Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

EVANGELII LUKAN MÖDHE

ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ

Глава 10

Глава 10

1Jäl'ghe necidä Ižand valiči völ seičemekümne openikad i oigenzi heid kaksin edel ičtaze kaikuččehe lidnaha i külähä, kuna hänen meles oli mända.1После сего избрал Господь и других семьдесят учеников, и послал их по два пред лицем Своим во всякий город и место, куда Сам хотел идти,
2Hän sanui heile: «Villäd om äi, no rahnojid om vähä. Sikš loičkat villän Ižandale, miše hän oigendaiži radnikoid rahnmaha.2и сказал им: жатвы много, а делателей мало; итак, молите Господина жатвы, чтобы выслал делателей на жатву Свою.
3Mängat, minä oigendan teid kuti vodnhid händikahiden keskhe.3Идите! Я посылаю вас, как агнцев среди волков.
4Algat otkoi kerdale ni kukrošt, ni šaugud, ni kengid. Matkas algat azotagoiš sanumaha tervhen nikenele.4Не берите ни мешка, ни сумы, ни обуви, и никого на дороге не приветствуйте.
5I konz tulet miččehe-ni pert'he, sanugat ezmäi: ‘Anda, Jumal, kaiked hüväd necen pertin eläjile!’5В какой дом войдете, сперва говорите: мир дому сему;
6Ku sigä linneb ken-ni, ken vasttab teid hüvin, hän sab, midä tö olet pakičenuded Jumalal heiden täht. No ku sigä ei linne mugošt mest, teiden tervhensana jäb teile.6и если будет там сын мира, то почиет на нём мир ваш, а если нет, то к вам возвратится.
7Jägat neche pert'he, sögat i jogat, midä teile anttas, sikš ku radnikale tös tarbiž maksta pauk. Algat kävugoi pertišpäi pert'he.7В доме же том оставайтесь, ешьте и пейте, что у них есть, ибо трудящийся достоин награды за труды свои; не переходите из дома в дом.
8Konz mänet lidnaha i teid sigä vastatas, sögat, midä teile taritas,8И если придёте в какой город и примут вас, ешьте, что вам предложат,
9tervehtoitkat lidnan läžujid i sanugat kaikile: ‘Jumalan valdkund om lähenu teihe!’9и исцеляйте находящихся в нём больных, и говорите им: приблизилось к вам Царствие Божие.
10No ku miččes-ni lidnas teid ei adivoičetagoi, ka mängat irdale i sanugat:10Если же придете в какой город и не примут вас, то, выйдя на улицу, скажите:
11‘Mö pudištam pölün-ki, kudamb teiden lidnaspäi om tartnu meihe! No tekat, miše Jumalan valdkund om lähenu teihe!’11и прах, прилипший к нам от вашего города, отрясаем вам; однако же знайте, что приблизилось к вам Царствие Божие.
12Minä sanun teile: Sodomale linneb kebnemb sudanpäivän, mi necile lidnale.12Сказываю вам, что Содому в день оный будет отраднее, нежели городу тому.
13Voi sindai, Horazin! Voi sindai, Vifsaida! Ku nene sured tegod, kudambad minä tegin teiden irdoil, olnuiži tehtud Tiras i Sidonas, niiden eläjad jo amu ribuiš i tuhkad päs oližiba käraudanus grähkišpäi.13Горе тебе, Хоразин! горе тебе, Вифсаида! ибо если бы в Тире и Сидоне явлены были силы, явленные в вас, то давно бы они, сидя во вретище и пепле, покаялись;
14Tirale i Sidonale sudanpäivän linneb kebnemb mi teile.14но и Тиру и Сидону отраднее будет на суде, нежели вам.
15I muga sinä, Kapernaum, libutadud taivhazesai, linned tactud surman valdkundaha.15И ты, Капернаум, до неба вознесшийся, до ада низвергнешься.
