Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Markin kirjuttamana | Mark |
Chapter 11 | Chapter 11 |
| 1Kun hyö läheššyttih Jerusalimie, hyö tultih Vifagijah ta Vifanijah, mit oltih Voipuuvuaran rintiellä. Iisussa työnsi ieltäpäin kakši opaššettavua | 1When they came near to Jerusalem, to Bethsphage and Bethany, at the Mount of Olives, he sent two of his disciples, |
| 2ta šano heilä: «Mänkyä tuoh kyläh, mi on kohakkah. Heti kun tuletta šinne, työ niättä kiini šivotun oslanvaršan. Šen šeläššä kenkänä ei ole vielä istun. Kerittäkkyä še ta tuokua tänne. | 2and said to them, “Go your way into the village that is opposite you. Immediately as you enter into it, you will find a young donkey tied, on which no one has sat. Untie him, and bring him. |
| 3Kun ken kyšynöy teiltä, mintäh työ niin ruatta, šanokkua vain: ‘Hospoti tarviččou šitä, ka ruttoh Hiän työntäy šen jälelläh’.» | 3 If anyone asks you, ‘Why are you doing this?’ say, ‘The Lord needs him;’ and immediately he will send him back here.” |
| 4Opaššettavat lähettih ta löyvettih varša, kumpani oli šivottuna pihalla veräjäh kiini. Hyö keritettih še. | 4They went away, and found a young donkey tied at the door outside in the open street, and they untied him. |
| 5Šiinä šeisojista ihmisistä eryähät kyšyttih: «Mitä työ oikein ruatta? Mintäh työ keritättä varšua?» | 5Some of those who stood there asked them, “What are you doing, untying the young donkey?” |
| 6Hyö vaššattih niin kuin Iisussa käški, ta heijän annettih männä. | 6They said to them just as Jesus had said, and they let them go. |
| 7Hyö tuotih varša Iisussalla, pantih šen šelkäh omie vuatteita, ta Iisussa nousi varšalla šelkäh. | 7They brought the young donkey to Jesus, and threw their garments on it, and Jesus sat on it. |
| 8Monet ihmiset leviteltih vuatteitah tiellä. Toiset katattih tiepuolissa kašvajista puista lehvijä ta levitettih niitä tiellä. | 8Many spread their garments on the way, and others were cutting down branches from the trees, and spreading them on the road. |
| 9Kaikin, ket aššuttih Iisussan ieššä ta jäleššä, karjuttih näin: – Osanna!*a Plahoslovittu olkah Hiän, kumpani tulou Hospotin nimeššä! | 9Those who went in front, and those who followed, cried out, “Hosanna! Blessed is he who comes in the name of the Lord! |
| 10Plahoslovittu olkah tuatto Tuavitan valtakunta, kumpani tulou Hospotin nimeššä! Osanna ylähyänä taivahissa! | 10Blessed is the kingdom of our father David that is coming in the name of the Lord! Hosanna in the highest!” |
| 11Niin Iisussa tuli Jerusalimih. Hiän mäni jumalankotih ta kaččeli šielä kaikkie. No kun oli jo myöhäni aika, Hiän läksi kahentoista opaššettavan kera Vifanijah. | 11Jesus entered into the temple in Jerusalem. When he had looked around at everything, it being now evening, he went out to Bethany with the twelve. |
| 12Kun hyö toisena päivänä lähettih Vifanijašta, Iisussalla tuli nälkä. | 12The next day, when they had come out from Bethany, he was hungry. |
| 13Hiän näki etähämpänä smokvapuun, kumpani oli leheššä, ta läksi kaččomah, löytyiskö šiitä mitä šyötävyä. Puun luo tultuo Hiän ei löytän mitänä muuta kuin lehtijä, šentäh kun vielä ei ollun smokvien aika. | 13Seeing a fig tree afar off having leaves, he came to see if perhaps he might find anything on it. When he came to it, he found nothing but leaves, for it was not the season for figs. |
| 14Šiitä Iisussa šano puulla: «Elkäh enämpi kenkänä ijäššäh šyökäh šiun antimie!» Hänen opaššettavat kuultih nämä šanat. | 14Jesus told it, “May no one ever eat fruit from you again!” and his disciples heard it. |
| 15Hyö tultih Jerusalimih, ta Iisussa mäni jumalankotih ta rupesi ajamah šieltä pois myöjie ta oštajie. Hiän kuato rahanvajehtajien stolat ta kyyhkyjenmyöjien laučat, | 15They came to Jerusalem, and Jesus entered into the temple, and began to throw out those who sold and those who bought in the temple, and overthrew the money changers’ tables, and the seats of those who sold the doves. |
| 16eikä Hiän antan kenenkänä kulettua tavarua jumalankojin pihan kautti. | 16He would not allow anyone to carry a container through the temple. |
