Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
APOSTOLOIDEN TEGOD | ДЕЯНИЯ АПОСТОЛОВ |
Глава 7 | Глава 7 |
| 1Ülembaine pap küzui: «Om-ik kaik muga?» | 1Тогда сказал первосвященник: так ли это? |
| 2Stefan sanui: «Velled, rahvahan tatad, kundelkat mindai. Sur' Jumal ozutihe ičeze hoštoteses meiden tatale Avraamale, konz Avraam oli Mesopotamias i ei völ eländ Harranan mas. | 2Но он сказал: мужи братия и отцы! послушайте. Бог славы явился отцу нашему Аврааму в Месопотамии, прежде переселения его в Харран, |
| 3Jumal sanui hänele: ‘Jäta ičeiž ma i ičeiž sugu i tatan kodi i mäne maha, kudamban minä ozutan sinei.’ | 3и сказал ему: выйди из земли твоей и из родства твоего и из дома отца твоего, и пойди в землю, которую покажу тебе. |
| 4Siloi Avraam läksi Haldejan maspäi i eläškanzi Harranas. Jäl'ges tatan surmad Jumal oigenzi händast sigäpäi neche maha, kus tö nügüd' elät. | 4Тогда он вышел из земли Халдейской и поселился в Харране; а оттуда, по смерти отца его, переселил его Бог в сию землю, в которой вы ныне живете. |
| 5Jumal ei andand tägä hänele mad jäl'gestuseks, eskai jauganpohjan surttušt-ki, no toivoti, miše jätab sen hänele i möhemba hänen lapsile, hot' Avraamal ei sil aigal olend last. | 5И не дал ему на ней наследства ни на стопу ноги, а обещал дать ее во владение ему и потомству его по нем, когда еще был он бездетен. |
| 6Jumal sanui Avraamale, miše hänen jäl'gnikad eläškandeba verhas mas verhin, i heid pidäškatas orjin i zavodidas ahtištada nel'l'sadad vot. | 6И сказал ему Бог, что потомки его будут переселенцами в чужой земле и будут в порабощении и притеснении лет четыреста. |
| 7‘No minä’ — sanui Jumal — ‘sudiškanden sen rahvahan, kudamb pidäškandeb heid orjin. Sen jäl'ghe hö lähteba sigäpäi i kumardasoiš minei täs tahos.’ | 7Но Я, сказал Бог, произведу суд над тем народом, у которого они будут в порабощении; и после того они выйдут и будут служить Мне на сем месте. |
| 8Jumal tegi Avraamanke kožmusen, kudamban znam om ümbrileiktuz. Avraamale sündui Isak, i Avraam ümbrileiksi händast kahesandel päiväl. Isakale sündui Jakov, i Jakovale meiden rahvahan kaks'toštkümne ezitatad. | 8И дал ему завет обрезания. По сем родил он Исаака и обрезал его в восьмой день; а Исаак родил Иакова, Иаков же двенадцать патриархов. |
| 9Ezitatad kadehtiba Josifale i möiba händast Egiptaha. No Jumal oli hänenke | 9Патриархи, по зависти, продали Иосифа в Египет; но Бог был с ним, |
| 10i päzuti händast kaikiš ahtištusišpäi. Jumal andoi hänele mel't i tegi muga, miše faraon, Egiptan kunigaz, hüvin kacui hänehe i tegi händast Egiptan man pämeheks i kaiken ičeze elon kacujaks. | 10и избавил его от всех скорбей его, и даровал мудрость ему и благоволение царя Египетского фараона, который и поставил его начальником над Египтом и над всем домом своим. |
| 11Sid' kaikehe Egiptanmaha i Hanananmaha tuli näl'g i ahtaz aig, i meiden tatad ei voinugoi löuta nikus sömäd. | 11И пришел голод и великая скорбь на всю землю Египетскую и Ханаанскую, и отцы наши не находили пропитания. |
| 12No Jakov kulišti, miše Egiptas om leibäd, i oigenzi meiden tatoid sinna ezmäižen kerdan. | 12Иаков же, услышав, что есть хлеб в Египте, послал туда отцов наших в первый раз. |
| 13Konz [hö tuliba sinna] toižen kerdan, Josif avaižihe ičeze vellile, a faraon tedišti Josifan sugun. | 13А когда (они пришли) во второй раз, Иосиф открылся братьям своим, и известен стал фараону род Иосифов. |
| 14Josif oigenzi vestin ičeze tatale Jakovale i kucui ičezennoks händast i kaiken heimokundan, seičemekümne viž henged. | 14Иосиф, послав, призвал отца своего Иакова и все родство свое, душ семьдесят пять. |