16Ken kuleb teid, kuleb mindai, i ken käraudase teišpäi, käraudase minuspäi. No ken käraudase minuspäi, käraudase hänespäi, ken om mindai oigendanu.»
16Слушающий вас Меня слушает, и отвергающийся вас Меня отвергается; а отвергающийся Меня отвергается Пославшего Меня.
17Ned seičemekümne openikad pördihe ihastusiš i sanuiba: «Ižand, pahad henged-ki kundleba meid, konz käskem niile sinun nimel.»17Семьдесят учеников возвратились с радостью и говорили: Господи! и бесы повинуются нам о имени Твоем.
18Iisus sanui heile: «Minä nägin, kut soton lanksi taivhaspäi kut samalduz!18Он же сказал им: Я видел сатану, спадшего с неба, как молнию;
19Minä andan teile valdan polkta küiden, skorpionoiden päle i vihanikan kaiken vägen päle, i ei ole nimidä, mi voiži tehta teile pahad.19се, даю вам власть наступать на змей и скорпионов и на всю силу вражью, и ничто не повредит вам;
20No algat ihastugoi necile, miše henged kundleba teid. Ihastugat sille, miše teiden nimed om kirjutadud taivhiže.»
20однакож тому не радуйтесь, что духи вам повинуются, но радуйтесь тому, что имена ваши написаны на небесах.
21Siloi Iisus täutihe henges ihastusel i sanui: «Minä ülenzoitan sindai, Tatam, taivhan i man Ižand, sikš ku oled peitnu nene azjad melekahišpäi i openuzišpäi i avaidanu ned lapsenmeližile. Ka, Tatam, mugoine oli sinun hüvä taht.»21В тот час возрадовался духом Иисус и сказал: славлю Тебя, Отче, Господи неба и земли, что Ты утаил сие от мудрых и разумных и открыл младенцам. Ей, Отче! Ибо таково было Твое благоволение.
22Hän kärauzihe openikoihe i sanui: «Minun Tat om andnu kaiken minei. Niken toine, vaiše Tat tedab, ken om Poig. Muga sidä-ki, ken om Tat, ei teda niken, vaiše Poig i se, kudambale Poig tahtoib avaita.»22И, обратившись к ученикам, сказал: всё предано Мне Отцем Моим; и кто есть Сын, не знает никто, кроме Отца, и кто есть Отец, не знает никто, кроме Сына, и кому Сын хочет открыть.
23Iisus kärauzihe openikoihepäi i sanui vaiše heile: «Ozakahad oma ned sil'mäd, kudambad nägeba sidä, midä tö näget!23И, обратившись к ученикам, сказал им особо: блаженны очи, видящие то, что вы видите!
24Minä sanun teile: äjad Jumalan sanankandajad i kunigahad tahtoiba nägištada necen, midä tö näget, no ei nähnugoi, i kulištada sen, midä tö kulet, no ei kulnugoi.»
24ибо сказываю вам, что многие пророки и цари желали видеть, что вы видите, и не видели, и слышать, что вы слышите, и не слышали.
25Eraz käskištonopendai tahtoi kodvda Iisusad. Hän libui i küzui: «Opendai, midä minei tarbiž tehta, miše minä saižin jäl'gestuseks igähižen elon?»25И вот, один законник встал и, искушая Его, сказал: Учитель! что мне делать, чтобы наследовать жизнь вечную?
26Iisus sanui hänele: «Midä sanutas käskištos? Kut sinä iče sidä luged?»26Он же сказал ему: в законе что написано? как читаешь?
27Mez' sanui: «Armasta Ižandad, ičeiž Jumalad, kaikel südäimel i kaikel hengel, kaikel vägel i kaikel melel, i ičeiž lähembašt, kut ičtaiž.»27Он сказал в ответ: возлюби Господа Бога твоего всем сердцем твоим, и всею душею твоею, и всею крепостию твоею, и всем разумением твоим, и ближнего твоего, как самого себя.
28Iisus sanui: «Oikti sinä sanuid. Tege muga, siloi void eläda.»28Иисус сказал ему: правильно ты отвечал; так поступай, и будешь жить.
