Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Lukan kirjuttamana | Luke |
Chapter 7 | Chapter 7 |
| 1Kun Iisussa oli paissun kaiken tämän rahvahan kuunnellešša, Hiän läksi Kapernaumih. | 1After he had finished speaking in the hearing of the people, he entered into Capernaum. |
| 2Šielä oli yksi šuan saltatan piälikkö, kumpasen paššari oli niin kipie, jotta oli jo kuolomaisillah. Šuanpiälikkö piti paššarie šuurešša arvošša. | 2A certain centurion’s servant, who was dear to him, was sick and at the point of death. |
| 3Kuultuo Iisussašta, hiän työnsi Hänen luo jevreijen vanhimpie, jotta hyö pyritettäis Iisussua tulomah ta parentamah hänen paššarin. | 3When he heard about Jesus, he sent to him elders of the Jews, asking him to come and save his servant. |
| 4Hyö tultih Iisussan luo ta ruvettih molimah Häntä, šanottih: «Tämä šuanpiälikkö on Šiun avun arvoni. | 4When they came to Jesus, they begged him earnestly, saying, “He is worthy for you to do this for him, |
| 5Hiän tykkyäy miän rahvašta ta luajitti meilä sinagoganki.» | 5for he loves our nation, and he built our synagogue for us.” |
| 6Iisussa läksi hiän kera. Konša Hiän oli jo lähellä taluo, šuanpiälikkö työnsi omie miehie šuattamah Hänellä šanua: «Hospoti, elä vaivua Iččieš. Mie en ole šen arvoni, jotta Šie tulisit miun katon alla. | 6Jesus went with them. When he was now not far from the house, the centurion sent friends to him, saying to him, “Lord, don’t trouble yourself, for I am not worthy for you to come under my roof. |
| 7Enkä mie kaččon ni iččieni šen arvosekši, jotta oisin tullun Šiun luo. Šano vain šana, niin miun paššari parenou. | 7Therefore I didn’t even think myself worthy to come to you; but say the word, and my servant will be healed. |
| 8Mie ičeki tottelen ylempien käškyjä ta komentelen omie saltattoja. Kun šanon yhellä: ‘Mäne’, hiän mänöy. Toisella šanon: ‘Tule’, ta hiän tulou. Tahi kun šanon paššarilla: ‘Rua tämä’, hiän ruatau.» | 8For I also am a man placed under authority, having under myself soldiers. I tell this one, ‘Go!’ and he goes; and to another, ‘Come!’ and he comes; and to my servant, ‘Do this,’ and he does it.” |
| 9Iisussa kummekši näitä šanoja. Šiitä Hiän kiänty jäleššä aštujih päin ta šano: «Šanon teilä, jotta tämmöistä uškuo en ni Israelissa ole nähnyn». | 9When Jesus heard these things, he marveled at him, and turned and said to the multitude who followed him, “I tell you, I have not found such great faith, no, not in Israel.” |
| 10Kun Iisussan luo toimitetut miehet myöššyttih jälelläh, hyö nähtih paššari tervehenä. | 10Those who were sent, returning to the house, found that the servant who had been sick was well. |
| 11Kohta tämän jälkeh Iisussa läksi Nainin linnah. Hänen kera matattih monet Hänen opaššettavat ta šuuri rahvašjoukko. | 11Soon afterwards, he went to a city called Nain. Many of his disciples, along with a great multitude, went with him. |
| 12Konša Iisussa lähešty linnan veräjie, šieltä kannettih kuollutta, leškinaisen ainutta poikua. Muamon kera oli äijän linnan rahvašta. | 12Now when he came near to the gate of the city, behold, one who was dead was carried out, the only son of his mother, and she was a widow. Many people of the city were with her. |
| 13Naisen nähtyö Hospotilla tuli suali häntä ta Hiän šano: «Elä ite». | 13When the Lord saw her, he had compassion on her, and said to her, “Don’t cry.” |
| 14Hiän mäni nosilkkojen viereh ta košetti niitä. Kantajat pietyttih. Iisussa šano: «Priha, Mie šanon šiula, nouše!» | 14He came near and touched the coffin, and the bearers stood still. He said, “Young man, I tell you, arise!” |
| 15Šilloin kuollut nousi istumah ta rupesi pakajamah, ta Iisussa anto hänet muamolla. | 15He who was dead sat up, and began to speak. And he gave him to his mother. |
| 16Kaikin oikein pöläššyttih ta ruvettih kiittämäh Jumalua, hyö šanottih: «Miän joukošša on nyt šuuri Jumalan viessintuoja. Jumala tuli avukši omalla kanšallah.» | 16Fear took hold of all, and they glorified God, saying, “A great prophet has arisen among us!” and, “God has visited his people!” |
| 17Tämmöset pakinat Iisussašta levittih koko Juutijah ta šen ympäristöh. | 17This report went out concerning him in the whole of Judea, and in all the surrounding region. |
