Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
с русским текстом1Aigoiš homendesel ülembaižed papid, rahvahan vanhembad, käskištonopendajad i kaik Nevondkund pagižiba kesknezoi, sidoiba Iisusan, veiba sigäpäi i andoiba Pilatale.
2Pilat küzui Iisusal: «Oled-ik sinä evrejalaižiden kunigaz?» «Sinä sen sanuid», Iisus sanui.3Ülembaižed papid väritiba händast äjiš azjoiš.4Pilat möst küzui: «Mikš ed sanu vastha nimidä? Kuled ved', miš kaikes hö sindai väritaba?»5No Iisus enamba nimidä ei sanund vastha, i Pilat čududelihe.
6Praznikan aigan hän kaiken pästli ühten mehen, kudamb oli türmas, sen, kudamban rahvaz pakiči.7Sil kerdal türmas oli mehid, kudambad libuiba pämehid vastha i toran aigan rikoiba mehen. Heiden keskes oli mez', kudamb kuctihe Varavvaks.8Rahvaz zavodi kidastada i pakita Pilatad siš, midä hän edel-ki tehli heiden täht.9Pilat küzui heil: «Tahtoit-ik, miše pästaižin teile evrejalaižiden kunigahan?»10Ved' hän el'genzi, miše ülembaižed papid kadehen tagut oliba andnuded Iisusan hänen käzihe.11No ülembaižed papid hus'utiba rahvast pakičemha heile paremba Varavvan.12Pilat völ küzui heid: «A midä tö tahtoit, miše minä tegižin sille, kudamban tö kucut evrejalaižiden kunigahaks?»13Hö möst kidastaškanziba: «Nagloiče ristha!»14«Midä pahad hän om tehnu?» küzui Pilat. No hö kidastiba völ-ki lujemba: «Nagloiče ristha nece mez'!»
15Miše olda hüvän rahvahale Pilat pästi Varavvan, a Iisusan hän käski löda kunutoil i nagloita ristha.
16Saldatad veiba Iisusan manižandan Pilatan horomoihe i kucuiba sinna kaikid ičeze sebran saldatoid.17Hö sädatiba händast purpuranrusktaha sädoho, tegiba ternan barboišpäi vencan i paniba sen hänen pähä.18Hö zavodiba sanuda hänele tervhensanoid: «Tervhen eläd, evrejalaižiden kunigaz!»19Hö löiba händast kaluil, sül'giba hänehe, kombištuiba i kumardelihe hänele.20Muga nagroiba händast, jäl'ges heitiba hänespäi purpuranrusktan sädon, sobitiba händast ičeze sobihe i veškanziba nagloičemha ristha.
21Saldatad käskiba Iisusan ristad kantta erasele siričimänijale, kudamb astui küläspäi lidnaha. Hän oli Simon, Kirinejan eläi, Aleksandran i Rufan tat.22Hö veiba Iisusan tahole, kudamban nimi oli Golgofa, mi znamoičeb Pämal'l'ansija.23Hö taričiba hänele vinad, kudamb oli segoitadud smirnanke, no hän ei otand sidä.24Jäl'ges hö nagloičiba händast ristha i jagoiba kesknezoi hänen sobad, tacliba arban, ken midä sab.
25Oli koumanz' čas, konz hö nagloičiba händast ristha.26Ülähäks ristale oli kirjutadud hänen viga: «Evrejalaižiden kunigaz».27Hänenke nagloitihe völ kaks' razbainikad, toižen oiktale, toižen hurale kädele.28Muga tegihe kut oli sanutud Pühiš Kirjutusiš: «Händast lugetihe razbainikaks.»
29Siričimänijad nagroiba händast. Likutaden päl hö saneliba: «Kac, sinä pühäkodin murendai i koumes päiväs sauvoi!30Ka päzuta nügüd' ičtaiž, tule alahaks ristaspäi!»
31Ülembaižed papid zavodiba mugažo nagrda ühtes käskištonopendajidenke. Hö pagižiba kesknezoi: «Toižid hän päzuti, no ičtaze ei voi päzutada.32Tulgha nügüd' alahaks ristaspäi, Messia, Izrail'an kunigaz, miše nägižim i zavodižim uskta!» Ned-ki, ked oli nagloitud ristha ühtes hänenke, lajiba händast.
33Keskpäiväd, kudendel časul, tegihe pimed kaikes mas, i nece oli ühesandehe čashusai.34Ühesandel časul Iisus kirgouzi komedal änel: «Eloi, Eloi, lamma savahfani?», mi znamoičeb ‘Minun Jumal, minun Jumal, mikš jätid mindai?’35Erased sil tahol seižujad sanuiba: «Kulgat, hän kucub Iljad.»36Üks' mez' joksi i kastoi gupkan muiktaha vinha, pani sen kalun pähä, tariči Iisusale joda i sanui: «Anda-ške, kacum, tuleb-ik Ilja otmaha händast alahaks.»37No Iisus kirgouzi komedal änel i pästi hengen.38Siloi pühäkodin keskuudin rebitihe poleti ülähänpäi alahakssai.
39Konz ristan kohtas seižui sadanpämez' nägišti, miše Iisus muga kirgouzi i pästi hengen, ka hän sanui: «Nece mez' oli todeks Jumalan Poig!»
40Sid' oliba mugažo naižed, kudambad kacuiba necidä edahanpäi. Heiden keskes oliba Magdalan Maria, i toine Maria, kudamb oli noremban Jakovan i Josijan mam, i Salomia.41Siloi-ki, konz Iisus oli Galilejas, hö oliba kävelnuded hänenke i pidänuded hol't hänes. Sigä oli äi toižid-ki naižid, kudambad oliba tulnuded Jerusalimha Iisusanke.
42Päiv sirdihe ehthapäi, oli pätnič, vaumištandpäiv.43Sinna tuli Josif, Arimafejan eläi, lujas arvokaz Nevondkundan mez', kudamb iče-ki varasti Jumalan valdkundad. Hän rohti mända Pilatannoks pakičemha Iisusan hibjad.44Pilat čududelihe, miše Iisus jo koli. Hän kucui sadanpämehen i küzui, amu-k hän om kolnu.45Tedištades necen sadanpämehespäi hän andoi Josifale otta hibjan.46Josif osti pölvazkangast, heiti Iisusan ristaspäi, käri händast pölvazkanghaze i pani haudha, kudamb oli kaidud kal'l'oho. Haudan hän saupsi kivel.47Magdalan Maria i Maria, Josijan mam, kacuiba, kuna Iisus pandihe maha.
Глава 15