Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Lukan kirjuttamana | Luke |
Chapter 4 | Chapter 4 |
| 1Iisussa myöšty Jortanojovelta täytenä Pyhyä Henkie. Henki vei Hänet tyhjäh muah. | 1Jesus, full of the Holy Spirit, returned from the Jordan, and was led by the Spirit into the wilderness |
| 2Iisussa oli šielä nelläkymmentä päivyä, ta juaveli muanitteli Häntä. Kaikki nämä päivät Iisussa oli šyömättä, ta kun tämä aika loppu, Hänellä tuli nälkä. | 2for forty days, being tempted by the devil. He ate nothing in those days. Afterward, when they were completed, he was hungry. |
| 3Šilloin juaveli šano Hänellä: «Kun kerran olet Jumalan poika, niin käše tämän kiven muuttuo leiväkši». | 3The devil said to him, “If you are the Son of God, command this stone to become bread.” |
| 4Iisussa vaštasi hänellä: «Pyhissä Kirjutukšissa on šanottu: ‘Ei ihmini elä yksistäh leiväštä, vain jokahisešta Jumalan šanašta’». | 4Jesus answered him, saying, “It is written, ‘Man shall not live by bread alone, but by every word of God.’ ” |
| 5Šiitä juaveli vei Iisussan korkiella vuaralla, šilmän räpähykšeššä näytti Hänellä kaikki muailman valtakunnat | 5The devil, leading him up on a high mountain, showed him all the kingdoms of the world in a moment of time. |
| 6ta šano: «Kaikki nämä valtakunnat ta niijen pohasvuot Mie annan Šiula, ne kun niät on annettu miula ta mie voin lahjottua ne kellä tahtonen. | 6The devil said to him, “I will give you all this authority, and their glory, for it has been delivered to me; and I give it to whomever I want. |
| 7Kun kumartanet miula, niin kaikki tämä on Šiun.» | 7If you therefore will worship before me, it will all be yours.” |
| 8Iisussa vaštasi hänellä: «Jätä Miut, šaatana. Pyhissä Kirjutukšissa on šanottu: ‘Hospotilla, omalla Jumalallaš, šiun pitäy kumartua ta vain Hänellä šiun pitäy sluušie’.» | 8Jesus answered him, “Get behind me Satan! For it is written, ‘You shall worship the Lord your God, and you shall serve him only.’ ” |
| 9Šiitä juaveli vei Iisussan Jerusalimih, pani Hänet jumalankojin kurkihirrellä ta šano Hänellä: «Kun kerran olet Jumalan Poika, niin hyppyä tiältä alaš. | 9He led him to Jerusalem, and set him on the pinnacle of the temple, and said to him, “If you are the Son of God, cast yourself down from here, |
| 10Onhan Pyhissä Kirjutukšissa šanottu: ‘Jumala käšköy omilla anheliloillah šuojata Šilma. | 10for it is written, ‘He will put his angels in charge of you, to guard you;’ |
| 11Hyö kannetah Šilma käsilläh, jotta et šatattais jalkuaš kiveh.’» | 11and, ‘On their hands they will bear you up, lest perhaps you dash your foot against a stone.’ ” |
| 12Iisussa vaštasi juavelilla: «Šielä on šanottu vieläi näin: ‘Elä kiušua Hospotie, šiun Jumaluaš’». | 12Jesus answering, said to him, “It has been said, ‘You shall not tempt the Lord your God.’ ” |
| 13Kun juaveli oli kaikilla keinoin kuihutellun Iisussua, hiän jätti Häntä kotvakši aikua rauhah. | 13When the devil had completed every temptation, he departed from him until another time. |
| 14Pyhän Henken voimua täytenä Iisussa myöšty Galileijah, ta kohta Häneštä paistih joka puolella. | 14Jesus returned in the power of the Spirit into Galilee, and news about him spread through all the surrounding area. |
| 15Hiän opašti sinagogoissa, ta kaikin kiitettih Häntä. | 15He taught in their synagogues, being glorified by all. |
| 16Iisussa tuli Nasarettih, missä Hiän oli kašvan. Šuovattapäivänä Hiän läksi sinagogah, niin kuin Hänellä oli tapana. Hiän nousi lukomah, | 16He came to Nazareth, where he had been brought up. He entered, as was his custom, into the synagogue on the Sabbath day, and stood up to read. |