| 18Iivana Kaštajan opaššettavat kerrottih hänellä kaiken, mitä oli ollun. | 18The disciples of John told him about all these things. |
| 19Šilloin Iivana kučču kakši heistä luokšeh ta toimitti hiät Iisussan luo kyšymäh: «Oletko Šie še, ketä vuotetah tulovakši, vain pitäykö miän vuottua ketänih toista?» | 19John, calling to himself two of his disciples, sent them to Jesus, saying, “Are you the one who is coming, or should we look for another?” |
| 20Miehet tultih Iisussan luo ta šanottih: «Iivana Kaštaja toimitti miät Šiun luo kyšymäh: ‘Oletko Šie še, ketä vuotetah tulovakši, vain pitäykö miän vuottua ketänih toista?’» | 20When the men had come to him, they said, “John the Baptizer has sent us to you, saying, ‘Are you he who comes, or should we look for another?’ ” |
| 21Iisussa oli juštih šilloin piäštän monie ihmisie tautiloista, vaivoista ta piessoista, ta monilla šokeilla Hiän oli antan nävön. | 21In that hour he cured many of diseases and plagues and evil spirits; and to many who were blind he gave sight. |
| 22Niinpä Hiän vaštasi heilä: «Mänkyä ta šanokkua Iivanalla, mitä näkijä ta kuulija: Šokiet ruvetah näkömäh ta rammat kävelömäh, prokasatautiset puhissutah ta kuurnehet ruvetah kuulomah, kuollehet noššatetah henkih ta köyhillä šanellah Hyvyä Viestie. | 22Jesus answered them, “Go and tell John the things which you have seen and heard: that the blind receive their sight, the lame walk, the lepers are cleansed, the deaf hear, the dead are raised up, and the poor have good news preached to them. |
| 23Ošakaš on še, ken ei kieltäyvy Miušta.» | 23 Blessed is he who finds no occasion for stumbling in me.” |
| 24Konša Iivana Kaštajan toimittamat miehet oli mänty, Iisussa rupesi pakajamah rahvahalla Iivanašta: «Mitä työ läksijä kaččomah tyhjäh muah? Ettähän tuulen heiluttamua ruokoheinyä! | 24When John’s messengers had departed, he began to tell the multitudes about John, “What did you go out into the wilderness to see? A reed shaken by the wind? |
| 25Mitäpä työ šilloin kävijä kaččomašša? Mieštäkö vorssissa vuatteissa? Čuarien horomissa työ löyvättä niitä, ket vorssuijah šomissa vuatteissa ta eletäh pohatašti. | 25 But what did you go out to see? A man clothed in soft clothing? Behold, those who are gorgeously dressed, and live delicately, are in kings’ courts. |
| 26Ka niin mitäpä työ mänijä kaččomah? Jumalan viessintuojuako? Oikein, ta Mie šanon teilä, jotta Iivana on enämmän kuin Jumalan viessintuoja. | 26 But what did you go out to see? A prophet? Yes, I tell you, and much more than a prophet. |
| 27Hiän on še, kumpasešta Pyhissä Kirjutukšissa Jumala šanou näin: – Mie työnnän šanantuojani Šiun iellä, hiän raivuau Šiula tien. | 27 This is he of whom it is written, ‘Behold, I send my messenger before your face, who will prepare your way before you.’ |
| 28Mie šanon teilä: ei ole šyntyn yhtäkänä ihmistä, ken ois ollun Iivana Kaštajua šuurempi. Kuitenki Jumalan Valtakunnašša kaikista pieninki on häntä šuurempi.» | 28 “For I tell you, among those who are born of women there is not a greater prophet than John the Baptizer, yet he who is least in God’s Kingdom is greater than he.” |
| 29Kaikki ihmiset, tarkoten veronkeryäjätki, Iivanua kuunnellešša tunnuššettih Jumalan tahto oikiekši ta otettih Iivanalta kaššanta. | 29When all the people and the tax collectors heard this, they declared God to be just, having been baptized with John’s baptism. |
| 30Vain farisseit ta sakonanopaštajat oltih Jumalan tahtuo vaštah eikä otettu Iivanalta kaššantua. | 30But the Pharisees and the lawyers rejected the counsel of God, not being baptized by him themselves. |
| 31Šilloin Hospoti šano: «Mih Mie vertuasin tämän ajan ihmisie? Mimmoset hyö ollah? | 31 “To what then should I compare the people of this generation? What are they like? |
| 32Hyö ollah kuin lapšet, kumpaset issutah pihalla. Yhet karjutah toisilla: ‘Myö šoittima teilä pillillä, vain työ että pläššin’. A toiset vaššatah: ‘Myö iänelläitkimä, vain työ että itken miän kera’. | 32 They are like children who sit in the marketplace, and call to one another, saying, ‘We piped to you, and you didn’t dance. We mourned, and you didn’t weep.’ |
