Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
EVANGELII JOANNAN MÖDHE | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ИОАННА |
Глава 16 | Глава 16 |
| 1«Olen sanunu teile necen, miše tö et hül'gäidaiži uskondad minuhu. | 1Сие сказал Я вам, чтобы вы не соблазнились. |
| 2Teid zavodiškatas erigoitta suimpertišpäi, i tuleb se-ki aig, konz kaikutte, kudamb rikoškandeb teid, meletaškandeb, miše muga služib Jumalale. | 2Изгонят вас из синагог; даже наступает время, когда всякий, убивающий вас, будет думать, что он тем служит Богу. |
| 3Hö ninga tegeškandeba, sikš miše ei tuntkoi ni Tatad, ni mindai. | 3Так будут поступать, потому что не познали ни Отца, ни Меня. |
| 4Olen sanunu necen teile sikš, miše konz tuleb se aig, teile johtuiži mel'he, miše minä olin jo sanunu necen teile.» «Edel en ole sanunu teile necidä, sikš ku olen olnu iče teidenke. | 4Но Я сказал вам сие для того, чтобы вы, когда придет то время вспомнили, что Я сказывал вам о том; не говорил же сего вам сначала, потому что был с вами. |
| 5No nügüd' minä lähten hänennoks, kudamb om mindai oigendanu. I niken teišpäi ei küzu minai, kuna minä mänen. | 5А теперь иду к Пославшему Меня, и никто из вас не спрашивает Меня: куда идешь? |
| 6Ved' teiden südäimed oma täutnus tuskal, sikš ku sanuin teile necen. | 6Но оттого, что Я сказал вам это, печалью исполнилось сердце ваше. |
| 7No minä sanun teile toden: teile om paremba, miše minä lähten tägäpäi. Ku en lähte, ka Abutai ei tule teidennoks. No konz minä lähten, ka oigendan händast teidennoks, | 7Но Я истину говорю вам: лучше для вас, чтобы Я пошел; ибо, если Я не пойду, Утешитель не приидет к вам; а если пойду, то пошлю Его к вам, |
| 8i hän tuleb i ozutab mirun mehile, mi om grähk, mi om oiktuz' i mi om sud. | 8и Он, придя, обличит мир о грехе и о правде и о суде: |
| 9Grähk om siš, miše mehed ei uskkoi minuhu. | 9о грехе, что не веруют в Меня; |
| 10Oiktuz' om siš, miše minä mänen Tatannoks, i tö enambad et nägištagoi mindai. | 10о правде, что Я иду к Отцу Моему, и уже не увидите Меня; |
| 11I sud om siš, miše necen mirun ižand om suditud. | 11о суде же, что князь мира сего осужден. |
| 12Äi tošt-ki minei tarbiž teile sanuda, no tö völ et voigoi otta necidä südäimehe. | 12Еще многое имею сказать вам; но вы теперь не можете вместить. |
| 13Konz tuleb hän, toden Heng, ka hän opendab teid tundmaha kaiken toden. Hän ei pagižeškande ičeze päspäi, a pagižeškandeb sidä, midä kuleb, i avaidaškandeb teile, midä linneb. | 13Когда же приидет Он, Дух истины, то наставит вас на всякую истину: ибо не от Себя говорить будет, но будет говорить, что услышит, и будущее возвестит вам. |
| 14Hän korgenzoitab minun arvod, sikš ku hän otab sišpäi, mi om minun, i avaidaškandeb teile. | 14Он прославит Меня, потому что от Моего возьмет и возвестит вам. |
| 15Kaik, midä om Tatan, om mugažo minun. Sikš sanuin teile, miše hän otab sišpäi, mi om minun, i avaidab teile. | 15Все, что имеет Отец, есть Мое; потому Я сказал, что от Моего возьмет и возвестит вам. |
| 16Völ kodvaine, i tö et nägištagoi mindai, möst kodvaine, i tö nägištat mindai, sikš miše minä mänen Tatannoks.» | 16Вскоре вы не увидите Меня, и опять вскоре увидите Меня, ибо Я иду к Отцу. |
| 17Erased openikad küzeliba toine tošt: «Midä hän pagižeb, konz sanub meile: ‘Völ kodvaine, i tö et nägištagoi mindai, möst kodvaine, i tö nägištat mindai?’ I midä hän sanub nenil sanoil: ‘Minä mänen Tatannoks’?» | 17Тут некоторые из учеников Его сказали один другому: что это Он говорит нам: вскоре не увидите Меня, и опять вскоре увидите Меня, и: Я иду к Отцу? |
| 18«Mi om nece ‘kodvaine’?» hö čududelihe. «Mö em el'gekoi, midä hän sanub.» | 18Итак они говорили: что это говорит Он: `вскоре'? Не знаем, что говорит. |
