Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
EVANGELII LUKAN MÖDHE | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ ЛУКИ |
Глава 10 | Глава 10 |
| 1Jäl'ghe necidä Ižand valiči völ seičemekümne openikad i oigenzi heid kaksin edel ičtaze kaikuččehe lidnaha i külähä, kuna hänen meles oli mända. | 1После сего избрал Господь и других семьдесят учеников, и послал их по два пред лицем Своим во всякий город и место, куда Сам хотел идти, |
| 2Hän sanui heile: «Villäd om äi, no rahnojid om vähä. Sikš loičkat villän Ižandale, miše hän oigendaiži radnikoid rahnmaha. | 2и сказал им: жатвы много, а делателей мало; итак, молите Господина жатвы, чтобы выслал делателей на жатву Свою. |
| 3Mängat, minä oigendan teid kuti vodnhid händikahiden keskhe. | 3Идите! Я посылаю вас, как агнцев среди волков. |
| 4Algat otkoi kerdale ni kukrošt, ni šaugud, ni kengid. Matkas algat azotagoiš sanumaha tervhen nikenele. | 4Не берите ни мешка, ни сумы, ни обуви, и никого на дороге не приветствуйте. |
| 5I konz tulet miččehe-ni pert'he, sanugat ezmäi: ‘Anda, Jumal, kaiked hüväd necen pertin eläjile!’ | 5В какой дом войдете, сперва говорите: мир дому сему; |
| 6Ku sigä linneb ken-ni, ken vasttab teid hüvin, hän sab, midä tö olet pakičenuded Jumalal heiden täht. No ku sigä ei linne mugošt mest, teiden tervhensana jäb teile. | 6и если будет там сын мира, то почиет на нём мир ваш, а если нет, то к вам возвратится. |
| 7Jägat neche pert'he, sögat i jogat, midä teile anttas, sikš ku radnikale tös tarbiž maksta pauk. Algat kävugoi pertišpäi pert'he. | 7В доме же том оставайтесь, ешьте и пейте, что у них есть, ибо трудящийся достоин награды за труды свои; не переходите из дома в дом. |
| 8Konz mänet lidnaha i teid sigä vastatas, sögat, midä teile taritas, | 8И если придёте в какой город и примут вас, ешьте, что вам предложат, |
| 9tervehtoitkat lidnan läžujid i sanugat kaikile: ‘Jumalan valdkund om lähenu teihe!’ | 9и исцеляйте находящихся в нём больных, и говорите им: приблизилось к вам Царствие Божие. |
| 10No ku miččes-ni lidnas teid ei adivoičetagoi, ka mängat irdale i sanugat: | 10Если же придете в какой город и не примут вас, то, выйдя на улицу, скажите: |
| 11‘Mö pudištam pölün-ki, kudamb teiden lidnaspäi om tartnu meihe! No tekat, miše Jumalan valdkund om lähenu teihe!’ | 11и прах, прилипший к нам от вашего города, отрясаем вам; однако же знайте, что приблизилось к вам Царствие Божие. |
| 12Minä sanun teile: Sodomale linneb kebnemb sudanpäivän, mi necile lidnale. | 12Сказываю вам, что Содому в день оный будет отраднее, нежели городу тому. |
| 13Voi sindai, Horazin! Voi sindai, Vifsaida! Ku nene sured tegod, kudambad minä tegin teiden irdoil, olnuiži tehtud Tiras i Sidonas, niiden eläjad jo amu ribuiš i tuhkad päs oližiba käraudanus grähkišpäi. | 13Горе тебе, Хоразин! горе тебе, Вифсаида! ибо если бы в Тире и Сидоне явлены были силы, явленные в вас, то давно бы они, сидя во вретище и пепле, покаялись; |
| 14Tirale i Sidonale sudanpäivän linneb kebnemb mi teile. | 14но и Тиру и Сидону отраднее будет на суде, нежели вам. |
| 15I muga sinä, Kapernaum, libutadud taivhazesai, linned tactud surman valdkundaha. | 15И ты, Капернаум, до неба вознесшийся, до ада низвергнешься. |