| 17ta Hänellä annettih Jumalan viessintuoja Isaijan kirja. Hiän avasi kirjan ta löysi paikan, missä oli kirjutettu: | 17The book of the prophet Isaiah was handed to him. He opened the book, and found the place where it was written, |
| 18 – Hospotin Henki on Miun piällä, šentäh kun Hiän voiti*a Miut šanelomah Hyvyä Viestie köyhillä. Hiän työnsi Miut auttamah niitä, kellä on mureh šiämeššä. Hiän työnsi Miut tiijottamah, jotta vankit piäššäh tyrmäštä, šokiet šuahah näkö, ta ahissetut šuahah oma valta. | 18 “The Spirit of the Lord is on me, because he has anointed me to preach good news to the poor.He has sent me to heal the broken hearted, NU omits “to heal the broken hearted”to proclaim release to the captives, recovering of sight to the blind,to deliver those who are crushed, |
| 19Hiän työnsi Miut šanelomah, jotta nyt on Hospotin hyväntahon vuosi. | 19 and to proclaim the acceptable year of the Lord.” |
| 20Šiitä Iisussa pani kirjan kiini, anto šen sinagogan ruatajalla ta istuutu. Kaikki sinagogašša olijat kačottih Häneh. | 20He closed the book, gave it back to the attendant, and sat down. The eyes of all in the synagogue were fastened on him. |
| 21Hiän rupesi pakajamah heilä: «Tämä Miun lukoma kirjutuš kävi toteh tänäpiänä tiän korvien kuullen». | 21He began to tell them, “Today, this Scripture has been fulfilled in your hearing.” |
| 22Kaikki ihmiset kiitettih Iisussua ta kummekšittih niitä armon šanoja, mit lähettih Hänen huulilta.Kuitenki hyö šanottih: «Ka tämähän on vain Joosefin poika!» | 22All testified about him, and wondered at the gracious words which proceeded out of his mouth, and they said, “Isn’t this Joseph’s son?” |
| 23Iisussa šano: «Kohta työ šanotta Miula šananpolven: ‘Liäkäri, parenna iččeš!’ ta tarkotatta šillä: ‘Rua tiäläki, omašša kotilinnašša kaikkie šitä, mitä Šie ruavoit Kapernaumissa, kaikkie, mištä myö olemma kuullun’.» | 23He said to them, “Doubtless you will tell me this parable, ‘Physician, heal yourself! Whatever we have heard done at Capernaum, do also here in your hometown.’ ” |
| 24Ta Hiän šano vielä: «Šanon teilä toven: yhtänä Jumalan viessintuojua ei pietä arvošša omašša kotilinnašša. | 24He said, “Most certainly I tell you, no prophet is acceptable in his hometown. |
| 25Uškokkua Milma: Israelissa oli monta leškie Il'l'an aikoina, konša kolme ta puoli vuotta peräkkäh ei ollun vihmua ta koko muah tuli šuuri nälkä. | 25 But truly I tell you, there were many widows in Israel in the days of Elijah, when the sky was shut up three years and six months, when a great famine came over all the land. |
| 26No kumminki Il'l'ua ei työnnetty heijän luo, vain työnnettih yhen lešen luo Sareptah, mi on Sidonissa. | 26 Elijah was sent to none of them, except to Zarephath, in the land of Sidon, to a woman who was a widow. |
| 27Šamoin Israelissa oli hyvin äijän prokasatautisie Jumalan viessintuojan Jelissein aikoina. No kenkänä heistä ei puhistun tauvistah, vain yksistäh Neemani, kumpani oli siirijalaini.» | 27 There were many lepers in Israel in the time of Elisha the prophet, yet not one of them was cleansed, except Naaman, the Syrian.” |
| 28Tämän kuultuo kaikki sinagogašša olijat šiännyttih kovašti. | 28They were all filled with wrath in the synagogue, as they heard these things. |
| 29Hyö hypättih pistyh ta ajettih Iisussa linnašta, a heijän linna oli vuaralla. Šuatettuo Hänet vuaran jyrkällä rintiellä, hyö meinattih työnnältyä Hänet mänömäh äkkijyrkäštä alaš. | 29They rose up, threw him out of the city, and led him to the brow of the hill that their city was built on, that they might throw him off the cliff. |
| 30No Iisussa aštu rahvašjoukošta läpi ta mäni mänöjäh. | 30But he, passing through the middle of them, went his way. |
| 31Iisussa matkeutu Kapernaumin linnah, mi on Galileijašša. Hiän opašti šielä rahvašta šuovattana. | 31He came down to Capernaum, a city of Galilee. He was teaching them on the Sabbath day, |
