Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаЭСФИР | КНИГА ЕСФИРЬ |
9 Глава | Глава 9 |
| 1 Латкокымшо – адар – тылзын латкумшо кечынже кугыжан пунчалже шукталтшаш улмаш. Тиде кечын иудей-влакым тушманышт шке кид йымакышт налнешт улмаш, но мӧҥгешла лектын – нуным иудей-влак шке кид йымакышт налыныт. | 1В двенадцатый месяц, то есть в месяц Адар, в тринадцатый день его, в который пришло время исполниться повелению царя и указу его, в тот день, когда надеялись неприятели Иудеев взять власть над ними, а вышло наоборот, что сами Иудеи взяли власть над врагами своими, – |
| 2 Тунам Артаксерксын вуйлатыме чыла кундемыштыже иудей-влак шке илыме олалаштышт, нунылан осалым шонышо тушманышт ӱмбаке кержалташ манын, иквереш чумыргеныт. Нунын ваштареш нигӧ шоген кертын огыл, вет чыла калыкым нунын деч лӱдмаш авалтен. | 2собрались Иудеи в городах своих по всем областям царя Артаксеркса, чтобы наложить руку на зложелателей своих; и никто не мог устоять пред лицем их, потому что страх пред ними напал на все народы. |
| 3 Чыла кундемысе он ден сатрап-влак, кундемласе вуйлатыше ден кугыжан еҥже-влак иудей калык велне лийыныт – нуно чыланат Мардохей деч лӱдыныт. | 3И все князья в областях и сатрапы, и областеначальники, и исполнители дел царских поддерживали Иудеев, потому что напал на них страх пред Мардохеем. |
| 4 Вет Мардохей кугыжан полатыште ынде пеш кугу верым налын да тудын чапше чыла кундемыштат шарлен улмаш. Тиде айдеме кӱшкырак да кӱшкырак кӱзен. | 4Ибо велик был Мардохей в доме у царя, и слава о нем ходила по всем областям, так как сей человек, Мардохей, поднимался выше и выше. |
| 5 Иудей-влак шке тушманыштым кырен шалатеныт: нуным керде дене руэныт, пуштеденыт, пытареныт, нунын дене мом шоненыт, тудым ыштеныт. | 5И избивали Иудеи всех врагов своих, побивая мечом, умерщвляя и истребляя, и поступали с неприятелями своими по своей воле. |
| 6 Суза оласе карманыште иудей-влак вичшӱдӧ еҥым пуштыныт. | 6В Сузах, городе престольном, умертвили Иудеи и погубили пятьсот человек; |
| 7 Нуно тыгак Паршандафам, Далфоным, Асфафам, | 7и Паршандафу и Далфона и Асфафу, |
| 8 Порафам, Адальям, Аридафам, | 8и Порафу и Адалью и Аридафу, |
| 9 Пармашфам, Арисайым, Аридайым да Ваиезафам – | 9и Пармашфу и Арисая и Аридая и Ваиезафу, – |
| 10 Амадафын Аман эргыжын, иудей-влакын кугу тушманжын, лу эргыжым – пуштыныт, но погыштым тӱкен огытыл. | 10десятерых сыновей Амана, сына Амадафа, врага Иудеев, умертвили они, а на грабеж не простерли руки своей. |
| 11 Суза оласе карманыште мыняр еҥым пуштмо нерген уверым кугыжалан тудо кечынак намиен шуктеныт. | 11В тот же день донесли царю о числе умерщвленных в Сузах, престольном городе. |
| 12 Кугыжа Есфирь ватыжлан каласен: «Суза оласе карманыште иудей-влак вичшӱдӧ еҥым да Аманын лу эргыжым пуштыныт. А кугыжан моло кундемыштыже мо ышталтын? Тыйын эше могай йодмашет уло? Мый тудым шуктем. Тыланет эше мо кӱлеш? Тидымат мый тыланет пуэм». | 12И сказал царь царице Есфири: в Сузах, городе престольном, умертвили Иудеи и погубили пятьсот человек и десятерых сыновей Амана; что же сделали они в прочих областях царя? Какое желание твое? и оно будет удовлетворено. И какая еще просьба твоя? она будет исполнена. |
