Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Lukan kirjuttamana | Luke |
Chapter 9 | Chapter 9 |
| 1Iisussa kučču luokšeh kakšitoista opaššettavua ta anto heilä voiman ta vallan ajua pois kaikki piessat ta parentua tautija ihmisistä. | 1He called the twelve together, and gave them power and authority over all demons, and to cure diseases. |
| 2Iisussa toimitti hiät viemäh šanomua Jumalan Valtakunnašta ta parentamah läsijie. | 2He sent them out to preach God’s Kingdom and to heal the sick. |
| 3Hiän šano heilä: «Elkyä ottakkua mitänä matkah: elkyä matkakeppie, sumččua, leipyä elkyäkä rahua. Elkyä ottakkua ni toista paitua. | 3He said to them, “Take nothing for your journey—no staffs, nor wallet, nor bread, nor money. Don’t have two coats each. |
| 4Mih taloh mänettä yökši, šiinä eläkkyä šini, kuni ei tule aika lähtie pois. | 4 Into whatever house you enter, stay there, and depart from there. |
| 5Kun min linnan eläjät ei otettane teitä vaštah, lähtekkyä šiitä linnašta ta puistakkua pölyt jaloista. Še on tovissukšena heitä vaštah.» | 5 As many as don’t receive you, when you depart from that city, shake off even the dust from your feet for a testimony against them.” |
| 6Niin opaššettavat lähettih matkah. Hyö matattih kyläštä kyläh, šaneltih Hyvyä Viestie ta parennettih läsijie joka paikašša. | 6They departed and went throughout the villages, preaching the Good News and healing everywhere. |
| 7Konša muan nellännekšen herra Iiroti kuuli kaikešta, mitä Iisussa ruato, hiän ei tietän, mitäi ajatella. Eryähät niät šanottih, jotta Iivana Kaštaja on nouššun kuollehista. | 7Now Herod the tetrarch heard of all that was done by him; and he was very perplexed, because it was said by some that John had risen from the dead, |
| 8Toiset arveltih, jotta Il'l'a on tullun jälelläh muan piällä. A kolmannet paistih, jotta kennih ammusista Jumalan viessintuojista on nouššun kuollehista. | 8and by some that Elijah had appeared, and by others that one of the old prophets had risen again. |
| 9No Iiroti šano: «Iivanalta mie käsin leikata piän, a kenpäš on tämä Mieš, kumpasešta mie kuulen tämmösie pakinoja?» Iirotin himotti nähä Iisussua, hiän vuotti vain šopivua aikua. | 9Herod said, “I beheaded John, but who is this about whom I hear such things?” He sought to see him. |
| 10Kun apostolit myöššyttih Iisussan luo, hyö kerrottih Hänellä, mitä kaikkie oli ruattu. Iisussa otti hiät matkah ta läksi rahvahattomah muah lähellä Vifsaidan linnua, missä hyö voitais olla omistah. | 10The apostles, when they had returned, told him what things they had done. He took them and withdrew apart to a desert region of a city called Bethsaida. |
| 11Kuitenki ihmiset šuatih tietyä, missä Hiän on, ta lähettih Hänellä jälkeh. Iisussa anto heijän tulla luokšeh. Hiän pakasi heilä Jumalan Valtakunnašta ta parenti kaikki, ken tarvičči parentamista. | 11But the multitudes, perceiving it, followed him. He welcomed them, spoke to them of God’s Kingdom, and he cured those who needed healing. |
| 12Kun päivä jo kallistu iltah, Iisussan kakšitoista opaššettavua tultih Hänen luo ta šanottih: «Toimita ihmiset pois, jotta hyö mäntäis lähišeuvun kylih ta taloloih ta löyvettäis ičelläh yöšija ta ruokua. Tämähän on aivan elämätöin paikka.» | 12The day began to wear away; and the twelve came and said to him, “Send the multitude away, that they may go into the surrounding villages and farms, and lodge, and get food, for we are here in a deserted place.” |
| 13Iisussa šano heilä: «Antakkua työ heilä ruokua». A hyö vaššattih: «Viisi leipyä ta kakši kalua – šiinä kaikki, mitä meilä on. Vain pitäykö miän lähtie oštamah ruokua kaikilla näillä ihmisillä?» | 13But he said to them, “You give them something to eat.” They said, “We have no more than five loaves and two fish, unless we should go and buy food for all these people.” |
| 14Šielä oli niätšen viitisentuhatta mieštä. Iisussa šano opaššettavillah: «Pankua ihmiset istumah viijenkymmenen henken joukkoloih». | 14For they were about five thousand men. He said to his disciples, “Make them sit down in groups of about fifty each.” |
