Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

APOSTOLI PUAVILAN KIRJANI JEVREILÖILLÄ

ПОСЛАНИЕ К ЕВРЕЯМ

Глава 10

Глава 10

1Vanhan Šopimukšen aikani Sakona on vain kuvahaini tulovašta, paremmašta hyväštä, ei iče še hyvä. Vaikka Sakonan mukasie uhrija uhratah vuosi vuuvven peräštä, Sakona konšana ei voi luatie Jumalan mielen mukasiksi niitä, ket tullah Hänen eteh.1Закон, имея тень будущих благ, а не самый образ вещей, одними и теми же жертвами, каждый год постоянно приносимыми, никогда не может сделать совершенными приходящих с ними.
2Muiteinhan uhrien tuomini ois lopetettu. Kun ne, ket tullah Jumalan eteh, ois jo kerran puhissuttu riähistä, hyö ei enämpi tunnettais mitänä riähkyä omaššahenkeššäh.2Иначе перестали бы приносить их, потому что приносящие жертву, быв очищены однажды, не имели бы уже никакого сознания грехов.
3Kuitenki vuosi vuuvven peräštä uhrit muissutetah ihmisillä hiän riähistä.3Но жертвами каждогодно напоминается о грехах,
4On niätšen mahotointa, jotta häkkien ta pukkien veri ottais pois riähät.4ибо невозможно, чтобы кровь тельцов и козлов уничтожала грехи.
5Šentäh Hristossa šanou muailmah tullešša Jumalalla:
– Uhrija ta lahjoja Šie et tahton,
a Šie annoit Miula runkon.
5Посему Христос, входя в мир, говорит: жертвы и приношения Ты не восхотел, но тело уготовал Мне.
6Polttouhrit ta uhrit riähistä ei Šilma miellytetty.
6Всесожжения и жертвы за грех неугодны Тебе.
7Šilloin Mie šanoin: Kačo, Mie tulen
täyttämäh Šiun tahtuo, Jumala,
niin kuin Miušta on kirjakiäröh kirjutettu.
7Тогда Я сказал: вот, иду, как в начале книги написано о Мне, исполнить волю Твою, Боже.
8Enšin Hristossa šanou: «Uhrija ta lahjoja, polttouhrija ta uhrija riähistä Šie et tahton, ne ei Šilma miellytetty», vaikka Sakona käšköy näitä uhrija tuuvva.8Сказав прежде, что `ни жертвы, ни приношения, ни всесожжений, ни жертвы за грех, --которые приносятся по закону, --Ты не восхотел и не благоизволил',
9No šiitä Hiän lisäsi: «Kačo, Mie tulen täyttämäh Šiun tahtuo, Jumala». Näin Hiän kumuou nuo käšyt, jotta ašettua niijen tilalla Jumalan tahto.9потом прибавил: `вот, иду исполнить волю Твою, Боже'. Отменяет первое, чтобы постановить второе.
10Hänen tahon mukasešti miät on puhissettu riähistä kerrallisella uhrilla, kun Iisussa Hristossa anto uhriksi oman Runkon.10По сей-то воле освящены мы единократным принесением тела Иисуса Христа.
11Jokahini pappi šeisou joka päivä sluušimašša Jumalalla ta uhruau kerta kerran peräštä šamanmoiset uhrit, kumpaset konšana ei voija piäštyä riähistä.11И всякий священник ежедневно стоит в служении, и многократно приносит одни и те же жертвы, которые никогда не могут истребить грехов.
12A Hristossa uhrasi riähistä yhen ainuon uhrin, oman henken, ta šen jälkeh ašettu ilmasekši ijäkši istumah Jumalan oikiella puolella.12Он же, принеся одну жертву за грехи, навсегда воссел одесную Бога,
13Šielä Hiän vuottau, kuni Hänen viholliset kuatah Hänen jalkojen alla.13ожидая затем, доколе враги Его будут положены в подножие ног Его.
14Hiän kun yhellä ainuolla uhrilla luati ikusešti täyvellisekši ne, ketä puhissetah riähistä.14Ибо Он одним приношением навсегда сделал совершенными освящаемых.
15Pyhä Henki niise tovistau meilä täštä. Enšin näin:15О сем свидетельствует нам и Дух Святый; ибо сказано:
16– Mie luajin hiän kera, šanou Hospoti,
tulovina aikoina tämmösen šopimukšen:
Mie ašetan miun omat sakonat heijän šytämeh,
kirjutan ne heijän šiämeh.
16Вот завет, который завещаю им после тех дней, говорит Господь: вложу законы Мои в сердца их, и в мыслях их напишу их,
17Ta vielä lisyäy:
– Heijän riähkijä ta pahoja ruatoja
Mie enämpi konšana en muissa.
17и грехов их и беззаконий их не воспомяну более.
18A missä riähät on prostittu, šielä enämpi ei tarviče uhrata riähän takie.18А где прощение грехов, там не нужно приношение за них.
19Vellet, myö voimma nyt varajamatta männä kaikistapyhimpäh, šentäh kun Iisussa Hristossa uhrasi oman Veren. Näin Hiän avasi meilä uuvven, elämäh viejän tien,19Итак, братия, имея дерзновение входить во святилище посредством Крови Иисуса Христа, путем новым и живым,
20kumpani mänöy saviessan, Hänen Runkon, kautti.20который Он вновь открыл нам через завесу, то есть плоть Свою,
