Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Lukan kirjuttamana | Luke |
Chapter 24 | Chapter 24 |
| 1Enšimmäisenä päivänä šuovatan jälkeh naiset jo aikaseh huomenekšella otettih hajuvoitiet, mit oli varuššettu, ta lähettih kalmalla. Hiän kera tuli eryähie toisieki naisie. | 1But on the first day of the week, at early dawn, they and some others came to the tomb, bringing the spices which they had prepared. |
| 2Hyö nähtih, jotta kalmakotisen šuulla pantu kivi oli vieretetty pois. | 2They found the stone rolled away from the tomb. |
| 3Naiset mäntih šiämeh, ka ei löyvetty Hospoti Iisussan Ruumista. | 3They entered in, and didn’t find the Lord Jesus’ body. |
| 4Kun hyö šitä ihmeteltih, hiän ieššä yhtäkkie šeiso kakši mieštä, kumpasien vuattiet oltih kirkkahan valkiet niin kuin päiväni. | 4While they were greatly perplexed about this, behold, two men stood by them in dazzling clothing. |
| 5Naiset pöläššyttih ta painettih piät. Miehet šanottih heilä: «Mintäh työ ečittä elävyä kuollehien joukošta? | 5Becoming terrified, they bowed their faces down to the earth. They said to them, “Why do you seek the living among the dead? |
| 6Ei Hiän ole tiälä, Hiän nousi kuollehista. Muistakkua, mitä Hiän pakasi teilä olleššah vielä Galileijašša. | 6He isn’t here, but is risen. Remember what he told you when he was still in Galilee, |
| 7Hiän šano: ‘Näin käypi: Ihmisen Poika annetah riähkähisillä käsih ta nuaklitah ristih, ta kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista’.» | 7saying that the Son of Man must be delivered up into the hands of sinful men and be crucified, and the third day rise again?” |
| 8Šilloin hyö muissettih, jotta niin Iisussa oli šanon. | 8They remembered his words, |
| 9Kalmalta tultuo naiset vietih täštä viesti yhellätoista opaššettavalla ta kaikilla muilla. | 9returned from the tomb, and told all these things to the eleven and to all the rest. |
| 10Ne naiset oltih Magdalan Muarie, Joanna ta Juakon muamo Muarie, ta vielä toisieki oli hiän kera. Hyö šanottih apostoliloilla kaiken tämän, | 10Now they were Mary Magdalene, Joanna, and Mary the mother of James. The other women with them told these things to the apostles. |
| 11ka hiän mieleštä tämä oli ihan naisien kekšintyö, ta hyö ei ušottu. | 11These words seemed to them to be nonsense, and they didn’t believe them. |
| 12Kumminki Petri läksi juokšomah kalmakotisen luo. Hiän kumartu kaččomah šiämeh, vain ei nähnyn muuta kuin kiärevuattiet. Šiitä hiän myöšty kotihih ičekšeh kummekšuon kaikkie tätä. | 12But Peter got up and ran to the tomb. Stooping and looking in, he saw the strips of linen lying by themselves, and he departed to his home, wondering what had happened. |
| 13Šinä šamana päivänä kakši Iisussan opaššettavua matkasi Emmausih, še kylä on kymmenisen virššan piäššä Jerusalimista. | 13Behold, two of them were going that very day to a village named Emmaus, which was sixty stadia from Jerusalem. |
| 14Matatešša hyö paistih kaikešta, mitä oli ollun. | 14They talked with each other about all of these things which had happened. |
| 15Kuni hyö šiinä paistih ta tuumaitih, Iisussa Iče tuli hiän luo ta aštu hiän kera. | 15While they talked and questioned together, Jesus himself came near, and went with them. |
| 16Opaššettavilta niin kuin šilmät ois šokaistu, ta hyö ei tunnettu Häntä. | 16But their eyes were kept from recognizing him. |
| 17Iisussa rupesi pakauttamah heitä: «Mistä työ pakajatta matatešša? Miksi oletta pahalla mielellä?» | 17He said to them, “What are you talking about as you walk, and are sad?” |
| 18Yksi heistä, Kleopa nimeltäh, šano Iisussalla: «Šie onnakko olet koko Jerusalimissa ainut vierašmualaini, ken ei tiijä, mitä tiälä on ollun näinä päivinä?» | 18One of them, named Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who doesn’t know the things which have happened there in these days?” |