| 33Iivana Kaštaja tuli. Hiän ei šyö leipyä eikä juo viinua, ta työ šanotta: ‘Häneššä on piessa’. | 33 For John the Baptizer came neither eating bread nor drinking wine, and you say, ‘He has a demon.’ |
| 34Ihmisen Poika tuli. Hiän šyöy ta juou, ta työ šanotta: ‘Mityš šyömäri ta juomari, veronkeryäjien ta riähkähisien tovarissa’. | 34 The Son of Man has come eating and drinking, and you say, ‘Behold, a gluttonous man, and a drunkard; a friend of tax collectors and sinners!’ |
| 35Viisahuš tovissetah oikiekši kaikki ne, ket eletäh šen mukah.» | 35 Wisdom is justified by all her children.” |
| 36Eryäš farissei kučču Iisussua luokšeh šyömäh. Iisussa mäni farissein taloh ta ašettu stolah. | 36One of the Pharisees invited him to eat with him. He entered into the Pharisee’s house, and sat at the table. |
| 37Šiinä linnašša oli naini, kumpani eli riähäššä. Kun naini šai tietyä, jotta Iisussa on verolla farissein talošša, hiän tuli šinne ta toi alabasteripullošša hajuvoijetta. | 37Behold, a woman in the city who was a sinner, when she knew that he was reclining in the Pharisee’s house, brought an alabaster jar of ointment. |
| 38Hiän ašettu Iisussan tuakši Hänen jalkoih*a ta itki. Iisussan jalat kaššuttih hänen kyynälistä. Naini pyyhki ne kuivakši tukillah, šuuteli niitä ta voiteli hajuvoitiella. | 38Standing behind at his feet weeping, she began to wet his feet with her tears, and she wiped them with the hair of her head, kissed his feet, and anointed them with the ointment. |
| 39Tämän nähtyö farissei, kumpani oli kuččun Iisussan, tuumi ičekšeh: «Kun tämä Mieš ois Jumalan viessintuoja, Hiän tietäis, jotta tämä naini, kumpani Häntä košettau, on riähkähini». | 39Now when the Pharisee who had invited him saw it, he said to himself, “This man, if he were a prophet, would have perceived who and what kind of woman this is who touches him, that she is a sinner.” |
| 40Iisussa šano hänellä: «Simoni, miula ois šanottavua šiula». Simoni vaštasi: «Ka šano, Opaštaja». | 40Jesus answered him, “Simon, I have something to tell you.” He said, “Teacher, say on.” |
| 41Iisussa šano: «Oli kakši mieštä, kumpaset oltih velašša rahanlainuajalla. Yksi oli velkua viisišatua dinarie, a toini viisikymmentä. | 41 “A certain lender had two debtors. The one owed five hundred denarii, and the other fifty. |
| 42Kun heilä ei ollun millä makšua, rahanlainuaja prosti heijän velat. Mitein on, kumpani näistä kahešta tykkyäy rahanlainuajua enämmän?» | 42 When they couldn’t pay, he forgave them both. Which of them therefore will love him most?” |
| 43Simoni vaštasi: «Mie tuumaičen, jotta še, kellä hiän prosti šuuremman velan». «Šie olet oikiešša», šano Iisussa. | 43Simon answered, “He, I suppose, to whom he forgave the most.” He said to him, “You have judged correctly.” |
| 44Šiitä Hiän kiänty naiseh päin ta šano Simonilla: «Kačo tätä naista. Kun Mie tulin šiun taloh, šie et antan Miula vettä jalkoja peššä, a hiän kašteli Miun jalat kyynälilläh ta kuivasi ne tukillah. | 44Turning to the woman, he said to Simon, “Do you see this woman? I entered into your house, and you gave me no water for my feet, but she has wet my feet with her tears, and wiped them with the hair of her head. |
| 45Šie et ševännyn Milma, a hiän on šilitellyn koko ajan Miun jalkoja. | 45 You gave me no kiss, but she, since the time I came in, has not ceased to kiss my feet. |
| 46Šie et voitan Miun piätä voilla, a hiän voiti Miun jalat hajuvoitiella. | 46 You didn’t anoint my head with oil, but she has anointed my feet with ointment. |
| 47Šentäh Mie šanonki šiula: tämän naisen monet riähät on prostittu, šentäh kun hiän äijän tykkäsi. A kellä vähän prostitah, še vähän tykkyäy.» | 47 Therefore I tell you, her sins, which are many, are forgiven, for she loved much. But one to whom little is forgiven, loves little.” |
| 48Šiitä Iisussa šano naisella: «Šiun riähät on prostittu». | 48He said to her, “Your sins are forgiven.” |
| 49Toiset stolašša olijat ruvettih pakajamah keškenäh: «Kenpä tuo Mieš on, kun riähkieki prostiu?» | 49Those who sat at the table with him began to say to themselves, “Who is this who even forgives sins?” |
| 50Ka Iisussa šano naisella: «Šiun uško pelašti šiut. Mäne rauhašša.» | 50He said to the woman, “Your faith has saved you. Go in peace.” |
*a 7:38 Verot šyötih venyöl'l'äh.
Chapter 7
