Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

APOSTOLOIDEN TEGOD

ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ

Глава 11

Глава 11

1Apostolad i velled kaikes Judejaspäi kulištiba sen polhe, miše Jumalad tundmatomad rahvahad-ki otiba Jumalan sanan ičeleze.1Услышали Апостолы и братия, бывшие в Иудее, что и язычники приняли слово Божие.
2Konz Petr tuli Jerusalimha, ümbrileiktud uskondvelled zavodiba väritada händast2И когда Петр пришел в Иерусалим, обрезанные упрекали его,
3i sanuiba: «Sinä olid adivoiš ümbrileikmatomiden mehidenno i söid heidenke.»3говоря: ты ходил к людям необрезанным и ел с ними.
4Siloi Petr starinoiči heile, kut kaik oli:4Петр же начал пересказывать им по порядку, говоря:
5«Minä olin Joppian lidnas i loičin. Ühtnägoi unohtimoi i nägištin nägudesen. Taivhaspäi laskihe alahaks, ani minun edehe, astijan vuitte sur' kangaztera, kudamb pidetihe nelläs čogas.5в городе Иоппии я молился, и в исступлении видел видение: сходил некоторый сосуд, как бы большое полотно, за четыре угла спускаемое с неба, и спустилось ко мне.
6Konz minä kacuin südäimehe, ka nägištin sigä man nel'l'jaugaižid, mecživatoid, ujelijoid i taivhan linduid.6Я посмотрел в него и, рассматривая, увидел четвероногих земных, зверей, пресмыкающихся и птиц небесных.
7I minä kulištin änen, kudamb sanui: ‘Libu, Petr! Riko i sö!’7И услышал я голос, говорящий мне: встань, Петр, заколи и ешь.
8Minä sanuin vastha: ‘Ei, ei, Sur' Sünduižem! Minä en ole nikonz pannu suhu nimidä paganad i redukast.’8Я же сказал: нет, Господи, ничего скверного или нечистого никогда не входило в уста мои.
9Siloi än' toižen kerdan sanui minei taivhaspäi: ‘Min Jumal om puhtastanu, ala sinä sanu sidä paganaks.’9И отвечал мне голос вторично с неба: что Бог очистил, того ты не почитай нечистым.
10Nece oli koumašti. Sid' kaik ottihe möst taivhaze.10Это было трижды, и опять поднялось всё на небо.
11Sen-žo aigan pertin kohtha, kus minä olin, seižutihe koume mest. Heid oigetihe Kesariaspäi minunnoks.11И вот, в тот самый час три человека стали перед домом, в котором я был, посланные из Кесарии ко мне.
12Heng sanui, miše minei tarbiž meletamata mända heidenke. Nene kuz' velled mugažo läksiba minunke, i muga mö tulim sen mehen pert'he.12Дух сказал мне, чтобы я шел с ними, нимало не сомневаясь. Пошли со мною и сии шесть братьев, и мы пришли в дом того человека.
13Hän starinoiči meile, miše oli nähnu ičeze kodiš seižujan [pühän] angelan. Angel oli sanunu hänele: ‘Oigenda mehid Joppiaha, miše hö toižiba tänna Simonad, kudamb völ kuctas Petraks.13Он рассказал нам, как он видел в доме своем Ангела (святого), который стал и сказал ему: пошли в Иоппию людей и призови Симона, называемого Петром;
14Hän saneleškandeb sinei sanad, kudambiden kal't sinä i kaik sinun kanznikad päzut grähkišpäi.’14он скажет тебе слова, которыми спасешься ты и весь дом твой.
15I konz minä zavodin pagišta, laskihe Pühä Heng heiden päle, muga kut ezmässai meiden-ki päle.15Когда же начал я говорить, сошел на них Дух Святый, как и на нас вначале.
16Siloi minei johtui mel'he, midä Ižand oli sanunu: ‘Joan valati vedel, no teid valataškatas Pühäl Hengel.’16Тогда вспомнил я слово Господа, как Он говорил: `Иоанн крестил водою, а вы будете крещены Духом Святым'.