| 32Ihmiset kummekšittih Hänen opaššušta, šentäh kun Hiän pakasi niin kuin pakajau še, kellä on valta. | 32and they were astonished at his teaching, for his word was with authority. |
| 33Sinagogašša oli mieš, kumpasešša oli piessa. Še karjeutu kovalla iänellä: | 33In the synagogue there was a man who had a spirit of an unclean demon, and he cried out with a loud voice, |
| 34«Häh! Mitä Šiula meistä pitäy, Iisussa Nasarettilaini? Tulitko Šie meitä hävittämäh? Mie tiijän, ken Šie olet, Jumalan Pyhä!» | 34saying, “Ah! what have we to do with you, Jesus of Nazareth? Have you come to destroy us? I know who you are: the Holy One of God!” |
| 35No Iisussa komenti piessua šanoilla: «Ole iänettäš! Lähe häneštä.» Šiitä piessa pačkasi miehen muah rahvašjoukon keškeh ta läksi häneštä, mitänä pahua hänellä ruatamatta. | 35Jesus rebuked him, saying, “Be silent, and come out of him!” When the demon had thrown him down in the middle of them, he came out of him, having done him no harm. |
| 36Kaikin pöläššyttih ta ihmeteltih keškenäh: «Mitä pakinoja nämä on? Hänellä on šemmoni voima ta valta, jotta kun Hiän käšköy piessoja, ne lähetäh ihmisistä.» | 36Amazement came on all, and they spoke together, one with another, saying, “What is this word? For with authority and power he commands the unclean spirits, and they come out!” |
| 37Ta niin tieto Iisussašta levisi koko šillä šeuvulla. | 37News about him went out into every place of the surrounding region. |
| 38Iisussa läksi sinagogašta ta mäni Simonin taloh. Simonin anoppi veny šuurešša kuumiešša, ta Iisussalta kyšyttih, jotta voisko Hiän auttua. | 38He rose up from the synagogue, and entered into Simon’s house. Simon’s mother-in-law was afflicted with a great fever, and they begged him for her. |
| 39Iisussa kumartu naisen piällä, käški pois kuumetautie, ta še läksi häneštä. Šamašša naini nousi ta rupesi paššuamah heitä. | 39He stood over her, and rebuked the fever; and it left her. Immediately she rose up and served them. |
| 40Monilla oli koissah läsijie, ken missäki tauvissa. Päiväsen laškies's'a läsijie tuotih Iisussan luo, ta Iisussa pani käteh jokahisen piällä ta parenti hiät. | 40When the sun was setting, all those who had any sick with various diseases brought them to him; and he laid his hands on every one of them, and healed them. |
| 41Monista läksi piessoja, kumpaset karjuttih: «Šie olet Hristossa, Jumalan Poika!» Ka Iisussa kielti niitä, ei antan niijen paissa, hyö niätšen tiijettih, jotta Hiän on Hristossa. | 41Demons also came out of many, crying out, and saying, “You are the Christ, the Son of God!” Rebuking them, he didn’t allow them to speak, because they knew that he was the Christ. |
| 42Konša päivä valkosi, Iisussa läksi linnašta ta mäni šemmoseh paikkah, missä ei ollun ketänä. Ihmiset kuitenki lähettih eččimäh Häntä. Hyö löyvettih Hänet ta reisseltih pijätellä Häntä lähtömäštä šieltä. | 42When it was day, he departed and went into an uninhabited place, and the multitudes looked for him, and came to him, and held on to him, so that he wouldn’t go away from them. |
| 43No Iisussa šano heilä: «Miun pitäy viijä Hyvyä Viestie Jumalan Valtakunnašta vielä toisihki linnoih. Šitä varoin Miut on työnnetty.» | 43But he said to them, “I must preach the good news of God’s Kingdom to the other cities also. For this reason I have been sent.”< |
| 44Ta niin Hiän šaneli Jumalan šanua Galileijan sinagogoissa. | 44He was preaching in the synagogues of Galilee. |
*a 4:18 Piiplijan Vanhan Šanan aikana jevreit voijettih pyhävoilla niitä, ketä pantih čuariksi, papiksi ta Jumalan viessintuojakši. Pyhävoi on Pyhän Henken vertauškuva.
Chapter 4
