Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Lukan kirjuttamana | Luke |
Chapter 18 | Chapter 18 |
| 1Iisussa šano opaššettavillah peittopakinan šiitä, jotta aina pitäis vaipumatta moliutuo. Hiän šano: | 1He also spoke a parable to them that they must always pray, and not give up, |
| 2«Yheššä linnašša oli sut'ja, kumpani ei varannun Jumalua eikä häpiellyn ihmisie. | 2saying, “There was a judge in a certain city who didn’t fear God, and didn’t respect man. |
| 3Šamašša linnašša eli niise leškinaini, kumpani koko ajan kävi sut'jan luo ta priššasi: ‘Puolissa milma miun viärittäjyä vaštah’. | 3 A widow was in that city, and she often came to him, saying, ‘Defend me from my adversary!’ |
| 4Pitkäh aikah sut'ja ei šuoštun. A šiitä hiän šano ičekšeh: ‘Mie en varaja Jumalua enkä häpie ihmisie, | 4 He wouldn’t for a while, but afterward he said to himself, ‘Though I neither fear God, nor respect man, |
| 5no tämä leškinaini ei jätä milma rauhah. Mie puolissan häntä suutušša, jotta hiän ei vaivuais milma käyntilöilläh.’» | 5 yet because this widow bothers me, I will defend her, or else she will wear me out by her continual coming.’ ” |
| 6Hospoti kyšy: «Kuulijako, mitä šano tuo viärämielini sut'ja? | 6The Lord said, “Listen to what the unrighteous judge says. |
| 7Eikö šilloin Jumalaki auta niitä, kenet Hiän on valinnun omikseh ta ket yötä-päivyä molitah Häneltä apuo? Rupieuko Hiän pitvittelömäh? | 7 Won’t God avenge his chosen ones who are crying out to him day and night, and yet he exercises patience with them? |
| 8Mie šanon teilä, Hiän tulou ruttoh heilä apuh. No konša Ihmisen Poika tulou jälelläh, niin löytänöykö Hiän uškuo muan piältä?» | 8 I tell you that he will avenge them quickly. Nevertheless, when the Son of Man comes, will he find faith on the earth?” |
| 9Eryähillä, ket piettih iččieh oikiemielisinä ta pahekšittih toisie, Iisussa šano tämän peittopakinan: | 9He spoke also this parable to certain people who were convinced of their own righteousness, and who despised all others. |
| 10«Kakši mieštä mäni jumalankotih moliutumah. Yksi niistä oli farissei, toini oli veronkeryäjä. | 10 “Two men went up into the temple to pray; one was a Pharisee, and the other was a tax collector. |
| 11Farissei šeiso omalla paikalla ta moliutu ičekšeh: ‘Jumala, passipoitan Šilma šiitä, jotta mie en ole šemmoni kuin muut ihmiset – rosvot, valehtelijat, huoruiččijat tahi niin kuin tuo veronkeryäjä. | 11 The Pharisee stood and prayed to himself like this: ‘God, I thank you that I am not like the rest of men, extortionists, unrighteous, adulterers, or even like this tax collector. |
| 12Mie pyhitän kahičči netälissä ta annan Jumalalla kymmenennen ošan kaikešta, mitä hankin.’ | 12 I fast twice a week. I give tithes of all that I get.’ |
| 13Veronkeryäjä šeiso loitompana. Hiän ei ruohtin kaččuo taivahah päin, vain löi iččieh rintah ta šano: ‘Jumala, šaleiče milma riähkähistä!’ | 13 But the tax collector, standing far away, wouldn’t even lift up his eyes to heaven, but beat his breast, saying, ‘God, be merciful to me, a sinner!’ |
| 14Mie šanon teilä, jotta veronkeryäjä läksi kotih Jumalan hyväkšymänä, a še farissei ei. Niät kun jokahini, ken iččieh ylentäy, še alennetah, ka ken iččieh alentau, še ylennetäh.» | 14 I tell you, this man went down to his house justified rather than the other; for everyone who exalts himself will be humbled, but he who humbles himself will be exalted.” |
| 15Iisussan luo tuotih pienie lapšie, jotta Hiän košettais heitä. Tämän nähtyö opaššettavat ruvettih moittimah tuojie. | 15They were also bringing their babies to him, that he might touch them. But when the disciples saw it, they rebuked them. |
| 16No Iisussa kučču lapšet luokšeh ta šano: «Antakkua lapšien tulla Miun luo, elkyä pietelkyä heitä. Heijän moisilla kuuluu Jumalan Valtakunta. | 16Jesus summoned them, saying, “Allow the little children to come to me, and don’t hinder them, for God’s Kingdom belongs to such as these. |
| 17Šanon teilä toven: ken ei ottane Jumalan Valtakuntua šytämeheh niin kuin lapši, še ei piäše šinne.» | 17 Most certainly, I tell you, whoever doesn’t receive God’s Kingdom like a little child, he will in no way enter into it.” |
| 18Eryäš korkievirkani mieš kyšy Iisussalta: «Hyvä Opaštaja, mitä miun pitäis ruatua, jotta šaisin ilmasenikusen elämän?» | 18A certain ruler asked him, saying, “Good Teacher, what shall I do to inherit eternal life?” |
| 19Iisussa vaštasi hänellä: «Mintäh šie šanot Milma hyväkši? Kenkänä muu ei ole hyvä kuin yksistäh Jumala. | 19Jesus asked him, “Why do you call me good? No one is good, except one: God. |
| 20Käšyt šie tiijät: elä makua vierahan naisen kera; elä tapa; elä varašša; tovistuas's'a elä valehtele; kunnivoita tuattuoš ta muamuoš.» | 20 You know the commandments: ‘Don’t commit adultery,’ ‘Don’t murder,’ ‘Don’t steal,’ ‘Don’t give false testimony,’ ‘Honor your father and your mother.’ ” |