| 17Hiän opašti ihmisie näin: «Eiköš Pyhissä Kirjutukšissa šanotaki: ‘Miun talon pitäy olla kaikkien rahvahien molintatalona’? A työ luatija šiitä rosvojen pešän.» | 17He taught, saying to them, “Isn’t it written, ‘My house will be called a house of prayer for all the nations?’ But you have made it a den of robbers!” |
| 18Ylipapit ta sakonanopaštajat kuultih tämä ta ruvettih eččimäh keinuo mitein tappua Iisussua. Hyö varattih Häntä, šentäh kun Hänen opaššukšella oli šuuri valta ihmisih. | 18The chief priests and the scribes heard it, and sought how they might destroy him. For they feared him, because all the multitude was astonished at his teaching. |
| 19Illan tultuo Iisussa opaššettavineh läksi pois linnašta. | 19When evening came, he went out of the city. |
| 20Aikaseh huomenekšella hyö matattih smokvapuun kyličči ta nähtih, jotta še on kuivan juurista šuate. | 20As they passed by in the morning, they saw the fig tree withered away from the roots. |
| 21Šiitä Petri muisti, mitä Iisussa šano smokvapuulla, ta virkko: «Opaštaja, kačohan tuota smokvapuuta, kumpasen Šie kirosit! Še on kuivan.» | 21Peter, remembering, said to him, “Rabbi, look! The fig tree which you cursed has withered away.” |
| 22Iisussa vaštasi: «Uškokkua Jumalah. | 22Jesus answered them, “Have faith in God. |
| 23Šanon teilä toven: kun ken šanonou tällä vuaralla: ‘Nouše tilaltaš ta heity mereh!’ – niin ni käyt, kun hiän ei epyäle šytämeššäh vain uškou, jotta käyt niin kuin hiän šanou. | 23 For most certainly I tell you, whoever may tell this mountain, ‘Be taken up and cast into the sea,’ and doesn’t doubt in his heart, but believes that what he says is happening; he shall have whatever he says. |
| 24Šentäh Mie šanon teilä: Mitä šuinki työ molitta Jumalalta, uškokkua, jotta jo šaita šen. Šilloin še tulou teilä. | 24 Therefore I tell you, all things whatever you pray and ask for, believe that you have received them, and you shall have them. |
| 25Ta konša šeisotta moliutumašša, prostikkua kaikki, mitä teilä on ketäki vaštah. Šiitä tiän Taivahaini Tuattoki prostiu teilä tiän pahat ruavot. | 25 Whenever you stand praying, forgive, if you have anything against anyone; so that your Father, who is in heaven, may also forgive you your transgressions. |
| 26A kun työ että prostine toisie, šilloin ei ni tiän Taivahaini Tuatto prosti tiän pahoja ruatoja.» | 26 But if you do not forgive, neither will your Father in heaven forgive your transgressions.” |
| 27Hyö tultih tuaš Jerusalimih. Konša Iisussa käveli jumalankojissa, ylipapit, sakonanopaštajat ta rahvahan vanhimmat tultih Hänen luo | 27They came again to Jerusalem, and as he was walking in the temple, the chief priests, the scribes, and the elders came to him, |
| 28ta kyšyttih Häneltä: «Millä vallalla Šie näitä ruat? Ken Šiula anto vallan ruatua näitä?» | 28and they began saying to him, “By what authority do you do these things? Or who gave you this authority to do these things?” |
| 29Iisussa vaštasi heilä: «Miula niise on teilä kyšymyš. Vaššakkua työ enšin Miula, niin šiitä Mie šanon teilä, millä vallalla Mie näitä ruan. | 29Jesus said to them, “I will ask you one question. Answer me, and I will tell you by what authority I do these things. |
| 30Šanokkua, ken anto Iivanalla vallan kaštua? Jumalako vain ihmiset?» | 30 The baptism of John—was it from heaven, or from men? Answer me.” |
| 31Hyö paistih keškenäh näin: «Kun šanonemma: ‘Jumala’, niin Hiän šanou: ‘Mintähpä šilloin että uškon Iivanua?’ | 31They reasoned with themselves, saying, “If we should say, ‘From heaven;’ he will say, ‘Why then did you not believe him?’ |
| 32No šanosimmako: ‘Ihmiset annettih Iivanalla valta’?» Kuitenki näin hyö ei ruohittu šanuo, kun varattih rahvašta. Rahvaš niät piti Iivanua Jumalan viessintuojana. | 32If we should say, ‘From men’ ”—they feared the people, for all held John to really be a prophet. |
| 33Šen takie hyö vaššattih Iisussalla: «Emmä tiijä». Šilloin Iisussa šano heilä: «Ka Mie niise en šano teilä, millä vallalla Mie tätä kaikkie luajin». | 33They answered Jesus, “We don’t know.” Jesus said to them, “Neither do I tell you by what authority I do these things.” |
*a 11:9 Osanna kačo šelityštä Matv. 21:9.
Chapter 11
