Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
EVANGELII MATVEJAN MÖDHE | ЕВАНГЕЛИЕ ОТ МАТФЕЯ |
Глава 14 | Глава 14 |
| 1Sil aigal man nelländesen pämez' Irod kulišti Iisusan i hänen tegoiden polhe. | 1В то время Ирод четвертовластник услышал молву об Иисусе |
| 2Hän sanui ičeze abunikoile: «Nece om Joan Valatai. Hän om eläbzunu kollijoišpäi, sikš hänes om-ki vägi tehta čudoid.» | 2и сказал служащим при нем: это Иоанн Креститель; он воскрес из мертвых, и потому чудеса делаются им. |
| 3Ved' Irod oli käsknu tabata Joannan, panda händast čapihe i tacta türmha. Necen hän oli tehnu ičeze vellen Filippan akan Irodiadan tagut. | 3Ибо Ирод, взяв Иоанна, связал его и посадил в темницу за Иродиаду, жену Филиппа, брата своего, |
| 4Konz-se Joan oli sanunu hänele: «Sinei ei sa eläda vellen akanke.» | 4потому что Иоанн говорил ему: не должно тебе иметь ее. |
| 5Irod tahtoinuiži surmita Joannan, no varaiži rahvast, sikš miše hö lugiba Joannan Jumalan sanankandajaks. | 5И хотел убить его, но боялся народа, потому что его почитали за пророка. |
| 6Sid' Irod praznuiči ičeze sündundpäivän, i Irodiadan tütär tancui adivoile. Neičukaine oli lujas mel'he Irodale, | 6Во время же празднования дня рождения Ирода дочь Иродиады плясала перед собранием и угодила Ироду, |
| 7i hän vahval sanal toivoti antta hänele, midä hän vaiše pakičiži. | 7посему он с клятвою обещал ей дать, чего она ни попросит. |
| 8Mam openzi neičukašt, i hän sanui: «Anda minei tänna astijal Joan Valatajan pä.» | 8Она же, по наущению матери своей, сказала: дай мне здесь на блюде голову Иоанна Крестителя. |
| 9Irod tuli pahaze mel'he, no ičeze vahvan sanan tagut i adivoiden tagut hän käski antta sen hänele. | 9И опечалился царь, но, ради клятвы и возлежащих с ним, повелел дать ей, |
| 10Hän oigenzi türmha sanan i käski surmita Joannan. | 10и послал отсечь Иоанну голову в темнице. |
| 11Joannan pä todihe astijal i anttihe neičukaižele, i neičukaine vei sen mamaleze. | 11И принесли голову его на блюде и дали девице, а она отнесла матери своей. |
| 12Joannan openikad tuliba jäl'ghe otmaha hänen hibjan i paniba sen maha. Sid' hö mäniba sanumaha Iisusale, midä oli tehnus. | 12Ученики же его, придя, взяли тело его и погребли его; и пошли, возвестили Иисусу. |
| 13Kulištades necen polhe Iisus läksi venehel rahvahatomha tahoze, miše olda sigä üksnäze. No necen polhe tedištadihe, i lidnoišpäi läksi äi rahvast jaugai hänen jäl'ghe. | 13И, услышав, Иисус удалился оттуда на лодке в пустынное место один; а народ, услышав о том, пошел за Ним из городов пешком. |
| 14Konz Iisus läksi venehespäi i nägišti kaiken necen rahvahan, hänele tegihe žal' heid, i hän tegi tervhikš kaikid läžujid. | 14И, выйдя, Иисус увидел множество людей и сжалился над ними, и исцелил больных их. |
| 15Ehtpoles openikad mäniba hänennoks i sanuiba: «Nece om rahvahatoi taho, i päiv jo teravas lopiše. Pästa mehid, miše hö mänižiba külihe ostmaha ičeleze sömäd.» | 15Когда же настал вечер, приступили к Нему ученики Его и сказали: место здесь пустынное и время уже позднее; отпусти народ, чтобы они пошли в селения и купили себе пищи. |
| 16No Iisus sanui: «Heile ei tarbiž nikuna mända. Antkat tö heile söda.» | 16Но Иисус сказал им: не нужно им идти, вы дайте им есть. |
| 17«Meil ei ole kerdal nimidä tošt ku viž leibäd i kaks' kalad,» — hö sanuiba. | 17Они же говорят Ему: у нас здесь только пять хлебов и две рыбы. |