| 15Hyö niin ni ruattih, käšettih kaikki istumah. | 15They did so, and made them all sit down. |
| 16Šiitä Iisussa otti ne viisi leipyä ta kakši kalua, kaččo ylähyäkši taivahah ta šano passipot Jumalalla. Hiän katkuali leivät ta anto palat opaššettavilla, jotta hyö juattais ne rahvahalla. | 16He took the five loaves and the two fish, and looking up to the sky, he blessed them, broke them, and gave them to the disciples to set before the multitude. |
| 17Kaikin šyötih ta tultih kylläsiksi. Šyömistä vielä jäiki, paloja kerättih kakšitoista vakallista. | 17They ate and were all filled. They gathered up twelve baskets of broken pieces that were left over. |
| 18Yhen kerran, konša Iisussa moliutu yksinäiseššä paikašša ta opaššettavat oltih Hänen kera, Hiän kyšy heiltä: «Ken Mie ihmisien mieleštä olen?» | 18As he was praying alone, the disciples were with him, and he asked them, “Who do the multitudes say that I am?” |
| 19Hyö vaššattih: «Yksien mieleštä Šie olet Iivana Kaštaja, toisien mieleštä Il'l'a. A eryähät šanotah, jotta Šie olet kennih ammuni Jumalan viessintuoja, kumpani nousi kuollehista.» | 19They answered, “ ‘John the Baptizer,’ but others say, ‘Elijah,’ and others, that one of the old prophets has risen again.” |
| 20Iisussa kyšy: «A työ, mitä työ šanotta? Ken Mie tiän mieleštä olen?» Petri vaštasi: «Šie olet Jumalan Hristossa». | 20He said to them, “But who do you say that I am?” Peter answered, “The Christ of God.” |
| 21Iisussa varottamalla varotti heitä, jotta hyö ei šanottais täštä kellänä, | 21But he warned them, and commanded them to tell this to no one, |
| 22ta lisäsi: «Ihmisen Poika joutuu äijän käršimäh. Rahvahan vanhimmat, ylipapit ta sakonanopaštajat kiännytäh Häntä vaštah, Hänet tapetah, ta kolmantena päivänä Hiän noušou kuollehista.» | 22saying, “The Son of Man must suffer many things, and be rejected by the elders, chief priests, and scribes, and be killed, and the third day be raised up.” |
| 23Iisussa šano kaikilla: «Kun ken tahtonou kulkie Miun kera, še kieltäytykkäh ičeštäh, ottakkah oman rissin ta aštukkah Miun peräššä. | 23He said to all, “If anyone desires to come after me, let him deny himself, take up his cross, and follow me. |
| 24Kačo kun še, ken tahtou pelaštua oman elämän, mänettäy šen. A še, ken Miun tähen mänettäy oman elämän, pelaštau šen. | 24 For whoever desires to save his life will lose it, but whoever will lose his life for my sake, will save it. |
| 25Mitäpä hyötyö on ihmisellä šiitä, kun hiän šuanou omakšeh koko muailman, ka kavottanou tahi mänettänöy oman iččeh. | 25 For what does it profit a man if he gains the whole world, and loses or forfeits his own self? |
| 26Še, ken häpiey Milma ta Miun šanoja, šitä Ihmisen Poikaki häpiey, konša Hiän tulou omašša ta Tuaton ta pyhien anhelien jumalallisešša valošša. | 26 For whoever will be ashamed of me and of my words, of him will the Son of Man be ashamed, when he comes in his glory, and the glory of the Father, and of the holy angels. |
| 27Šanon teilä toven: täššä šeisojien joukošša on eryähie, ket ei kuolla šini, kuni ei nähä Jumalan Valtakuntua.» | 27 But I tell you the truth: There are some of those who stand here who will in no way taste of death until they see God’s Kingdom.” |
| 28Iisussan tämän pakinan jälkeh mäni kahekšan päivyä. Šiitä Hiän otti matkahaš Petrin, Iivanan ta Juakon ta nousi vuaralla moliutumah. | 28About eight days after these sayings, he took with him Peter, John, and James, and went up onto the mountain to pray. |
| 29Moliutuos's'a Hiän muuttu nävöltäh, a hänen vuattiet tultih kirkkahan valkeiksi. | 29As he was praying, the appearance of his face was altered, and his clothing became white and dazzling. |
| 30Šamašša šiinä oli kakši mieštä pakajamašša Hänen kera: Moissei ta Il'l'a. | 30Behold, two men were talking with him, who were Moses and Elijah, |