17I ku Jumal andoi heile mugoižen-žo lahjan, kut meile-ki, konz uskoškanzim Ižandaha Iisusaha Hristosaha, ka ken minä olin, miše voinuižin vastustada Jumalad?»17Итак, если Бог дал им такой же дар, как и нам, уверовавшим в Господа Иисуса Христа, то кто же я, чтобы мог воспрепятствовать Богу?
18Konz hö kulištiba necen, ka tüništuiba i ülenzoitaškanziba Jumalad sanoil: «Ka, Jumal om avaidanu ten händast tundmatomile-ki rahvahile kärautas grähkišpäi i päzuda eloho.»
18Выслушав это, они успокоились и прославили Бога, говоря: видно, и язычникам дал Бог покаяние в жизнь.
19Jäl'ges Stefanan surmad uskojid ahtištaškatihe, i hö leviganziba madme i läksiba erazvuiččihe polihe. Hö tuliba Finikiahasai, Kiprahasai i Antiohiahasai. Mändes hö ei sanelnugoi Jumalan sanad nikenele toižile, vaiše evrejalaižile.19Между тем рассеявшиеся от гонения, бывшего после Стефана, прошли до Финикии и Кипра и Антиохии, никому не проповедуя слово, кроме Иудеев.
20No heiden keskes oliba erased kipralaižed i kirinejalaižed, kudambad Antiohiaha tuldes zavodiba sanelda hüvän vestin Ižandan Iisusan polhe grekalaižile.20Были же некоторые из них Кипряне и Киринейцы, которые, придя в Антиохию, говорили Еллинам, благовествуя Господа Иисуса.
21Heidenke oli Ižandan käzi, i äi rahvast uskoškanzi i kärauzihe Ižandaha.21И была рука Господня с ними, и великое число, уверовав, обратилось к Господу.
22Vestid necen polhe tuliba Jerusaliman uskondkundahasai. Sigäpäi oigetihe Varnava Antiohiaha.22Дошел слух о сем до церкви Иерусалимской, и поручили Варнаве идти в Антиохию.
23Konz Varnava tuli sinna i nägišti Jumalan armod, hän lujas ihastui i tomoti kaikid püžumaha Ižandas puhthal südäimel.23Он, прибыв и увидев благодать Божию, возрадовался и убеждал всех держаться Господа искренним сердцем;
24Varnava oli hüvä mez', täuz' Pühäd Henged i uskondad. I äi rahvast kärauzihe Ižandaha.24ибо он был муж добрый и исполненный Духа Святаго и веры. И приложилось довольно народа к Господу.
25Varnava läksi sid' Tarsaha ecmaha Saulad i konz löuzi händast, ka toi Antiohiaha.25Потом Варнава пошел в Тарс искать Савла и, найдя его, привел в Антиохию.
26Kaiken voden hö oliba uskondkundas i openziba äi rahvast. Antiohias ezmäižen kerdan openikoid kucuškatihe hristosalaižikš.26Целый год собирались они в церкви и учили немалое число людей, и ученики в Антиохии в первый раз стали называться Христианами.
27Necen aigan Jerusalimaspäi Antiohiaha tuliba erased Jumalan sanankandajad.27В те дни пришли из Иерусалима в Антиохию пророки.
28Üks' heišpäi, kudamb kuctihe Agavaks, Pühän Hengen valdas oldes endusti, miše kaikes mas linneb sur' näl'g. Nece oli-ki Klavdi-kesarin aigan.28И один из них, по имени Агав, встав, предвозвестил Духом, что по всей вселенной будет великий голод, который и был при кесаре Клавдии.
29Openikad pätiba abutada Judejas eläjile uskondvellile, ken mil voib.29Тогда ученики положили, каждый по достатку своему, послать пособие братьям, живущим в Иудее,
30Hö muga tegiba-ki i oigenziba Varnavanke i Saulanke dengoid Jerusaliman uskondkundan vanhembile.
30что и сделали, послав собранное к пресвитерам через Варнаву и Савла.


предыдущая глава Глава 11 следующая глава