| 19Iisussa kyšy: «A mitäpä on ollun?» Hyö vaššattih: «Ka še, mitä šattu Iisussa Nasarettilaisella. Hiän oli Jumalan viessintuoja, varma omissa šanoissah ta töissäh Jumalan ta kaiken rahvahan šilmissä. | 19He said to them, “What things?” They said to him, “The things concerning Jesus, the Nazarene, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people; |
| 20Miän ylipapit ta valtamiehet annettih Hänet kuolomah suutittavakši ta Hänet nuaklittih ristih. | 20and how the chief priests and our rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him. |
| 21A myö toivoma, jotta Hiän ois še, ken piäštäy Israelin šen vihollisista. Nyt on kaiken lisäkši jo kolmaš päivä šiitä, kun kaikki tämä oli. | 21But we were hoping that it was he who would redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things happened. |
| 22Ta vielä eryähät miän naiset šuatih miät ihmettelömäh. Aikaseh huomenekšella hyö lähettih kalmalla. | 22Also, certain women of our company amazed us, having arrived early at the tomb; |
| 23Kun hyö ei löyvetty Iisussan Ruumista, myöššyttih ta šanottih, jotta heilä näyttäyvyttih anhelit, kumpaset šanottih, jotta Iisussa on elošša. | 23and when they didn’t find his body, they came saying that they had also seen a vision of angels, who said that he was alive. |
| 24Šiitä eryähät meistä lähettih kalmakotisen luo ta nähtih, jotta tosiehki kaikki on niin, mitein naiset šanottih. Iisussua hyö ei kuitenki nähty.» | 24Some of us went to the tomb, and found it just like the women had said, but they didn’t see him.” |
| 25«Kylläpä teilä on vähän mieltä!» šano heilä Iisussa. «Noinko vaikie tiän on uškuo šitä, mitä Jumalan viessintuojat einuššettih? | 25He said to them, “Foolish men, and slow of heart to believe in all that the prophets have spoken! |
| 26Eiköš Hristossan pitänki näin käršie ta šiitä piäššä taivahan kunnivoh?» | 26 Didn’t the Christ have to suffer these things and to enter into his glory?” |
| 27Ta Hiän šelitti heilä, mitä Häneštä oli šanottu kaikissa Pyhissä Kirjutukšissa, alkuan Moissein ta kaikkien viessintuojien kirjoista. | 27Beginning from Moses and from all the prophets, he explained to them in all the Scriptures the things concerning himself. |
| 28Kun hyö tultih šen kylän luo, minne miehet oltih mänöššä, Iisussa oli lähtövinäh ielläh. | 28They came near to the village where they were going, and he acted like he would go further. |
| 29Hyö ruvettih pyrittämäh Häntä ta kiellettih yökši: «Jiä miän luo. Päivä on jo loppumašša, tulou ilta.» Niin Iisussa mäni taloh ta jäi hiän luo. | 29They urged him, saying, “Stay with us, for it is almost evening, and the day is almost over.” He went in to stay with them. |
| 30Kun hyö issuttih stolašša, Hiän otti leivän, kiitti Jumalua, katkasi leivän ta anto heilä. | 30When he had sat down at the table with them, he took the bread and gave thanks. Breaking it, he gave it to them. |
| 31Šiitä hiän šilmät avauvuttih, ta hyö tunnettih Hänet. Ka šamašša Hiän muuttu näkymättömäkši. | 31Their eyes were opened and they recognized him, then he vanished out of their sight. |
| 32Hyö paistih keškenäh: «Ilmainkoš miän šytän hyppi, kun Hiän tiellä pakasi miän kera ta šelitti meilä Pyhie Kirjutukšie». | 32They said to one another, “Weren’t our hearts burning within us, while he spoke to us along the way, and while he opened the Scriptures to us?” |
| 33Šamašša hyö nouštih ta myöššyttih Jerusalimih. Šielä hyö löyvettih yksitoista opaššettavua, ta hiän kera oli muitaki šiih joukkoh kuulujie. | 33They rose up that very hour, returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and those who were with them, |
| 34Ne šanottih tulijilla: «Hospoti tosiehki nousi kuollehista. Hiän näyttäyty Simonilla.» | 34saying, “The Lord is risen indeed, and has appeared to Simon!” |