| 16Ken kuleb teid, kuleb mindai, i ken käraudase teišpäi, käraudase minuspäi. No ken käraudase minuspäi, käraudase hänespäi, ken om mindai oigendanu.» | 16Слушающий вас Меня слушает, и отвергающийся вас Меня отвергается; а отвергающийся Меня отвергается Пославшего Меня. |
| 17Ned seičemekümne openikad pördihe ihastusiš i sanuiba: «Ižand, pahad henged-ki kundleba meid, konz käskem niile sinun nimel.» | 17Семьдесят учеников возвратились с радостью и говорили: Господи! и бесы повинуются нам о имени Твоем. |
| 18Iisus sanui heile: «Minä nägin, kut soton lanksi taivhaspäi kut samalduz! | 18Он же сказал им: Я видел сатану, спадшего с неба, как молнию; |
| 19Minä andan teile valdan polkta küiden, skorpionoiden päle i vihanikan kaiken vägen päle, i ei ole nimidä, mi voiži tehta teile pahad. | 19се, даю вам власть наступать на змей и скорпионов и на всю силу вражью, и ничто не повредит вам; |
| 20No algat ihastugoi necile, miše henged kundleba teid. Ihastugat sille, miše teiden nimed om kirjutadud taivhiže.» | 20однакож тому не радуйтесь, что духи вам повинуются, но радуйтесь тому, что имена ваши написаны на небесах. |
| 21Siloi Iisus täutihe henges ihastusel i sanui: «Minä ülenzoitan sindai, Tatam, taivhan i man Ižand, sikš ku oled peitnu nene azjad melekahišpäi i openuzišpäi i avaidanu ned lapsenmeližile. Ka, Tatam, mugoine oli sinun hüvä taht.» | 21В тот час возрадовался духом Иисус и сказал: славлю Тебя, Отче, Господи неба и земли, что Ты утаил сие от мудрых и разумных и открыл младенцам. Ей, Отче! Ибо таково было Твое благоволение. |
| 22Hän kärauzihe openikoihe i sanui: «Minun Tat om andnu kaiken minei. Niken toine, vaiše Tat tedab, ken om Poig. Muga sidä-ki, ken om Tat, ei teda niken, vaiše Poig i se, kudambale Poig tahtoib avaita.» | 22И, обратившись к ученикам, сказал: всё предано Мне Отцем Моим; и кто есть Сын, не знает никто, кроме Отца, и кто есть Отец, не знает никто, кроме Сына, и кому Сын хочет открыть. |
| 23Iisus kärauzihe openikoihepäi i sanui vaiše heile: «Ozakahad oma ned sil'mäd, kudambad nägeba sidä, midä tö näget! | 23И, обратившись к ученикам, сказал им особо: блаженны очи, видящие то, что вы видите! |
| 24Minä sanun teile: äjad Jumalan sanankandajad i kunigahad tahtoiba nägištada necen, midä tö näget, no ei nähnugoi, i kulištada sen, midä tö kulet, no ei kulnugoi.» | 24ибо сказываю вам, что многие пророки и цари желали видеть, что вы видите, и не видели, и слышать, что вы слышите, и не слышали. |
| 25Eraz käskištonopendai tahtoi kodvda Iisusad. Hän libui i küzui: «Opendai, midä minei tarbiž tehta, miše minä saižin jäl'gestuseks igähižen elon?» | 25И вот, один законник встал и, искушая Его, сказал: Учитель! что мне делать, чтобы наследовать жизнь вечную? |
| 26Iisus sanui hänele: «Midä sanutas käskištos? Kut sinä iče sidä luged?» | 26Он же сказал ему: в законе что написано? как читаешь? |
| 27Mez' sanui: «Armasta Ižandad, ičeiž Jumalad, kaikel südäimel i kaikel hengel, kaikel vägel i kaikel melel, i ičeiž lähembašt, kut ičtaiž.» | 27Он сказал в ответ: возлюби Господа Бога твоего всем сердцем твоим, и всею душею твоею, и всею крепостию твоею, и всем разумением твоим, и ближнего твоего, как самого себя. |
| 28Iisus sanui: «Oikti sinä sanuid. Tege muga, siloi void eläda.» | 28Иисус сказал ему: правильно ты отвечал; так поступай, и будешь жить. |