| 13 Есфирь вашештен: «Кугыжалан келша гын, тек Суза оласе иудей-влаклан таче мом ыштымыштым эрлат шуяш кертыжым пуат. А Аманын лу эргыжын капыштым тек меҥгеш сакат». | 13И сказала Есфирь: если царю благоугодно, то пусть бы позволено было Иудеям, которые в Сузах, делать то же и завтра, что сегодня, и десятерых сыновей Амановых пусть бы повесили на дереве. |
| 14 Кугыжа тыгак ышташ кӱштен – Сузаште тиде пунчалым увертареныт, а Аманын лу эргыжын капыштым меҥгеш сакеныт. | 14И приказал царь сделать так; и дан на это указ в Сузах, и десятерых сыновей Амановых повесили. |
| 15 Суза оласе иудей-влак адар тылзын латнылымше кечынжат иквереш погыненыт да тиде олаште эше кумшӱдӧ еҥым пуштыныт, но нунын погыштым тӱкен огытыл. | 15И собрались Иудеи, которые в Сузах, также и в четырнадцатый день месяца Адара и умертвили в Сузах триста человек, а на грабеж не простерли руки своей. |
| 16 Кугыжанышын моло кундемыштыжат иудей-влак, иквереш чумырген, шке илышыштым аралаш да тушманышт деч утаралташ кынелыныт. Иудей-влак чылаже шымле вич тӱжем тушманыштым пуштыныт, но погыштым тӱкен огытыл. | 16И прочие Иудеи, находившиеся в царских областях, собрались, чтобы стать на защиту жизни своей и быть покойными от врагов своих, и умертвили из неприятелей своих семьдесят пять тысяч, а на грабеж не простерли руки своей. |
| 17 Чыла тиде адар тылзын латкумшо кечынже лийын, а латнылымше кечын иудей-влак каненыт да тиде кечым куанле пайрем семын палемдаш тӱҥалыныт. | 17Это было в тринадцатый день месяца Адара; а в четырнадцатый день сего же месяца они успокоились и сделали его днем пиршества и веселья. |
| 18 А Сузысо иудей-влак латкумшо кечынжат, латнылымше кечынжат иквереш погыненыт. Нуно тиде тылзын латвизымше кечынже каненыт да тудым куанле пайрем семын палемдаш тӱҥалыныт. | 18Иудеи же, которые в Сузах, собирались в тринадцатый день его и в четырнадцатый день его, а в пятнадцатый день его успокоились и сделали его днем пиршества и веселья. |
| 19 Сандене яллаште илыше иудей-влак адар тылзын латнылымше кечыжым пайрем семын куанен, кочкын-йӱын палемдат, ваш-ваш пӧлекым ыштат. [А кугу олалаште илыше-влак латвизымше кечынат поро кумыл дене веселитлат, икте-весыштлан пӧлекым пуэдат.] | 19Поэтому Иудеи сельские, живущие в селениях открытых, проводят четырнадцатый день месяца Адара в веселье и пиршестве, как день праздничный, посылая подарки друг ко другу. |
| 20 Мардохей чыла тидын нерген возен да Артаксеркс кугыжан вуйлатыме чыла кундемыштыже илыше иудей-влаклан, лишыл ден торасе-влакланат, серышым колтен. | 20И описал Мардохей эти происшествия и послал письма ко всем Иудеям, которые в областях царя Артаксеркса, к близким и к дальним, |
| 21 Серышыште тыге возымо лийын: «Иудей-влак кажне ийын адар тылзын латнылымше да латвизымше кечыжым пайрем семын палемдышаш улыт. | 21о том, чтобы они установили каждогодно празднование у себя четырнадцатого дня месяца Адара и пятнадцатого дня его, |
| 22 Вет нине кечын иудей-влак тушманышт деч утаралтыныт, тиде тылзыште нунын ойгышт куанышке, шортмышт пайремышке савырнен. Нине кечым иудей-влак пайрем семын куанен, кочкын-йӱын, ваш-ваш тӱрлӧ кочкыш сийым колтеден да йорло-влаклан пӧлекым пуэден палемдышаш улыт». | 22как таких дней, в которые Иудеи сделались покойны от врагов своих, и как такого месяца, в который превратилась у них печаль в радость, и сетование–в день праздничный, –чтобы сделали их днями пиршества и веселья, посылая подарки друг другу и подаяния бедным. |