| 35Šiitä ne kakši niise šanottih, mitä tapahtu matalla ta mitein hyö tunnettih Iisussa, kun Hiän katkasi leivän. | 35They related the things that happened along the way, and how he was recognized by them in the breaking of the bread. |
| 36Hyö vielä ei keritty lopettua pakinua – ka Iče Iisussa šeisou hiän kešeššä ta šanou heilä: «Rauha teilä!» | 36As they said these things, Jesus himself stood among them, and said to them, “Peace be to you.” |
| 37Hyö pöläššyttih šiämettömiksi, šentäh kun smietittih, jotta nähäh kuutessiutuja. | 37But they were terrified and filled with fear, and supposed that they had seen a spirit. |
| 38«Mitäpä työ niin pöläštyjä?» kyšy heiltä Iisussa. «Mintäh šemmoset mielet tullah teilä piäh? | 38He said to them, “Why are you troubled? Why do doubts arise in your hearts? |
| 39Kaččokkua Miun jalkoja ta käsie: Mie še täššä olen. Kuotelkua Milma ta kaččokkua. Ei kuutessiutujalla ole lihua eikä luita, niin kuin niättä, Miula on.» | 39 See my hands and my feet, that it is truly me. Touch me and see, for a spirit doesn’t have flesh and bones, as you see that I have.” |
| 40Näin Hiän pakasi ta näytti heilä kiät ta jalat. | 40When he had said this, he showed them his hands and his feet. |
| 41Ihaššukšissa hyö ei voitu uškuo, aina vain ihmeteltih. Šiitä Iisussa kyšy heiltä: «Onko teilä tiälä mitä šyötävyä?» | 41While they still didn’t believe for joy, and wondered, he said to them, “Do you have anything here to eat?” |
| 42Hyö annettih Hänellä palani paissettuo kalua ta mettä. | 42They gave him a piece of a broiled fish and some honeycomb. |
| 43Hiän otti ne ta šöi heijän nähen. | 43He took them, and ate in front of them. |
| 44Iisussa šano heilä: «Tätä Mie tarkotin, konša olin vielä tiän kera ta pakasin teilä. Kaiken šen piti stuaniutuo, mitä Miušta on kirjutettu Moissein Sakonašša, Jumalan viessintuojien kirjoissa ta Psalmiloissa.» | 44He said to them, “This is what I told you, while I was still with you, that all things which are written in the law of Moses, the prophets, and the psalms, concerning me must be fulfilled.” |
| 45Šiitä Hiän avasi heijän mielet malttamah Pyhie Kirjutukšie. | 45Then he opened their minds, that they might understand the Scriptures. |
| 46Hiän šano: «Kirjutukšissa on šanottu näin: Hristossan piti käršie ta kolmantena päivänä noušša kuollehista. | 46He said to them, “Thus it is written, and thus it was necessary for the Christ to suffer and to rise from the dead the third day, |
| 47Ta kaikkie rahvahie, Jerusalimista alkuan, pitäy Hänen nimeššä kuččuo jättämäh riähät ta kiäntymäh Jumalan puoleh, ta niin hyö šuahah proškenja. | 47 and that repentance and remission of sins should be preached in his name to all the nations, beginning at Jerusalem. |
| 48Työ oletta nähnyn kaiken tämän ta teijän pitäy šanella šiitä ihmisillä. | 48 You are witnesses of these things. |
| 49Mie työnnän teilä Šen, min Tuattoni lupasi. A työ jiäkyä täh linnah, kuni teilä ei anneta voimua ylähyätä.» | 49 Behold, I send out the promise of my Father on you. But wait in the city of Jerusalem until you are clothed with power from on high.” |
| 50Iisussa vei opaššettavat pois linnašta Vifanijan lähellä olijah paikkah. Šielä Hiän nošti käteh ta plahoslovi hiät. | 50He led them out as far as Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them. |
| 51Plahosloviessa heitä Hiän rupesi loittonomah heistä, ta Hänet otettih taivahah. | 51While he blessed them, he withdrew from them, and was carried up into heaven. |
| 52Opaššettavat kumarrettih Hänellä muah šuate ta šuuren ilon vallašša myöššyttih Jerusalimih. | 52They worshiped him, and returned to Jerusalem with great joy, |
| 53Šielä hyö oltih koko aika jumalankojissa ta ylennettih ta kiitettih Jumalua. Amin. | 53and were continually in the temple, praising and blessing God. Amen. |
Chapter 24
