksi jevreilöillä, šiitä kreikkalaisilla niise. | 16Ибо я не стыжусь благовествования Христова, потому что оно есть сила Божия ко спасению всякому верующему, во-первых, Иудею, потом и Еллину. |
| 17Hyväššä Viessissä šanotah, jotta Jumalalla kelpuau še ken uškou, ta vain še ken uškou. Onhan Pyhissä Kirjutukšissa šanottu: «Jumalalla kelpuau še, ken uškou, ta šemmoni ihmini eläy ilmasen ijän». | 17В нем открывается правда Божия от веры в веру, как написано: праведный верою жив будет. |
| 18Jumalan viha jiäviytyy taivahašta kaikkien jumalattomien ta pahanruatajien piällä, kumpaset omilla pahoilla ruatoloilla tupehutetah tositiijon Jumalašta. | 18Ибо открывается гнев Божий с неба на всякое нечестие и неправду человеков, подавляющих истину неправдою. |
| 19Hyö kuitenki tiijetäh Jumalašta še, mitä Häneštä voit tietyä. Jumala Iče ilmotti šen heilä. | 19Ибо, что можно знать о Боге, явно для них, потому что Бог явил им. |
| 20Jumalan ilmasenikuni voima ta Hänen jumalallini luonto ollah näkymättömie. Muailman luatimisešta šuate ihmiset on kuitenki voitu ne nähä Hänen ruatoloissa, šentäh hyö ei voija millänä iččieh puolistua. | 20Ибо невидимое Его, вечная сила Его и Божество, от создания мира через рассматривание творений видимы, так что они безответны. |
| 21Vaikka hyö piäštihki tuntomah Jumala, hyö ei kunnivoitettu Häntä Jumalana eikä kiitetty Häntä. Hyö on ruvettu ajattelomah tyhjänpäiväsie ta heijän mielettömän šytämen on täyttän pimie. | 21Но как они, познав Бога, не прославили Его, как Бога, и не возблагодарили, но осуетились в умствованиях своих, и омрачилось несмысленное их сердце; |
| 22Hyö šanotah, jotta ollah viisahat, vain heistä on tullun mielettömie. | 22называя себя мудрыми, обезумели, |
| 23Heijän ois pitän kumartua kuolomattomalla Jumalalla, a šen ieštä hyö ruvettih kumartelomah katovaisen ihmisen, lintujen, nelläjalkasien ta ryömijien kuvilla. | 23и славу нетленного Бога изменили в образ, подобный тленному человеку, и птицам, и четвероногим, и пресмыкающимся, -- |
| 24Tämän tähen Jumala jätti hiät pakanojen himojen valtah, niin jotta hyö toini toisen kera ollešša ruatah šemmoista, millä hävätäh oma runko. | 24то и предал их Бог в похотях сердец их нечистоте, так что они сквернили сами свои тела. |
| 25Hyö ei tahottu uškuo, mimmoni Jumala toveštah on, vain ušottih valeheh. Hyö kumarrettih ta sluušittih šillä, min Jumala on luatin, ei Iče Luatijalla – olkah Hiän kiitetty ilmasen ijän, amin. | 25Они заменили истину Божию ложью, и поклонялись, и служили твари вместо Творца, Который благословен во веки, аминь. |
| 26Šentäh Jumala jätti hiät häpiellisien himojen valtah. Naiset vajehettih luonnollini miehen kera yhtymini luonnonvaštaseh. | 26Потому предал их Бог постыдным страстям: женщины их заменили естественное употребление противоестественным; |
| 27Šamoin miehetki hylättih luonnollini naisih yhtymini ta heissä virisi himo toini toiseh. Hyö ruvettih ruatamah keškenäh huikeukšie ta tienatah ičelläh oman hairahukšen mukani palkka. | 27подобно и мужчины, оставив естественное употребление женского пола, разжигались похотью друг на друга, мужчины на мужчинах делая срам и получая в самих себе должное возмездие за свое заблуждение. |
| 28Kun ihmiset ei tahottu tuntie Jumalua, niin Jumala jätti hiät kelvottomien ajatukšien valtah ruatamah šitä, mitä ei šais. | 28И как они не заботились иметь Бога в разуме, то предал их Бог превратному уму--делать непотребства, |
| 29Hyö ollah täytenäh kaikenmoista viäryttä ta pahutta, hyö eletäh huorin, ollah skuupat ta ilkiet. Hyö kajehitah, tapetah, riijelläh, valehellah ta ollah pahantahtosie. | 29так что они исполнены всякой неправды, блуда, лукавства, корыстолюбия, злобы, исполнены зависти, убийства, распрей, обмана, злонравия, |
| 30Hyö paissah toisista pahua ta kielitäh, vihatah Jumalua, kiušatah toisieh ta kehutah iččieh, ollah ylpiet, pahankekšijät, ei totella omie vanhempie | 30злоречивы, клеветники, богоненавистники, обидчики, самохвалы, горды, изобретательны на зло, непослушны родителям, |
| 31ta ollah mielettömät. Heih ei voi uškuo, hyö ollah kovašytämisie, ketänä ei tykätä ta ollah armottomie. | 31безрассудны, вероломны, нелюбовны, непримиримы, немилостивы. |
| 32Hyö tiijetäh, jotta Jumala suutiu oikein: ken näin ruatau, še tienuau ičelläh kuoloman. Ka kumminki hyö iče ruatah näin ta vieläi kiitetäh niitä, ket ruatah šamoin. | 32Они знают праведный суд Божий, что делающие такие дела достойны смерти; однако не только их делают, но и делающих одобряют. |
*a 1:1 Pyhät kačo Ap.k. 9:13.
*b 1:1,7 Jotta ajatuš ois šelkiempi, on javon 7 alušša olija Puavilan tervehyš šiirretty javon 1 loppuh.
Глава 1