Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

KIRJEINE RIMALAIŽILE

ПОСЛАНИЕ К РИМЛЯНАМ

Глава 5

Глава 5

1Ku Jumal om tehnu tozioiktoikš meid, ked uskom, ka meil om meiden Ižandan Iisusan Hristosan kal't kožmuz Jumalanke.1Итак, оправдавшись верою, мы имеем мир с Богом через Господа нашего Иисуса Христа,
2Hristos om avaidanu meile uskondan kal't ten armoihe, kudambiš mö nügüd' eläm. Mö olem hüviš meliš siš nadejaspäi, miše päzum Jumalan hoštoteshe.2через Которого верою и получили мы доступ к той благодати, в которой стоим и хвалимся надеждою славы Божией.
3I ei vaiše necen tagut, a ahtištusen tagut-ki mö olem hüviš meliš, sikš ku tedam — ahtištused tegeba mehen tirpajaks,3И не сим только, но хвалимся и скорбями, зная, что от скорби происходит терпение,
4tirpand — vahvembaks, a vahvuz' sündutab nadejan.4от терпения опытность, от опытности надежда,
5A nadei ei ve pahaze mel'he, sikš ku Jumal om valanu ičeze armastust meiden südäimihe Pühän Hengen kal't, kudamban hän om meile andnu.5а надежда не постыжает, потому что любовь Божия излилась в сердца наши Духом Святым, данным нам.
6Konz mö olim völ vägetomad, ka Hristos koli Jumalal märitud aigan jumalatomiden täht.6Ибо Христос, когда еще мы были немощны, в определенное время умер за нечестивых.
7Harvinaine tahtoib kolda eskai oiktan mehen täht, voib olda, vaiše hüvän täht ken-se om vaumiž kolmaha.7Ибо едва ли кто умрет за праведника; разве за благодетеля, может быть, кто и решится умереть.
8No Jumal ozutab ičeze armastusen meihe sil, miše Hristos koli meiden täht, konz mö völ olim grähkhižed.8Но Бог Свою любовь к нам доказывает тем, что Христос умер за нас, когда мы были еще грешниками.
9I ku hän nügüd' om tehnu meid tozioiktoikš ičeze verel, ka sidä teramba hän päzutab meid tulijas vihaspäi.9Посему тем более ныне, будучи оправданы Кровию Его, спасемся Им от гнева.
10Ku Jumalan Poigan surm toi meile kožmusen Jumalanke, konz mö olim hänen vihanikad, ka Jumalan Poigan elo sidä enamba päzutab meid nügüd', konz kožmuz om tehtud.10Ибо если, будучи врагами, мы примирились с Богом смертью Сына Его, то тем более, примирившись, спасемся жизнью Его.
11No nece völ ei ole kaik. Mö völ kitämoiš Jumalal, kudambanke tulim kožmusehe meiden Ižandan Iisusan Hristosan kal't.
11И не довольно сего, но и хвалимся Богом чрез Господа нашего Иисуса Христа, посредством Которого мы получили ныне примирение.
12Ühten üksjaižen mehen kal't, Adaman kal't, grähk om tulnu mirhu, a grähkänke om tulnu surm. Muga surm om tulnu kaikile mehile, sikš ku kaik oma tehnuded grähkid.12Посему, как одним человеком грех вошел в мир, и грехом смерть, так и смерть перешла во всех человеков, потому что в нем все согрешили.
13Ved' grähk oli mirus jo edel käskištod, no kus ei ole käskištod, sigä ei lugekoi grähkid.13Ибо и до закона грех был в мире; но грех не вменяется, когда нет закона.
14Surm oli valdas kaikiden päl Adamaspäi Moisejahasai, neniden-ki päl, ked ei tehnugoi mugošt grähkäd kut Adam, kudamb mäni Jumalan käsköd vasthapäi.Adam oli hänen ozutez, kenele pidi tulda edehepäi.14Однако же смерть царствовала от Адама до Моисея и над несогрешившими подобно преступлению Адама, который есть образ будущего.
15No üks'kaik Adaman grähkäd ei voi rindatada Jumalan armoihe. Ku ühten üksjaižen mehen grähk om tonu kaikile surman, ka sidä enambad Jumalan armod da hänen lahjad oma tulnuded kaikile ühten üksjaižen mehen, Iisusan Hristosan hüvüden kal't.15Но дар благодати не как преступление. Ибо если преступлением одного подверглись смерти многие, то тем более благодать Божия и дар по благодати одного Человека, Иисуса Христа, преизбыточествуют для многих.
16Necidä lahjad ei sa rindatada sihe, midä ühten mehen grähk toi mirhu. A mikš? Sikš ku mehen ühtes grähkäs tuli kova sud, kudamb vei kadondaha, a äjiš grähkiš — Jumalan armahtuz da tozioiktusehe pästand.16И дар не как суд за одного согрешившего; ибо суд за одно преступление --к осуждению; а дар благодати--к оправданию от многих преступлений.
17Ku ühten mehen grähk tegi sen, miše surm hänen tagut ižandoičeškanzi, ka völ enamba ühten mehen tagut, Iisusan Hristosan tagut, ižandoičeškandeba elos ned, ked saba lujas sured armod da lahjan tehtas tozioiktoikš.17Ибо если преступлением одного смерть царствовала посредством одного, то тем более приемлющие обилие благодати и дар праведности будут царствовать в жизни посредством единого Иисуса Христа.
18I muga kut ühten mehen grähkän tagut kaikid mehid suditihe surmaližel sudal, ka ühten üksjaižen mehen oiktan tegon tagut andaškatas kaikile mehile tozioiktusen i elon.18Посему, как преступлением одного всем человекам осуждение, так правдою одного всем человекам оправдание к жизни.
19Kut ühten mehen kundlematomuz tegi kaikid grähkhižikš, muga ühten kundelmuz tegeb kaikišpäi tozioiktoid.19Ибо, как непослушанием одного человека сделались многие грешными, так и послушанием одного сделаются праведными многие.
20Käskišt tuli mirhu sen täht, miše grähk tegižihe surembaks. No kus grähk om kaznu sureks, sigä Jumalan armod oma kaznuded äi kerdoid surembikš.20Закон же пришел после, и таким образом умножилось преступление. А когда умножился грех, стала преизобиловать благодать,
21Kut grähk om olnu valdas i venu surmha, muga Jumalan armod-ki linneba valdas da veba igähižehe eloho, sikš ku meiden Ižand Iisus Hristos om tehnu meid tozioiktoikš.
21дабы, как грех царствовал к смерти, так и благодать воцарилась через праведность к жизни вечной Иисусом Христом, Господом нашим.


предыдущая глава Глава 5 следующая глава