| 15Muga Jakov tuli Egiptaha. Sigä hän koli, mugažo koliba meiden ezitatad-ki, | 15Иаков перешел в Египет, и скончался сам и отцы наши; |
| 16i heid vedihe Sihemha i pandihe maha, kudamban Avraam oli ostnu hobedal dengal Siheman Emmoran poigil. | 16и перенесены были в Сихем и положены во гробе, который купил Авраам ценою серебра у сынов Еммора Сихемова. |
| 17Läheni aig, konz Jumalale pidi tehta, midä hän oli vahval sanal toivotanu Avraamale. Izrail'an rahvahan lugumär kazvoi i äikerdoičihe Egiptas | 17А по мере, как приближалось время исполниться обетованию, о котором клялся Бог Аврааму, народ возрастал и умножался в Египте, |
| 18sihesai, konz valdha tuli uz' kunigaz, kudamb ei tedand Josifad. | 18до тех пор, как восстал иной царь, который не знал Иосифа. |
| 19Hän maniti meiden rahvast i ahtišti meiden tatoid, hän käski tacta vagahaižid, miše hö ei jäiži henghe. | 19Сей, ухищряясь против рода нашего, притеснял отцов наших, принуждая их бросать детей своих, чтобы не оставались в живых. |
| 20Necen aigan sündui Moisei, i hän oli Jumalale mel'he. Ezmäižed koume kud händast kazvatadihe tataze kodiš, | 20В это время родился Моисей, и был прекрасен пред Богом. Три месяца он был питаем в доме отца своего. |
| 21no konz tactihe, händast oti faraonan tütär. Hän kazvati händast kuti ičeze poigad. | 21А когда был брошен, взяла его дочь фараонова и воспитала его у себя, как сына. |
| 22Moisei sai parahiman egiptalaižen opendusen i oli vägev sanoiš i tegoiš. | 22И научен был Моисей всей мудрости Египетской, и был силен в словах и делах. |
| 23Konz Moisejale täudui nel'l'kümne vot, hän tahtoi nägištada ičeze heimvellid, izrail'aižid. | 23Когда же исполнилось ему сорок лет, пришло ему на сердце посетить братьев своих, сынов Израилевых. |
| 24Konz hän nägišti, kut egiptalaine abidoiči üht heišpäi, hän tacihe abuhu, maksoi necen mehen abidos i rikoi egiptalaižen. | 24И, увидев одного из них обижаемого, вступился и отмстил за оскорбленного, поразив Египтянина. |
| 25Hän meleti, miše velled el'gendaba: Jumal hänen kal't päzutab heid, — no hö ei el'gendanugoi. | 25Он думал, поймут братья его, что Бог рукою его дает им спасение; но они не поняли. |
| 26Toižel päiväl hänele putui nägištada, kut kaks' izrail'ašt peksaba toine tošt. Hän tahtoi ladida heid. Hän sanui: ‘Mehed, ved' tö olet velled! Mikš tö abidoičet toine tošt?’ | 26На следующий день, когда некоторые из них дрались, он явился и склонял их к миру, говоря: вы братья; зачем обижаете друг друга? |
| 27No se mez', kudamb abidoiči lähembašt, lükäiži Moisejan čurha i sanui: ‘Ken sindai om pannu meiden pämeheks i sudjaks? | 27Но обижающий ближнего оттолкнул его, сказав: кто тебя поставил начальником и судьею над нами? |
| 28Vai tahtoid-ik rikta mindai-ki, kut eglai rikoid sen egiptalaižen?’ | 28Не хочешь ли ты убить и меня, как вчера убил Египтянина? |
| 29Konz Moisei kulišti necen, hän pageni. Hän eli verhan Madiaman mas, i sigä hänele sündui kaks' poigad. | 29От сих слов Моисей убежал и сделался пришельцем в земле Мадиамской, где родились от него два сына. |
| 30Konz oli männu nel'l'kümne vot, ka läz Sinainmäged rahvahatomas mas Moisejale ozutihe Ižandan angel süttunuden ternanpenzhan leskusiš. | 30По исполнении сорока лет явился ему в пустыне горы Синая Ангел Господень в пламени горящего тернового куста. |
| 31Moisei pöl'gästui, konz nägišti necen. Hän tuli lähemba, miše paremba nägištada, no siloi hän kulišti Ižandan änen: | 31Моисей, увидев, дивился видению; а когда подходил рассмотреть, был к нему глас Господень: |
