Глава 1

1 Иисус Христосын цоражы, Иаковын Иуда шӱмбелжӹ дорц – Йымы Ӓтя свящӓйӹмӹ, Иисус Христос перегӹмӹ ӱжмӹвлӓлӓн.

2 Тӓлӓндӓ Йымын жӓлӓйӹмӹжӹ, тыр дӓ яратымаш шукемӹштӹ.

3 Яратымывлӓэм, цилӓнӓн ытаралтмына гишӓн тӓлӓндӓ сирӹмем пишок шоэш, а кӹзӹт святойвлӓлӓн икӓнӓ соэшок пумы ӹнянӹмӓш верц пингӹдӹн шалгаш тӓмдӓм сарвален сирӓш керӓлеш шотлем.

4 Вет первишен суяш пӓлдӹртӹмӹ дӓ Йымым шотлыдымы эдемвлӓ лошкыда йывырт пыренӹт. Нӹнӹ мӓмнӓн Йымынан благодатьшым шӓхӓрлӓнен ӹлӓш пушы йӧнӹш сӓртӓт, ик ӹшкет Кугижӓ ылшы Йымы дӓ мӓмнӓн Иисус Христос Господьна дорц карангыт.

5 Цилӓ тидӹм пӓледӓ гӹнят, тӓлӓндӓ ӓшӹндӓрӹктӹнем: Господь ӹшке халыкшым Египет мӱлӓндӹ гӹц ытарен лыктын, но вара халык лошты ылшы ӹнянӹдӹмӹвлӓм пӹтӓрен.

6 Властьыштым кычаш шаныдымы дӓ ӹлӹмӹ вӓрӹштӹм коден кешӹ ангелвлӓмӓт курымаш кӹртни кӓпшӹл доно кӓпшӹлтен дӓ кого суд кечӹ якте пӹцкемӹшӹштӹ оролен урда.

7 Содом дон Гоморра дӓ нӹнӹ лишнӹшӹ халавлӓ гишӓнӓт ӓшӹндӓрӹдӓ: тӹштӓт седӹ ангелвлӓ семӹньок шӓхӓрлӓненӹт, керӓл семӹнь вӓтӹ-марыла ӹлӹделыт, а йӹрнӹк кайышлан ӹшкӹмӹштӹм пуэнӹт. Нӹнӹм курымаш тылеш йылаш суйымы, дӓ цилӓлӓн шижтӓрӹмӓш ылыт.

8 Тенге гӹнят лин керддӹмӹ гишӓн шанышы седӹ эдемвлӓӓт тенгеок кӓпӹм яктарат, нӹнӹ хозаланышывлӓ дорц карангыт дӓ лӹмлештшӹ Ангелвлӓм мыскылат.

9 Архангел Михаилӓт диавол доно хытырымыжы дӓ Моисейӹн кӓпшӹ гишӓн кӹрмӓшӹмӹ годым мыскылымы шамак доно йӓтлӓш смейӹде, а келесен: «Господь тӹньӹм цӓрӹжӹ».

10 Но ти эдемвлӓ, мам ак пӓлеп, тӹдӹм мыскылат, а ынгылыдымы вольык семӹнь природа пумы доно мам пӓлӓт, тӹдӹн доно ӹшкӹмӹштӹм пӹтӓрӓт.

11 Ойхы нӹнӹлӓн, вет Каинӹн корныжы доно кеӓт, окса верц Валаамын гань самыньлан ӹшкӹмӹштӹм цилӓге пуэнӹт дӓ Корей семӹнь ваштареш шалгымышты гишӓн пӹтӓт.

