Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

KIRJEINE GALATALAIŽILE

ПОСЛАНИЕ К ГАЛАТАМ

Глава 4

Глава 4

1Sanun siš: kuni tatal toivotadud jäl'gestusen sai om laps'igäs, hänel ei ole nimittušt erod orjaspäi, hot' nece jäl'gestuz om-ki hänen.1Еще скажу: наследник, доколе в детстве, ничем не отличается от раба, хотя и господин всего:
2Händast i hänen kodielod kacuba toižed sihe aighasai, mitte tatal om märitud.2он подчинен попечителям и домоправителям до срока, отцом назначенного.
3Muga mö-ki: kuni olim laps'igäs, olim necen mirun vägiden valdas.3Так и мы, доколе были в детстве, были порабощены вещественным началам мира;
4No tuli se märitud aig i Jumal oigenzi tänna ičeze [üksjaižen] Poigan. Hän sündui naižespäi i tuli käskišton valdha4но когда пришла полнота времени, Бог послал Сына Своего (Единородного), Который родился от жены, подчинился закону,
5päzutamha käskišton valdas olijoid, miše mö tegižimoiš täuz'valdaližikš lapsikš.5чтобы искупить подзаконных, дабы нам получить усыновление.
6I ku tö olet lapsed, Jumal om oigendanu teiden südäimihe ičeze Poigan Hengen, kudamb kidastab: «Avva, Tatam!»6А как вы--сыны, то Бог послал в сердца ваши Духа Сына Своего, вопиющего: `Авва, Отче!'
7Sid' sinä ed ole jo orj, a laps'. I ku sinä oled laps', ka oled Jumalal toivotadud jäl'gestusen sai Iisusan Hristosan kal't.
7Посему ты уже не раб, но сын; а если сын, то и наследник Божий через Иисуса Христа.
8Konz tö et tundnugoi völ Jumalad, tö kumarzitoiš jumaloile, kudambad ei olgoi todesižed jumalad.8Но тогда, не знав Бога, вы служили богам, которые в существе не боги.
9A nügüd' tö tundet Jumalad, no om völ paremba, ku Jumal tundeb teid. Ka mikš tö möst käraudatoiš neniden välliden da znamatomiden vägiden polhe? Tahtoit-ik möst tehtas heiden orjikš?9Ныне же, познав Бога, или, лучше, получив познание от Бога, для чего возвращаетесь опять к немощным и бедным вещественным началам и хотите еще снова поработить себя им?
10Tö pidät tarkas sil'miš miččid-ni märitud päivid, kuid, praznikpäivid i vozid.10Наблюдаете дни, месяцы, времена и годы.
11Ka varaidan, en-ik ole tehnu radoid tühjan teiden täht.11Боюсь за вас, не напрасно ли я трудился у вас.
12Pakičen teid, velled: tehkatoiš mugoižikš, mitte minä olen, sikš ku minä-ki olen tehnus mugoižeks, kut tö. Tö et tehnugoi minei nimiččid abidoid.12Прошу вас, братия, будьте, как я, потому что и я, как вы. Вы ничем не обидели меня:
13Tö tedat: ezmäižen kerdan minä sanelin teile hüvän vestin, konz läžuškanzin.13знаете, что, хотя я в немощи плоти благовествовал вам в первый раз,
14I hot' minun läžund pakiči teišpäi tirpandad, ka tö et nagrnugoi mindai, et hondostanugoi, a vastsit mindai, kut Jumalan angelad, kut Hristosad Iisusad.14но вы не презрели искушения моего во плоти моей и не возгнушались им, а приняли меня, как Ангела Божия, как Христа Иисуса.
15Kus teiden hüvä mel' nügüd' om? Todištan teiden polhe, miše tö olit vaumhed ratkaita sil'mäd-ki da antta minei, ku sidä oliži voinu tehta.15Как вы были блаженны! Свидетельствую о вас, что, если бы возможно было, вы исторгли бы очи свои и отдали мне.
16Ka jose minä olen tehnus teile vihanikaks sanudes tot?16Итак, неужели я сделался врагом вашим, говоря вам истину?