| 31Hyö näyttäyvyttih jumalallisešša valošša ta paistih Iisussan lähöštä, mi pitäis täyttyö Jerusalimissa. | 31who appeared in glory, and spoke of his departure, which he was about to accomplish at Jerusalem. |
| 32Petri ta toiset opaššettavat, kumpaset oltih hänen kera, oltih šyväššä unešša. Konša hyö havaččeuvuttih, niin nähtih Iisussa jumalallisešša valošša ta Moissei ta Il'l'a Hänen kera šeisomašša. | 32Now Peter and those who were with him were heavy with sleep, but when they were fully awake, they saw his glory, and the two men who stood with him. |
| 33Konša hyö oltih lähöššä Iisussan luota, Petri šano Hänellä: «Opaštaja, miän on tiälä hyvä olla. Myö luajimma kolme šuojua: yhen Šiula, yhen Moisseilla ta yhen Il'l'alla.» Hiän ei tietän, mitä pakajau. | 33As they were parting from him, Peter said to Jesus, “Master, it is good for us to be here. Let’s make three tents: one for you, one for Moses, and one for Elijah,” not knowing what he said. |
| 34Kuni Petri pakasi näin, tuli pilvi ta katto hiät. Kun hyö jouvuttih pilven šiämeh, opaššettavat pöläššyttih. | 34While he said these things, a cloud came and overshadowed them, and they were afraid as they entered into the cloud. |
| 35Pilveštä kuulu iäni: «Tämä on Miun Poika, kumpasen olen valinnun. Häntä kuunnelkua.» | 35A voice came out of the cloud, saying, “This is my beloved Son. Listen to him!” |
| 36Kun iäni šammu, Iisussa oli tuaš yksinäh. Opaššettavat oltih iänettäh ta niinä päivinä ei paistu kellänä šiitä, mitä oli nähty. | 36When the voice came, Jesus was found alone. They were silent, and told no one in those days any of the things which they had seen. |
| 37Konša hyö toisena päivänä laškeuvuttih vuaralta, šuuri rahvašjoukko oli Iisussalla vaššašša. | 37On the next day, when they had come down from the mountain, a great multitude met him. |
| 38Eryäš mieš rahvašjoukošta karjeutu: «Opaštaja, molin Šilma, tule kaččomah miun poikuani. Tämä on miun ainut lapši. | 38Behold, a man from the crowd called out, saying, “Teacher, I beg you to look at my son, for he is my only child. |
| 39Piessa rikeneh muokkuau häntä. Yhtäkkie hiän alkau karjuo, ta piessa vetäy häntä koukkuh, niin jotta vuahti lähtöy šuušta. Kun piessa viimein lähtöy, poika jiäy puolikuollehekši. | 39Behold, a spirit takes him, he suddenly cries out, and it convulses him so that he foams, and it hardly departs from him, bruising him severely. |
| 40Mie molin šiun opaššettavie, jotta ajettais piessa pois, ka hyö ei voitu.» | 40I begged your disciples to cast it out, and they couldn’t.” |
| 41Iisussa šano: «Voi tätä uškomatointa ta pilalla männyttä ihmispolvie! Pitältikö Miun pitäy olla tiän kešeššä? Pitältikö Miun pitäy teitä keštyä? Tuo poikaš tänne.» | 41Jesus answered, “Faithless and perverse generation, how long shall I be with you and bear with you? Bring your son here.” |
| 42Pojan vielä aštuos's'a Iisussah päin, piessa pačkasi hänet muah ta veti koukkuh. No Iisussa komenti piessua lähtömäh, parenti pojan ta anto hänet tuatolla. | 42While he was still coming, the demon threw him down and convulsed him violently. But Jesus rebuked the unclean spirit, healed the boy, and gave him back to his father. |
| 43Kaikki ihmiset kummekšittih Jumalan šuurta voimua. Kun kaikki ihmiset ihmeteltih Iisussan ruatoja, Hiän šano opaššettavillah: | 43They were all astonished at the majesty of God. But while all were marveling at all the things which Jesus did, he said to his disciples, |
| 44«Pankua mieleh, mitä Mie nyt teilä šanon: Ihmisen Poika annetah rahvahan käsih». | 44 “Let these words sink into your ears, for the Son of Man will be delivered up into the hands of men.” |
| 45Opaššettavat ei maltettu, mitä Iisussa näillä šanoilla tarkotti. Niijen merkityš oli peitetty heiltä, niin jotta hyö ei piäšty perillä Hänen šanoista eikä ruohittu kyšyö Häneltä niijen merkityštä. | 45But they didn’t understand this saying. It was concealed from them, that they should not perceive it, and they were afraid to ask him about this saying. |