29No mez', ku tahtoi ozutada, miše eläb käsköiden mödhe, ka sanui Iisusale: «A ken minun lähembaine om?»29Но он, желая оправдать себя, сказал Иисусу: а кто мой ближний?
30Iisus sanui hänele muga: «Üks' mez' astui Jerusalimaspäi Jerihonha, i razbainikad tacihe hänen päle. Hö heitiba hänel sobad-ki pälpäi i peksiba händast verhesai. Sid' hö läksiba i jätiba händast pol'eläbad.30На это сказал Иисус: некоторый человек шел из Иерусалима в Иерихон и попался разбойникам, которые сняли с него одежду, изранили его и ушли, оставив его едва живым.
31Sidä tedme putui mända ühtele papile, no hän nägištades necen mehen mäni siriči tošt tenröunadme.31По случаю один священник шел тою дорогою и, увидев его, прошел мимо.
32Mugažo tegi levialaine, kudamb tuli sihe tahoze; konz hän nägišti mehen, hän-ki mäni siriči, tošt tenröunadme.32Также и левит, быв на том месте, подошел, посмотрел и прошел мимо.
33No sid' tuli necidä tedme üks' samarialaine. Konz hän tuli sille tahole i nägišti mehen, hänele tegihe žal' händast.33Самарянин же некто, проезжая, нашел на него и, увидев его, сжалился
34Hän mäni mehennoks, kastoi vinal hänen čapatesed, voidi pühävoil i sidoi ned. Sid' hän libuti mehen ičeze oslan sel'gha, vei händast adivpert'he i holdui hänes.34и, подойдя, перевязал ему раны, возливая масло и вино; и, посадив его на своего осла, привез его в гостиницу и позаботился о нем;
35Toižel homendesel lähttes hän oti ičeze kukroižespäi kaks' dinarijad, andoi adivpertin ižandale i sanui: ‘Pidä hol't hänes. Ku tarbiž enamban dengoid, minä andan möhemba, konz pördamoi.’35а на другой день, отъезжая, вынул два динария, дал содержателю гостиницы и сказал ему: позаботься о нем; и если издержишь что более, я, когда возвращусь, отдам тебе.
36Mittušt mel't oled, ken koumespäi oli lähembaine sille mehele, kudamb putui razbainikoiden käzihe?»36Кто из этих троих, думаешь ты, был ближний попавшемуся разбойникам?
37Käskištonopendai sanui: «Se, kudamb oli hüväsüdäimeline i abuti hänele.» Iisus sanui: «Mäne, tege sinä-ki muga.»
37Он сказал: оказавший ему милость. Тогда Иисус сказал ему: иди, и ты поступай так же.
38Iisus astui edeleze ičeze openikoidenke i tuli ühthe külähä. Sigä eraz naine, kudamban nimi oli Marfa, kucui händast adivoihe.38В продолжение пути их пришел Он в одно селение; здесь женщина, именем Марфа, приняла Его в дом свой;
39Marfal oli sizar, Maria. Hän ištuihe Iisusan jaugoihe i kundli hänen paginad.39у неё была сестра, именем Мария, которая села у ног Иисуса и слушала слово Его.
40Marfal oli äi radod adivoičetades, hän tuli i sanui: «Ižand, ed-ik näge, miše minun sizar ei abuta minei adivoičetada? Käske hänele abutada minei.»40Марфа же заботилась о большом угощении и, подойдя, сказала: Господи! или Тебе нужды нет, что сестра моя одну меня оставила служить? скажи ей, чтобы помогла мне.
41Iisus sanui hänele: «Marfa, Marfa, sinä rigehtid i holdud äjiš azjoiš.41Иисус же сказал ей в ответ: Марфа! Марфа! ты заботишься и суетишься о многом,
42A tarbhaine azj om vaiše üks'. Maria valiči hüvän ozan, sidä hänel niken ei anasta.»42а одно только нужно; Мария же избрала благую часть, которая не отнимется у неё.


предыдущая глава Глава 10 следующая глава