| 29No mez', ku tahtoi ozutada, miše eläb käsköiden mödhe, ka sanui Iisusale: «A ken minun lähembaine om?» | 29Но он, желая оправдать себя, сказал Иисусу: а кто мой ближний? |
| 30Iisus sanui hänele muga: «Üks' mez' astui Jerusalimaspäi Jerihonha, i razbainikad tacihe hänen päle. Hö heitiba hänel sobad-ki pälpäi i peksiba händast verhesai. Sid' hö läksiba i jätiba händast pol'eläbad. | 30На это сказал Иисус: некоторый человек шел из Иерусалима в Иерихон и попался разбойникам, которые сняли с него одежду, изранили его и ушли, оставив его едва живым. |
| 31Sidä tedme putui mända ühtele papile, no hän nägištades necen mehen mäni siriči tošt tenröunadme. | 31По случаю один священник шел тою дорогою и, увидев его, прошел мимо. |
| 32Mugažo tegi levialaine, kudamb tuli sihe tahoze; konz hän nägišti mehen, hän-ki mäni siriči, tošt tenröunadme. | 32Также и левит, быв на том месте, подошел, посмотрел и прошел мимо. |
| 33No sid' tuli necidä tedme üks' samarialaine. Konz hän tuli sille tahole i nägišti mehen, hänele tegihe žal' händast. | 33Самарянин же некто, проезжая, нашел на него и, увидев его, сжалился |
| 34Hän mäni mehennoks, kastoi vinal hänen čapatesed, voidi pühävoil i sidoi ned. Sid' hän libuti mehen ičeze oslan sel'gha, vei händast adivpert'he i holdui hänes. | 34и, подойдя, перевязал ему раны, возливая масло и вино; и, посадив его на своего осла, привез его в гостиницу и позаботился о нем; |
| 35Toižel homendesel lähttes hän oti ičeze kukroižespäi kaks' dinarijad, andoi adivpertin ižandale i sanui: ‘Pidä hol't hänes. Ku tarbiž enamban dengoid, minä andan möhemba, konz pördamoi.’ | 35а на другой день, отъезжая, вынул два динария, дал содержателю гостиницы и сказал ему: позаботься о нем; и если издержишь что более, я, когда возвращусь, отдам тебе. |
| 36Mittušt mel't oled, ken koumespäi oli lähembaine sille mehele, kudamb putui razbainikoiden käzihe?» | 36Кто из этих троих, думаешь ты, был ближний попавшемуся разбойникам? |
| 37Käskištonopendai sanui: «Se, kudamb oli hüväsüdäimeline i abuti hänele.» Iisus sanui: «Mäne, tege sinä-ki muga.» | 37Он сказал: оказавший ему милость. Тогда Иисус сказал ему: иди, и ты поступай так же. |
| 38Iisus astui edeleze ičeze openikoidenke i tuli ühthe külähä. Sigä eraz naine, kudamban nimi oli Marfa, kucui händast adivoihe. | 38В продолжение пути их пришел Он в одно селение; здесь женщина, именем Марфа, приняла Его в дом свой; |
| 39Marfal oli sizar, Maria. Hän ištuihe Iisusan jaugoihe i kundli hänen paginad. | 39у неё была сестра, именем Мария, которая села у ног Иисуса и слушала слово Его. |
| 40Marfal oli äi radod adivoičetades, hän tuli i sanui: «Ižand, ed-ik näge, miše minun sizar ei abuta minei adivoičetada? Käske hänele abutada minei.» | 40Марфа же заботилась о большом угощении и, подойдя, сказала: Господи! или Тебе нужды нет, что сестра моя одну меня оставила служить? скажи ей, чтобы помогла мне. |
| 41Iisus sanui hänele: «Marfa, Marfa, sinä rigehtid i holdud äjiš azjoiš. | 41Иисус же сказал ей в ответ: Марфа! Марфа! ты заботишься и суетишься о многом, |
| 42A tarbhaine azj om vaiše üks'. Maria valiči hüvän ozan, sidä hänel niken ei anasta.» | 42а одно только нужно; Мария же избрала благую часть, которая не отнимется у неё. |