21Hiän on miän šuuri Ylipappi, Hänen hoitoh on annettu Jumalan koko talo.21и имея великого Священника над домом Божиим,
22Aštukka myö šentäh Jumalan eteh puhtahin šytämin ta Häneh täyšin luottuan, omahenki puhtahakši vihmutettuna kaikešta riähäštä ta runko puhtahalla vejellä peštynä.22да приступаем с искренним сердцем, с полною верою, кроплением очистив сердца от порочной совести, и омыв тело водою чистою,
23Myö šanomma, jotta myö piemmä toivon Jumalah. Pisykkä horjumatta täššä toivošša, šentäh kun Jumalan lupaukšeh voit uškuo.23будем держаться исповедания упования неуклонно, ибо верен Обещавший.
24Pitäkkä myö huolta toini toisešta ta rohkistakka toini toista tykkyämiseh ta hyvih ruatoloih.24Будем внимательны друг ко другу, поощряя к любви и добрым делам.
25Myö emmä šua jättyä uškojakunnan yhtehisie sluušpoja, niin kuin eryähillä on tapana, vain miän pitäy rohkistua toini toista, šitä enämmän mitä lähempänä niättä Hospotin päivän olovan.25Не будем оставлять собрания своего, как есть у некоторых обычай; но будем увещевать друг друга, и тем более, чем более усматриваете приближение дня оного.
26Niätšen kun myö tahallah männemmä riähkäh vielä šenki jälkeh, konša jo šaima tositiijon, niin ei ole enämpi uhrie, mi piäštäis miät noista riähistä.26Ибо если мы, получив познание истины, произвольно грешим, то не остается более жертвы за грехи,
27Ei jiä muuta kun kauhie suutun vuottamini ta polttava tuli, mi nielöy Jumalua vaštah nouššehet.27но некое страшное ожидание суда и ярость огня, готового пожрать противников.
28Kun ken nouššou Moissein Sakonua vaštah ta löytynöy kakši tahi kolme tämän tovistajua, niin še ihmini suutitah šaleimatta kuolomah.28Если отвергшийся закона Моисеева, при двух или трех свидетелях, без милосердия наказывается смертью,
29Tuumaikua, mitein äijyä ankarammin pitäy kurittua šitä, ken tallou Jumalan Poikua, häpyäy armon Henkie eikä pie pyhänä Uuvven Šopimukšen Vertä, kumpasella hänet iččeh on pyhitetty!29то сколь тягчайшему, думаете, наказанию повинен будет тот, кто попирает Сына Божия и не почитает за святыню Кровь завета, которою освящен, и Духа благодати оскорбляет?
30Myöhän tunnemma Hänet, ken šanou:
– Miun on košto, Mie tašuan, šanou Hospoti.
Ta vieläi lisyäy:
– Hospoti rupieu suutimah omua rahvašta.
30Мы знаем Того, Кто сказал: у Меня отмщение, Я воздам, говорит Господь. И еще: Господь будет судить народ Свой.
31On kauhieta joutuo elävän Jumalan käsih.31Страшно впасть в руки Бога живаго!
32Muistakkua, mimmoista oli ennein, šilloin konša työ vašta piäsijä valoh. Työ keštijä šilloin šuuret käršimykšet ta pisyjä lujina.32Вспомните прежние дни ваши, когда вы, быв просвещены, выдержали великий подвиг страданий,
33Yksie teistä nakrettih ta piinattih kaččelijien huviksi, toiset autettih niitä, kellä lankesi tuommoni kova oša.33то сами среди поношений и скорбей служа зрелищем для других, то принимая участие в других, находившихся в таком же состоянии;
34Työ käršijä yheššä miun kera, konša olin rauvoissa. Työ että pannun vaštah, konša tiän hyvyset otettih teiltä, ka olija iloset, šentäh kun tiesijä, jotta taivahašša teilä on paremmat hyvyset. Niitä teiltä ei voi viijä.34ибо вы и моим узам сострадали и расхищение имения вашего приняли с радостью, зная, что есть у вас на небесах имущество лучшее и непреходящее.
35Šentäh elkyä heittäkkyä pois rohkevutta, työ šuatta šiitä šuuren palkan.35Итак не оставляйте упования вашего, которому предстоит великое воздаяние.
36Tiän pitäy keštyä, jotta voisija täyttyä Jumalan tahon ta niin šaisija omakšena šen, min Hiän lupasi.36Терпение нужно вам, чтобы, исполнив волю Божию, получить обещанное;
37Onhan Pyhissä Kirjutukšissa šanottu näin:
– Vähäsen aikua vielä, hyvin vähäsen,
ta tulou Še, ken on tulošša,
37ибо еще немного, очень немного, и Грядущий придет и не умедлит.
38eikä Hiän viivyttele.
Ken ruatau Miun tahon mukah ta uškou Miuh,
še šuau elyä.
A ken luopuu ušošta,
še ei ole Miula mieleh.
38Праведный верою жив будет; а если кто поколеблется, не благоволит к тому душа Моя.
39Myö emmä ole niitä, ket luovutah ušošta ta hävitäh, vain olemma niitä, ket ušotah ta pelaššetah iččeh. 39Мы же не из колеблющихся на погибель, но стоим в вере к спасению души.


предыдущая глава Глава 10 следующая глава