12 Кынам тӓ, вӓшӓ-вӓшӓ яратен, качкаш погынедӓ, нӹнӹ тӓмдӓмӓт тӧр корны гӹц шӹкӓл кердӹт, намысланыде, сагада качкыт-йӱт, ӹшке гишӓнӹштӹ веле шанышы кӹтӧзӹвлӓ ылыт. Нӹнӹ мардеж нӓнгемӹ вӹддӹмӹ пӹлвлӓ; кӹцкӹдӹмӹ, кок гӓнӓ колышы, важге шыпшын лыкмы шӹжӹ пушӓнгӹвлӓ;

13 ӹшке намысдымы пӓшӓэшӹштӹ шонгештӓлтшӹ, азнышы тангыж коэвлӓ; корныштым ямдышы шӹдӹрвлӓ ылыт. Нӹнӹлӓн курымаш шим пӹцкемӹшӹм йӓмдӹлӹмӹ.

14 Енохат, Адам паштек шӹмшӹ, нӹнӹ гишӓн пророкла попен: «Теве Господь тӹжем тӹжем святой Ангелвлӓжӹ доно толеш,

15 цилӓм суяш тӹнгӓлеш, Йымым шотлыдымы цилӓ эдемӹм Йымым шотеш пиштӹдӹмӹштӹ доно ӹштӹмӹ цилӓ ярдымы пӓшӓштӹ гишӓн дӓ Йымым шотеш пиштӹдӹмӹ ти сулыканвлӓн Тӹдӹ ваштареш попымы костан, шӹдӹ шамаквлӓштӹ гишӓн вуйнаматыш лыктеш».

16 Нӹнӹ ӧпкӓлӹшӹ, нимамат ярыктыдымы ылыт, [Йымым шотлыде дӓ законым пыдыртылын,] сулыкан кымылышты семӹнь ӹлӓт, йӹлмӹштӹ гӹц когоэшнӹмӹ шамаквлӓ лӓктӹт, ӹшкӹлӓнӹштӹ пайдам нӓлӓш манын, весӹлӓн ярал лиӓш цацат.

17 Но тӓ, яратымывлӓэм, мӓмнӓн Господьна Иисус Христосын Апостолвлӓжӹн анзык ужын попымыштым ӓшӹндӓрӹдӓ.

18 Остатка веремӓн мыскылышывлӓ лӓктӹт манын, нӹнӹ тӓлӓндӓ попенӹт. Техень эдемвлӓ, Йымым шотлыде, ӹшкӹмӹштӹн сулыкан шыкланымышты семӹнь ӹштӓт,

19 [ик ӹнянӹмӓш гӹц] ӹшкӹмӹштӹм айырат, йӓнгӹштӹ ядмым шоктен ӹлӓт, шӱлӹшӹштӹ* уке.

21 (20-21) А тӓ Господьна Иисус Христосын жӓлӓйӹмӹжӹм дӓ курымаш ӹлӹмӓшӹм вычедӓ. Яратымывлӓэм, кынам тидӹм вычедӓ, сек святой ӹнянӹмӓшдӓн негӹцешӹжӹ ӹшкӹмдӓм куштен, Святой Шӱлӹш доно ушнен ыдылын, ӹшкӹмдӓм Йымын яратымашыштыжы урдыда.

22 Иктӹвлӓм шаналтенрӓк жӓлӓйӹдӓ,

23 весӹвлӓм тыл гӹц лыкмы семӹнь лӱдӹн ытарыда, шеклӓнен, сулыкан кӓпеш лявӹргӹшӹ выргемӹштӹ гӹцӓт йӹрнен, йӓтлен пелештӹдӓ.

24 Тӓмдӓм самынь корныш сӓрнӓлмӹ гӹц переген дӓ лӹмлештӓрӓлтмӹжӹ анзылан ире йӓнгӓнӹм дӓ ӹвӹртӹшӹм шагалтен Кердшӹлӓн,

25 кого ышан ик Ӹшкет Йымылан, мӓмнӓн Господьна Иисус Христос гач мӓмнӓм Ытарышылан, цилӓ курым тӹнгӓлмӹ гӹц анзыц, кӹзӹт дӓ курым-курымеш лӹмлештӓрӓлтмӓш дӓ сек когоэш шотлымаш, сила дӓ власть лижӹ. Аминь.

*19 «Шӱлӹшӹштӹ» – тидӹм «(Святой) Шӱлӹшӹштӹ» манынат ынгылаш лиэш.