| 23 Нунын тыге ыштымышт – мо нерген нунылан Мардохей возен – тидын деч вара иудей калыкын йӱлашкыже пурен. | 23И приняли Иудеи то, что уже сами начали делать, и о чем Мардохей написал к ним, |
| 24 Вет Вугей тукым гыч Аман, Амадафын эргыже, иудей-влакын тушманже, чыла иудейым пушташ шонен пыштен да, нуным пытараш манын, пурым – шеревам – кышкен. | 24как Аман, сын Амадафа, Вугеянин, враг всех Иудеев, думал погубить Иудеев и бросал пур, жребий, об истреблении и погублении их, |
| 25 Но кунам Есфирь кугыжа дек миен, кугыжа у пунчалже дене Аманын иудей-влакым пытараш шонымыжым лугыч ыштен, да Аманын шучко шонымашыже шкаланжак пӧртылын – тудым шкенжымат, эргыж-влакымат меҥгеш сакеныт. | 25и как Есфирь дошла до царя, и как царь приказал новым письмом, чтобы злой замысл Амана, который он задумал на Иудеев, обратился на голову его, и чтобы повесили его и сыновей его на дереве. |
| 26 Садланак нине кече-влакым Пурим манын лӱмденыт, тудо «пур» шомак гыч лектын. [Тидыже нунын йылмыштышт «шерева» манмым ончыкта.] Мардохейын серышыж дене келшышын, тыгак шке ужмыштым да нунын дене мо лиймым шотыш налын, | 26Потому и назвали эти дни Пурим, от имени: пур. Поэтому, согласно со всеми словами сего письма и с тем, что сами видели и до чего доходило у них, |
| 27 иудей-влак шкаланышт, шочшыштлан да чылалан, кӧ нунын деке ушна, тыге ыштен шогымым йӱлаш пуртеныт: нине кок кечым, серышыште каласыме семынак, кажне ийын палемдыме жапыште пайремлаш. | 27постановили Иудеи и приняли на себя и на детей своих и на всех, присоединяющихся к ним, неотменно, чтобы праздновать эти два дня, по предписанному о них и в свое для них время, каждый год; |
| 28 Чыла кундем ден олаште кажне еш нине кечым тукым гыч тукымыш шарнен шогышаш да пайрем семын палемдышаш. Иудей-шамыч Пурим кече-влакым пайремлымым чарнышаш огытыл, нунын ончыкылык тукымыштат тидын нерген нигунамат мондышаш огытыл. | 28и чтобы дни эти были памятны и празднуемы во все роды в каждом племени, в каждой области и в каждом городе; и чтобы дни эти Пурим не отменялись у Иудеев, и память о них не исчезла у детей их. |
| 29 Пурим нерген ондак возымым шуктен шогышт манын, кугыжанвате Есфирят, Абихаилын ӱдыржӧ, иудей Мардохей дене пырля возымо вес серышыштыже шке кучемвийже дене пеҥгыдемден. | 29Написала также царица Есфирь, дочь Абихаила, и Мардохей Иудеянин, со всею настойчивостью, чтобы исполняли это новое письмо о Пуриме; |
| 30 А Артаксерксын кугыжанышышкыже пурышо шӱдӧ коло шым кундемыште илыше иудей-влаклан тыныслык ден эсенлыкым тыланымашан серыш-влакым колтеныт. | 30и послали письма ко всем Иудеям в сто двадцать семь областей царства Артаксерксова со словами мира и правды, |
| 31 Тушто Пурим кече-влакым иудей Мардохей ден кугыжанвате Есфирьын ончыктымо жапыште палемден шогаш кӱштымӧ. Нине кече-влакым иудей калыкын шкаланже да шочшыж-влаклан палемдыме пӱтым кучымо да магырен шортмо кече-влакым палемдыме семынак палемдыман. | 31чтобы они твердо наблюдали эти дни Пурим в свое время, какое уставил о них Мардохей Иудеянин и царица Есфирь, и как они сами назначали их для себя и для детей своих в дни пощения и воплей. |
| 32 Тыге Есфирь шке кӱштымашыж дене Пурим пайремым пеҥгыдемден, да тидын нерген книгашке возеныт. | 32Так повеление Есфири подтвердило это слово о Пуриме, и оно вписано в книгу. |
Глава 9