| 46Iisussan opaššettavat alettih kiistyä keškenäh šiitä, ken heistä on šuurin. | 46An argument arose among them about which of them was the greatest. |
| 47Iisussa tiesi, mitä heilä oli mieleššä. Hiän otti lapšen, pani šen vierelläh | 47Jesus, perceiving the reasoning of their hearts, took a little child, and set him by his side, |
| 48ta šano heilä: «Ken Miun nimeššä ottau luokšeh tämän lapšen, še ottau Miut. A ken ottau luokšeh Miut, še ottau Miun Työntäjän. Še, ken teistä on kaikista pienin, onki kaikista šuurin.» | 48and said to them, “Whoever receives this little child in my name receives me. Whoever receives me receives him who sent me. For whoever is least among you all, this one will be great.” |
| 49Iivana šano: «Opaštaja, myö näkimä yhen miehen, kumpani Šiun nimellä ajau pois piessoja. Myö kieltimä häntä, šentäh kun hiän ei matkua miän kera.» | 49John answered, “Master, we saw someone casting out demons in your name, and we forbade him, because he doesn’t follow with us.” |
| 50No Iisussa šano: «Elkyä kieltäkkyä häntä. Ken ei ole teitä vaštah, še on tiän puolella.» | 50Jesus said to him, “Don’t forbid him, for he who is not against us is for us.” |
| 51Kun Iisussan taivahah ottamisen aika alko läheštyö, Hiän piätti lähtie Jerusalimih. | 51It came to pass, when the days were near that he should be taken up, he intently set his face to go to Jerusalem |
| 52Hiän työnsi šananviejät mänömäh ieltäpäin. Hyö lähettih ta mäntih yhteh Samarijan kyläh valmistamah Iisussan tuluo. | 52and sent messengers before his face. They went and entered into a village of the Samaritans, so as to prepare for him. |
| 53Kuitenki šielä ei tahottu ottua Iisussua vaštah, šentäh kun Hiän matkasi Jerusalimih. | 53They didn’t receive him, because he was traveling with his face set toward Jerusalem. |
| 54Tämän kuultuo Hänen opaššettavat Juakko ta Iivana šanottih: «Hospoti, tahotko Šie, jotta myö käškisimä tulen iskie taivahista ta hävittyä hiät, niin kuin Il'l'aki luati?» | 54When his disciples, James and John, saw this, they said, “Lord, do you want us to command fire to come down from the sky, and destroy them, just as Elijah did?” |
| 55No Iisussa kiänty, moitti heitä ta šano: «Työ että tiijä, mi henki teissä vaikuttau. | 55But he turned and rebuked them, “You don’t know of what kind of spirit you are. |
| 56Ei Ihmisen Poika tullun ihmishenkijä hävittämäh, vain pelaštamah.» Ta hyö jatettih matkua toiseh kyläh. | 56 For the Son of Man didn’t come to destroy men’s lives, but to save them.” They went to another village. |
| 57Konša hyö matattih tietä myöte, eryäš mieš šano Iisussalla: «Mie matkuan Šiun kera, kunne vain lähtenetki». | 57As they went on the way, a certain man said to him, “I want to follow you wherever you go, Lord.” |
| 58Iisussa vaštasi hänellä: «Repoloilla on omat kolot ta taivahan lintusilla pešät, a Ihmisen Pojalla ei ole kunne piätäh painua». | 58Jesus said to him, “The foxes have holes, and the birds of the sky have nests, but the Son of Man has no place to lay his head.” |
| 59Toisella miehellä Iisussa šano: «A šie lähe Miun matkah». Tämä šano: «Hospoti, anna mie enšin käyn hautuamašša tuattoni». | 59He said to another, “Follow me!” But he said, “Lord, allow me first to go and bury my father.” |
| 60Vain Iisussa šano: «Anna kuollehien hauvata omat kuollehet, no šie lähe šanelomah ihmisillä Jumalan Valtakunnašta». | 60But Jesus said to him, “Leave the dead to bury their own dead, but you go and announce God’s Kingdom.” |
| 61Vielä yksi šano: «Hospoti, mie lähen Šiun kera, vain anna mie enšin käyn prostiutumašša omahisien kera». | 61Another also said, “I want to follow you, Lord, but first allow me to say good-bye to those who are at my house.” |
| 62Hänellä Iisussa vaštasi: «Ken alkau kyntyä, ka šiitä rupieu tuakšeh päin kaččelomah, še ei kelpua Jumalan Valtakuntah». | 62But Jesus said to him, “No one, having put his hand to the plow, and looking back, is fit for God’s Kingdom.” |
Chapter 9