| 32‘Minä olen sinun ezitatoiden Jumal, Avraaman Jumal, Isakan Jumal i Jakovan Jumal.’ Moisei säreganzi, hän ei rohtind kacta-ki. | 32Я Бог отцов твоих, Бог Авраама и Бог Исаака и Бог Иакова. Моисей, объятый трепетом, не смел смотреть. |
| 33No Ižand sanui hänele: ‘Heitä kengäd jaugaspäi, sikš ku sija, miččel sinä seižud, om pühä. | 33И сказал ему Господь: сними обувь с ног твоих, ибо место, на котором ты стоишь, есть земля святая. |
| 34Minä olen nähnu minun rahvahan ahtištusen Egiptas i kulnu rahvahan voikun. Nügüd' tulin alahaks pästmaha heid valdale. Tule, minä oigendan sindai Egiptaha.’ | 34Я вижу притеснение народа Моего в Египте, и слышу стенание его, и нисшел избавить его: итак пойди, Я пошлю тебя в Египет. |
| 35Neche Moisejaha hö kärauzihe sel'gin sanudes: ‘Ken om pannu sindai pämeheks i sudjaks?’ No ani händast oigenzi Jumal pämeheks i valdale päzutajaks sen angelan kal't, kudamb ozutihe hänele ternanpenzhas. | 35Сего Моисея, которого они отвергли, сказав: кто тебя поставил начальником и судьею? сего Бог чрез Ангела, явившегося ему в терновом кусте, послал начальником и избавителем. |
| 36I hän vei rahvahan Egiptaspäi i tegi čudoid i tundmuztegoid Egiptan mas i Rusktas meres i nellänkümnen voden aigan völ rahvahatomas mas. | 36Сей вывел их, сотворив чудеса и знамения в земле Египетской, и в Чермном море, и в пустыне в продолжение сорока лет. |
| 37I nece Moisei sanui izrail'aižile: ‘Ižand, teiden Jumal, libutab teile teiden velliden keskespäi sanankandajan, kudamb om minun kartte. Kundelkat händast.’ | 37Это тот Моисей, который сказал сынам Израилевым: Пророка воздвигнет вам Господь Бог ваш из братьев ваших, как меня; Его слушайте. |
| 38Nece Moisei oli rahvahanke, konz se oli keradanus ühthe rahvahatomas mas. Hän oli sigä angelanke, kudamb pagiži hänele Sinainmägel, i meiden ezitatoidenke. Hän sai eläbid sanoid, miše toda ned meile. | 38Это тот, который был в собрании в пустыне с Ангелом, говорившим ему на горе Синае, и с отцами нашими, и который принял живые слова, чтобы передать нам, |
| 39No meiden tatad ei tahtoinugoi kundelta händast, vaiše kärauzihe hänespäi i südäimes tahtoiba tagaze Egiptaha. | 39которому отцы наши не хотели быть послушными, но отринули его и обратились сердцами своими к Египту, |
| 40Hö sanuiba Aaronale: ‘Tege meile jumaloid, kudambad astuškandeba edel meid. Mö em tekoi, midä om tehnus necile Moisejale, kudamb toi meid tänna Egiptaspäi.’ | 40сказав Аарону: сделай нам богов, которые предшествовали бы нам; ибо с Моисеем, который вывел нас из земли Египетской, не знаем, что случилось. |
| 41I muga hö tegiba ičeleze häčoin, toiba sille tühjale jumalale žertvoid. Heile oli vessel sen jumalan edes, kudamban hö oliba tehnuded ičeze käzil. | 41И сделали в те дни тельца, и принесли жертву идолу, и веселились перед делом рук своих. |
| 42No Jumal kärauzihe heihe sel'gäl i jäti heid kumardamhas taivhan tähthile. Ved' muga om sanutud Jumalan sanankandajiden kirjas: — Jose tö, Izrail'an rahvaz, minun täht rikoskelit živatoid i toskelit žertvoid nellänkümnen voden aigan rahvahatomas mas? | 42Бог же отвратился и оставил их служить воинству небесному, как написано в книге пророков: дом Израилев! приносили ли вы Мне заколения и жертвы в продолжение сорока лет в пустыне? |
| 43Ka ei! Moloh-jumalan pühäpertižen i teiden Remfan-jumalan tähthan tö kandoit, kuvid, kudambid tö iče olit tehnuded, miše kumartas heile. Sikš minä sijadan teid edahamb Vavilonad. | 43Вы приняли скинию Молохову и звезду бога вашего Ремфана, изображения, которые вы сделали, чтобы поклоняться им: и Я переселю вас далее Вавилона. |