17Minä tedan, miše ned hüvän vestin värištajad tahtoiba käta teid ičeze polhe, no sišpäi ei tule teile nimittušt hüvüt. Hö tahtoiba erigoitta teid meišpäi, miše tö pöruižit ümbri heiš.17Ревнуют по вас нечисто, а хотят вас отлучить, чтобы вы ревновали по них.
18Nece pörund om hüvä hüväs azjas, i hüviden azjoiden tegemine om kaiken hüvä, a ei vaiše siloi, konz minä olen teidenno.18Хорошо ревновать в добром всегда, а не в моем только присутствии у вас.
19Minun lapsuded, teiden tagut minä möst tirpan mugoižid mokid, kut mam sündutades last. Muga linneb sihe aighasai, kuni teiš näguškandeb Hristos.19Дети мои, для которых я снова в муках рождения, доколе не изобразится в вас Христос!
20Voi kut tahtoižin nügüd' olda teiden keskes! Siloi minä tedaižin, kut pagišta teidenke. A muga en voi mel't-ki märale antta.
20Хотел бы я теперь быть у вас и изменить голос мой, потому что я в недоумении о вас.
21Sanugat minei tö, ked tahtoit eläda käskišton valdan al: et-ik kulgoi, midä käskišt sanub?21Скажите мне вы, желающие быть под законом: разве вы не слушаете закона?
22Pühiš Kirjutusiš om sanutud: Avraamal oli kaks' poigad. Toižen sünduti orjnaine, toižen — valdakaz naine, Avraaman ak.22Ибо написано: Авраам имел двух сынов, одного от рабы, а другого от свободной.
23Orjnaižen poig sündui muga, kut kaik toižed-ki; valdakahan akan poig sündui Jumalan toivotusen mödhe.23Но который от рабы, тот рожден по плоти; а который от свободной, тот по обетованию.
24Siš om peitznamoičend: nene naižed znamoičeba kaht kožmust. Üks' kožmusišpäi om Sinainmägel tehtud kožmuz, se om Agar', kudamb sündutab lapsid orjikš.24В этом есть иносказание. Это два завета: один от горы Синайской, рождающий в рабство, который есть Агарь,
25Agar' znamoičeb Sinainmäged Aravias, i se om nügüdläine Jerusalim, kudamb ičeze lapsidenke eläb orjan.25ибо Агарь означает гору Синай в Аравии и соответствует нынешнему Иерусалиму, потому что он с детьми своими в рабстве;
26A taivhaline Jerusalim om valdakaz, i se om meiden kaikiden mam.26а вышний Иерусалим свободен: он--матерь всем нам.
27Ved' Pühiš Kirjutusiš om kirjutadud:
— Ole ihastusiš, sinä plodutoi,
kudamb nikonz ed ole sündutanu!
Ole ihastusiš da ilos sinä,
kudamb nikonz ed ole tednu
sündutandmokid!
Sikš ku mužikal tactud akal om enamb lapsid,
mi mehel olijal.
27Ибо написано: возвеселись, неплодная, нерождающая; воскликни и возгласи, не мучившаяся родами; потому что у оставленной гораздо более детей, нежели у имеющей мужа.
28Velled, mö olem, kut Isak-ki, toivotusen lapsed.28Мы, братия, дети обетования по Исааку.
29No kut siloi toižiden kartte sündnu poig küksli poigad, kudamb sündui Hengen vägel, ka muga om nügüd'-ki.29Но, как тогда рожденный по плоти гнал рожденного по духу, так и ныне.
30No midä sanuba Pühäd Kirjutused? Ned sanuba: «Kükse orjnaine i hänen poig, sikš ku orjnaižen poig ei voi sada tatan jäl'gestust ühtes valdakahan akan poiganke.»30Что же говорит Писание? Изгони рабу и сына ее, ибо сын рабы не будет наследником вместе с сыном свободной.
31Velled, ka mö ved' em olgoi orjnaižen lapsed, a olem valdakahan naižen lapsed.
31Итак, братия, мы дети не рабы, но свободной.


предыдущая глава Глава 4 следующая глава