| 18«Togat ned tänna minei,» — sanui Iisus. | 18Он сказал: принесите их Мне сюда. |
| 19Hän käski rahvahale išttas normele. Sid' hän oti ned viž leibäd i kaks' kalad, kacui ülähäks taivhaze i kiti Jumalad. Hän lohkaiži leibäd i andoi openikoile, i openikad jagoiba ned rahvahale. | 19И велел народу возлечь на траву и, взяв пять хлебов и две рыбы, воззрел на небо, благословил и, преломив, дал хлебы ученикам, а ученики народу. |
| 20Kaik söiba külläks, i jänuzid paloid keratihe völ kaks'toštkümne täut puzud. | 20И ели все и насытились; и набрали оставшихся кусков двенадцать коробов полных; |
| 21Sömäs oli läz vittuhad mužikad i völ akad i lapsed. | 21а евших было около пяти тысяч человек, кроме женщин и детей. |
| 22Teravas sen jäl'ghe Iisus käski openikoile išttas veneheze i ehtatadas toižele randale, kuni hän pästab rahvahan. | 22И тотчас понудил Иисус учеников Своих войти в лодку и отправиться прежде Его на другую сторону, пока Он отпустит народ. |
| 23Hän pästi rahvahan i libui mägele loičmaha üksnäze. Konz tuli eht, hän oli sigä üksnäze, | 23И, отпустив народ, Он взошел на гору помолиться наедине; и вечером оставался там один. |
| 24Veneh oli jo kesk järved i jügedas ajoi lainhiden keskes, sikš ku oli vasttullei. | 24А лодка была уже на средине моря, и ее било волнами, потому что ветер был противный. |
| 25Ön nelländen varjoičendaigan Iisus tuli openikoidennoks vetme astten. | 25В четвертую же стражу ночи пошел к ним Иисус, идя по морю. |
| 26Konz hö nägištiba, miše hän astub järven lainhidme, hö pöl'gästuiba i kidastaškanziba: hö meletiba, miše heile ozutihe. | 26И ученики, увидев Его идущего по морю, встревожились и говорили: это призрак; и от страха вскричали. |
| 27No necen aigan Iisus jo pagiži heile: «Olgat tünäd, nece minä olen. Algat varaikoi.» | 27Но Иисус тотчас заговорил с ними и сказал: ободритесь; это Я, не бойтесь. |
| 28Siloi Petr sanui hänele: «Ižand, ku nece oled sinä, käske minei tulda sinunnoks vetme.» | 28Петр сказал Ему в ответ: Господи! если это Ты, повели мне придти к Тебе по воде. |
| 29«Tule!» — sanui Iisus. Lähttes venehespäi Petr astuškanzi vetme, miše tulda Iisusannoks. | 29Он же сказал: иди. И, выйдя из лодки, Петр пошел по воде, чтобы подойти к Иисусу, |
| 30Konz hän nägišti, kut puhub tullei, ka pöl'gästui i uptaškanzi. «Ižand, päzuta mindai!» hän kidastaškanzi. | 30но, видя сильный ветер, испугался и, начав утопать, закричал: Господи! спаси меня. |
| 31Iisus sid'-žo oigenzi käden, tabazi händast i sanui: «Vähäuskoi, mikš ed uskond?» | 31Иисус тотчас простер руку, поддержал его и говорит ему: маловерный! зачем ты усомнился? |
| 32Konz hö mäniba veneheze, tullei tüništui. | 32И, когда вошли они в лодку, ветер утих. |
| 33I kaik, ked oliba venehes, tuliba i kombištuiba hänen edehe sanudes: «Sinä todeks oled Jumalan Poig.» | 33Бывшие же в лодке подошли, поклонились Ему и сказали: истинно Ты Сын Божий. |
| 34Hö ehtatihe päliči järves i tuliba Gennisaretan maha. | 34И, переправившись, прибыли в землю Геннисаретскую. |
| 35Konz sen tahon mehed homaičiba, ken om tulnu, hö oigenziba vestid kaikjale sil tahol, i kaikid läžujid todihe Iisusannoks. | 35Жители того места, узнав Его, послали во всю окрестность ту и принесли к Нему всех больных, |
| 36Hö pakičiba hot' kosketada hänen sädon röunad, i kaik, ked sen kosketiba, tegihe tervhikš. | 36и просили Его, чтобы только прикоснуться к краю одежды Его; и которые прикасались, исцелялись. |