| 44Meiden tatoil rahvahatomas mas oli Todištusen pühäpertine. Moisei tegi necen pühäpertižen, kut hänele oli käsknu tehta hän, ken hänenke pagiži. Pertine oli tehtud sen kuvan pojavaks, kudamban Moisei oli nähnu edelpäi. | 44Скиния свидетельства была у отцов наших в пустыне, как повелел Говоривший Моисею сделать ее по образцу, им виденному. |
| 45Sen pertižen meiden tatad saiba ičeze tatoilpäi i toiba Jošuanke neche maha, kudamban hö anastiba rahvahilpäi. Nenid rahvahid Jumal küksi meiden tatoiden telpäi. Muga oli Davidan aighasai. | 45Отцы наши с Иисусом, взяв ее, внесли во владения народов, изгнанных Богом от лица отцов наших. Так было до дней Давида. |
| 46David oli mel'he Jumalale i sikš pakiči, voiži-k hän löuta eländsija Jakovan Jumalale. | 46Сей обрел благодать пред Богом и молил, чтобы найти жилище Богу Иакова. |
| 47No vaiše Solomon tegi hänele pertin. | 47Соломон же построил Ему дом. |
| 48No Ülembaine ei elä mehiden käzil tehtud pühäkodiš. Ved' Jumalan sanankandai om sanunu: | 48Но Всевышний не в рукотворенных храмах живет, как говорит пророк: |
| 49— Taivaz om minun valdištim, i ma om minun jaugoiden alanduz. Miččen pertin tö minei tegižit, sanub Ižand, vai kus voiži olda minun lebusija? | 49Небо--престол Мой, и земля--подножие ног Моих. Какой дом созиждете Мне, говорит Господь, или какое место для покоя Моего? |
| 50Ei-ik minun käzi ole tehnu necidä kaiked? | 50Не Моя ли рука сотворила всё сие? |
| 51Tö kivipäd, olet ümbrileiktud, no südäimed i korvad teil oma paganad! Tö kaiken vastustat Pühäd Henged — kut teiden tatad, muga tö-ki! | 51Жестоковыйные! люди с необрезанным сердцем и ушами! вы всегда противитесь Духу Святому, как отцы ваши, так и вы. |
| 52Om-ik hot' üks' Jumalan sanankandai, keda teiden tatad ei küksnugoi? Hö rikliba nenid, ked endustiba Tozioiktan tulendan. I nügüd' tö olet mönuded i riknuded händast. | 52Кого из пророков не гнали отцы ваши? Они убили предвозвестивших пришествие Праведника, Которого предателями и убийцами сделались ныне вы, -- |
| 53Ved' tö sait angeloiden kal't käskišton, no et kundelnugoi sidä.» | 53вы, которые приняли закон при служении Ангелов и не сохранили. |
| 54Necen kulištades Nevondkundan mehed lujas käreganziba Stefanan päle i zavodiba kirskutada hambhil. | 54Слушая сие, они рвались сердцами своими и скрежетали на него зубами. |
| 55No täuz' Pühäd Henged hän libuti sil'mäd taivhaze i nägišti Jumalan hoštotesen i Iisusan, kudamb seižui Jumalan oiktal kädel. | 55Стефан же, будучи исполнен Духа Святаго, воззрев на небо, увидел славу Божию и Иисуса, стоящего одесную Бога, |
| 56Hän sanui: «Kackat! Minä nägen, taivhad oma avoin, Mehen Poig seižub Jumalan oiktal kädel!» | 56и сказал: вот, я вижу небеса отверстые и Сына Человеческого, стоящего одесную Бога. |
| 57Sid' hö zavodiba kidastada surel änel, saupsiba korvad i tacihe kaik ühtes hänen päle. | 57Но они, закричав громким голосом, затыкали уши свои, и единодушно устремились на него, |
| 58Hö küksiba händast lidnaspäi i taciba hänehe kivid. Hänen väritajad heitiba ülembaižed sobad i paniba ned noren prihan jaugoihe. Prihad kuctihe Saulaks. | 58и, выведя за город, стали побивать его камнями. Свидетели же положили свои одежды у ног юноши, именем Савла, |
| 59Konz hö tacliba Stefanaha kivil, Stefan loiči: «Ižand Iisus, ota minun heng!» | 59и побивали камнями Стефана, который молился и говорил: Господи Иисусе! приими дух мой. |
| 60Jäl'ges hän lanksi kombuile i kirgouzi komedal änel: «Sur' Sünduižem, ala luge necidä heile grähkäks!» Neniden sanoidenke Stefan koli. | 60И, преклонив колени, воскликнул громким голосом: Господи! не вмени им греха сего. И, сказав сие, почил. |