| 19Iisus homaiči, miše hö tahtoiba küzuda hänel midä-se. Hän sanui heile: «Sidä-k küzelet toine tošt, miše sanuin: ‘Völ kodvaine, i tö et nägištagoi mindai, möst kodvaine, i tö nägištat mindai?’ | 19Иисус, уразумев, что хотят спросить Его, сказал им: о том ли спрашиваете вы один другого, что Я сказал: вскоре не увидите Меня, и опять вскоре увидите Меня? |
| 20Todest tozi sanun teile: tö voikaškandet i itkeškandet, no mir ihastub. Tö lanktet opalaha, no opal kändase ihastuseks. | 20Истинно, истинно говорю вам: вы восплачете и возрыдаете, а мир возрадуется; вы печальны будете, но печаль ваша в радость будет. |
| 21Naine, konz sündutab last, mokičese, sikš ku om tulnu nece aig. No konz laps' om sündnu, mam ei mušta ičeze kibud, a ihastub sihe, miše mez' om sündnu mirhu. | 21Женщина, когда рождает, терпит скорбь, потому что пришел час ее; но когда родит младенца, уже не помнит скорби от радости, потому что родился человек в мир. |
| 22Teil-ki om nügüd' paha mel', no minä nägištan teid möst, i teiden südäimed ihastuba, i necidä ihastust niken ei anasta teil. | 22Так и вы теперь имеете печаль; но Я увижу вас опять, и возрадуется сердце ваше, и радости вашей никто не отнимет у вас; |
| 23Sil päiväl tö et küzugoi minai nimidä.» «Todest tozi sanun teile: midä igän tö pakičeškandet minun nimes Tatal, sen hän andab teile. | 23и в тот день вы не спросите Меня ни о чем. Истинно, истинно говорю вам: о чем ни попросите Отца во имя Мое, даст вам. |
| 24Neche päivhäsai tö et pakičenugoi nimidä minun nimes. Pakikat, i tö sat, i teiden ihastuz linneb täuz'. | 24Доныне вы ничего не просили во имя Мое; просите, и получите, чтобы радость ваша была совершенна. |
| 25Olen pagižnu necen polhe teile ozoitezstarinoil, no tuleb aig, konz enamb en pagižeškande ozoitezstarinoil, a sanun teile kaiken Tatan polhe kohtha. | 25Доселе Я говорил вам притчами; но наступает время, когда уже не буду говорить вам притчами, но прямо возвещу вам об Отце. |
| 26Sil päiväl tö pakičeškandet Tatad minun nimes, i en sanu teile, miše minä pakičeškanden Tatad teiden poles. | 26В тот день будете просить во имя Мое, и не говорю вам, что Я буду просить Отца о вас: |
| 27Ved' Tat iče armastab teid, sikš ku tö olet armastanuded mindai i usknuded, miše olen tulnu Jumalannopäi. | 27ибо Сам Отец любит вас, потому что вы возлюбили Меня и уверовали, что Я исшел от Бога. |
| 28Tatannopäi minä olen lähtnu i tulnu neche mirhu, i nügüd' minä jätan mirun i lähten tagaze Tatannoks.» | 28Я исшел от Отца и пришел в мир; и опять оставляю мир и иду к Отцу. |
| 29Openikad sanuiba: «Nügüd' sinä pagižed kohtha, enambad ed sanu ozoitezstarinoid. | 29Ученики Его сказали Ему: вот, теперь Ты прямо говоришь, и притчи не говоришь никакой. |
| 30Mö el'gendam nügüd', miše sinä tedad kaiken, midä küzuškatas, i sinei ei tarbiž varastada küzundoid. Sikš mö uskom, miše sinä oled tulnu Jumalannopäi.» | 30Теперь видим, что Ты знаешь все и не имеешь нужды, чтобы кто спрашивал Тебя. Посему веруем, что Ты от Бога исшел. |
| 31«Ka, nügüd' tö uskot», sanui Iisus. | 31Иисус отвечал им: теперь веруете? |
| 32«No tuleb aig — i se om jo tulnu — konz tö kaik pagenet, ken kuna, i jätat mindai üksnäin. No minä en ole üksnäin, Tat om minunke. | 32Вот, наступает час, и настал уже, что вы рассеетесь каждый в свою сторону и Меня оставите одного; но Я не один, потому что Отец со Мною. |
| 33Olen sanunu teile necen, miše minus teil oliži tüništuz. Mirus tö linnet ahthal aigal, no olgat rohktad: minä olen vägestanu mirun.» | 33Сие сказал Я вам, чтобы вы имели во Мне мир. В мире будете иметь скорбь; но мужайтесь: Я победил мир. |