| 21Mieš vaštasi: «Nuorešta šuate mie olen elän kaikkien näijen käškyjen mukah». | 21He said, “I have observed all these things from my youth up.” |
| 22Tämän kuultuo Iisussa šano: «Yksi as's'a šiula on vielä ruatamatta. Myö kaikki, mitä šiula on, ta jua rahat köyhillä, niin šiula on uarreh taivahissa. Šiitä tule ta aššu Miun kera.» | 22When Jesus heard these things, he said to him, “You still lack one thing. Sell all that you have, and distribute it to the poor. Then you will have treasure in heaven; then come, follow me.” |
| 23Tämän kuultuo mieš murehtu, šentäh kun Hiän oli hyvin pohatta. | 23But when he heard these things, he became very sad, for he was very rich. |
| 24Šen nähtyö Iisussa šano: «Vaikie on niijen, kellä on äijän hyvysie, piäššä Jumalan Valtakuntah. | 24Jesus, seeing that he became very sad, said, “How hard it is for those who have riches to enter into God’s Kingdom! |
| 25Helpompi on verbl'udan männä nieklanšilmäštä läpi kuin pohatan piäššä Jumalan Valtakuntah.» | 25 For it is easier for a camel to enter in through a needle’s eye than for a rich man to enter into God’s Kingdom.” |
| 26«Kenpä šilloin voit pelaštuo?» kyšyttih kuuntelijat. | 26Those who heard it said, “Then who can be saved?” |
| 27Iisussa vaštasi: «Mitä ihmiset ei voija, šen Jumala voit». | 27But he said, “The things which are impossible with men are possible with God.” |
| 28Šiitä Petri šano: «A miteinpäš myö? Myö jättimä kaiken, mitä meilä oli, ta läksimä Šiun kera.» | 28Peter said, “Look, we have left everything and followed you.” |
| 29Iisussa šano heilä: «Šanon teilä toven: jokahini, ken Jumalan Valtakunnan tähen jätti oman talon tahi vanhemmat, vellet tahi čikot, oman naisen tahi lapšet, | 29He said to them, “Most certainly I tell you, there is no one who has left house, or wife, or brothers, or parents, or children, for God’s Kingdom’s sake, |
| 30še šuau jo täššä ajašša moninkertasen korvaukšen, a tulijašša ajašša ilmasenikusen elämän». | 30 who will not receive many times more in this time, and in the world to come, eternal life.” |
| 31Iisussa kučču luokšeh kakšitoista opaššettavua ta šano heilä: «Myö matkuamma nyt Jerusalimih. Šielä stuaniutuu kaikki, mitä Jumalan viessintuojat on kirjutettu Ihmisen Pojašta. | 31He took the twelve aside, and said to them, “Behold, we are going up to Jerusalem, and all the things that are written through the prophets concerning the Son of Man will be completed. |
| 32Hänet annetah toisenvierosien käsih, Häntä nakretah, häväissäh ta šyletäh Hänellä piällä. | 32 For he will be delivered up to the Gentiles, will be mocked, treated shamefully, and spit on. |
| 33Hyö ruoškitah Häntä ta tapetah Hänet. No a kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista.» | 33 They will scourge and kill him. On the third day, he will rise again.” |
| 34Opaššettavat ei maltettu mitänä Iisussan pakinašta. Hänen šanojen merkityš oli heiltä peitetty, eikä hyö piäšty perillä, mitä Iisussa tarkotti näillä šanoilla. | 34They understood none of these things. This saying was hidden from them, and they didn’t understand the things that were said. |
| 35Konša Iisussa läheni Jerihonie, tien viereššä istu šokie ta kyšy miilostinua. | 35As he came near Jericho, a certain blind man sat by the road, begging. |
| 36Kun šokie kuuli, jotta tiellä matkuau äijän väkie, hiän kyšy, mitä on tapahtumašša. | 36Hearing a multitude going by, he asked what this meant. |
| 37Hänellä šanottih, jotta Iisussa Nasarettilaini oli mänöššä šiitä šivučči. | 37They told him that Jesus of Nazareth was passing by. |
| 38Šilloin hiän karjeutu: «Iisussa, Tuavitan Poika, armaha milma!» | 38He cried out, “Jesus, you son of David, have mercy on me!” |
| 39Ieššä matkuajat vuajittih, jotta šokie ois iänettäh, ka hiän vielä lujempah karju: «Tuavitan Poika, armaha milma!» | 39Those who led the way rebuked him, that he should be quiet; but he cried out all the more, “You son of David, have mercy on me!” |
| 40Iisussa pietty ta käški kulettua šokien luokšeh. Mieš tuli, ta Iisussa kyšy häneltä: | 40Standing still, Jesus commanded him to be brought to him. When he had come near, he asked him, |
| 41«Mitä šie tahot, jotta Mie šiula ruatasin?» Mieš vaštasi: «Hospoti, anna miun šilmih näkö». | 41 “What do you want me to do?” He said, “Lord, that I may see again.” |
| 42Šiih Iisussa šano: «Šie rupiet näkömäh. Šiun uško parenti šiut.» | 42Jesus said to him, “Receive your sight. Your faith has healed you.” |
| 43Šamašša šokie rupesi näkömäh ta Jumalua ylentyän läksi Iisussan matkah. Rahvašjoukko, kumpani näki tämän, kiitteli Jumalua. | 43Immediately he received his sight and followed him, glorifying God. All the people, when they saw it, praised God. |
Chapter 18
