Your word is a lamp to my feet

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

PSALMOIDEN KIRJ

101 Psalm

1Gor’as da pahasmeles olijan loičend, konz hän avaidab Ižandale ičeze tuskan.
2Ižand, kulišta minun loičend,
lekaha minun sanad sinunnoks!
3Ala peitä minuspäi ičeiž modod,
minun gor’a-aigal kärauda korv minuhupäi!
Sen päivän, konz kucun sindai abuhu, kule mindai teramba.

4Minun päiväd kadoba kuti savu,
tusk poltab minun luid kuti lämoi.
5Minun südäin om satatadud,
se om kuinu kuti kulohein,
unohtan leibäd-ki söda.
6Ohkandaspäi jäiba
vaiše lud da nahk.
7Minä olen kuti pelikan, lind letemas,
kuti hübj tactud lidnas.
8Minä en magada öl,
ištun kuti üksjaine lind katusel.
9Joga päivän lajiba mindai minun vihanikad,
vihankandajad prokl’aniba toižid minun nimel.
10Minä sön tuhkad kuti leibäd,
kündled segoitasoiš minun jomaha
11sinun vihan da käraidusen tagut.
Sinä libutid mindai ülähän, da lükäižid alahaks.
12Minun päiväd oma kuti kazvai kuvahaine,
minä kuivan kuti hein.

13No sinä, Sur’ Sünduižem, püžud igän,
sinun nimi mušttas pol’vespäi pol’vehe.
14Sinä libud da ozutad hüväd Sionale,
om aig armahtada sidä, tuli mugoine aig.
15Sinun käskabunikad navediba sen kivid,
hö žalleičeba sen tuhkad.

16Mirun rahvahad varaidaba Ižandan nimed,
i kaik man kunigahad kumardasoiš hänele,
17konz Ižand libutab udes Sionan
da tuleb ičeze sures hoštoteses.
18Hän kulištab gor’ahižiden loičendoid,
ei käraute heiden loičendsanoihe sel’gäl.
19Nece linneb kirjutadud tulijale pol’vele,
i rahvaz, kudamb tuleb jäl’ghepäi,
ülenzoitaškab Ižandad.

20Ižand kacub ičeze pühäs korktudespäi,
taivhaspäi hän tarkas kacub mad,
21miše kulištada türmnikoiden žalleičust,
pästta valdale surmale suditud.
22Sionas ülenzoittas Ižandan nimed,
händast kittas Jerusalimas,
23konz keradasoiš ühthe kaik mirun rahvahad,
da valdkundad tuleba služimaha Ižandale.

24Hän vällenzi minun vägid kesked matkad,
lühenzi minun elon päivid.
25Minä sanuin hänele:
«Minun Jumal, ala ota mindai kesk igäd!
Sinä eläd igän, pol’vespäi pol’vehe.
26Ezmässai sinä, Ižand, panid man alandused,
sinun käzil om tehtud taivaz.
27Ned kadoba, a sinä püžud.
Kaik ned kuluba, kuti soba.
Sinä vajehtad niid kuti sobad, i ned vajehtasoiš uzihe.
28Vaiše sinä oled enzne, sinun igä ei lopte.
29Sinun käskabunikoiden lapsed voiba eläda tünäs,
heiden-ki lapsed linneba sinun suugiden al».

предыдущая глава Глава 101 следующая глава